Η θλιβερή υποβάθμιση – Σελίδα 2 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η θλιβερή υποβάθμιση

Η δεύτερη αιτία

Η έλλειψη Θεσμών, οι οποίοι θα λειτουργούσαν ως αντιστάθμισμα απέναντι στην κρίση, είναι η δεύτερη αιτία – γεγονός που σημαίνει πως το πρόβλημα των ελλειμματικών Θεσμών δεν είναι μόνο ελληνικό αλλά, επίσης, ευρωπαϊκό.

Η κρίση κλιμακώθηκε μεταξύ των ετών 2010 και 2012, αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν υπήρχε καμία Αρχή, η οποία θα μπορούσε να παρέμβει – ενώ η καταπολέμηση της τραπεζικής κρίσης αφέθηκε στις επί μέρους χώρες, χωρίς να έχουν μία ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, καθώς επίσης με προδιαγεγραμμένη τη δημοσιονομική από τη συμφωνία του Μάαστριχτ (αργότερα από το σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας).

Ως εκ τούτου, το κόστος της χρηματοδότησης των κρατών αυξήθηκε δραματικά, αφού οι πιστωτές τους αρνήθηκαν να τους προσφέρουν δάνεια με βιώσιμα επιτόκια – ενώ τα κράτη της περιφέρειας υποχρεώθηκαν να υιοθετήσουν την πολιτική λιτότητας, η οποία ενέτεινε την κρίση, ενώ δημιούργησε ακόμη μεγαλύτερη δυσπιστία στους δανειστές τους.

Έτσι οι χώρες του νότου οδηγήθηκαν «δεμένες χειροπόδαρα» στον κύκλο του διαβόλου, λόγω της έλλειψης ευρωπαϊκών Θεσμών, ενώ μεταξύ των ετών 2011 και 2012, η κρίση είχε ξεφύγει από τον έλεγχο της Ευρωζώνης – με τα επιτόκια δανεισμού της περιφέρειας να εκτοξεύονται στα ύψη (γράφημα).

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ευρωζώνη, κρίση, περιφέρεια

.

Δυστυχώς η Ελλάδα συνέχιζε να προηγείται μεταξύ όλων των υπολοίπων κυρίως επειδή και οι δικοί της Θεσμοί, επί πλέον των ευρωπαϊκών, ήταν περισσότερο «ελλειμματικοί», συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες – οπότε εντεινόταν τα προβλήματα της.

.

Η τρίτη αιτία

Η έλλειψη μίας πραγματικά κεντρικής τράπεζας στην Ευρωζώνη, η οποία να λειτουργεί ως ο δανειστής ύστατης ανάγκης, όπως συμβαίνει σε όλες τις άλλες «νομισματικές περιοχές» του πλανήτη, θεωρείται ως η βασικότερη αιτία της κρίσης – πόσο μάλλον όταν η πολιτική που εφάρμοζε ήταν ανέκαθεν υπέρ της Γερμανίας και εναντίον όλων σχεδόν των υπολοίπων κρατών (ανάλυση).

Εάν η ΕΚΤ είχε δηλώσει από την αρχή της κρίσης ότι, εγγυάται την πληρωμή των ομολόγων των κρατών της Ευρωζώνης, ως έσχατη Αρχή, η κρίση δεν θα είχε ξεφύγει από τον έλεγχο – κάτι που αποδείχθηκε το καλοκαίρι του 2012, όταν ο διοικητής της είπε πως θα κάνει τα πάντα για τη σταθερότητα του ευρώ, καθησυχάζοντας τις αγορές ομολόγων, με αποτέλεσμα να μειωθούν ραγδαία τα επιτόκια δανεισμού όλων των κρατών.

Όσον αφορά βέβαια τους εκβιασμούς που άσκησε εναντίον της Ιρλανδίας, της Κύπρου και της Ελλάδας (ανάλυση), κατ’ εντολή προφανώς της Γερμανίας, θα ήταν καλύτερα να μην τους χαρακτηρίσει κανείς – αφού θεωρούνται ως μία από τις πιο βρώμικες πτυχές της ευρωπαϊκής κρίσης, η οποία αποτελεί όνειδος για την Ευρώπη.

.

Επίλογος

Κυκλοφορούν πολλοί μύθοι, σχετικά με τις ευθύνες της χώρας μας, όσον αφορά το δρόμο της προς τη χρεοκοπία (ανάλυση) – χωρίς αυτό να σημαίνει πως υποτιμούμε τα δικά μας τεράστια λάθη ή δεν κάνουμε την αυτοκριτική μας, ως Πολίτες που έχουν την ευθύνη τόσο του εαυτού τους, όσο και των πολιτικών επιλογών τους.

Εν τούτοις, δεν είμαστε υπεύθυνοι για τις ανισορροπίες που χαρακτηρίζουν ακόμη τη νομισματική ένωση, καθιστώντας θνησιγενές το ευρώ – με κορυφαία τα δυσθεώρητα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας εις βάρος των εταίρων της, τους οποίους εκμεταλλεύθηκε αμέσως μετά την υιοθέτηση του ευρώ (ψήφιση της «ατζέντας 2010» το 2000, με στόχο την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της, χειραγώγηση της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ κοκ.).

