Η κρίση της Κίνας – Σελίδα 2 – The Analyst

Η κρίση της Κίνας

424 total views, 1 views today

Η αιτία είναι το ότι, από την αύξηση του ΑΕΠ κερδίζει κυρίως η ελίτ μίας χώρας, οι μεγάλες επιχειρήσεις της – ενώ οι μισθοί των υπολοίπων δεν ακολουθούν την τάση. Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από ανάλογες εξελίξεις σε πολλές δυτικές χώρες, στις οποίες διευρύνονται συνεχώς οι εισοδηματικές ανισότητες – μεταξύ των οποίων στις Η.Π.Α. και στη Γερμανία.

Στα πλαίσια αυτά, η διαδικασία κατάρρευσης της Κίνας, εφ’ όσον δεν αποφευχθεί, θα ακολουθήσει τον εξής δρόμο: Παρά το ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να περιορίσει την αύξηση των πιστώσεων, η «ποιότητα» των δανείων που έχουν δοθεί αποδεικνύει ότι, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός χρεών, τα οποία πιθανότατα δεν πρόκειται να πληρωθούν ποτέ.

Επειδή κανένας δεν θέλει να συμβούν μεγάλες αθετήσεις πληρωμών, τα επισφαλή δάνεια ανακυκλώνονται συνεχώς, ενώ η ποσότητα χρήματος Μ2 αυξάνεται (γράφημα). Εάν διατηρηθεί σταθερή (δεν αυξηθεί) η παροχή πιστώσεων, τότε, επειδή αυξάνονται συνεχώς τα ποσά που απαιτούνται για την ανακύκλωση των χρεών (λόγω τόκων, περισσοτέρων επισφαλειών κλπ.), μειώνονται τα ποσά των νέων δανείων.

.

Κίνα - η ποσότητα χρήματος Μ2
Κίνα – η ποσότητα χρήματος Μ2

.

Οι τράπεζες δυσκολεύονται λοιπόν να δώσουν νέα δάνεια ενώ, όταν τα δίνουν, επιλέγουν τις καλά δικτυωμένες μεγάλες επιχειρήσεις και όχι τις μικρότερες, παρά το ότι είναι πιο αποτελεσματικές. Επειδή τώρα η διαθέσιμη ποσότητα χρήματος συρρικνώνεται, οι μικρές επιχειρήσεις αναγκάζονται να δανειστούν από το σκιώδες, τοκογλυφικό τραπεζικό σύστημα – όπου όμως τα υψηλά επιτόκια, με τα οποία χρεώνονται, τις οδηγούν αργά ή γρήγορα στην πτώχευση.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ξεκινάει ο καθοδικός σπειροειδής κύκλος της χρεοκοπίας – όπου οι επισφάλειες δημιουργούν προβλήματα στο σκιώδη τραπεζικό τομέα, αυτός στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, τα δημόσια έσοδα περιορίζονται, τα ελλείμματα κλιμακώνονται κοκ.

.

ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΑ        

(α)  Πότε καταρρέει μία οικονομία; Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Κίνα το έχουμε δει πολύ συχνά, σε διάφορες οικονομικές κρίσεις. Η παροχή δανείων αυξάνεται γεωμετρικά, πριν εμφανισθούν τα πρώτα προβλήματα – επειδή το σύστημα, για να λειτουργεί, εξαρτάται όλο και περισσότερο από τη ραγδαία αύξηση των πιστώσεων.

Τελικά, όταν η αύξηση των πιστώσεων σταματήσει, όπως στις Η.Π.Α. το 2007, στην Ισπανία το 2008 και στην Ελλάδα την ίδια εποχή, τότε η οικονομία καταρρέει. Στην Κίνα επαναλαμβάνεται απλώς η ιστορία – επίσης όσον αφορά τη φούσκα ακινήτων (γράφημα).

.

