Ο πλανήτης και η αποικία χρέους – Σελίδα 2 – The Analyst
ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ Χωρίς κατηγορία

Ο πλανήτης και η αποικία χρέους

.
Η Ελλάδα

Μέσα σε αυτό το παγκόσμιο περιβάλλον, με την ΕΕ να αντιμετωπίζει το πρόβλημα του BREXIT και την Ευρωζώνη τις ιταλικές εκλογές στις αρχές Μαρτίου, οι οποίες ενδεχομένως να αποτελέσουν την αφετηρία της εξόδου της χώρας από το ευρώ, (ένα νόμισμα που δεν θέλει να υιοθετήσει καμία άλλη χώρα όπως η Σουηδία, η Δανία ή η Πολωνία γνωρίζοντας τα προβλήματα του – όπως η αδυναμία αντιμετώπισης οικονομικών κρίσεων, η μη δυνατότητα ανάκτησης της ανταγωνιστικότητας μέσω της νομισματικής πολιτικής, η πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα χωρών όπως η Γερμανία κοκ.), οι Έλληνες αναζητούν λύσεις για να ξεφύγουν από την παγίδα, στην οποία έχουν οδηγηθεί.

Γνωρίζουν πια πως η παραμονή τους στην ευρωπαϊκή καραντίνα, έρμαιο των πιστωτών τους και ειδικά της Γερμανίας, δεν θα έχει μόνο ως αποτέλεσμα την υφαρπαγή της δημόσιας και μεγάλου μέρους της ιδιωτικής τους περιουσίας – αφού φαίνεται πλέον καθαρά από το θέμα της Μακεδονίας πως θα κινδυνεύσει σοβαρά και η εδαφική τους ακεραιότητα, επειδή θα υποχρεώνονται σε διαρκείς συμβιβασμούς για να συνεχίσει να χρηματοδοτείται η οικονομία τους.

Εν προκειμένω δεν βοηθούν δυστυχώς τα ιστορικά παραδείγματα κρατών που κέρδισαν την ελευθερία τους αφού χρεοκόπησαν διασώζοντας τα περιουσιακά τους στοιχεία, όπως της Γερμανίας το 1953, της Ρωσίας το 1998 και της Αργεντινής το 2001 – τα χρέη των οποίων διεγράφησαν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους αφού προηγουμένως είχαν υπερχρεωθεί (μονομερώς της Ρωσίας και της Αργεντινής, σε συμφωνία με τους πιστωτές της Γερμανίας).

Ούτε της Βραζιλίας ή της Τουρκίας που ζήτησαν τη βοήθεια του ΔΝΤ και λεηλατήθηκαν μεν, αλλά τελικά δεν χρεοκόπησαν – αφού, σε αντίθεση με όλες τις χώρες στο παρελθόν, η Ελλάδα είναι μέλος μίας νομισματικής ένωσης, οπότε δεν υπάρχει καμία πρόσφατη εμπειρία.

Αποτελεί βέβαια αναμφίβολο γεγονός το ότι, η Ελλάδα βίωσε την πιο αποτυχημένη διάσωση στην παγκόσμια ιστορία, ενώ είναι η μακράν πιο χρεοκοπημένη χώρα του πλανήτη – αφού το δημόσιο χρέος της είναι στο 180% του ΑΕΠ της, σε ξένο νόμισμα και εξωτερικό, κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ, το κόκκινο ιδιωτικό στο 140% του ΑΕΠ, ενώ ο παραγωγικός της ιστός είναι εντελώς κατεστραμμένος.

Παρά το ότι όμως η μοναδική λύση που φαίνεται είναι η επώδυνη πτώχευση εντός της Ευρωζώνης, όπου όμως θα μπορούσε να αναγκασθεί μέσω των τραπεζών να εγκαταλείψει το ευρώ, οι Έλληνες αναζητούν ρεαλιστικές δυνατότητες παραμένοντας στο κοινό νόμισμα και χωρίς να απαιτηθεί η χρεοκοπία τους – όπως θα ήταν μία δεκαετής περίοδο χάριτος για το 50% του δημοσίου χρέους τους (περί τα 160 δις €) με τα επιτόκια του ESM, ενώ στη συνέχεια η εξυπηρέτηση του με ρήτρα εξαγωγών (ανάλυση).