Δεν είμαστε επίσης υπεύθυνοι για την έλλειψη ευρωπαϊκών Θεσμών, για τη δεύτερη βασική αιτία της κρίσης δηλαδή, ούτε για την τρίτη – τη μη ύπαρξη μίας πραγματικής κεντρικής τράπεζας, η οποία να ενεργεί προς όφελος όλων των κρατών της Ευρωζώνης, παρά το ότι έχει παραδοθεί η νομισματική μας κυριαρχία, καθώς επίσης το μεγαλύτερο μέρος της δημοσιονομικής μας πολιτικής.

Στα πλαίσια αυτά, αφενός μεν επειδή δεν προβλέπεται η αλλαγή των συνθηκών που επικρατούν στη νομισματική ένωση, αφετέρου λόγω του ότι είναι αδύνατον ποτέ να διαπραγματευθούμε μία σωστή λύση για την Ελλάδα από τη νομοτελειακή θέση αδυναμίας που βρισκόμαστε (άρθρο), εάν δεν αντιδράσουν οι μεγάλες χώρες που έχουν τη δυνατότητα πρέπει υποχρεωτικά να αναζητήσουμε έναν άλλο δρόμο – διαφορετικά θα βιώσουμε τα ίδια προβλήματα με τις αναπτυσσόμενες χώρες, οι Πολίτες των οποίων εγκαταλείπουν μαζικά τις πατρίδες τους (άρθρο).

Επειδή όμως είμαστε εγκλωβισμένοι στην τριπλή παγίδα του ευρώ, του χρέους και των μνημονίων (ανάλυση), ενώ έχουμε καθυστερήσει πάρα πολύ να υιοθετήσουμε ένα εθνικό σχέδιο παραγωγικής και θεσμικής ανασυγκρότησης της πατρίδας μας, η οποία καταστράφηκε ολοσχερώς από τα «σφάλματα» του ΔΝΤ και των κυβερνήσεων μας, οι επιλογές που έχουμε στη διάθεση μας είναι ελάχιστες – καθώς επίσης πολύ οδυνηρές.

Ειδικότερα, εάν καταφέρουμε να δραστηριοποιηθούμε συλλογικά, επενδύοντας μόνοι μας στη χώρα μας παρά τους κινδύνους που υπάρχουν, με τα πραγματικά χρήματα και τα υπόλοιπα μέσα/πόρους που έχουμε στη διάθεση μας εντός και εκτός της Ελλάδας, μπορούμε να αντιστρέψουμε την αρνητική πορεία της οικονομίας μας, παραμένοντας εντός της Ευρωζώνης – ακόμη και αν αποφασίσουμε αργότερα να την εγκαταλείψουμε, εκούσια όμως και όχι «διωγμένοι» (με κέντρο βάρους τον τουρισμό, τη γεωργία, τη ναυτιλία και τις υπηρεσίες υψηλού επιπέδου – ενδεχομένως ακόμη και με τις διευκολύνσεις που παρέχει το φορολογικό καθεστώς του Λουξεμβούργου, της Ολλανδίας, της Κύπρου, του Μονακό κλπ., σε επιλεγμένες περιοχές της χώρας)

Η δεύτερη επιλογή, η έξοδος από την Ευρωζώνη ή δυνατόν σε συμφωνία με τις υπόλοιπες χώρες (σενάριο), παραμένοντας ασφαλώς στο σύστημα της ελεύθερης οικονομίας, απαιτεί τις ίδιες παραπάνω προϋποθέσεις – καθώς επίσης ένα λεπτομερές σχέδιο, για το οποίο χρειάζεται αφενός μεν αρκετός χρόνος, αφετέρου πλήρης ενημέρωση όλων των Ελλήνων. Κατά την άποψη μας δε, θα επρόκειτο για μία πολύ πιο φιλόδοξη επιλογή, αρκετά δυσκολότερη στην εφαρμογή της.

Και οι δύο όμως επιλογές προϋποθέτουν τη στελέχωση όλων των Θεσμών της Ελλάδας, από την εκτελεστική εξουσία έως την κεντρική τράπεζα, τη δικαστική εξουσία και τα εργατικά συνδικάτα, με τους ικανότερους και εντιμότερους Έλληνες – γεγονός που αναμφίβολα αποτελεί το μεγαλύτερο μας πρόβλημα, ειδικά όσον αφορά την κυβέρνηση, αφού καμία μέχρι σήμερα δεν στάθηκε αντάξια των ευθυνών της.

Συμπερασματικά λοιπόν λύσεις υπάρχουν είτε εντός, είτε εκτός της Ευρωζώνης. Αυτό που δεν διαθέτουμε είναι οι Θεσμοί που θα μπορούσαν να τις εφαρμόσουν με επιτυχία – ενώ πρέπει να αποφύγουμε με κάθε τρόπο να βρεθούμε ξανά στο έλεος ενός πρωθυπουργού, ο οποίος θα ισχυρισθεί πως αγωνίσθηκε με σθένος, αποτυχαίνοντας όμως παταγωδώς. Έως ότου λυθεί αυτό το πρόβλημα, δεν μπορεί κανείς να περιμένει κάτι πιο θετικό για το μέλλον της χώρας – όσο και αν το επιθυμούμε όλοι μας.

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×
Don`t copy text!