Οι εξυπνάκηδες εισοδηματίες της ελίτ – Σελίδα 2 – The Analyst
Χωρίς κατηγορία

Οι εξυπνάκηδες εισοδηματίες της ελίτ

Φόροι ελίτ και Καταθέσεις

Η μικρή συμμετοχή της ελίτ στο κοινωνικό σύνολο της Ελλάδας φαίνεται από την δραστηριότητα των επιχειρήσεων τους και τα φορολογικά έσοδα. Ο τζίρος των 20 μεγαλύτερων επιχειρήσεων της χώρας αντιπροσωπεύει το 20% του ΑΕΠ το 2016 με βάση τους υπολογισμούς μου. Όμως αυτές, είναι κυρίως στην ενέργεια (διυλιστήρια) μια σχετικά εξασφαλισμένη επένδυση και στην λιανική (σουπερμάρκετ) δηλαδή μεταπρατισμός. Βέβαια αυτή είναι σημαντική ως απασχόληση. Τα σουπερμάρκετ είναι από τους μεγαλύτερους εργοδότες. Η ελίτ απέχει από την παραγωγή/τεχνολογία και την υψηλή προστιθέμενη αξία που είναι το ζητούμενο και το χαρακτηριστικό των ανεπτυγμένων χωρών της Δύσης αλλά εξοβελιστεί από την δημόσιο λόγο ως κάτι αδύνατο. Η παραγωγή βέβαια χρειάζεται και ικανότητες και ρίσκο.

Τα έσοδα από τον φόρο εισοδήματος των επιχειρήσεων στην Ελλάδα ανέρχονται στο 2% του ΑΕΠ και στο 6% των φορολογικών εσόδων της χώρας και υπολείπονται του μέσου όρου του ΟΟΣΑ (σε ένα σύνολο 93 χωρών) είναι 3,0% του ΑΕΠ των χωρών και 9,3% των φορολογικών τους εσόδων αντίστοιχα (πηγή)

Από αυτά εκτιμώ, με βάση φορολογικά στοιχεία του 2016, ότι οι 20 μεγαλύτερες επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν το 1% των άμεσων φόρων ενώ οι πιο πλούσιοι Έλληνες (αυτοί με εισοδήματα πάνω από 200.000 ετησίως) περίπου το 2% των άμεσων φόρων.  Και αυτό ενώ στην Ελλάδα μεγαλύτερο μέρος των φόρων εισπράττεται έμμεσα (ΦΠΑ) κάτι που επιβαρύνει τελικά τους ασθενέστερους.

Τα περισσότερα λεφτά βέβαια της ελίτ είναι διαχρονικά τοποθετημένα εκτός της Ελλάδας (offshore). Και σαν να μην έφτανε αυτό η παρούσα κυβέρνηση τους έδωσε και χαμηλή, σχεδόν ανύπαρκτη φορολογία για family office, 1,7% οπότε καταλαβαίνετε ποιος το εκμεταλλεύτηκε. (πηγή). Σίγουρα όχι οι υδραυλικοί, οι τεμπέληδες και απείθαρχοι Έλληνες που λέγαν τα συστημικά ΜΜΕ για να δικαιολογήσουν τα μνημόνια.

Ας μην ασχοληθούμε καθόλου για τους εφοπλιστές με ελληνικό επίθετο που ανέκαθεν δρούσαν ως οι σημερινές πολυεθνικές (ή πειρατές αν σχκεφθεί κανείς ότι τους αρέσει να δρουν σε διεθνή ύδατα πέρα από νόμους και σε φορολογικούς παραδείσους). Λίγο έχουν συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας ειδικά οι μεγάλοι των διεθνών κοσμοπολίτικων κύκλων ή στους απελευθερωτικούς αγώνες εκτός λίγων φωτεινών εξαιρεσεων. Ούτε καν την πολυδιαφημισμένη εθελοντική εισφορά δεν δώσανε (πηγή) .

