.
Μια απλή και μόνο σύγκριση των θεσμών, που περιέχονται στο σημερινό Ελληνικό Σύνταγμα, με αντίστοιχους άλλων ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών κρατών, είναι ικανή να εξηγήσει το γιατί βρισκόμαστε στη σημερινή κατάσταση, καθώς και το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχουμε εισέλθει. Επομένως, αυτό το πολιτικό σύστημα θα αλλάξει ή θα τροποποιηθεί ριζικά, ώστε αφενός να ανατραπεί η παρακμιακή πορεία της χώρας, αφετέρου να θωρακιστεί η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός από παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον αλλά και από περιπτώσεις εθνικών περιπετειών. Ο 21ος αιώνας έχει ήδη αρχίσει προ πολλού, αλλά εμείς μένουμε παγιδευμένοι στο παρελθόν. Η «Ελληνική Λύση» λοιπόν προτείνει να πάμε στο μέλλον – στην ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
.
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
Επί της πρότασης του Προέδρου και των βουλευτών της Κ.Ο. της Ελληνικής Λύσης, για την αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος, σύμφωνα με το άρθρο 110 του Συντάγματος και το άρθρο 119 του Κανονισμού της Βουλής.
Α. ΓΕΝΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης, η «Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία», διαφημίζεται από τους ίδιους τους παράγοντες του συστήματος, ως η καλύτερη δημοκρατία που γνώρισε η Ελλάδα. Όμως, όπως όλοι γνωρίζουμε, αυτό το πολιτικό σύστημα οδήγησε τη χώρα και τον λαό στη χρεοκοπία και στην υποθήκευση της περιουσίας της Ελλάδας για 99 χρόνια, ή έστω, αν μη τι άλλο, δε στάθηκε ικανό να την αποτρέψει. Και σαν να μην έφτανε αυτό, έχουμε ήδη εισέλθει σε έναν ολισθηρό δρόμο εθνικών παραχωρήσεων.
Αρκετοί είναι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι, δεν φταίει το Σύνταγμα, αλλά αυτοί που δεν το εφαρμόζουν. Το ισχύον Σύνταγμα, τουλάχιστον, έτσι όπως εισήχθη αρχικά το 1975, προϋπέθετε πολιτική συναντίληψη και ένα ελάχιστο επίπεδο πολιτικής συναίνεσης. Στην ουσία, αφέθηκε η εφαρμογή του, σε ικανές και κοινοβουλευτικά ηθικές προσωπικότητες. Όμως, η συνέχεια διέψευσε τις προσδοκίες αυτές. Αν εξαιρέσουμε μία δύο πολιτικές προσωπικότητες, οι υπόλοιποι δεν εμποδίστηκαν από ισχυρά πολιτικά αντίβαρα και από δικλείδες ασφαλείας του ίδιου του Συντάγματος, από το να το καταστρατηγήσουν. Ο Καταστατικός Χάρτης της Χώρας δεν πρέπει να είναι ένα άνευρο νομοθέτημα, ένα ευχολόγιο που επαφίεται μόνο στην καλή θέληση και στην ηθική συγκρότηση του κάθε πολιτικού, που διαθέτει πλειοψηφία στη Βουλή, για να το εφαρμόσει σωστά ή να το καταστρατηγεί, αλλά είναι ο υπέρτατος και αυστηρότερος νόμος, ο οποίος πρέπει να προβλέπει επακριβώς τον τρόπο εφαρμογής του, τους ανάλογους ελεγκτικούς μηχανισμούς, τα θεσμικά αντίβαρα και τις ασφαλιστικές δικλείδες για την πιστή εφαρμογή του, καθώς και τις αντίστοιχες κυρώσεις. Ένα δυναμικό ζωντανό Σύνταγμα, πρέπει να αναδεικνύει τους ικανούς και να ακυρώνει του ανίκανους και καιροσκόπους.
Μια απλή και μόνο σύγκριση των θεσμών, που περιέχονται στο σημερινό Ελληνικό Σύνταγμα, με αντίστοιχους άλλων ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών κρατών, είναι ικανή να εξηγήσει το γιατί βρισκόμαστε στη σημερινή κατάσταση, καθώς και το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχουμε εισέλθει.
Επομένως, αυτό το πολιτικό σύστημα θα αλλάξει ή θα τροποποιηθεί ριζικά, ώστε αφενός να ανατραπεί η παρακμιακή πορεία της χώρας, αφετέρου να θωρακιστεί η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός από παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον αλλά και από περιπτώσεις εθνικών περιπετειών.
Ο 21ος αιώνας έχει ήδη αρχίσει προ πολλού, αλλά εμείς μένουμε παγιδευμένοι στο παρελθόν.
Η «Ελληνική Λύση» λοιπόν προτείνει να πάμε στο μέλλον – στην ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Για να γίνουν όμως αυτά, για να αλλάξει δηλαδή το πολιτικό σύστημα, είναι απαραίτητο να γίνουν ριζικές δομικές επεμβάσεις στον Καταστατικό Χάρτη της χώρας, ιδιαίτερα στον τρόπο που λαμβάνονται οι αποφάσεις εκείνες που καθορίζουν την πορεία της Ελλάδας, την ευημερία του Ελληνικού Λαού και την επιβίωση του Ελληνικού Έθνους.
Απλές διαχειριστικές αλλαγές και εμβαλωματικές λύσεις, για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους, δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα, όπως δεν είχαν κατά το παρελθόν. Η Πατρίδα μας θα συνεχίσει να περιδινίζεται σε ένα σπιράλ παρακμής στο εσωτερικό και αναξιοπρέπειας στο εξωτερικό, ευάλωτη από κάθε πλευρά.