Κάτι τέτοιο όμως θα προϋπέθετε τη συμφωνία των πιστωτών και ιδιαίτερα της Γερμανίας, η οποία δεν έχει κανένα λόγο να το κάνει – αφού δανείζοντας την Ελλάδα με ένα ποσόν της τάξης των 60-80 δις € που δεν εκταμίευσε καν αλλά εγγυήθηκε, (α) υποθήκευσε τη δημόσια περιουσία της συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών αποθεμάτων, η οποία έχει πολλαπλάσια αξία, (β) οι επιχειρήσεις και οι Πολίτες της θα εξαγοράσουν πάμφθηνα ακίνητα και ελληνικές εταιρείες, (γ) έχει εξασφαλίσει το γεωπολιτικό έλεγχο της χώρας μας που της χρειάζεται για πολλούς λόγους (ενεργειακοί αγωγοί κλπ.), (δ) θα εκμεταλλευθεί το φθηνό εργατικό δυναμικό μας ως σκλάβους χρέους για τη βιομηχανία της, (ε) εισάγει εκπαιδευμένους Έλληνες στη χώρα της, οι οποίοι έχουν κοστίσει στην Ελλάδα τεράστια ποσά (πάνω από 200.000 € ανά άτομο), (στ) μπορεί χρησιμοποιεί την Ελλάδα για «αποθήκευση» μεταναστών κοκ.

Επομένως, αυτό που ζητούν οι Έλληνες δεν είναι ρεαλιστικό – ειδικά όταν είναι αδύνατον να χρηματοδοτηθεί το δημόσιο χρέος από τις αγορές μακροπρόθεσμα με βιώσιμα επιτόκια μετά το τέλος της τρίτης δανειακής σύμβασης, αφού κανένας επενδυτής δεν εμπιστεύεται μία ουσιαστικά εντελώς χρεοκοπημένη χώρα. Πόσο μάλλον εάν σταματήσει το QE (πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης) της ΕΚΤ ή εάν συνεχίσει να μην επιτρέπεται η συμμετοχή της Ελλάδας – αφού σε μία τέτοια περίπτωση δεν θα τα κατάφερνε ούτε καν η Ιταλία.

Από την άλλη πλευρά αρκετοί ανησυχούν μήπως τυχόν μαζικές διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες τους, οδηγήσουν στο σταμάτημα του δανεισμού της χώρας από την Ευρώπη, στο κλείσιμο των τραπεζών, στη χρεοκοπία και στην έξοδο από τη  Ευρωζώνη – μήπως δώσουν μόνοι τους οι Έλληνες δηλαδή τη δικαιολογία στους πιστωτές να ενεργήσουν με αυτόν τον τρόπο. Συμπεραίνουμε επομένως εύλογα ότι, είναι πρόθυμοι να αποδεχθούν όλα όσα αναφέραμε παραπάνω – ένα χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο και την απώλεια της εθνικής τους ανεξαρτησίας, με την ελπίδα πως θα συμβούν κάποια γεγονότα στο μέλλον που θα επιλύσουν από μόνα τους το πρόβλημα ή απλά θα το αμβλύνουν.

Το γεγονός δε ότι, η Ελλάδα αλλάζει σταδιακά ιδιοκτήτες, αφού οι επιχειρήσεις της και τα περιουσιακά της στοιχεία εξαγοράζονται από Γερμανούς, Κινέζους, Άραβες, Τούρκους  ή Αμερικανούς, ενδεχομένως έμμεσα και από Ρώσους, τους δίνει την εντύπωση πως θα είναι ασφαλείς – επειδή όλες αυτές οι χώρες θα στηρίξουν τις επιχειρήσεις τους και δεν θα θελήσουν να χάσουν τα χρήματα τους. Ειδικά όσον αφορά τις εγχώριες ελίτ, καθώς επίσης τα περισσότερα πολιτικά κόμματα που δεν έχουν κανένα δικό τους σχέδιο ουσιαστικά εκτός των μνημονίων, η παραμονή της Ελλάδας υπό ξένη κυριαρχία θεωρείται προτιμότερη από οτιδήποτε άλλο – ενώ ο μεγαλύτερος φόβος τους είναι οι κοινωνικές εξεγέρσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην απώλεια των προνομίων των μεν και στην τιμωρία των δε (των υπευθύνων της υπερχρέωσης και της χρεοκοπίας).

