Η Σοβιετική Ευρώπη – Σελίδα 2 – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η Σοβιετική Ευρώπη

ICON - ΔεκτόΠεραιτέρω, το δάνειο προς την Ελλάδα, για μία χρονική περίοδο έξι ετών, θα εγκριθεί μετά την επέκταση της συμφωνίας διάσωσης της (δανειακή σύμβαση, μνημόνιο), για ακόμη τέσσερις μήνες, η οποία ψηφίσθηκε από πολλά ευρωπαϊκά κοινοβούλια την Παρασκευή – ενώ είχε ήδη ζητηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, χωρίς όμως να ληφθεί, λόγω της τότε πολιτικής αβεβαιότητας, ενόψει των εθνικών εκλογών. Προϋποθέτει πιθανότατα τη συμφωνία των G7, καθώς επίσης των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης – ενώ τα χρήματα θα διατεθούν για τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Ειδικότερα, η EBRD παρέχει δάνεια χαμηλού επιτοκίου, καθώς επίσης εγγυήσεις, ενώ συχνά συμμετέχει ως συν-επενδυτής σε διάφορα επιχειρηματικά εγχειρήματα, μέσω επενδυτικών κεφαλαίων (Private Equity Funds, Venture Capital). Η διάρκεια των δανείων της φτάνει στα 15 χρόνια, ενώ η συμμετοχή της στα εγχειρήματα έως το 35%.

Η Πολωνία έχει ενισχυθεί από την EBRD με 7,27 δις €, ενώ προβλέπονται ακόμη 3 δις €. Η Κύπρος έχει λάβει επίσης δάνεια το 2014, ενώ η EBRD έχει αγοράσει ένα μεγάλο μέρος των μετοχών των χρεοκοπημένων τραπεζών της. Οι άλλες χώρες που ενισχύει είναι η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Σλοβενία και η Σλοβακία – ενώ η τράπεζα συνεργάζεται στενά με την Τρόικα, αποτελώντας στις χώρες που συμμετέχει τον τέταρτο «Θεσμό» (τέθριππο στη θέση της τρόικας).

.

Το EFSF

Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, μετά από απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του την Παρασκευή, έδωσε παράταση τεσσάρων μηνών στην Ελλάδα – για την τροποποίηση της συμφωνίας χρηματοδοτικής διευκόλυνσης που ζήτησε (Master Financial Assistance Facility Agreement – MFFA).

Η λήξη της συμφωνίας μετατέθηκε λοιπόν στις 30 Ιουνίου, όπου η τροποποιημένη εκδοχή της θα πρέπει να υπογραφεί από το Γερμανό διευθυντή του EFSF (K. Regling), καθώς επίσης από τον Έλληνα υπουργό οικονομικών – ο οποίος ασφαλώς δεν είναι «αριστερός» ενώ, σύμφωνα με ορισμένες θεωρίες συνωμοσίας, τις οποίες δεν πρέπει βέβαια να πιστεύει κανείς, αλλά οφείλει να τις λαμβάνει υπ’ όψιν, τα εξής:

.

“Φαίνεται πως «εκβίασε» το διορισμό του από την ελληνική, απόλυτα έντιμη κυβέρνηση, με ξένη βοήθεια – η οποία έχει αναλάβει την προώθηση του στην Ελλάδα και διεθνώς, με τη χρήση σύγχρονων μεθόδων marketing.

Η συνοδεία του από την κυρία πρώην στέλεχος του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, πρώην βουλευτή του πρωθυπουργού του Καστελλόριζου, καθώς επίσης η συμμετοχή της συνεργαζόμενης με το ΔΝΤ εταιρείας Lazard στις διαπραγματεύσεις που, σύμφωνα με το υπουργείο οικονομικών, δεν αμείβεται για τις υπηρεσίες της (!), ενισχύει τις φήμες – με βάση τις οποίες η Ελλάδα χρησιμοποιείται ξανά ως Δούρειος Ίππος, με απώτερο στόχο τη Γερμανία, επειδή προσπαθεί να ανεξαρτητοποιηθεί από τις Η.Π.Α. Ενδεχομένως, επειδή η Γερμανία αρνείται να ακολουθήσει το δρόμο της Fed, εμποδίζοντας συνεχώς την ΕΚΤ, όσον αφορά το τύπωμα χρημάτων.

Σε κάθε περίπτωση, οι συνεχείς εμφανίσεις του στα ελληνικά, γερμανικά και αγγλοσαξονικά ηλεκτρονικά έντυπα τον τελευταίο καιρό, με εμπρηστικές ή με αρκετά περίεργες δηλώσεις, καθώς επίσης με αναφορές που προβληματίζουν ιδιαίτερα τη Γερμανία, δύσκολα μπορεί να θεωρηθούν ότι εξυπηρετούν την Ελλάδα”.

.