Προέχει λοιπόν να καθορίσουμε, το ποιοι θα είναι εκείνοι οι βασικοί κατευθυντήριοι άξονες, προς τους οποίους πρέπει να κινηθεί η παρούσα συνταγματική αναθεώρηση, διαφορετικά θα οδηγηθούμε και πάλι σε μια ακόμα αποτυχία και απώλεια πολύτιμου χρόνου για το μέλλον μας.
ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΟΙ ΑΞΟΝΕΣ.
Α. Συμμετοχή, πλέον, των ίδιων των πολιτών άμεσα στα Κέντρα Λήψης των Αποφάσεων.
Β. Κατάργηση του υπερσυγκεντρωτικού – πρωθυπουργοκεντρικού συστήματος εξουσίας.
Γ. Ισχυρά θεσμικά αντίβαρα και αλληλοέλεγχος μεταξύ των τριών εξουσιών, αλλά και εντός των εξουσιών.
Δ. Κατάργηση της σκανδαλώδους προστασίας των πολιτικών προσώπων.
Για παράδειγμα:
Θέλουμε να μπορούν οι πολίτες να συμμετέχουν με προτάσεις νόμων, με προτάσεις για δημοψηφίσματα, ακόμα και με προτάσεις για αναθεώρηση του ίδιου του Συντάγματος, καθώς και σε πλείστες άλλες περιπτώσεις λήψης αποφάσεων; Θέλουμε το πολιτικό σύστημα να ακουμπά την πλάτη του στο λαό. Δηλαδή στην πράξη, να έχει πίσω του, ως έναν τοίχο ασφάλειας, τη λαϊκή βούληση, απέναντι στις πιέσεις εγχώριων και ξένων συμφερόντων; Αυτό δεν είναι μόνο ένα γνήσια δημοκρατικό ζήτημα, αλλά και πρακτικό ζήτημα ασφάλειας του ίδιου του πολιτικού συστήματος υπέρ της χώρας και των συμφερόντων των πολιτών.
Θέλουμε, να έχουμε ένα εκλεγμένο από το λαό, Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που να έχει τη δύναμη να ελέγχει τα πεπραγμένα της κυβέρνησης ή έναν διορισμένο από τον πρωθυπουργό Πρόεδρο;
Θέλουμε μια ισχυρή ανεξάρτητη δικαστική εξουσία ή την θέλουμε θεραπαινίδα της εκτελεστικής εξουσίας;
Θέλουμε ένα πραγματικά ανεξάρτητο Συνταγματικό Δικαστήριο, θεματοφύλακα του Συντάγματος ή δεν μας ενδιαφέρει η αντισυνταγματική ασυδοσία της εκτελεστικής εξουσίας;
Θέλουμε μια ισχυρή Βουλή, που θα μπορεί να λέει ακόμα και «όχι», στον πρωθυπουργό ή την θέλουμε πειθήνιο εντολοδόχο όργανο της εκτελεστικής εξουσίας;
Θέλουμε να ζωντανέψει η περιφέρεια, μέσω της ουσιαστικής αποκέντρωσης και της δημιουργίας τοπικής δημοκρατίας, που θα κάνει πολλούς ικανούς ανθρώπους να επιστρέψουν στην περιφέρεια ή θέλουμε να συνεχίσει το φαινόμενο του Αθηνοκεντρικού Κράτους, που σκοτώνει την περιφέρεια;
Στη σύγχρονη εποχή, όπου το οικονομικό σύστημα έχει φύγει έξω από τα όρια του εθνικού Κράτους, έχει καταστεί πλέον ένα παγκόσμιο καταπιεστικό δίκτυο και επιτίθεται στα Έθνη Κράτη, προσπαθώντας να τα αλώσει και να εκμεταλλευτεί ανενόχλητα τους λαούς, μέσω του ελέγχου των πολιτικών τους συστημάτων, τα οποία, πολιτικά συστήματα, είναι αναγκαστικά εγκλωβισμένα και αδύναμα, εντός των ορίων των εθνικών κρατών.
Στην περίπτωσή μας, η τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος, το 2019, όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες των πολιτών και στις ανάγκες θωράκισης της χώρας, από τις επιθέσεις της παγκοσμιοποίησης, αλλά, αντίθετα, έκανε το πολιτικό σύστημα ακόμα πιο συγκεντρωτικό και έτσι τη χώρα πιο ευάλωτη και τις επιθέσεις της παγκοσμιοποίησης και των διεθνών αγορών και διεθνών συμφερόντων, πιο εύκολες, απευθείας εναντίον της ελληνικής κοινωνίας, σπρώχνοντάς την ακόμα πιο πολύ στο περιθώριο, ανυπεράσπιστη, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να επεμβαίνει για το μέλλον της, ούτε καν μέσα από την ισχύουσα διαδικασία των εκλογών, κάθε τέσσερα χρόνια, η οποία απλά αλλάζει πρόσωπα στη διαχείριση του ίδιου συστήματος.
Οι προτεινόμενες εδώ επεμβάσεις, λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τη σύγχρονη πραγματικότητα, την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα και ιδίως, τις επιθέσεις που δέχεται η Ελλάδα ως Έθνος Κράτος από τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης. Λαμβάνουν επίσης σοβαρά υπόψη ότι, οι Διεθνείς Θεσμοί και Διεθνείς Οργανισμοί, στα πλαίσια των οποίων κινείται η παγκοσμιοποίηση, είναι δημιουργήματα των αντιπροσωπευτικών πολιτικών συστημάτων, ερήμην της πραγματικής βούλησης των λαών.
Για τους λόγους αυτούς, η «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ» πιστεύει ότι, ακόμα και ο ίδιος ο Καταστατικός Χάρτης της χώρας, δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του πολιτικού προσωπικού και προτείνει τη συμμετοχή του Ελληνικού Λαού, τόσο στη διαμόρφωσή του, όσο και στην έγκρισή του.
