Πρόγραμμα ηλεκτροκίνησης 2019-2030 – Σελίδα 4 – The Analyst
Σχολιασμός Επικαιρότητας

Πρόγραμμα ηλεκτροκίνησης 2019-2030

Μια Ακόμα Χαμένη Ευκαιρία;

Και ερχόμαστε σε κάτι που προσωπικά το θεωρώ το επιστέγασμα τόσο των προτάσεων του Υπουργείου και της ΝΔ όσο και για την ηλεκτροκίνηση ως ευκαιρία ανάπτυξης. Στην παρουσίαση ΥΠΕΚΑ αναφέρθηκε ότι το όφελος από τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα θα πάει σε ξένους παραγωγούς αυτοκινήτων μια που η Ελλάδα δεν έχει αυτοκινητοβιομηχανία. Τόσο απλά… Απ’ότι φαίνεται από την απομαγνητοφώνηση κανείς δεν μπήκε στον κόπο να αμφισβητήσει το θέσφατο ότι η Ελλάδα δεν παράγει, και δεν θα παράγει. Δεν προξένησε στο υπουργείο καθόλου περιέργεια να εξετάσουν την δυνατότητα παραγωγής; Σε τέτοια επίπεδα απάθειας και παράδοσης έχουμε φτάσει;

Όσο για την ΝΔ, σε κάποια στιγμή όπου η κα Σδούκου αναφέρθηκε στην υποστήριξη της έρευνας και την προώθηση συνεργιών με τις επιχειρήσεις έκανε την βαρύγδουπη διαπίστωση ότι η Ελλάδα δεν έχει αυτοκινητοβιομηχανία και ούτε φαίνεται ότι θα΄χει με βάση τις προτάσεις της. Συγκράτησε δε και ένα μειδίαμα και μόνο στην σκέψη ότι μπορεί να έχει. Που το συμπέρανε αυτό η κα. Σδούκου!!;; Το έχει συζητήσει με τον αντίστοιχο υπεύθυνο της ΝΔ για την ανάπτυξη και την παραγωγή; Είναι θέση της ΝΔ;

Φαίνεται λοιπόν ότι δεν τους έχει απασχολήσει η αλληλεπίδραση της ηλεκτροκίνησης με την βιομηχανία, την ανάπτυξη και την οικονομία. Το θεωρούν ίσως αδύνατο να υπάρχει παραγωγή στην Ελλάδα. Έχουν όμως ενημερωθεί για τις τόσες προσπάθειες ανθρώπων που προσπαθούν ίσως από ρομαντισμό είτε από κάτι άλλο να ονειρεύονται και να προσπαθούν να παράγουν σε αυτή την χώρα; Τους έχουν ενημερώσει ότι είναι μάταιο; Πως θα γίνει η εκμετάλλευση των ταλέντων και της έρευνας των Πανεπιστημίων χωρίς βιομηχανία; Πως θα γίνει η παραγωγική ανασυγκρότηση, η αύξηση της προστιθέμενης αξίας, αύξηση της παραγωγικότητας του ΑΕΠ και η προσθήκη θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης και υψηλών αποδοχών που χρειάζεται η Ελλάδα; Πως θα συγκρατηθούν οι νέοι επιστήμονες στον τόπο τους και θα αντιστραφεί το brain drain; Σχεδόν η μόνη χώρα της Ευρώπης χωρίς αυτοκινητοβιομηχανία είναι η Ελλάδα. Γιατί;;; Και για να διευκρινίσουμε δε αναφερόμαστε μόνο σε Ελληνική ανεξάρτητη βιομηχανία αλλά και παραγωγή κάποιας φίρμας του εξωτερικού, ενός εργοστασίου, κάτι που θα έπρεπε να είχε διεκδικηθεί στα πλαίσια της εξυγίανσης της οικονομίας και την αποπληρωμής του χρέους. Και όχι μόνο αυτό αλλά θα πρέπει επιχορηγηθεί η παραγωγή διεκδικώντας την εξαίρεση από τους σχετικές ευρωπαϊκούς κανονισμούς όπως η ΕΕ έχει εγκρίνει κάτι ανάλογο για την παραγωγή μπαταριών ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Γερμανία (και γιατί δηλαδή να μην μεταφερθεί η σχετική παραγωγή ή κάποιο άλλο νέο εργοστάσιο στην Ελλάδα). Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει προβληματίσει όμως…. Γιατί όμως;

