Το τετράμηνο ναρκοπέδιο – The Analyst

Το τετράμηνο ναρκοπέδιο

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Ναρκοπεδιο

Η απόσυρση της απαίτησης ονομαστικής διαγραφής του δημοσίου χρέους από την ελληνική κυβέρνηση, ίσως αποδειχθεί το μοιραίο, κρίσιμο, ασυγχώρητο λάθος της – το οποίο ευχόμαστε να μην οδηγήσει τη χώρα σε πολύ δύσβατα μονοπάτια

(To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες)

*Αρχείο – συλλογή διαχρονικών και εκπαιδευτικών αναλύσεων

.

«Η Ελλάδα, εάν αναγκαζόταν σε μία ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, καθώς επίσης στην έξοδο της από την Ευρωζώνη, θα ήταν σίγουρα ο μεγάλος χαμένος του παιχνιδιού – από πάρα πολλές πλευρές, συμπεριλαμβανομένης της γεωπολιτικής. Σε κάθε περίπτωση, πιθανολογούμε ότι θα βιώσουμε έναν αγώνα δρόμου σε ένα τετράμηνο ναρκοπέδιο, μεταξύ της Ελλάδας και της Γερμανίας».

.

Ανάλυση

Κατ’ αρχήν, όταν μία χώρα αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας αδυνατώντας να δανειστεί από τις αγορές, πόσο μάλλον όταν είναι υπερχρεωμένη, με μεγάλο εξωτερικό δανεισμό και υψηλά ελλείμματα, αναγκάζεται να καταφύγει στο ΔΝΤ για να αποφύγει τη χρεοκοπία – με αποτέλεσμα να της επιβάλλεται ένα τρομακτικό πρόγραμμα λιτότητας που ελάχιστα διαφέρει από το βομβαρδισμό της, όπως αυτός της πρώην Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ.

Ο λόγος τώρα, για τον οποίο δεν καταφεύγει στη στάση πληρωμών (ανάλυση), τα δυσμενή αποτελέσματα της οποίας δεν διαρκούν όσο η επώδυνη «διάσωση» της από τους συνδίκους του διαβόλου, είναι η αδυναμία της να μειώσει τα ελλείμματα της – τις δημόσιες δαπάνες της εν προκειμένω, οι οποίες θα απαιτούσαν άμεσα μέτρα, όπως μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, μειώσεις μισθών, κλείσιμο ζημιογόνων κρατικών επιχειρήσεων κοκ.

Στο παράδειγμα της Ελλάδας του 2010, τα ελλείμματα της τάξης των 36 δις € θα απαιτούσαν περιορισμό των δημοσίων δαπανών άνω των 20 δις €, αφαιρουμένων των τόκων, καθώς επίσης των χρεολυσίων – κάτι σχεδόν απίθανο να δρομολογηθεί, από τη μία ημέρα στην άλλη. Έτσι επιλέχθηκε η «λύση» του ΔΝΤ, αν και κατά πολλούς ήταν προσχεδιασμένη – με κριτήριο τις ενέργειες της τότε κυβέρνησης, όταν «υπεξαίρεσε δημαγωγικά» την εξουσία.

Περαιτέρω, η «εξυγίανση» μίας χώρας διαρκεί συνήθως τρία χρόνια – όπου στο πρώτο λαμβάνονται και εφαρμόζονται όλα τα μέτρα, στο δεύτερο ωριμάζουν (αποδίδουν), ενώ στο τρίτο επανέρχεται η ομαλότητα. Εάν βέβαια δεν συμβεί κάτι τέτοιο, η χώρα θεωρείται καταδικασμένη να χρεοκοπήσει – αφού εξαντλούνται όλες οι «ρεζέρβες» της, κυρίως δε η «ανεκτικότητα» των Πολιτών της.

Από την άλλη πλευρά αρκετές χώρες, αφού επιτύχουν πρωτογενή (προ τόκων) πλεονάσματα στον προϋπολογισμό τους (τα οποία ουσιαστικά τους επιτρέπουν να ανταπεξέρχονται με τις υποχρεώσεις τους στο εσωτερικό, εάν δεν πληρώνουν τοκοχρεολύσια), έχοντας υποφέρει τα πάνδεινα από το ΔΝΤ επιλέγουν αμέσως μετά τη στάση πληρωμών – αφού διαφορετικά δεν υπάρχει τρόπος για να το διώξουν.