Η παγκοσμιοποίηση, η οποία επί της ουσίας στοχεύει στη διάβρωση και εν τέλει στην κατάργηση κυρίαρχων Εθνών Κρατών και στη δημιουργία μιας, χωρίς σύνορα, ενιαίας παγκόσμιας αγοράς κεφαλαίων, εμπορευμάτων και εργασίας, με ελεύθερη μετακίνηση οικονομικών μεταναστών, τους οποίους εργαλειοποιεί και σπρώχνει εντός των κρατών, με διαφόρους μεθόδους, δημιουργήθηκε και γιγαντώθηκε, βασιζόμενη και στηριζόμενη πάνω στο αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Εδώ λοιπόν είναι το κρίσιμο σημείο.
Απλές αλλαγές διαχειριστικού τύπου, στο αντιπροσωπευτικό πολίτευμα, οι οποίες δεν αναιρούν το βασικό του μειονέκτημα, δηλαδή του να μπορεί η διεθνής οικονομική εξουσία να ελέγχει τις αντιπροσωπευτικές υπερσυγκεντρωτικές ελληνικές κυβερνήσεις και μέσω αυτού του ελέγχου, να μένει ο ελληνικός λαός απροστάτευτος και στην ουσία εκτεθειμένος προς εκμετάλλευση, δεν έχουν νόημα.
Η «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ» προτείνει την εισαγωγή νέων θεσμών οργάνωσης της Πολιτείας, που θα απεξαρτούν την πολιτική εξουσία από τον έλεγχο της οικονομικής εξουσίας, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς και αντίθετα, θα την εξαρτούν από τη βούληση των πολιτών.
Η πρόταση αυτή, στην ουσία ξαναβάζει την Ελλάδα στην πρωτοπορία των παγκόσμιων εξελίξεων και είναι η απάντηση των ημών των Ελλήνων στην παγκοσμιοποίηση.
Η «Ελληνική Λύση» προτείνει την εγκαθίδρυση δυναμικής ζωντανής δημοκρατίας έναντι της στατικής απονευρωμένης που ισχύει σήμερα.
Είναι η δυνατότητα που εξασφαλίζει την πρόοδο απέναντι στη συντήρηση. Είναι η δυνατότητα κοινωνικών τμημάτων, να θέτουν, με πρωτοβουλία τους, ανά πάσα στιγμή στη λαϊκή κρίση, θέματα που απασχολούν τμήματα της κοινωνίας και να απαιτούν την επανεξέτασή τους, κάτω από τις νέες κοινωνικές και τεχνολογικές συνθήκες. Είναι εν τέλει, η δυνατότητα που εξασφαλίζει την κοινωνική ειρήνη, αφού παρέχονται νόμιμοι διέξοδοι εκδήλωσης της ζώσας λαϊκής βούλησης.
(1) ΜΟΡΦΗ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ
α. Το χρεοκοπημένο πρωθυπουργοκεντρικό – υπερσυγκεντρωτικό πολίτευμα, που έχουμε τώρα, θα αλλάξει και αρμόδιος για να το κάνει αυτό είναι το ανώτατο κυρίαρχο όργανο του Κράτους, δηλαδή ο ίδιος ο λαός.
β. Θα οριστεί ότι οι εξουσίες θα ασκούνται από τον λαό και όχι απλά θα υπάρχουν υπέρ αυτού, όπως ισχύει τώρα.
(2) ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ
Οι Έλληνες πολίτες θα συνεισφέρουν, χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τα πραγματικά καθαρά τους εισοδήματα, χωρίς τεκμήρια, αφού, προηγουμένως αφαιρεθούν τα παντός είδους έξοδα και αυτό είναι το μόνο δίκαιο σύστημα φορολόγησης, που εξασφαλίζει οικονομική δικαιοσύνη και αναδιανομή του πλούτου, μέσω της φορολογίας.
(3) ΠΑΙΔΕΙΑ – ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΑΕΙ
H ανώτατη εκπαίδευση θα παρέχεται από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση, καθώς όμως και από ιδιωτικά πανεπιστημιακά ή πολυτεχνικά ιδρύματα και ιδρύματα ιδιοκτησίας οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης. Τα ιδρύματα αυτά θα τελούν υπό την εποπτεία του Κράτους, αλλά μόνο τα κρατικά ιδρύματα θα έχουν δικαίωμα να ενισχύονται οικονομικά από το Κράτος.
Οι κομματικές φοιτητικές παρατάξεις δε θα έχουν καμία θέση στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, δημόσια και ιδιωτικά. Το ίδιο και διάφορα κακοποιά στοιχεία.
Η εμπεριστατωμένη διδαχή της ελληνικής ιστορίας, της ελληνικής γλώσσας και των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων, θα είναι υποχρεωτική στην Πρωτοβάθμια και Μέση εκπαίδευση, για την υγιή κοινωνικοποίηση και τη δημιουργία άρτια καταρτισμένων Ελλήνων πολιτών.
(4) ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
α. Το Κράτος θα πάψει να είναι δυνάστης της κοινωνίας και μέσο εξυπηρέτησης της κομματικής πελατείας. Θα μετατραπεί σε όργανο, στα χέρια της κοινωνίας, για την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συμφέροντος, δηλαδή, θα διασφαλίζει την ελευθερία, την κοινωνική ασφάλεια, την κοινωνική ειρήνη, την οικονομική ανάπτυξη, την κοινωνική δικαιοσύνη, τη δίκαιη κατανομή του εθνικού εισοδήματος, μέσω της δίκαιης φορολογίας και εξασφάλισης της ελεύθερης επιχειρηματικότητας και των ίσων ευκαιριών για όλους, σε όλους τους τομείς.