Χρεωκοπία Ελλάδας

Μετά την χρεωκοπία της χώρας και την υπαγωγή στα μνημόνια, με την ανοχή ή σύμπραξη της ελίτ, αυτή τελικά αποκόπηκε από πολλές επιχειρηματικές δραστηριότητες και κυρίως τις τράπεζες (που ανήκουν στον ΤΧΣ). Οι τράπεζες που χωρίς αυτές δεν υπάρχει χρηματοδότηση και οικονομία, τεμαχίστηκαν και στερήθηκαν έσοδα από συμπληρωματικές δραστηριότητες (ΑΧΕ, ΑΕΔΑΚ, Ασφάλειες κλπ) ενώ το πιο σημαντικό, υποχρεώθηκαν σε αποχώρηση από τα ανερχόμενα Βαλκάνια, υποσχόμενη περιοχή τόσο οικονομικά όσο και γεωπολιτικά. Δεν έμειναν παρά σαν χαρτοφυλάκια προβληματικών δανείων μη επιτελώντας τον ρόλο της χρηματοδότησης.  Πολλοί μεγάλοι επιχειρηματίες χρεωκόπησαν, οι εργολαβίες μειώθηκαν, όπως και η βιομηχανία που συνέχισε την μακρά πορεία αποβιομηχάνισης της μεταπολίτευσης.

Κι όμως, παρά την εμφανή πια αλλαγή στο διεθνές περιβάλλον και τα προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα τα χρήματα που κατάφερε να δανειστεί η χώρα από την ΕΚΤ παρότι υπερχρεωμένη χωρίς επενδυτική αξιολόγηση αλλά κατά ευτυχή ή ατυχή συγκυρία λόγω της επίκλησης της πανδημίας και των lockdown, δόθηκαν για να διατηρηθεί ακριβώς αυτό το παρωχημένο οικονομικό μοντέλο με επιδότηση του τουρισμού. Μόνο εκεί οι ενισχύσεις δεν είναι αντιοικονομικές.  Περίπου 37 δις € δάνεισε η ΕΚΤ με το PEPP από τα 44δις € που ξοδεύτηκαν με την πανδημία από τα οποία τα 15 δις€ πήγαν για ενίσχυση επιχειρήσεων (επιστρεπτέα και αναστολές θέσεων) που μεγάλο μέρος θα εισέπραξε ο τουρισμός με την μεγάλη πτώση τζίρων.

Η ΕΕ συνεχίζει να «παράγει» εισαγωγές και προμήθειες, κρατικές συμβάσεις, ΣΔΙΤ και «ιδιωτικοποιήσεις» με μειοψηφική συμμετοχή κάποιων ημεδαπών εισοδηματιών του 5%. Μετά την απώλεια πολλών πλουτοπαραγωγικών πηγών όπως και των τραπεζών η ημεδαποί ολιγάρχες μείναν με τα εισοδήματα της ενέργειας που στηρίζονται με τα πράσινα πακέτα και τετελεσμένα της ΕΕ και ο κυκλικός και εξαρτώμενος από το εξωτερικό τουρισμός οι υπόλοιποι μικρομεσαίοι. Μέρος πια από τα κονδύλια της ΕΕ δίνονται εκτός από τις επιδοτήσεις της ΚΑΠ, και για κοινωνικά επιδόματα μέσα από τα ΕΣΠΑ, για να υποκαταστήσει η ΕΕ το ρόλο του κράτους και να συντηρηθεί η αδρανοποιημένη κοινωνία με ελεημοσύνες.

Η πράσινη μετάβαση, μετά την απαλλοτρίωση μεγάλου μέρους της οικονομίας από ξένα συμφέροντα αποτελεί για τους ολιγάρχες πρόσφορη διέξοδο. Κάτω από ένα ηθικολογικό μανδύα περί προστασίας του περιβάλλοντος όταν η ΕΕ και η Ελλάδα δεν εκπέμπουν παρά ένα πολύ μικρό των παγκόσμιων ρύπων (πηγή) , «αγιάζουν» το υψηλότερο κόστος της ενέργειας μέσα από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ. Η είσπραξη εσόδων μέσα από το χρηματιστήριο ενέργειας που τις τιμές ελέγχει μια μικρή ομάδα, είναι σαν να σηκώνουν λεφτά από το ΑΤΜ.  Όμως η ενεργειακή ελίτ είναι δέσμια των προμηθευτών ενέργειας, εν προκειμένω του φυσικού αερίου, των εισαγόμενων και επιδοτούμενων εξοπλισμών ΑΠΕ και των κανόνων της ΕΕ που τα επιβάλλουν.