Αλλά ας κάνουμε μια αναδρομή στους ανθρώπους πίσω από τους τίτλους. Ο Υπουργός ΥΠΕΚΑ κ. Γ. Σταθάκης είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας.  Θεωρείται ότι έχει προχωρήσει σε κάποιες θετικές ενέργειες στα θέματα του Υπουργείου αλλά όσο αφορά την ενέργεια και την ηλεκτροκίνηση είναι εκτός του γνωστικού του αντικειμένου. Ο αναπληρωτής κ. Σ. Φάμελλος είναι Χημικός Μηχανικός και ο Γ. Γραμματέας Μ. Βερροιόπουλος Πολιτικός Μηχανικός. Πιο σχετικά γνωστικά αντικείμενα αλλά σε άλλους τομείς από την βιομηχανία τόσο όσο αφορά εκπαίδευση αλλά και την εργασιακή ή πολιτική δραστηριοποίησή τους.

Όσο αφορά δε την εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας την κα. Αλεξάνδρα Σδούκου η οποία είναι και ειδική Σύμβουλος του κ. Μητσοτάκη σε θέματα Ενέργειας, είναι νομικός….  Έχει υπηρετήσει σε διευθυντικές θέσεις στο παρελθόν σε κυβερνήσεις της ΝΔ αλλά σύμφωνα με δημοσιεύματα και επί κ. Μανιάτη (ΠΑΣΟΚ). Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει καμία συνάφεια με το γνωστικό αντικείμενο πέραν την προϋπηρεσίας σε κυβερνητικές θέσεις πόσο μάλλον όταν ο διαχωρισμός των θετικών και θεωρητικών επιστημών ξεκινούν από το Λύκειο ακόμα. Σε μερικές περιπτώσεις θα λέγαμε ότι η απόσταση φαίνεται.

Δεν τα αναφέρουμε αυτά από προκατάληψη. Σίγουρα όλοι οι προαναφερθέντες είναι για κάποιον λόγο στις θέσεις τους. Απλά μια συνάφεια ίσως δημιουργούσε μια ευαισθητοποίηση ή τουλάχιστον δεν θα έδινε λαβές για αμφισβήτηση. Όπως λέει και το γνωμικό «η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά και να φαίνεται». Θα μου πείτε ότι θα υπάρχουν επιστήμονες σε υποστηρικτικές θέσεις. Γιατί όχι και σε πρώτο πλάνο τότε;

Απ’την άλλη αν φαινόμαστε υπερβολικοί ας πούμε ένα παράδειγμα για το πως μπορεί να ακούγεται όλο αυτό στους ανθρώπους της παραγωγής. Ας πούμε ότι ξυπνάγαμε ένα πρωί και τα Ελληνικά δικαστήρια είχαν μετακινηθεί στο Στρασβούργο ή τις Βρυξέλλες ή όπου αλλού είναι η έδρα των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων γιατί όπως λένε τα διάφορα “think tank” εκεί λειτουργεί καλύτερα η Δικαιοσύνη (ή τέλος πάντως έτσι είχε αποφάσισε η «Ευρώπη» ή οι δανειστές δηλαδή μπορεί να μην είναι και τόσο υποθετικό σενάριο αυτό μια μέρα αν και ούτως ή άλλως εκεί κρίνονται πολλές δικαστικές αποφάσεις και σήμερα). Και όχι μόνο αυτό αλλά κάποιοι θα γελούσαν και μόνο στη σκέψη ότι θα μπορούσε να έχει δικαστήρια η Ελλάδα. Στην Ελλάδα θα είχαν μείνει μόνο δουλειές δικαστικού αντιπροσώπου. Οι δικηγόροι θα έπρεπε να μετακομίσουν στο εξωτερικό για να εξασκήσουν το επάγγελμά τους ή να μείνουν στην Ελλάδα και να κάνουν κάτι άλλο πάντως όχι ειδικοί σε τομείς εκτός της γνωστικού τους αντικειμένου. Πως θα σας φαινόταν αυτό;

Αναφέρθηκε η κα Σδούκου λοιπόν στο ΕΜΠ και στην ομάδα Πυρφόρος η οποία έγινε από πρωτοβουλία των φοιτητών κάποιοι από τους οποίους τώρα εργάζονται στις ΗΠΑ στη Tesla. Γιατί δεν εξηγείτε σε άτομα σαν αυτά, σε απόφοιτους των Τεχνικών σχολών γιατί δεν μπορούν να κάνουν κάτι παραγωγικό στο χώρο του αυτοκινήτου ή αλλού στην χώρα τους;