β. Οι μισθοί κάθε είδους πολιτικών αξιωματούχων του Δημοσίου και λοιπών αξιωματούχων, θα είναι συνάρτηση του βασικού μισθού στον ιδιωτικό τομέα.
(5) ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
α. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα εκλέγεται απευθείας από τον λαό και η διάρκεια της θητείας του θα είναι τετραετής και για δύο μόνο τετραετίες, εφόσον φυσικά επανεκλεγεί.
β. Υποψήφιος Πρόεδρος θα είναι το πρόσωπο εκείνο που θα προτείνεται από κοινοβουλευτικά κόμματα ή δέκα βουλευτές ή από διακόσιες χιλιάδες (200.000) πολίτες.
γ. Πρόεδρος θα εκλέγεται μόνον γεννημένος Έλληνας πολίτης και θα έχει από πατέρα ή μητέρα ελληνική καταγωγή, θα διαθέτει μόνο ελληνική υπηκοότητα και θα έχει συμπληρώσει το τεσσαρακοστό έτος της ηλικίας του.
δ. Θα επανέλθουν στον εκλεγόμενο από τον λαό Πρόεδρο τουλάχιστον οι αρμοδιότητες που είχε σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1975.
(6) ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ
Πέραν των άλλων περιπτώσεων που προβλέπονται στο Σύνταγμα, θα διεξάγονται δεσμευτικά δημοψηφίσματα, επί παντός θέματος, όταν το ζητήσουν εκατό χιλιάδες (100.000) πολίτες.
(7) ΒΟΥΛΗ
α. Πρόβλεψη για τη μη συμμετοχή στις εκλογές ή την αποβολή από τη Βουλή κόμματος, που δε θα αποτελείται από Έλληνες πολίτες ή ισχυρίζεται ότι δεν αποτελείται από Έλληνες πολίτες ή θα εκφράζει απόψεις που θίγουν την ιστορία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας ή θα τάσσεται υπέρ των συμφερόντων ξένου Κράτους ή θα ανακινεί μειονοτικά ζητήματα.
β. Μέτρα για μη συμμετοχή στις εκλογές κόμματος, που έχει μη εξυπηρετούμενα χρέη προς τις τράπεζες, το δημόσιο, προς εργαζόμενους στο κόμμα, προς ασφαλιστικά ταμεία και προς Οργανισμούς Κοινής Ωφέλειας.
γ. Οι βουλευτές θα εκλέγονται το ανώτερο για τρεις τετραετείς θητείες δηλαδή συνολικά για δώδεκα (12) έτη, πλην του εν ενεργεία αρχηγού κόμματος.
δ. Σε κάθε περίπτωση, θα θεσμοθετηθεί σταθερή τετραετία, χωρίς μικροκομματικούς υπολογισμούς και εκλογικούς αιφνιδιασμούς, σύμφωνα με το μικροκομματικό προσωπικό πολιτικό συμφέρον του εκάστοτε πρωθυπουργού. Όποιος πρωθυπουργός αισθάνεται αδυναμία να συνεχίσει το έργο του ή αμφισβητείται από το κόμμα του, δεν θα αναστατώνει τη χώρα και δεν θα εκβιάζει το λαό, αλλά θα παραχωρεί τη θέση του, σε άλλο στέλεχος του κόμματός του. Διαφορετικά θα συνεχίσει το έργο του και θα απολογηθεί ενώπιον του λαού στο τέλος της τετραετίας.
ε. Ο βουλευτής δεν μπορεί να έχει ασυλία για ποινικά αδικήματα σε καμία περίπτωση. Δε θα διώκεται μόνο για ψήφο που έδωσε στη Βουλή, καθώς και για τις αγορεύσεις του εντός της Βουλής, εκτός αν αυτές θίγουν συγκεκριμένα πρόσωπα με συκοφαντική δυσφήμιση.
στ. Η παρουσία του βουλευτή στις συνεδριάσεις της Βουλής (σε επιτροπές και ολομέλεια) είναι υποχρεωτική, διαφορετικά δεν θα καταβάλλεται η βουλευτική αποζημίωση.
ζ. Προτάσεις νόμων θα γίνονται από τους βουλευτές, από την Κυβέρνηση (νομοσχέδια) αλλά και από 30.000 πολίτες. Σε όλες τις περιπτώσεις ο Πρόεδρος της Βουλής θα είναι υποχρεωμένος να φέρει τις προτάσεις νόμων προς επεξεργασία και συζήτηση, όπως ακριβώς γίνεται με τα νομοσχέδια.
η. Φόρος ή οποιοδήποτε άλλο οικονομικό βάρος δεν θα μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος, ούτε για το προηγούμενο έτος.
(8) ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
α. Κανένας δε θα διορίζεται μέλος της Κυβέρνησης, αν προηγουμένως δεν έχει ασκήσει επάγγελμα στην Ελλάδα, τουλάχιστον για μια πενταετία, και δεν έχει αντίστοιχη επαγγελματική ασφάλιση, σε οποιαδήποτε εργασία, εκτός από εργασία σε πολιτικό κόμμα.
β. Η Κυβέρνηση θα συντάσσει υποχρεωτικά και θα καταθέτει στη Βουλή μαζί με τον προϋπολογισμό και ισολογισμό του Κράτους και θα προβαίνει σε δημόσια λογοδοσία ενώπιον της Βουλής, για την πιστή τήρηση του ψηφισθέντος προϋπολογισμού, στο τέλος κάθε έτους.
(9) ΕΥΘΥΝΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ
Πλήρη κατάργηση του άρθρου 86 του Συντάγματος.