Συμπερασματικά λοιπόν, κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις είναι αδύνατον να προτείνει κανείς έναν άλλο δρόμο, αυτόν της εθνικής ανεξαρτησίας για την Ελλάδα – αφού απαραίτητη προϋπόθεση θα ήταν η στήριξη του από ολόκληρη την κοινωνία, η οποία δεν υπάρχει λόγω του διαχωρισμού της σε πολλές και διαφορετικές ομάδες συμφερόντων ή αντιλήψεων. Με ακόμη πιο απλά λόγια, όταν οι περισσότεροι προτιμούν να στείλουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό μετανάστες και να παραμείνει υποδουλωμένη η πατρίδα τους, αδιαφορώντας για το διεθνή εξευτελισμό τους αρκεί να μην απειληθούν τα ψίχουλα της σύνταξης τους ή να μην διακινδυνεύσουν οι καταθέσεις τους, οι προτάσεις δεν έχουν νόημα   – αφού ποτέ δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ρίσκο.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας μαγικές, σίγουρες και χωρίς κόστος λύσεις δεν υπάρχουν – ενώ κανένας δεν μπορεί να πετύχει θαύματα ή να προτείνει κάτι απόλυτα ασφαλές. Στα πλαίσια αυτά όσο οι Έλληνες δεν γνωρίζουν όλοι μαζί τι θέλουν και τι είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν για να το πετύχουν, η κατάσταση της πλειοψηφίας ως άτομα θα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο – ενώ το βιοτικό της επίπεδο θα εξισωθεί στην καλύτερη περίπτωση με αυτό των γειτονικών της χωρών, με την πολιτική που θα της επιβληθεί να είναι αντίστοιχη με αυτήν της Τυνησίας (ανάλυση).

Θεωρούμε λοιπόν ανόητες τις διαμαρτυρίες στα λόγια με την ταυτόχρονη υποταγή στις πράξεις – αφού απλά επιδεινώνονται οι συνθήκες, κλιμακώνονται τα βασανιστήρια και αυξάνεται δυσανάλογα ο χρόνος «αναπροσαρμογής». Με απλά λόγια, αφού οι Έλληνες δεν έχουν καμία πρόθεση να αγωνιστούν θυσιάζοντας την όποια ευημερία τους, είναι καλύτερα να πάψουν να αντιδρούν στα μνημόνια, καθώς επίσης σε όλα όσα τους επιβάλλονται – εφαρμόζοντας τα βασιλικότερα του βασιλιά όπως η κυβέρνηση, έτσι ώστε να αποκτήσουν την εμπιστοσύνη των κυρίων τους, όπως οφείλει ο κάθε συνειδητά εθελόδουλος που δεν αξίζει βέβαια το αξίωμα του Πολίτη.

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ενός σκλάβου και ενός δούλου: αφού ο σκλάβος θέλει να απελευθερωθεί με κάθε θυσία ενώ ο δούλος όχι, προσπαθώντας να έχει την εκτίμηση των κυρίων του και ανησυχώντας για την υγεία τους, έτσι ώστε να εξασφαλίζει το ξεροκόμματο που του δίνουν. Είναι ανόητο βέβαια να απαιτεί ένας δούλος να τον σέβονται οι κύριοι του – αφού είναι αδύνατον ποτέ να συμβεί.

Η αξιωματική αντιπολίτευση πάντως στην Ελλάδα, ένθερμος οπαδός των μνημονίων, είναι χαμένη από χέρι – αφού η κυβέρνηση μπορεί να εφαρμόζει τα μνημόνια πολύ καλύτερα, έχοντας εξημερώσει τους αντιδραστικούς όσο καμία άλλη μέσω της δολοφονίας της τελευταίας τους ελπίδας, οπότε είναι προτιμότερη για τους νέους ιδιοκτήτες της χώρας και κυρίους της.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×
Don`t copy text!