Μαζί ξένα και εγχώρια ενεργειακά συμφέροντα ελέγχουν την αποικία (οι 4 ολιγάρχες ελέγχουν μεταξύ τους 3 κανάλια και έναν μεγάλο εκδοτικό όμιλο τουλάχιστον). Και έτσι θα πάνε μέχρι τέλους. Τα λεγόμενα υπερκέρδη χρηματοδοτούν τις νέες επενδύσεις χωρίς κόστος για τους ολιγάρχες όπως γινόταν και με τα ΝΟΜΕ. Σε αυτό το περιβάλλον δεν περισσεύει χώρος για λιγνίτη ή υδροηλεκτρικά που θα μειώσουν το κόστος. Γιατί άραγε παρά την γενική παραδοχή ότι είναι οικονομική πια η χρήση λιγνίτη και παρά τις εξαγγελίες κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει;

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα ήταν δυνατό χωρίς το κατάλληλο αφήγημα, την δημιουργία και συντήρηση μιας ομάδας διανοητών σε διορισμένες θέσεις ισχύος (οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους κατά τον Αλτούσερ), την πριμοδότηση των υποστηρικτών και την καταστολή των αντιφρονούντων.  Χωρίς τους επωφελούμενουα και εξαρτημένους, τα παπαγαλάκια των επιχορηγούμενων ΜΜΕ, τα golden boys ολιγαρχών και τους διορισμένους των κομμάτων.

Επικροτούν τα ξεπουλήματα που αποκαλούν «μεταρρυθμίσεις» και προσυπογράφουν τις ύβρεις περί τεμπέληδων, διεφθαρμένων Ελλήνων που δεν μπορούν….. Στην καλύτερη περίπτωση πρόκειται για απολιτικ αφελείς που νομίζουν ότι υπηρετούν την ελεύθερη οικονομία και στην χειρότερη αδίστακτους απατεώνες με γραβάτα και χρήση εταιρικού αυτοκίνητο. Ένα lifestyle δανεικό. Και στις δυο περιπτώσεις ναρκισσιστές, απορροφημένοι από τις αδυναμίες του καταναλωτισμού και εξαρτημένοι από τις κοινωνικές δεσμεύσεις τους.

Μετρούν την επιτυχία σε μηδενικά και λαμπυρίζουν την κάλπικη επιτυχία ανερυθρίαστα στους υπολοίπους. Άνθρωποι με ναρκισσιστική ψυχοπάθεια (πηγή) η άλλες παθήσεις όπως Ασπέργκερ με αδιαφορία για το σύνολο θα μπορούσαν να εκτελέσουν αντικοινωνικές πολιτικές ασυναίσθητα. Όπως οι «σελεμπριτις» και οι καλλιτέχνες που υποστηρίζουν το σύστημα σε κάθε ευκαιρία που τους ζητηθεί (το αντίθετο θα σήμαινε ότι θα χάνανε την δημοσιότητα από το σταρ σιστεμ και τα ΜΜΕ του συστήματος. Ή όπως τώρα η διοίκηση της ΔΕΗ και του ΔΕΔΔΗΕ που φτιάχνει βίλες (πηγή) και μοιράζεται μπόνους με σκανδαλώδεις τακτικές (πηγή) για να δούμε μόνο τις δήθεν δημόσιες εταιρίες (στην πραγματικότητα ανήκουν στο Υπερταμείο) που ευνοήθηκε η πρόσληψη golden boys όπως στην ΔΕΗ με τις «μεταρρυθμίσεις» Χατζηδάκη (πηγή). Δεν θα εκπληττόμασταν αν όλοι αυτοί είναι και ψηφοφόροι στην Β’ Αθηνών που εκλέγεται και επικροτούν τις μεταρρυθμίσεις με τις ωραίες διαφημίσεις της ΔΕΗ στα ΜΜΕ της συστήματος.

