Το παράδειγμα της Ιαπωνίας – Σελίδα 2 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Το παράδειγμα της Ιαπωνίας

Η διάγνωση

Η διαπίστωση του προβλήματος της ιαπωνικής οικονομίας, η διάγνωση δηλαδή, ήταν πολύ σωστή – οπότε θα περίμενε κανείς πως ο πρωθυπουργός θα λάβαινε μέτρα αύξησης τους, έτσι ώστε να επανέλθει η ανάπτυξη στη χώρα του. Επειδή όμως η ύφεση συνεχίσθηκε, αρκετοί θεώρησαν αυθαίρετα πως η διάγνωση ήταν λανθασμένη – ενώ συνέβη κάτι ανάλογο με τη δική μας αναφορά στο θέμα, σχετικά με την Ελλάδα φυσικά, το πρόβλημα της οποίας είναι επίσης οι μισθοί (ανάλυση).

Εν τούτοις, όπως διαπιστώνεται από το γράφημα που ακολουθεί, οι μισθοί στην Ιαπωνία συνέχισαν την καθοδική τους πορεία – ενώ είναι σημαντικά χαμηλότεροι, συγκριτικά με όλες τις βιομηχανικές οικονομίες. Επομένως, δεν μπορεί να ισχυρίζεται κανείς πως η διάγνωση ήταν λάθος – ενώ, όπως όλοι γνωρίζουμε, μεταξύ διάγνωσης και θεραπείας υπάρχουν πολύ μεγάλες διαφορές.

 .

Ωριαίοι μισθοί στις δυτικές βιομηχανικές χώρες

 .

Περαιτέρω, συγκρίνοντας την εξέλιξη των μισθών της Ιαπωνίας από το 1996 έως σήμερα, με αυτούς των χωρών του γραφήματος, διαπιστώνουμε πως ακόμη και οι ονομαστικοί μισθοί μειώνονται σε σταθερή σχεδόν βάση – πόσο μάλλον οι πραγματικοί, η πορεία των οποίων είναι κατά πολύ δυσμενέστερη.

Με αυτό το δεδομένο και μόνο λοιπόν, τεκμηριώνεται πως η χώρα ευρίσκεται σε μία πολύ δύσκολη θέση – επειδή εναντίον της συνεχούς μείωσης των εισοδημάτων, η οποία δημιουργεί αρνητικές προσδοκίες στα νοικοκυριά, όσον αφορά τη μελλοντική τους μισθολογική εξέλιξη, δεν υπάρχουν οικονομικά εργαλεία. Με απλά λόγια, όταν η αρνητική τάση «στερεοποιείται», παγιώνεται, η οικονομία αδυνατεί να καταπολεμήσει την ασθένεια αποτελεσματικά – οπότε η χώρα παραμένει εγκλωβισμένη στο πρόβλημα.

Με κριτήριο τα παραπάνω, όταν μετά από έξι σχεδόν χρόνια τα εισοδήματα των Ελλήνων συνεχίζουν να μειώνονται, τόσο τα ονομαστικά, όσο και τα πραγματικά, η αντιστροφή της τάσης, χωρίς τη βοήθεια πολύ μεγάλων δημοσιονομικών μέτρων (κρατικές επενδύσεις, αύξηση της ρευστότητας, μείωση των φόρων κλπ.), σε συνδυασμό με την αύξηση των μισθών και εισοδημάτων, είναι σχεδόν αδύνατη. Με δεδομένο όμως το ότι, ένα υπερχρεωμένο κράτος δεν έχει τη δυνατότητα της υιοθέτησης τέτοιων μέτρων, ενώ ένα κράτος της Ευρωζώνης δεν ασκεί δική του νομισματική πολιτική, οπότε δεν μπορεί να «πληθωρίσει» το χρέος κοκ, η Ελλάδα είναι καταδικασμένη.

Η συνεχής αύξηση του δημοσίου χρέους της Ιαπωνίας (γράφημα), μίας χώρας με ισχυρή εξαγωγική βιομηχανία, απολύτως ανταγωνίσιμη, τεκμηριώνει με τον καλύτερο τρόπο την αιτία της συνεχούς ανόδου του δημοσίου χρέους της Ελλάδας, ως προς το ΑΕΠ της – η οποία επιταχύνεται με τα απολύτως λανθασμένα μέτρα της Τρόικα, τα οποία οδηγούν τη χώρα σε έναν παγιωμένο, μη ανατρέψιμο αργό θάνατο.

 .

Ιαπωνία – η εξέλιξη του δημόσιου χρέους ως ποσοστό επί του ΑΕΠ.

 .

Προφανώς λοιπόν στη χρεοκοπία ή στις συνεχείς νέες διαγραφές χρέους, οι οποίες δεν θα έχουν ποτέ τα αναμενόμενα αποτελέσματα – ενώ θα εξαθλιώσουν εντελώς την Ελλάδα, απογυμνώνοντας την τόσο από τη δημόσια, όσο και από την ιδιωτική περιουσία, με το χρέος να αυξάνεται ακατάπαυστα.

.

Η θεραπεία

Η Ιαπωνία, παρά το ότι η κεντρική της τράπεζα επί 25 χρόνια διατηρεί σχεδόν μηδενικά τα βασικά επιτόκια της, ενώ έχει πλημμυρίσει τα τελευταία έτη την αγορά με ρευστότητα, δεν μπορεί να ξεφύγει ούτε από τη συνεχή αύξηση του χρέους της, ούτε από την ύφεση. Αν και ο πρωθυπουργός της δε έκανε τη σωστή διάγνωση, δεν εφάρμοσε την αντίστοιχη θεραπεία – αφού οι ονομαστικές αμοιβές αυξήθηκαν μόλις κατά 1,3% το 2014, σε σύγκριση με το 2013.

Την ίδια στιγμή αποφάσισε την άνοδο του ΦΠΑ κατά τρεις ολόκληρες μονάδες, έτσι ώστε να αυξηθεί ο πληθωρισμός στο 3%. Μία τέτοια αύξηση έχει όμως ένα στατικό αποτέλεσμα, με την έννοια πως αυξάνει τις τιμές μία μόνο φορά, συγκριτικά με το προηγούμενο έτος, χωρίς να συνεχίζει να τις επηρεάζει στη συνέχεια. Παράλληλα, έχει το μειονέκτημα της μείωσης των πραγματικών αμοιβών κατά το ίδιο ποσοστό, η οποία εξανεμίζει την άνοδο των ονομαστικών αμοιβών – κατά περίπου -1,7% (3% – 1,3%).

Στα πλαίσια αυτά, εάν συγκρίνουμε το τι συνέβη στην Ελλάδα, το ότι αυξήθηκε δηλαδή μία σειρά φόρων, ενώ μειώθηκαν διαδοχικά οι ονομαστικοί μισθοί, με αποτέλεσμα να καταρρεύσουν κυριολεκτικά τα πραγματικά εισοδήματα, θα κατανοήσει το μέγεθος του, εκ προμελέτης ασφαλώς, εγκλήματος της Τρόικα – το οποίο οδήγησε τη χώρα κυριολεκτικά στον οικονομικό στραγγαλισμό.

Συνεχίστε στη 3η σελίδα (…)

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!