Οι υπουργοί θα έχουν την ίδια ευθύνη και θα αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, όπως οι απλοί πολίτες. Η αφαίρεση μόνο της μικρής αποσβεστικής προθεσμίας, κατά την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος το 2019, δεν έλυσε κανένα πρόβλημα, αφού η κυβερνητική πλειοψηφία εξακολουθεί ανεξέλεγκτα, να κάνει ό,τι θέλει.
(10) ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
α. Οι δικαστικοί λειτουργοί (δικαστές και εισαγγελείς όλων των βαθμών) θα προάγονται και θα μετατίθενται με προεδρικό διάταγμα, έπειτα από πρόταση, ειδικού προς τούτο συμβουλίου επιλογής, αποτελούμενο από δικαστές και δικηγόρους και όχι από την Κυβέρνηση ή της κυβερνητική πλειοψηφία της βουλής.
β. Αγωγές κακοδικίας εναντίον δικαστών θα δικάζονται από ειδικό δικαστήριο που θα συγκροτείται από άλλους νομικούς στο επάγγελμα, εκτός της έδρας που υπηρετεί ο εναγόμενος δικαστής.
γ. Θεσμοθέτηση Συνταγματικού Δικαστηρίου, για να σταματήσει η κυβερνητική νομοθετική ασυδοσία. Κάθε διάταξη νόμου, που θα κηρύσσεται αντισυνταγματική από το Συνταγματικό Δικαστήριο, θα είναι άκυρη και ανίσχυρη αναδρομικά για όλον τον λαό, από τη δημοσίευση της σχετικής απόφασης ή από τον χρόνο που ορίζεται με την απόφαση. Το δικαστήριο αυτό θα συγκροτείται με κλήρωση, από πέντε ανώτατους δικαστές, πέντε καθηγητές νομικής και πέντε δικηγόρους στον Άρειο Πάγο με εννεαετή θητεία και με ανανέωση του ενός τρίτου των μελών του ανά τριετία.
(11) ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ
α. Εισαγωγή πραγματικής αποκέντρωσης στη άσκηση της εξουσίας και εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας του Δήμου και όχι απλά τυπική γραφειοκρατική αποκέντρωση.
β. Θεσμοθέτηση ουσιαστικού τεκμήριου αρμοδιότητας υπέρ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Συγκεκριμένα, όποια αρμοδιότητα δεν προβλέπεται ρητά ότι ανήκει στην Κεντρική Κυβέρνηση, αυτή εκ του Συντάγματος θα ανήκει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
γ. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα πάψει να είναι «ζήτουλας» και κομματικά εξαρτώμενη.
δ. Οι αρχές των οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα εκλέγονται με καθολική και μυστική ψηφοφορία, από τους Έλληνες πολίτες, με πραγματικά δημοκρατικό σύστημα, που θα εξασφαλίζει την πραγματική αναλογική αντιπροσώπευση των πολιτών στον Δήμο και την Περιφέρεια.
ε. Με πρόταση πολιτών που εκπροσωπούν το 10% του τοπικού εκλογικού σώματος, θα προκηρύσσεται υποχρεωτικά, δεσμευτικό τοπικό δημοψήφισμα, για οποιοδήποτε τοπικό θέμα.
στ. Τα αιρετά όργανα Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα λογοδοτούν δημόσια και θα εκπίπτουν αυτοδικαίως του αξιώματός τους, σε περίπτωση ποινικής καταδίκης τους, για τα αδικήματα που θα προβλέπει σχετικός νόμος περί λογοδοσίας.
ζ. Οποιοδήποτε, μη ιδιωτικό, περιουσιακό αντικείμενο υπάρχει μέσα στην εδαφική επικράτεια ενός ΟΤΑ (κτήρια, δάση, δρόμοι και λοιπά ακίνητα περιουσιακά αντικείμενα, εκτός εκείνων της εθνικής άμυνας, των εθνικών δικτύων ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, εθνικών οδών και των σιδηροδρόμων) θα περιέλθει στην κυριότητα και τη διαχείριση του αντίστοιχου ΟΤΑ.
(12) ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Υιοθετούμε τη δυναμική – ζωντανή Δημοκρατία, αντί της στατικής – απονευρωμένης.
α. Δεν θα υπάρχει απαγορευτική προθεσμία αναθεώρησης διατάξεων του Συντάγματος, εφόσον αυτές αποδεικνύονται προδήλως προβληματικές.
β. Όλες οι διατάξεις του Συντάγματος θα υπόκεινται σε αναθεώρηση, με πρόβλεψη ανάλογων πλειοψηφιών σε σχέση με τη σπουδαιότητα των αναθεωρούμενων διατάξεων. Εννοείται, ότι οποιαδήποτε αναθεώρηση θα αποβλέπει σε διεύρυνση της δημοκρατίας.
γ. Η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, η οποία θα περατώνεται σε μια κοινοβουλευτική περίοδο, θα ξεκινά, είτε με απόφαση της Βουλής που λαμβάνεται, ύστερα από πρόταση πενήντα τουλάχιστον βουλευτών και με πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των μελών της, είτε υποχρεωτικά, όταν το ζητήσουν τουλάχιστον διακόσιες χιλιάδες (200.000) πολίτες.
δ. Σε κάθε περίπτωση, οι αναθεωρούμενες διατάξεις θα τίθενται υποχρεωτικά σε δημοψήφισμα, για επικύρωση ή απόρριψη από τον λαό.
(13). ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ
Η σύγχρονη τεχνολογία θα χρησιμοποιηθεί για την προστασία των ατόμων και την ενίσχυση της Δημοκρατίας.
Β. ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΡΟΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ
Άρθρο 1 παρ. 3
Οι εξουσίες, δεν θα υπάρχουν μόνο υπέρ του λαού, αλλά και ΘΑ ΑΣΚΟΥΝΤΑΙ από τον λαό, όπως θα ορίζει το Σύνταγμα.
