Κέντρα εξουσίας – Σελίδα 2 – The Analyst
Ευρώπη και δημοκρατία Εξ.

Κέντρα εξουσίας

24 total views, 6 views today

Η Γερμανία ως ο νεοφιλελεύθερος ενισχυτής της τάσης       

Συνεχίζοντας, υπό αυτές τις προϋποθέσεις, δεν μπορεί κανένας να αναφέρεται σε συνθήκες θεμιτού ανταγωνισμού – με τη Γερμανία να λειτουργεί ως «νεοφιλελεύθερος ενισχυτής» της τάσης, σε πάρα πολλές περιπτώσεις.

Ειδικότερα, αγοράζει φθηνά «ημικατεργασμένα» προϊόντα από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, τα κατεργάζεται στο εσωτερικό της με τη βοήθεια του εξαιρετικά παραγωγικού και ταυτόχρονα φθηνού εργατικού της δυναμικού, ενώ στη συνέχεια τα εξάγει – στις ίδιες χώρες ή σε άλλες.

Παράλληλα, τροφοδοτεί την Κίνα με μηχανήματα και εγκαταστάσεις υψηλής τεχνολογίας, έτσι ώστε να παράγονται εκεί καταναλωτικά βιομηχανικά προϊόντα με πολύ χαμηλό κόστος – λόγω των χαμηλών μισθών, της πλήρους εκμετάλλευσης των εργαζομένων, καθώς επίσης των μειωμένων κοινωνικών παροχών. Τα προϊόντα αυτά στη συνέχεια εξάγονται σε άλλες χώρες – καταστρέφοντας πολλές τοπικές βιομηχανίες και «δολοφονώντας» χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Το τεράστιο μειονέκτημα της Γερμανίας βέβαια είναι η έλλειψη ενέργειας, ειδικά μετά το κλείσιμο των πυρηνικών της εργοστασίων – με αποτέλεσμα να εξαρτάται σχεδόν απόλυτα από τη Ρωσία. Στα πλαίσια αυτά, η τοποθέτηση της με την πλευρά των Η.Π.Α., όσον αφορά τη διένεξη των δύο μεγάλων δυνάμεων, απειλεί να πλήξει σε μεγάλο βαθμό το οικονομικό της μοντέλο – ενώ χώρες όπως η Ελλάδα, στο υπέδαφος των οποίων ενδεχομένως υπάρχουν ενεργειακές πηγές, αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για τη Γερμανία.

Περαιτέρω, μέσα σε λίγα χρόνια μετά το άνοιγμα των συνόρων και το ξεκίνημα της εποχής της δεύτερης παγκοσμιοποίησης (1990), το μερίδιο των εξαγωγών της σημερινής Ευρωζώνης στον υπόλοιπο πλανήτη μειώθηκε – από το 38% στο 25% (γράφημα). Κάτι ανάλογο συνέβη και με τις εξαγωγές των αναπτυγμένων βιομηχανικών χωρών της Δύσης – οι οποίες, από το 84% περίπου, περιορίσθηκαν στο 60%.

 .

Η εξέλιξη των εξαγωγών εκ μέρους των αναπτυγμένων βιομηχανιών (μπλε) καθώς και της Ευρωζώνης (κόκκινο).

Η εξέλιξη των εξαγωγών εκ μέρους των αναπτυγμένων βιομηχανιών (μπλε) καθώς και της Ευρωζώνης (κόκκινο).

 .

Ολοκληρώνοντας, παρά τη μείωση των εξαγωγών των χωρών της Ευρωζώνης, καθώς επίσης της Δύσης συνολικά, οι γερμανικές εξαγωγές αυξήθηκαν – οπότε το μερίδιο τους εντός της Ευρώπης, καθώς επίσης εντός της Δύσης, εκτοξεύθηκε ουσιαστικά στα ύψη. Προφανώς όμως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συνεχιστεί, χωρίς να προκληθούν αναταραχές στο εσωτερικό και εξωτερικό της – ενδεχομένως διακρατικές συγκρούσεις.

.

Ο χρηματοπιστωτικός τομέας

Οι διασυνοριακές οικονομικές ροές των αναπτυγμένων βιομηχανικών κρατών έφτασαν, μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης, στο 25% του ετησίου τους ΑΕΠ – ενώ, αν και στη συνέχεια κατέρρευσαν, άρχισαν ξανά να αυξάνονται (γράφημα). Την ίδια εποχή η μεταβλητότητα, καθώς επίσης η αδυναμία να προβλεφθούν οι κινήσεις των κεφαλαίων, κλιμακώθηκαν σε μεγάλο βαθμό.

 .

Οι διασυνοριακές οικονομικές ροές των αναπτυγμένων βιομηχανικών κρατών, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ.

Οι διασυνοριακές οικονομικές ροές των αναπτυγμένων βιομηχανικών κρατών, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ.

 .

Οι παγκόσμιες συναλλαγές στις αγορές συναλλάγματος ξεπέρασαν τα 3,9 τρις $ ημερησίως – σχεδόν το 20πλάσιο του ημερησίου ΑΕΠ του πλανήτη. Το διεθνές εμπόριο δε με χρεόγραφα σε συνάλλαγμα και τόκους, ξεπέρασε τα 9,4 τρις $ την ημέρα – το 45πλάσιο του καθημερινού ΑΕΠ. Τα μεγέθη αυτά είναι προφανώς γιγαντιαία, αδύνατον να «αφομοιωθούν» από τον ανθρώπινο εγκέφαλο – ενώ συνεχίζουν να αυξάνονται, σχεδόν με καταιγιστικό ρυθμό.

Στο γράφημα που ακολουθεί, στην πρώτη στήλη αναγράφονται οι συναλλαγές με χρεόγραφα σε συνάλλαγμα και τόκους, στη δεύτερη οι αγοραπωλησίες συναλλάγματος και στην τρίτη το παγκόσμιο ΑΕΠ – σε ημερήσια βάση.

 .

Οι συναλλαγές με χρεόγραφα σε συνάλλαγμα και τόκους, οι αγοραπωλησίες συναλλάγματος και το παγκόσμιο ΑΕΠ (σε ημερήσια βάση).

Οι συναλλαγές με χρεόγραφα σε συνάλλαγμα και τόκους, οι αγοραπωλησίες συναλλάγματος και το παγκόσμιο ΑΕΠ (σε ημερήσια βάση).

 .

Ολοκληρώνοντας, οι «μνημειώδεις» αυτές εξελίξεις δεν επηρεάζουν μόνο την Οικονομία ή το χρηματοπιστωτικό τομέα αλλά, επίσης, τις τοπικές κουλτούρες των κρατών και τον παραδοσιακό τρόπο ζωής των ανθρώπων – λόγω της παγκοσμίου δικτύωσης μεταξύ τους.