Καμιά συζήτηση δεν θα γίνει σε αυτά τα ΜΜΕ για τα golden boys όπως γινόταν με τους συνδικαλιστές και το φθηνό ρεύμα των υπαλλήλων που ήταν σπατάλη..  Όποιος αντιδράσει στις «μεταρρυθμίσεις» του συστήματος θα είναι λαϊκιστής και κομπλεξικός… Και που να πάμε στους παρατρεχάμενους των ολιγαρχών του δήθεν ιδιωτικού τομέα αλλά στην πραγματικότητα κρατικοδίαιτου παρασιτικού. Το κόλπο δουλεύει καλύτερα αν οι θέσεις τους να είναι αρκετά υψηλότερα από τις ικανότητές τους αλλά χαμηλότερα από τις ναρκισσιστικές τους επιδιώξεις. Και θα κάνουν το πάν για να το διατηρήσουν σε βάρος των πολλών όπως και οι εργοδότες τους. Όπως τώρα με την ενέργεια.

Εξυπνάκηδες

Αυτή η αδιαφορία και η εκμετάλλευση του συνόλου είναι αυτό που ο κοινοτιστής οικονομολόγος Καραβίδας αποκαλεί «διαλυτική εξυπνάδα» («τον εξυπνακισμό» σε συνδυασμό με τον ατομικισμό, την ιδιοτέλεια και την επιδειξιομανία). Αυτά λέει πρέπει να είναι αποβλητέα, «ειδικά στις φτωχές χώρες, που θέλουν την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους, δεν υπάρχουν περιθώρια για διατάραξη της αλληλεγγύης από ναρκισσιστικές ψυχοπαθείς συμπεριφορές…. η εξυπνάδα πρέπει να διαπομπεύεται βαλμένη ανάποδα καβάλα στο γάιδαρο». (Κοινοτισμός, Το έργο του Κωνσταντίνου Καραβίδα και οι συγγενείς προσεγγίσεις, Μελέτης Μελετόπουλος, Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2013).» Αυτή ήταν μια παλιά τιμωρία στις αγροτικές κοινότητες, το λεγόμενο «συγύρισμα».

Οι εξυπνακιδισμός δεν είναι γνώρισμα των Ελλήνων μόνον. Ο οικονομολόγος Μανκουρ Ολσον και άλλοι τους αποκαλούν free-riders και είναι ο λόγος για τον οποίο αποτυγχάνουν οι συλλογικές δράσεις και τελικά οι κοινωνίες. Εκφυλίζονται σε έναν ανταγωνισμό από παρτάκιες και καταλήγουν σε εθελοντική δουλεία όταν πλέον οι υπόλοιποι βλέπουν ότι δεν υπάρχει σωτηρία. Είναι η νέα κανονικότητα όπου είχε μιλήσει ο Μητσοτάκης μετά τον «λαϊκισμό» των αντιδράσεων των πρώτων χρόνων των μνημονίων που μετά και την προδοσία του δημοψηφίσματος από τον ΣΥΡΙΖΑ, επισφραγίστηκε.

Τα ίδια γίνονται σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, σε πρώην αποικίες και σε χώρες με προγράμματα «διάσωσης» του ΔΝΤ. Για παράδειγμα στην περίπτωση της Ρωσίας είναι γνωστή η οικονομική εξαθλίωση και υφαρπαγή περιουσίας από τυχάρπαστους που γίναν ολιγάρχες την δεκαετία του 1990 με το ΔΝΤ. Επίσης σημειώθηκε μείωση του πληθυσμού και κοινωνικά προβλήματα. Τα ίδια στην Ουκρανία, από τους μεγαλύτερους δανειολήπτες του ΔΝΤ, όπου με το ΔΝΤ έχουν πουληθεί 342 δημόσιες επιχειρήσεις, μειώθηκαν συντάξεις, ιδιωτικοποιήθηκε υγεία και κλείσανε πανεπιστήμια. Και εδώ είναι ευρεία η συζήτηση για διαφθορά, ολιγάρχες που εμπλέκονται στην πολιτική και διατηρούν στρατούς ακραίων (πηγή) Παρά τις δήθεν μεταρρυθμίσεις δεν έχει βελτιωθεί η κατάσταση των πολιτών στην Ουκρανία μια πλούσια χώρα που παραμένει από τις φτωχότερες στην ΕΕ σε κατά κεφαλή ΑΕΠ ούτε και στην Ελλάδα βέβαια που δεν έχει επανακτήσει το επίπεδο που είχε πριν την εμπλοκή του ΔΝΤ.