Άρθρο 5
Η σύγχρονη τεχνολογία θα χρησιμοποιηθεί για την προστασία του ατόμου και της ελευθερίας του και όχι για τον έλεγχό του και τη δουλεία του, καθώς και για την ενίσχυση της Δημοκρατίας.
Άρθρο 14
Πλήρης ανεξαρτησία της γνώμης του δημοσιογράφου και προστασία του έναντι του εργοδότη του, κατά την άσκηση του λειτουργήματός του.
Άρθρο 16
H ανώτατη εκπαίδευση θα παρέχεται από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση, καθώς όμως και από ιδιωτικά πανεπιστημιακά ή πολυτεχνικά ιδρύματα και ιδρύματα ιδιοκτησίας οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης. Τα ιδρύματα αυτά θα τελούν υπό την εποπτεία του Κράτους, αλλά μόνο τα κρατικά ιδρύματα θα έχουν δικαίωμα να ενισχύονται οικονομικά από το Κράτος.
Οι κομματικές φοιτητικές παρατάξεις δεν θα έχουν καμία θέση στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, δημόσια και ιδιωτικά. Δεν θα διορίζονται εκπρόσωποί τους στα συμβούλια διοίκησης των ΑΕΙ και δεν θα χρηματοδοτούνται από το κράτος.
Θα υπάρξει ασφάλεια, από κακοποιά στοιχεία, εντός των ΑΕΙ, προκειμένου να εξασφαλίζεται η ασφάλεια της υγείας των φοιτητών και του επιστημονικού και υπαλληλικού προσωπικού και η ελεύθερη έκφραση των ιδεών και ερευνών.
Η εμπεριστατωμένη διδαχή της ελληνικής ιστορίας, της ελληνικής γλώσσας, του Συντάγματος και των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων, θα είναι υποχρεωτική στην Πρωτοβάθμια και Μέση εκπαίδευση, για την υγιή κοινωνικοποίηση και τη δημιουργία άρτια καταρτισμένων Ελλήνων πολιτών.
Άρθρο 17
Προστασία της περιουσίας των Ελλήνων και οπωσδήποτε της πρώτης κατοικίας, από τις εταιρίες μεταβίβασης απαιτήσεων (Funds), καθώς και θέσπιση της κατά προτεραιότητα εξαγοράς του δανείου από τον δανειολήπτη.
Άρθρο 24
Το νερό είναι δημόσιο αγαθό και ανήκει στο κράτος και στους ΟΤΑ.
Απαγορεύεται η εκχώρηση της εκμετάλλευσής του σε ιδιώτες.
Απαγορεύεται η εγκατάσταση ΑΠΕ σε δάση, σε καμένα δάση, σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, σε βιότοπους και σε περιοχές natura.
Άρθρο 25 προστίθεται παρ. 5
α. Το Κράτος παύει να είναι δυνάστης της κοινωνίας και μέσο εξυπηρέτησης της κομματικής πελατείας.
Μετατρέπεται σε όργανο στα χέρια της κοινωνίας για την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συμφέροντος:
Θα διασφαλίζει την ελευθερία, την κοινωνική ασφάλεια, την κοινωνική ειρήνη, την οικονομική ανάπτυξη, την κοινωνική δικαιοσύνη, τη δίκαιη κατανομή του εθνικού εισοδήματος μέσω της δίκαιης φορολογίας και θα εξασφαλίζει την ελεύθερη επιχειρηματικότητα και τις ίσες ευκαιρίες σε όλους τους τομείς και για όλους.
β. Οι μισθοί των κάθε είδους πολιτικών αξιωματούχων του Δημοσίου και λοιπών αξιωματούχων, θα είναι συνάρτηση του βασικού μισθού στον ιδιωτικό τομέα.
Άρθρο 29
α. Απαγορεύεται η συμμετοχή στις εκλογές κόμματος, που, έχει παντός είδους χρέη προς το Δημόσιο, προς εργαζόμενους στο κόμμα, προς τράπεζες, προς Ασφαλιστικά Ταμεία και προς Οργανισμούς Κοινής Ωφέλειας.
β. Μη συμμετοχή στις εκλογές ή αποβολή από τη Βουλή, κόμματος που, δεν θα αποτελείται από Έλληνες πολίτες ή θα ισχυρίζεται ότι δεν αποτελείται από Έλληνες πολίτες ή θα εκφράζει απόψεις που θίγουν την ιστορία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας ή τάσσεται υπέρ των συμφερόντων ξένου Κράτους ή ανακινεί μειονοτικά ζητήματα.
Άρθρο 30 παρ. 1
Η συνολική θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, θα είναι μέχρι δύο τετραετείς θητείες, ανάλογα με την επανεκλογή του.
Επανέρχονται στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τουλάχιστον οι αρμοδιότητες που είχε σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1975.
Άρθρο 31
Πρόεδρος θα εκλέγεται μόνον γεννημένος Έλληνας πολίτης που θα έχει από πατέρα ή μητέρα ελληνική καταγωγή, θα διαθέτει μόνο ελληνική υπηκοότητα και θα έχει συμπληρώσει το τεσσαρακοστό έτος της ηλικίας του.
Άρθρο 32
α. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα εκλέγεται άμεσα απευθείας από τον λαό και δεν θα διορίζεται, επί της ουσίας, από τον πρωθυπουργό.
β. Υποψήφιος Πρόεδρος θα είναι το πρόσωπο εκείνο, που, θα προτείνεται από κοινοβουλευτικά κόμματα ή δέκα βουλευτές ή από διακόσιες χιλιάδες (200.000) πολίτες.
Άρθρο 35
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι υπεύθυνος για την υπογραφή του και για τις πράξεις του.