Συνεχίζοντας, μετά την απόφαση του EFSF, τα 1,8 δις € που είναι ακόμη διαθέσιμα για την Ελλάδα, μπορούν να καταβληθούν έως τις 30 Ιουνίου – ενώ η εκταμίευση της τελευταίας δόσης του δανείου εξαρτάται από την επιτυχή ολοκλήρωση του ελέγχου της Τρόικας, όσον αφορά την τελική αναθεώρηση του υφιστάμενου μνημονίου.

Συνολικά, το EFSF έχει ήδη δανείσει στην Ελλάδα 141,8 δις € – ενώ τα 10,9 δις € σε ομόλογα του EFSF, τα οποία έχει θεωρητικά στην κατοχή του το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, για τυχόν ανάγκες νέας κεφαλαιοποίησης των τραπεζών, μπορούν να δοθούν πλέον στην Ελλάδα, μόνο κατόπιν αιτήματος της στην ΕΚΤ (οπότε στον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό – SSM) και έγκρισης του (αλλά μόνο για τις τράπεζες).

Τέλος, τα κέρδη της ΕΚΤ από το πρόγραμμα αγοράς τίτλων (SMP), ύψους 1,8 δις €, τα οποία ουσιαστικά οφείλονται στην Ελλάδα, θα παραμείνουν σε έναν λογαριασμό που διαχειρίζεται ο ΕΜΣ – ενώ η εκταμίευση τους θα εξαρτηθεί από την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης εκ μέρους της Τρόικας, καθώς επίσης από την έγκριση του Euro Group, το νωρίτερο στο τέλος του Απριλίου (ανάλυση).

.

Το τρίτο πακέτο στήριξης

Με δεδομένο το ότι η Ελλάδα αποκλείεται να προσφύγει στις αγορές, όσον αφορά τα δάνεια που χρειάζεται για την «ανακύκλωση» των ομολόγων της, για τους τόκους, καθώς επίσης για τυχόν ελλείμματα του προϋπολογισμού της (τα οποία είναι πολύ πιθανά, με βάση τη μεγάλη στέρηση των δημοσίων εσόδων που παρατηρείται, τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων, τις ζημίες των δημοσίων επιχειρήσεων, τη μικρότερη αύξηση του ΑΕΠ  σε σχέση με τις προβλέψεις της Τρόικας κοκ.), η προσφυγή της στην Ευρώπη θεωρείται δεδομένη – εάν βέβαια δεν επιλεχθεί η στάση πληρωμών.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα σήμαινε την έγκριση ενός τρίτου πακέτου στήριξης, κατά την άποψη μας της τάξης των 40 δις €, προφανώς συνδεδεμένου με ένα μνημόνιο – το οποίο όμως αυτή τη φορά θα εκταμίευε το ESM. Δηλαδή το ευρωπαϊκό ΔΝΤ, το οποίο είναι τουλάχιστον ανάλογα αυστηρό με το αμερικανικό – ενώ δεν είναι απίθανο να συνδέσει την παροχή δανείων με εμπράγματες εγγυήσεις, όπως αναφέρθηκε στην αρχή του κειμένου.

Σε μία τέτοια περίπτωση, πόσο μάλλον εάν απαιτηθεί η μεταβίβαση των απαιτήσεων του EFSF προς την Ελλάδα, στο ESM, η χώρα μας θα εγκλωβιστεί επ’ άπειρον – μετατρεπόμενη κυριολεκτικά σε μία αέναη αποικία των δανειστών της, στους οποίους θα μεταφερθεί ίσως η κυριότητα ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας της.

Παράλληλα, θα μεταφερθεί ένα μεγάλο μέρος της ιδιωτικής περιουσίας, μέσω των εγγυήσεων που έχουν στην κατοχή τους οι (ελληνικές υπό ξένη ουσιαστικά κυριαρχία) τράπεζες – επίσης μέσω των φόρων, οι οποίοι φαίνεται πως θα επιβληθούν σε ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία των Πολιτών, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, αφού προηγηθεί το «περιουσιολόγιο» που θα υιοθετήσει «κατ’ εντολή» η κυβέρνηση, οι «φοροεπιδρομές» με γερμανική συνταγή κοκ.

.

Τα συσσωρευμένα χρέη και οι συναλλαγματικοί πόλεμοι

Στο σημείο αυτό οφείλουμε να τονίσουμε πως η μοναδική διαφορά της Ελλάδας με τη Νορβηγία, για παράδειγμα, η οποία έχει συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) της τάξης του 280% του ΑΕΠ της (άρθρο), παρόμοιο δηλαδή με το ελληνικό, είναι ουσιαστικά η κατανομή του – όπου στη μεν Νορβηγία το ιδιωτικό είναι 252% και το δημόσιο 30%, ενώ στην Ελλάδα 100% και 180% αντίστοιχα.

Συνεχίστε στη 3η σελίδα (…)

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!