Η λύση που προτείνεται από την διανόηση αλλά και την πράξη είναι η αναβάθμιση της ελίτ είτε μέσα από της επιμόρφωση της είτε την επικράτηση μιας ελίτ που από αλτρουισμό ή ακόμα καλύτερα από συμφέρον έχει «skin in the game» για την ανάπτυξη της εγχώριας οικονομίας (μιλάμε δηλαδή για εθνοκαπιταλιστες και όχι μεταπράτες της παγκοσμιοποίησης, όπως οι συνεργοί των μνημονίων και οι οικονομικοί δολοφόνοι- που σαν πειρατές σκοπό έχουν το ρεσάλτο και την απαλλοτρίωση.

Είναι αυτό που κάνει η Γερμανική ελίτ αδιαλείπτως τα τελευταία εκατό χρόνια και που παρά την υποστήριξη στον Χίτλερ (Siemens, VW, Deutshce Bank κλπ) διατήρησε τον ρόλο της και ακόμα δεν διεκδικούμε αποζημειώσεις από αυτή την οικονομία που της χαρίστηκαν τα χρέη (πηγή) . Αυτό που κάνει η ελίτ στην Τουρκία σε μια χώρα που ακολουθεί ανεξάρτητη πολιτική ακροβατώντας μεταξύ ανατολής και δύσης που αποτελεί στην ουσία μέλος της ΕΕ αφού έχει πρόσβαση στην κοινή αγορά αλλά δεν υπόκειται σε πολιτικά τετελεσμένα. Μια χώρα που όσο και αν η ελίτ είναι δυτικογενής αντιλαμβάνεται την θέση της στην χώρα και τα οφέλη που προσδίδει η βάση της όποια και αν είναι.

Επίλογος

Η «φωτισμένη» ελίτ που τα συμφέροντά της να συνδέονται με την χώρα δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Μάταια ο κόσμος ζητά μια λύση έναν ηγέτη. Το αν θα αναδειχθεί από την ελίτ είναι αμφισβητήσιμο (ποιον λόγο αλήθεια θα είχε να το κάνει αν αυτό σημαίνει να αντικρούσει τους ξένους εταίρους της;).

Το να αναδειχθεί από την βάση είναι εξίσου δύσκολο λόγω της καταστολής και της αδυναμίας συλλογικής δράσης αλλά και της απώλειας από το braindrain. Αν γίνει όμως θα έχει αναδειχθεί αξιοκρατικά, μέσα από τις πράξεις του καθενός, όπως ο Κολοκοτρώνης και οι άλλοι αρματολοί, και όχι από αυτόκλητους σωτήρες που υπόπτως εμφανίζονται και λαμβάνουν το χρίσμα από ξένους εταίρους (βλέπε Μαυροκορδάτος για να μην πάμε στους πιο πρόσφατους).

Όμως ακόμα και αν δεν μπορούν οι πολλοί να συνδυαστούν σίγουρα μπορούν να εξαφανίσουν την διαλυτική δράση των εξυπνάκηδων, ξεσκεπάζοντάς την, περιφέροντάς την δηλαδή ανάποδα στον γάιδαρο για να ξέρουν όλοι. Μπορεί να μην είναι τόσο βίαιη πράξη όπως η Γαλλική Επανάσταση ή αυτή των Χωρικών Αγγλίας (1381) αλλά ίσως εξίσου καθαρτική και χρήσιμη υποθήκη για το μέλλον.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!