Άρθρο 44 παρ. 2
Θα διεξάγονται δεσμευτικά δημοψηφίσματα επί παντός θέματος και όταν το ζητήσουν εκατό χιλιάδες (100.000) πολίτες.
Άρθρο 51 παρ. 4
α. Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος εντός της Επικράτειας, θα γίνεται μόνο με αυτοπρόσωπη παρουσία του εκλογέα στα Εκλογικά Τμήματα, ώστε να εξασφαλίζονται, η μυστικότητα, η ατομικότητα, το ταυτόχρονο και η εγκυρότητα της ψήφου.
β. Ο βουλευτές θα εκλέγονται το ανώτερο για τρεις τετραετείς θητείες, δηλαδή για συνολικά δώδεκα (12) έτη, πλην του εν ενεργεία αρχηγού του κόμματος.
Άρθρο 54 παρ. 1 και 3
Η κοινοβουλευτική περίοδος θα είναι σταθερά τετραετής, χωρίς μικροκομματικούς υπολογισμούς και εκλογικούς αιφνιδιασμούς.
Άρθρο 61
Ο βουλευτής δεν θα έχει ασυλία για ποινικά αδικήματα σε καμία περίπτωση, ούτε θα αποστέλλεται σχετικά από τη Δικαιοσύνη, αίτημα στη Βουλή προς άρση της ασυλίας του.
Δεν θα διώκεται μόνο, για ψήφο που έδωσε στη Βουλή, καθώς και για τις ελεύθερες κατά συνείδηση, αγορεύσεις του εντός της Βουλής, εκτός αν αυτές θίγουν συγκεκριμένα πρόσωπα με συκοφαντική δυσφήμιση.
Η παρουσία του βουλευτή στις συνεδριάσεις της Βουλής (σε επιτροπές και ολομέλεια) είναι υποχρεωτική, διαφορετικά δεν θα καταβάλλεται η βουλευτική αποζημίωση.
Άρθρο 68
Η Βουλή είναι υποχρεωμένη να συνιστά εξεταστικές επιτροπές, δύο ανά κοινοβουλευτική περίοδο, εφόσον η σχετική πρόταση δέκα τουλάχιστον βουλευτών υπερψηφισθεί από τα δύο πέμπτα του συνόλου των βουλευτών, ανεξαρτήτως πλειοψηφίας.
Οποτεδήποτε, εφόσον η σχετική πρόταση δέκα τουλάχιστον βουλευτών, υπερψηφιστεί από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.
Σε κάθε περίπτωση, τα ανωτέρω αιτήματα θα εισάγονται υποχρεωτικά στην Ολομέλεια προς συζήτηση και απόφαση.
Άρθρο 73 παρ. 1 και 6
Tο δικαίωμα πρότασης νόμων ανήκει στη Bουλή, στην Kυβέρνηση και εφόσον το ζητήσουν 30.000 πολίτες, για κάθε θέμα. Σε όλες τις περιπτώσεις, ο Πρόεδρος της Βουλής θα είναι υποχρεωμένος να φέρει όλες τις ανωτέρω προτάσεις νόμων προς επεξεργασία και συζήτηση.
Άρθρο 77 παρ. 3
Δυνατότητα παραπομπής για έλεγχο αντισυνταγματικότητας, στο Συνταγματικό Δικαστήριο του άρθρου 100, οποιασδήποτε διάταξης νόμου, ακόμα και ψηφισμένων διεθνών συμβάσεων, θα έχει κάθε ελληνικό δικαστήριο, είτε αυτεπάγγελτα είτε κατόπιν αιτήσεως κάποιου εκ των διαδίκων.
Άρθρο 78 παρ. 2 και 6
Οι Έλληνες πολίτες θα συνεισφέρουν, χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, με σταθερό φορολογικό συντελεστή για φόρο εισοδήματος και ΦΠΑ, ανάλογα με τα πραγματικά καθαρά τους εισοδήματα, χωρίς τεκμήρια και αφού προηγουμένως αφαιρεθούν τα παντός είδους έξοδά τους.
Φόρος ή οποιοδήποτε άλλο οικονομικό βάρος δε θα μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος, ακόμα και αν αφορά στο προηγούμενο έτος.
Άρθρο 79
Η Κυβέρνηση θα συντάσσει υποχρεωτικά και θα καταθέτει στη Βουλή μαζί με τον προϋπολογισμό και ισολογισμό του Κράτους και θα προβαίνει, κάθε έτος, σε δημόσια λογοδοσία ενώπιον της Βουλής για την πιστή τήρηση του ψηφισθέντος, κατά το προηγούμενο έτος, προϋπολογισμού.
Άρθρο 81 παρ. 2
α. Θεσπίζεται ασυμβίβαστο των ιδιοτήτων βουλευτή και υπουργού. Όποιος βουλευτής διορίζεται υπουργός, παραιτείται αυτοδικαίως της ιδιότητας του βουλευτή και δεν επανέρχεται ως βουλευτής.
β. Κανένας δε θα διορίζεται μέλος της Κυβέρνησης, αν προηγουμένως δεν έχει ασκήσει επάγγελμα στην Ελλάδα, τουλάχιστον για μια πενταετία, και δεν έχει αντίστοιχη επαγγελματική ασφάλιση, σε οποιαδήποτε εργασία, εκτός από εργασία σε πολιτικό κόμμα.
Άρθρο 86
Το άρθρο 86 καταργείται ολόκληρο
Τα μέλη της κυβέρνησης θα δικάζονται όπως και οι υπόλοιποι πολίτες.
Άρθρο 89
Απαγορεύεται η ανάθεση διοικητικών ή κυβερνητικών καθηκόντων σε δικαστικούς λειτουργούς.
