Η σημερινή σύγκρουση με τις φιλελεύθερες ευρωπαϊκές αξίες όλων εκείνων που δεν έχουν ως στόχο την ενσωμάτωση αλλά την κυριαρχία με βάση τα δικά τους θρησκευτικά και ριζοσπαστικά στοιχεία απαιτεί ένα αντίβαρο: πολιτικούς ηγέτες με χαρακτηριστικά ταγού και οραματιστή. Αυτοί οι ηγέτες δυστυχώς αναζητούνται
Η πολιτική απροθυμία και ο χλευασμός των κοινοβουλευτικών διαδικασιών για ένα τόσο σοβαρό θέμα δείχνει περίτρανα ότι όχι μόνο δεν υπάρχει πολιτική βούληση για την αντιμετώπιση των διεφθαρμένων πρακτικών που βιώνει καθημερινά ο πολίτης στις πολεοδομίες αλλά υπάρχει ανοχή στην διαφθορά μέσω της πολιτικής αδράνειας και της πολιτικής απροθυμίας
Η δημοκρατία δεν εκδικείται, ΣΩΣΤΟ, όμως πρέπει να τιμωρεί όσους την πληγώνουν και μάλιστα επιδεικτικά διαφορετικά τα ίδια πρόσωπα με τις ίδιες μεθόδους θα την ξανά πληγώσουν. Η περίπτωση Τσίπρα είναι το κλασικότερο σύγχρονο παράδειγμα.
Όπως είναι ευρύτερα γνωστό το άβατο του καπιταλισμού είναι ισχυρότατο όμως πολλές φορές οι ευφάνταστες πρακτικές του είναι τέτοιας μορφής που η λογική τάξη των πραγμάτων αδυνατεί να συσχετίσει ακόμη και τα αυτονόητα!
Είναι πλέον η ώρα το ελληνικό δημόσιο να σταματήσει να κερδοσκοπεί εις βάρος δανειοληπτών που έπεσαν θύματα της λειτουργίας του και να στρέψει τα αντληθέντα από τις πωλήσεις χρηματιστηριακά κεφάλαια προς υγιούς σκοπούς
Οι πρακτικές του παρελθόντος συνεχίζονται, η εύκολη τραπεζική της αποκόμισης κερδών από τα κρατικά ομόλογα χρησιμοποιείται εις βάρος κλάδων της ελληνικής οικονομίας που αποτελούν την πραγματική βάση της εγχώρια παραγωγής, ενώ ο αποκλεισμός των ελεύθερων επαγγελματιών, των ατομικών επιχειρήσεων αλλά και των αγροτών δείχνει ότι το εγχώριο τραπεζικό σύστημα αδιαφορεί παντελώς για τις ανάγκες της...
Η Ελλάδα εξακολουθεί να πρωταγωνιστεί στα ύψη των επιτοκίων, το μέσο επιτόκιο καταναλωτικών δανείων στη χώρα μας αγγίζει το 12,9%, τη στιγμή που ο μέσος όρος της Ευρωζώνης περιορίζεται στο 7,15%, οπότε κάθε προσπάθεια εξωραϊσμού της κατάστασης φαντάζει προκλητική
Είναι αδιανόητο και παράλληλα λυπηρό δυο δεκαετίες μετά την νομοθετική παρέμβαση για την αντιμετώπιση των πανωτοκίων να αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία το ίδιο πρόβλημα με τους συνήθεις θύτες της αδιαφάνειας και της εκμετάλλευσης της αδράνειας του κράτους δικαίου να επιχαίρουν για την αποτελεσματικότητα των πρακτικών τους και τα συνήθη θύματα τους απλούς πολίτες να ταλαιπωρούνται και δοκιμάζονται...
Οι μέτοχοι που μας γνωστοποιούν με άνεση οι συστημικές τράπεζες, στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο παρά trustee δηλαδή απλοί διαχειριστές. Και εδώ ξεκινά το άβατο της διεθνούς κερδοσκοπίας: Επενδυτές που κρύβονται πίσω από τα καταπιστεύματα, τα πιο εμετικά καλύμματα της κερδοσκοπίας.
Πρέπει πλέον να στραφούμε προς ένα νέο πλαίσιο διαχείρισης καταργώντας το πείραμα των servicers αφού απέτυχε ολοκληρωτικά. Η διαχείριση πρέπει να γίνει από μια Badbank υπό δημόσιο έλεγχο. Η αφαίρεση της κυριότητας των δανείων, που μεταβιβάστηκαν σε funds με μέτοχους καταπιστεύματα, υπέρ του δημόσιου αποτελεί πράξη εθνικής αξιοπρέπειας