Αφού κηρύξουν λοιπόν πτώχευση, έρχονται σε επαφή με τους δανειστές τους, για να διαπραγματευθούν τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους των εξωτερικών χρεών τους, όπως στο σχετικά πρόσφατο παράδειγμα της Αργεντινής – επειδή, εάν δεν προηγηθεί η χρεοκοπία τους, οι δανειστές τους δεν συμφωνούν σχεδόν ποτέ με τη μείωση των απαιτήσεων τους.

Στην περίπτωση της Ελλάδας τώρα, όπου η δραστηριοποίηση του ΔΝΤ είχε ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα, προκαλώντας της ζημίες που υπερβαίνουν το 1 τρις € (ανάλυση), ενώ μετά από πέντε χρόνια η οικονομία της βρίσκεται σε πολύ χειρότερο σημείο από το 2010, η νέα κυβέρνηση της αναίρεσε την απαίτηση διαγραφής, την οποία είχε δηλώσει προεκλογικά – χωρίς την οποία είναι απολύτως αδύνατη η εφαρμογή του προγράμματος της.

Εάν δε επιλέξει την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους της, θα διαιωνίσει απλά το πρόβλημα – καταδικάζοντας τους Έλληνες σε σκλάβους χρέους, για τα επόμενα εκατό χρόνια (ανάλυση).  

Το γεγονός αυτό είναι προφανώς γνωστό τόσο στην ίδια, όσο και στη Γερμανία – οπότε απορεί κανείς σχετικά με το τι κρύβεται πίσω από την τετράμηνη παράταση του μνημονίου που ζήτησε και πήρε η Ελλάδα, τόσο από την πλευρά της ελληνικής, όσο και από αυτήν της γερμανικής κυβέρνησης.

Πόσο μάλλον όταν ο κατάλογος των διαρθρωτικών αλλαγών που παρέδωσε η Ελλάδα, ενώ γράφτηκε από την ίδια την Κομισιόν και όχι από τον υπουργό οικονομικών (πηγή), είναι αφενός μεν ασαφής, αφετέρου ανεφάρμοστος – έχοντας όμως παραδόξως γίνει αποδεκτός από τη Γερμανία!

.

Η γερμανική πλευρά

Σύμφωνα τώρα με το γερμανικό ινστιτούτο οικονομικών ερευνών του Βερολίνου (DIW), ο κατάλογος των μέτρων είναι υπερβολικά φιλόδοξος, καθώς επίσης αδύνατον να εφαρμοσθεί μέσα σε τέσσερις μήνες. Για παράδειγμα η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, για την οποία ουσιαστικά υπάρχουν τρεις τρόποι:

.

(α)  Μέσω της φορολογικής συνείδησης των Πολιτών, η οποία όμως απαιτεί χρόνο, ανάλογες υπηρεσίες εκ μέρους του δημοσίου, καθώς επίσης την εμπιστοσύνη των κυβερνωμένων προς την Πολιτεία.

(β)  Με εκτεταμένους και αυστηρούς ελέγχους των φορολογουμένων, οι οποίοι όμως θα προκαλούσουν την εχθρότητα των επιχειρήσεων – για κάποιο χρονικό διάστημα δε το σταμάτημα των επενδύσεων, ενδεχομένως ακόμη και την ανατροπή της κυβέρνησης.

(γ)  Μέσω της «απορύθμισης», καθώς επίσης της μείωσης των δημοσίων υπαλλήλων, με την αντικατάσταση τους από αυτόματους μηχανισμούς – έτσι ώστε να καταστεί αδύνατη η «διαπλοκή» (διαφθορά) του κράτους με τους φορολογουμένους.

.

Το τελευταίο θα ήταν πιθανότατα αυτό που θα μπορούσε να έχει γρήγορο αποτέλεσμα. Εν τούτοις,  δεν συμφωνεί με το πρόγραμμα και με τη νοοτροπία της κυβέρνησης – οπότε μένουν οι πρώτοι δύο τρόποι, οι οποίοι είτε δεν θα αποδώσουν βραχυπρόθεσμα, είτε θα επιδεινώσουν την ύφεση, είτε θα έχουν άλλου είδους δυσμενή επακόλουθα.

Επομένως, δεν μπορεί να γίνεται πιστευτή η απόδοση των μέτρων από τη γερμανική κυβέρνηση. Πόσο μάλλον όταν στον κατάλογο δεν υπάρχουν καθόλου αριθμοί – οι οποίοι θα απεδείκνυαν, έστω στα χαρτιά, τα θετικά αποτελέσματα των αλλαγών που θα δρομολογήσει η κυβέρνηση, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×