Κίνα - η κατ'ετος διακύμανση στις τιμές των νεόκτιστων ακινήτων
Κίνα – η κατ’ετος διακύμανση στις τιμές των νεόκτιστων ακινήτων

.

(β) Από που προέρχεται η ανάπτυξη στην οικονομία; Από την κατανάλωση, καθώς επίσης από τις καλές, κερδοφόρες επενδύσεις – όπου στην Κίνα η αποδοτικότητα των επενδύσεων είναι πλέον αρνητική. Οι καλές επενδύσεις είναι συνήθως εφικτές, όταν γίνονται από τις μικρές και μικρομεσαίες ιδιωτικές επιχειρήσεις – οι οποίες στην Κίνα και όχι μόνο, είναι πολύ πιο αποδοτικές, ενώ εξασφαλίζουν περισσότερες θέσεις εργασίας.

Ο αγροτικός τομέας υπόσχεται πάρα πολλά – ειδικά σε εποχές που προβλέπεται επισιτιστική κρίση. Εδώ όμως το πρόβλημα είναι πολιτικό, επειδή προτιμούνται οι μεγάλες και δικτυωμένες επιχειρήσεις από το κράτος, καθώς επίσης οι εταιρείες του δημοσίου – οι οποίες όμως αναπτύσσονται μόνο λόγω των φθηνών δανείων που λαμβάνουν.

Εάν ένα κράτος, η Κίνα εν προκειμένω, έπαιρνε τα χρήματα από αυτές τις επιχειρήσεις και τα μετέφερε στις μικρομεσαίες, τότε θα λυνόταν το πρόβλημα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο – κάτι που απαιτεί όμως πολιτική βούληση, ενώ είναι δύσκολο να συμβεί.

(γ)  Πόσο σημαντικό είναι να αυξάνεται μία οικονομία με 4%, με 5% ή 6% ετήσια; Δεν είναι καθόλου σημαντικό, αφού αυτό που κυρίως μετράει είναι τα χρέη. Όταν τα χρέη αυξάνονται, ακολουθεί νομοτελειακά η κρίση – η οποία πρέπει να αποφεύγεται.

Όπως άλλωστε αναφέραμε, αυτό που έχει σημασία είναι η αύξηση των εισοδημάτων των καταναλωτών, η οποία πρέπει να είναι μεγαλύτερη από το ΑΕΠ – ενώ το μερίδιο της ελίτ πρέπει να αυξάνεται με χαμηλότερο ρυθμό από το ΑΕΠ, έτσι ώστε να μην προκαλούνται εισοδηματικές ανισότητες.

(δ)  Πως μπορεί να αυξηθεί η κατανάλωση; Το πρόβλημα στην Κίνα δεν είναι οι μεγάλες αποταμιεύσεις των πολιτών της, αλλά οι αποταμιεύσεις του κράτους – οπότε η σχετικά περιορισμένη κατανάλωση των νοικοκυριών δεν οφείλεται στις οικονομίες τους.

«Ένοχος» είναι το χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα των εργαζομένων, το οποίο είναι της τάξης του 50% του ΑΕΠ – ποσοστό που είναι το χαμηλότερο σε ολόκληρο τον πλανήτη. Για να αυξηθεί λοιπόν η κατανάλωση, θα πρέπει να αυξηθούν τα εισοδήματα των νοικοκυριών ως μερίδιο επί των συνολικών – κάτι που σημαίνει φυσικά ότι, θα μειωνόταν τα εισοδήματα της ελίτ.

Ευτυχώς, όλα τα συστήματα που υιοθετεί τον τελευταίο καιρό η Κίνα διευκολύνουν τη μετατόπιση των εισοδημάτων από τους πλούσιους στους φτωχούς. Η ελίτ όμως αμύνεται σθεναρά, γεγονός που δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στην πολιτική ηγεσία της χώρας.

Συνεχίστε στη 3η σελίδα (…)
Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!