Βιομηχανίες πλειστηριασμών – Σελίδα 3 – The Analyst

Βιομηχανίες πλειστηριασμών

45 total views, 6 views today

Βιομηχανίες χρεοκοπιών και κατασχέσεων

Από την άλλη πλευρά, στο σημερινό σύστημα των χάρτινων, χωρίς αντίκρισμα χρημάτων, οι επιχειρήσεις εξαρτώνται όλο και περισσότερο από τις τράπεζες – ενώ έχουν γίνει ήδη γνωστές περιπτώσεις στη Μ. Βρετανία, όπου μία τράπεζα χρεοκόπησε σκόπιμα μία εταιρεία, για να την «κατασχέσει» (άρθρο).

Έχει δημιουργηθεί λοιπόν μία «βιομηχανία χρεοκοπιών» από τις τράπεζες, ακόμη και στον τομέα των ακινήτων («βιομηχανία κατασχέσεων»). Τα τεράστια πραγματικά επιτόκια (ονομαστικά + αποπληθωρισμός), σε ορισμένες χώρες βυθισμένες στον αποπληθωρισμό, όπως η Ελλάδα, είναι τόσο υψηλά, που οι οφειλέτες αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα ενυπόθηκα δάνεια τους – με αποτέλεσμα να κατάσχονται μισοτιμής τα ακίνητα τους.

Στο γράφημα που ακολουθεί, το οποίο επεξηγεί επίσης την αποτυχία των οικονομικών πολιτικών της Τρόικας, φαίνονται με τους κόκκινους κύκλους τα πραγματικά επιτόκια αφαιρουμένου του ρυθμού ανάπτυξης το 2012 – με μπλε μπάρες τα πραγματικά επιτόκια, ενώ με κίτρινες η πραγματική ανάπτυξη.

.

Το επίπεδο των πραγματικών επιτοκίων πλην τον ρυθμό ανάπτυξης

Το επίπεδο των πραγματικών επιτοκίων πλην τον ρυθμό ανάπτυξης

.

Εάν τα πραγματικά επιτόκια για τα δημόσια χρέη (μπλε μπάρες) είναι υψηλότερα από την πραγματική ανάπτυξη (κίτρινες), όπως συνέβαινε στην Ελλάδα (στην Πορτογαλία, στην Ιταλία κλπ., όπου αντί ανάπτυξης επικρατούσε ύφεση), τότε τα χρέη ως προς το ΑΕΠ αυξάνονται συνεχώς – παρά τις μειώσεις των δαπανών ή, καλύτερα, λόγω των μειώσεων των δαπανών, οι οποίες περιορίζουν το ρυθμό ανάπτυξης.

Ειδικά όσον αφορά τις επιχειρήσεις, όποια δεν δανείζεται χρήματα, χρησιμοποιώντας τα με «μόχλευση», δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στον ανταγωνισμό εκείνων που τροφοδοτούνται από τις τράπεζες με χρήματα από το πουθενά – ενώ η μεγάλη διαφορά των επιτοκίων δανεισμού μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης, ειδικά μεταξύ Βορά και Νότου, καθιστά εκ των πραγμάτων (de facto) μη ανταγωνίσιμες τις τελευταίες.

Επομένως, θα αυξηθούν οι χρεοκοπίες και η ανεργία στο Νότο – ενώ όλα όσα γράφονται περί ανταγωνιστικότητας, με την Ελλάδα να τοποθετείται στην 26η θέση μεταξύ των 28 χωρών της ΕΕ, είναι ανοησίες, αφού το ίδιο το χρηματοπιστωτικό σύστημα μειώνει την ανταγωνιστικότητα σε επίπεδα που είναι αδύνατον να εξισορροπηθούν από τους χαμηλούς μισθούς και τα υπόλοιπα μέτρα λιτότητας.

Σε κάθε περίπτωση οι επιχειρήσεις, μέσω της υπερχρέωσης, εξαρτώνται όλο και περισσότερο από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, ενώ γίνονται όλο και πιο ευάλωτες – οπότε οι τράπεζες μπορούν να καταχραστούν τα προνόμια τους, αναλαμβάνοντας τον έλεγχο των εταιρειών και στήνοντας μία μεγάλη βιομηχανία χρεοκοπιών, καθώς επίσης κατασχέσεων.

.

Επίλογος

Ειδικά όσον αφορά τους Έλληνες ιδιοκτήτες ακινήτων, η παγίδα είναι πολλαπλή. Από τη μία πλευρά τα δάνεια τους έχουν τιτλοποιηθεί από τις τράπεζες και πουληθεί μαζικά σε ξένους, με χαμηλότερες φυσικά τιμές, ενώ από την άλλη τυχόν πτώση των αντικειμενικών αξιών (οι οποίες όμως, όσο παραμένουν υψηλές, αυξάνουν το φόρο ακινήτων), θα σημάνει την έκρηξη των κατασχέσεων (επειδή θα συμφέρει πλέον τις τράπεζες).

Εγκλωβισμένοι λοιπόν μεταξύ της Σκύλλας και της Χάρυβδης, δύσκολα θα ξεφύγουν από τη λεηλασία της περιουσίας τους – ενώ οι ξένες «δυνάμεις κατοχής» του «αποτυχημένου κράτους» (άρθρο) θα καταφέρουν, μέσω της ήπιας διείσδυσης, στην οποία είχε αναφερθεί κάποτε ο Χίτλερ, να μετατρέψουν την πατρίδα μας σε δική τους αποικία, με ενοικιαστές τους Έλληνες.

Ολοκληρώνοντας, τα νέα χάρτινα χρήματα που τυπώνονται σημαίνουν «τύχη», ωφελούν δηλαδή αυτούς που τα εισπράττουν πρώτοι. Ουσιαστικά κερδίζουν εις βάρος αυτών που τα εισπράττουν τελευταίοι, όταν οι τιμές αυξάνονται διαρκώς, σε μεγάλο βαθμό (υψηλός πληθωρισμός).

Φυσικά δε, τα φρεσκοτυπωμένα χάρτινα χρήματα (Fiat money) δεν δημιουργούν καινούργιους πόρους – όπως, για παράδειγμα, μηχανήματα, τρόφιμα ή ρούχα. Εκτός αυτού, δεν επιλύουν τα διαρθρωτικά προβλήματα μίας οικονομίας, αλλά διογκώνουν συνεχώς τα υφιστάμενα, επιδεινώνοντας τα. Επομένως, καταστρέφονται πόροι, όπως για παράδειγμα, το εργατικό δυναμικό που καταδικάζεται στην ανεργία – ή σπαταλιούνται κεφάλαια, με αποτέλεσμα να φτωχοποιείται και να εξαθλιώνεται η κοινωνία.

Οι περισσότεροι βέβαια δεν το παρατηρούν, επειδή τυφλώνονται από το χάρτινο πλούτο, θεωρώντας τον πραγματικό. Κάποια στιγμή όμως η πανωλεθρία δεν αποφεύγεται – είτε με τη μορφή ενός κραχ, είτε με μία νομισματική μεταρρύθμιση (όπως στο παράδειγμα της Τουρκίας, όπου το 1.000.000 παλαιές λίρες έγιναν μία καινούργια – ανάλυση), είτε με τη δήμευση μέρους των καταθέσεων (Bail-in), είτε με τη φορολογική κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων, είτε με έναν πολύ υψηλό πληθωρισμό.

.

*Σημείωση κειμένου: Ο μαθηματικός τύπος του νόμου του Okun

μαθηματικός τύπος

.