Το τέρας του χρέους (β) – The Analyst
Κρίση-χρέους-Ευρωζώνης-Εξ.

Το τέρας του χρέους (β)

234 total views, 8 views today

Κρίση-χρέους-Ευρωζώνης

Η Ελλάδα αποτελεί μία μικρή μόνο σταγόνα στον ωκεανό, στον οποίο όμως, αργά ή γρήγορα, θα ξεσπάσει η καταιγίδα των καταιγίδων – εάν δεν ληφθούν μέτρα μείωσης του παγκοσμίου χρέους, το οποίο έχει αυξηθεί ανατριχιαστικά μετά την κρίση

(To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες)

.

«Οι άνθρωποι έχουν το ελάττωμα, όταν έχει νηνεμία, να νομίζουν πως δεν πρόκειται ποτέ να ακολουθήσει καταιγίδα – οπότε δεν προετοιμάζονται και δεν συνεργάζονται μεταξύ τους» (Μακιαβέλι).

.

Ανάλυση

Στο πρώτο μέρος της ανάλυσης (Το τέρας του χρέους) εξηγήθηκε επαρκώς το γεγονός ότι, η αύξηση των δημοσίων χρεών μετά το 1980 δεν συνέβη μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς – ενώ ο «πατέρας» της είναι οι Η.Π.Α., μετά την εκ μέρους τους υιοθέτηση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Τονίσαμε δε ιδιαίτερα το θέμα του ιδιωτικού χρέους, σε σχέση με το οποίο η χώρα μας δεν είχε πρόβλημα – αν και οδηγείται πλέον προς τα εκεί, με τη σιωπηλή μεταφορά των ιδιωτικών περιουσιακών στοιχείων στο κράτος και από εκεί στους πιστωτές του (άρθρο).

Στη συνέχεια, περιγράψαμε τους τέσσερις ουσιαστικά τρόπους, με τη βοήθεια των οποίων μπορεί να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα – αναφέροντας πως ο καθένας από αυτούς έχει απρόβλεπτες ή δυσμενείς συνέπειες, τις οποίες πρέπει να προσπαθήσει να προβλέψει κανείς. Να «ζυγίσει» δε σωστά, έτσι ώστε να μην οδηγηθεί στην καταστροφή. Οφείλουμε λοιπόν να εξετάσουμε τον κάθε έναν τρόπο χωριστά, προσεκτικά, για να διαπιστώσουμε τι θα συνέβαινε, εάν τον υιοθετούσαμε:

.

(α)  Οι οφειλέτες αποπληρώνουν τα χρέη τους με χαμηλότερο ρυθμό, αλλά σταθερά – όπου ουσιαστικά μειώνεται ο αριθμητής του κλάσματος Χρέος / ΑΕΠ.

Σε μία τέτοια περίπτωση, εάν τόσο οι επιχειρήσεις, όσο και τα νοικοκυριά εφαρμόσουν όλοι μαζί τη συγκεκριμένη μέθοδο, τότε η Οικονομία θα «προσβληθεί» από μία «ύφεση ισολογισμών» (ανάλυση) – όπως συνέβη στην Ιαπωνία μετά το σπάσιμο της φούσκας (1990), με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος της να πλησιάζει ήδη το 250% του ΑΕΠ της. Κάτι ανάλογο συμβαίνει στην Ευρωζώνη σήμερα, η οποία απειλείται με αποπληθωρισμό.

Η αιτία είναι εύλογα το ότι, οι παραπάνω οφειλέτες θα διαθέσουν ένα μεγάλο μέρος των εισοδημάτων τους, για την αποπληρωμή των υποχρεώσεων τους – οπότε θα μειώσουν αντίστοιχα τις επενδύσεις ή την κατανάλωση, με αποτέλεσμα να μειωθεί το ΑΕΠ. Απλούστερα, θα περιορίζεται μεν ο αριθμητής του κλάσματος, αλλά ταυτόχρονα θα μειώνεται ο παρανομαστής – οπότε η σχέση θα παραμένει η ίδια, εάν όχι χειρότερη.

Ειδικά όσον αφορά τα κράτη, η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των χρεών τους έχει τότε μόνο νόημα, όταν τα τοκοχρεολύσια είναι δυνατόν να εξυπηρετούνται, καθώς επίσης εάν τα επιτόκια είναι χαμηλότερα από τον πληθωρισμό.

Για παράδειγμα, εάν το επιτόκιο είναι 2%, ενώ ο πληθωρισμός 6%, τότε το χρέος μειώνεται κάθε χρόνο πληθωριστικά κατά 4% (6% – 2%). Εάν όμως το επιτόκιο είναι 2% και ο πληθωρισμός -2% (αποπληθωρισμός), τότε το χρέος αυξάνεται ετήσια κατά 4% – οπότε η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής δεν είναι θετική, δεν προσφέρει δηλαδή κάτι ουσιαστικό.

Στο παράδειγμα της Ελλάδας, ακόμη και αν υποθέσουμε πως ο προϋπολογισμός θα ήταν ισοσκελισμένος, οπότε δεν θα υπήρχαν ελλείμματα για να επιβαρύνουν το δημόσιο χρέος, καθώς επίσης παρά το ότι το επιτόκιο των δανείων της Τρόικας είναι ελάχιστο (2,1%), η επιμήκυνση δεν προσφέρει κάτι σημαντικό – αφού ο «πληθωριστικός πυρήνας» είναι αφενός μεν αρνητικός, αφετέρου επιδεινώνεται (γράφημα).

 .

Ελλάδα – η εξέλιξη του πληθωριστικού πυρήνα (πληθωρισμός σε βάθος χρόνο, μακροπρόθεσμα) της χώρας.

 .

Όσον αφορά τα τοκοχρεολύσια, η χώρα είναι αδύνατον να επιβαρυνθεί με πάνω από 6 δις € το χρόνο – όσο είναι δηλαδή σήμερα μόνο οι τόκοι. Εάν δε δανειζόταν απ’ ευθείας από τις αγορές, έστω με επιτόκιο 5%, όπως διαμορφωνόταν πριν από την πρόσφατη άνοδο του, θα ήταν φυσικά αδύνατον να επιβιώσει – οπότε η «ελεύθερη» χρηματοδότηση της παραμένει όνειρο θερινής νύχτας.

To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες (…)

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.