Με λίγα λόγια, για μένα τουλάχιστον, αυτές οι απαξιωτικές και απλουστευτικές εκ των προτέρων αναφορές στην Ελλάδα, στην βιομηχανία ειδικά αυτές τις στιγμές που συζητιέται η έξοδος από την κρίση, η παραγωγική ανασυγκρότηση και ανάσχεση του brain drain είναι απλά απαράδεκτη!

Εν κατακλείδι

Συμπερασματικά, ο στόχος του ΥΠΕΚΑ για 10% ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα μέχρι το 2030 είναι φιλόδοξος όπως φαίνεται από τα στοιχεία. Για να πραγματοποιηθεί λογικά θα πρέπει να υποστηριχτεί με σημαντικές παροχές τουλάχιστον κατά τα πρώτα χρόνια όπως και εξάπλωση του δικτύου φορτιστών και των συγκριτικών κινήτρων χρήσης των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Όμως είναι ευκαιρία να συνδυαστεί με την παραγωγή ενώ ίσως και η μετατροπή συμβατικών αυτοκινήτων σε ηλεκτρικά που φαίνεται εκτός της διαβούλευσης θα βοηθούσε ως ένα μεταβατικό μέτρο χαμηλού κόστους και υποστηρικτικό της απασχόλησης.

Όσο αφορά το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας αν ο σκοπός του είναι η μείωση των εκπομπών και η βελτίωση των συνθηκών στις πόλεις τα 3.500 ηλεκτρικά αυτοκίνητα μέχρι το 2020 αποτελούν μια διακωμώδηση της όλης προσπάθειας (δηλ. 0.06% του στόλου). Αν ο σκοπός είναι η ανάπτυξη, τότε οι μόνοι που φαίνεται να την εισπράττουν είναι οι αντιπρόσωποι αυτοκινήτων, κάποτε όμως θα πρέπει να διαχωριστεί η βιώσιμη ανάπτυξη από την κατανάλωση. Δυστυχώς επίσης δεν παρέχει εγγυήσεις και για το δίκτυο φόρτισης. Μάλλον το πρόγραμμα αφορά λίγες φορολογικές παροχές σε εισαγωγείς, λίγες θέσεις εργασίας (χωρίς ενδεχομένως να προσμετρώνται οι απώλειες) και μία από τα ίδια. Δηλαδή θάψιμο την αυτοκίνησης σε επίπεδα κάτω από την Ευρώπη, πόσο μάλλον της Κίνας, και υποβάθμιση ή αγνόησή του αναπτυξιακού στοιχείου που μπορεί να έρθει με την παραγωγή

Συμπερασματικά οι εξαγγελίες παίρνουν άριστα ως προς την εμφάνιση αλλά όσο αφορά το περιεχόμενο μάλλον πρέπει να επανέλθουν τον Σεπτέμβριο…. (ή όποτε γίνουν εκλογές). Αλλά ίσως στην πολιτική της Ελλάδας δεν μετρά το περιεχόμενο. Η θέση και οι τίτλοι πιστοποιούν τα λεγόμενα. Ειδικά για τους πολιτικούς που δεν κρίνονται από το αποτέλεσμα αλλά την δημοφιλία και τον θόρυβο. Ούτως ή άλλως όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις ο κόσμος δεν εμπιστεύεται τα κόμματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και αδιαφορεί για το μέρισμα του από την εκλογική διαδικασία. Σήμερα το όραμα έχει ευτελιστεί κάτω από τη «ρεαλιστικότητα» που υπαγορεύει η οικονομική ανέχεια στην περιφέρεια της «Ευρώπης». Έτσι κι αλλιώς ότι κι αν ψηφιστεί, η εμπειρία έχει δείξει ότι η πολιτική θα καθορισθεί μετά τις εκλογές όταν έχει κοπάσει η φασαρία και οι βαρύγδουπες εξαγγελίες, σε διαβουλεύσεις με παράγοντες της «αγοράς» και σε «ευρωπαϊκές» επιτροπές, με «καθαρό μυαλό» και ευλύγιστη μέση. Για το καλό της χώρας πάντα…


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.