Δεν επιτρέπεται η συμμετοχή τους, με οποιαδήποτε ιδιότητα, στην Κυβέρνηση ή η τοποθέτησή τους σε Ανεξάρτητες Αρχές, σε ΝΠΔΔ, σε Δημόσιους Οργανισμούς και γενικά σε Δημόσιους Φορείς, μετά την αφυπηρέτησή τους.
Άρθρο 90 παρ. 1 και 5
Οι δικαστικοί λειτουργοί (δικαστές και εισαγγελείς) θα προάγονται και θα μετατίθενται με προεδρικό διάταγμα, έπειτα από πρόταση ειδικού προς τούτο συμβουλίου επιλογής, αποτελούμενο από δικαστές και δικηγόρους με κλήρωση.
Άρθρο 99
Αγωγές κακοδικίας εναντίον δικαστών, θα δικάζονται από ειδικό δικαστήριο που θα συγκροτείται από άλλους νομικούς στο επάγγελμα, εκτός της έδρας που υπηρετεί ο εναγόμενος δικαστής.
Άρθρο 100
Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο μετονομάζεται σε Συνταγματικό Δικαστήριο.
Κάθε διάταξη νόμου, συμπεριλαμβανομένων και των διεθνών συνθηκών, που θα παραπέμπεται ενώπιον του, σύμφωνα με το άρθρο 77 παρ. 3, και θα κηρύσσεται αντισυνταγματική από το Συνταγματικό Δικαστήριο, θα είναι αναδρομικά άκυρη και ανίσχυρη και δεν θα παράγει αποτελέσματα, για όλον τον λαό, από τη δημοσίευση της σχετικής απόφασης ή από τον χρόνο που θα ορίζεται με την απόφαση.
Το δικαστήριο αυτό συγκροτείται με κλήρωση, από πέντε ανώτατους δικαστές, πέντε καθηγητές νομικής και πέντε δικηγόρους στον Άρειο Πάγο, για εννεαετή θητεία και με ανανέωση του ενός τρίτου των μελών του ανά τριετία.
Άρθρο 101Α
Καταργούνται οι Ανεξάρτητες Αρχές, εκτός των πέντε που προβλέπονται στο Σύνταγμα.
Η επιλογή των μελών τους θα γίνεται με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής.
Επανέρχεται η αυξημένη πλειοψηφία των τεσσάρων πέμπτων των μελών της Διάσκεψης των Προέδρων, για την επιλογή των μελών των πέντε Ανεξάρτητων Αρχών.
Άρθρο 102
α. Θεσμοθέτηση ουσιαστικού τεκμήριου αρμοδιότητας υπέρ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Συγκεκριμένα, όποια αρμοδιότητα δεν προβλέπεται ρητά ότι ανήκει στην Κεντρική Κυβέρνηση, αυτή εκ του συντάγματος θα ανήκει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
β. Εισαγωγή πραγματικής αποκέντρωσης στη άσκηση της εξουσίας και εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας του Δήμου και όχι απλά τυπική γραφειοκρατική αποκέντρωση.
γ. Με πρόταση πολιτών που εκπροσωπούν το 10% του τοπικού εκλογικού σώματος, θα προκηρύσσεται υποχρεωτικά δεσμευτικό τοπικό δημοψήφισμα για οποιοδήποτε τοπικό θέμα.
δ. Τα αιρετά όργανα Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα λογοδοτούν δημόσια και θα εκπίπτουν αυτοδικαίως του αξιώματός τους, σε περίπτωση ποινικής καταδίκης τους, για τα αδικήματα που θα προβλέπει σχετικός νόμος περί λογοδοσίας.
ε. Οποιοδήποτε, μη ιδιωτικό, περιουσιακό αντικείμενο υπάρχει μέσα στην εδαφική επικράτεια ενός ΟΤΑ (κτήρια, δάση, δρόμοι και λοιπά ακίνητα περιουσιακά αντικείμενα, εκτός εκείνων της εθνικής άμυνας, των εθνικών δικτύων ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, εθνικών οδών και των σιδηροδρόμων) θα περιέλθει στην κυριότητα και τη διαχείριση του αντίστοιχου ΟΤΑ.
στ) Εισαγωγή δημοκρατικού εκλογικού συστήματος για την εκλογή των διοικήσεων των ΟΤΑ.
Άρθρο 110
α. Εισαγωγή δυναμικής – ζωντανής δημοκρατίας.
β. Καταργείται η πενταετής απαγορευτική προθεσμία αναθεώρησης διατάξεων του Συντάγματος, εφόσον αυτές αποδεικνύονται προβληματικές.
β. Όλες οι διατάξεις του Συντάγματος θα υπόκεινται σε αναθεώρηση, με πρόβλεψη ανάλογων πλειοψηφιών σε σχέση με τη σπουδαιότητα των αναθεωρούμενων διατάξεων. Εννοείται, ότι, οποιαδήποτε αναθεώρηση θα αποβλέπει σε διεύρυνση της δημοκρατίας.
γ. Η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος θα περατώνεται σε μια κοινοβουλευτική περίοδο, είτε με απόφαση της Βουλής, που, λαμβάνεται, ύστερα από πρόταση πενήντα τουλάχιστον βουλευτών και με πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των μελών της, είτε υποχρεωτικά, όταν το ζητήσουν τουλάχιστον διακόσιες χιλιάδες (200.000) πολίτες.
ε. Σε κάθε περίπτωση, οι αναθεωρούμενες διατάξεις θα τίθενται υποχρεωτικά σε δημοψήφισμα, μία προς μία, με ειδικό ερωτηματολόγιο, για επικύρωση ή απόρριψή τους από τον λαό.
Άρθρο 118 Μεταβατική διάταξη
Όσες εκ των παλαιότερων διατάξεων του Συντάγματος ορίζουν διαφορετικά, από εκείνες που θα αναθεωρηθούν, καταργούνται αυτόματα.
