Τι θα γινόταν αν αλλάζαμε αντίληψη για τον πολιτικό διάλογο; – The Analyst

Τι θα γινόταν αν αλλάζαμε αντίληψη για τον πολιτικό διάλογο;

Email this page.

Πολιτικός-διάλογος,-αλλαγή

Η απάντηση που προτείνεται εδώ είναι να αλλάξουμε μελετημένα τη διαδικασία του πολιτικού μας διαλόγου. Να κατοχυρώνει την ελευθερία, αλλά και να ανταμείβει την υπευθυνότητα. Να μην καταπιέζει την πολυφωνία, αλλά να την αξιοποιεί. Να μην απαγορεύει τον ανταγωνισμό – να τον εκμεταλλεύεται.

(To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες)

.

Φίλοι αναγνώστες του πρώτου άρθρου της σειράς «Τι θα γινόταν αν αλλάζαμε εκ βάθρων αντίληψη για το κράτος;» έθεσαν τις εξής δύο βασικές ερωτήσεις:

–          σε ποιούς απευθύνεσαι;

–          τί θα μπορούσε να γίνει άμεσα;

Η απάντηση αυτού του άρθρου είναι ταυτόχρονη και για τα δύο ερωτήματα: σε αυτούς που θέλουν και μπορούν να «περάσουν» άμεσα μία νέα αντίληψη για τον πολιτικό διάλογο.

.

Το γνωστό πρόβλημα

Είναι κοινοτυπία να αναπτύξει κανείς το τι είδους πολιτικός διάλογος διεξάγεται στη χώρα μας. Οι όροι «πολιτικό κόστος» και «δομική αντιπολίτευση» είναι ίσως χαρακτηριστικοί. Διατυπώθηκαν και καθιερώθηκαν πριν μερικές δεκαετίες. Καταξίωσαν το κομματικό όφελος ως απόλυτη προτεραιότητα στο τι λέμε και τι κάνουμε.

Εκείνο που προστέθηκε εσχάτως είναι η αδίστακτη χρήση της τεχνολογίας της γνωστής από το «Πείραμα Συμμόρφωσης». Η χιτλερική τεχνική «όλοι λένε …» για τη χειραγώγηση της γνώμης έχει γίνει πια επιστήμη. Η τηλεόραση, αλλά – όλο και περισσότερο – και το διαδίκτυο, δίνουν άλλη ποσοτική διάσταση στην προπαγάνδα.

Το κομματικό όφελος προβάλλεται ως απλώς επικρατούσα άποψη. Η φήμη καθορίζει τη σκέψη, περιορίζει τα ενδεχόμενα, υπαγορεύει επιλογές. Ο διάλογος είναι περιττός. Τα προσχήματα τηρούνται με τους παράλληλους μονόλογους.

Και το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι σιγά-σιγά όλα αυτά τα συνηθίζουμε. Ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Δημήτρης Καραμάνος έγραφε ήδη από το 1989  «Εκείνο που πρέπει να μας ανησυχεί, δεν είναι ότι ο Ελληνικός λαός ανέχεται πια τη χυδαιότητα, αλλά ότι ολοένα περισσότερο, ολοένα περισσότεροι Έλληνες την απολαμβάνουν». Τίτλος του βιβλίου : «Με ορίζοντα τον καθρέφτη μας».

.

Ποια είναι η σημερινή αντίληψη

Ανεχόμαστε ως στόχο του πολιτικού διαλόγου την κατάληψη της εξουσίας. Προέχει η φθορά του πολιτικού αντιπάλου. Η χυδαιότητα έγκειται ακριβώς στο ότι προβάλλεται δήθεν ως στόχος το καλό της χώρας. Και είναι τόσο βαθιά εδραιωμένη η υποκρισία, ώστε πλέον οι περισσότεροι πολιτικοί πιστεύουν τα ψέματα που προβάλλουν.

Κατά βάθος, σημερινή αντίληψη είναι η μονόπλευρη λογική. Αυτήν καταθέτει σήμερα ο συμμετέχων σε πολιτικό διάλογο. Σε αυτήν είναι «κομμένη και ραμμένη» η καθιερωμένη διαδικασία. Και η ψηφοφορία απλώς κρίνει ποιά από τις μονόπλευρες λογικές θα εφαρμοσθεί. Αν εφαρμόζεται …

.

Η Αθηναϊκή αντίληψη

Πολλοί νομίζουν ότι το μοντέλο «Τις αγορεύειν βούλεται;» της αρχαίας Αθήνας θα ήταν ιδανικό υπόδειγμα σήμερα. Υπάρχει διάχυτη η αντίληψη ότι επρόκειτο για άμεση δημοκρατία. Ίσως δεν έχει απασχολήσει το ερώτημα όχι αν ήταν άμεση αλλά αν ήταν δημοκρατία.

Ίσως αγνοείται ότι η διαδικασία δεν είχε άμυνα στη δημαγωγία. Αυτή επικράτησε σταδιακά. Το ζητούμενο πια για τον ρήτορα δεν ήταν να πείσει με επιχειρήματα, αλλά να πείσει με τεχνάσματα. Τότε έγινε «επιστήμη» και η «εριστική διαλεκτική». Η τεχνική του να κερδίζεις σε μια λογομαχία ανεξάρτητα αν έχεις δίκιο ή άδικο. Βασική κατεύθυνση ήταν το να πλήξεις τον αντίπαλο με κάθε μέσο.

Χωρίς άμυνα σε όλα αυτά η Αθήνα πήρε την μοιραία απόφαση για την εκστρατεία στη Σικελία. Και κάπως έτσι η ακμή της κράτησε μόλις έναν αιώνα. Ας μην νομίζουμε, λοιπόν, ότι το πρόβλημά μας με τον πολιτικό διάλογο είναι τωρινό …

.

Η Αθηναϊκή αντίληψη ήταν η ελευθερία λόγου, αλλά μοιραία κατέληξε σε αυτοκαταστροφική ασυδοσία.

.

Η Σπαρτιατική αντίληψη

Στη Σπάρτη δεν υπήρχε πολιτικός διάλογος. Οι αποφάσεις λαμβάνονταν και εκεί από όλους, στην Απέλλα, αλλά δια βοής. Ο πολίτης άκουγε μόνο την εισήγηση των 5 εφόρων, των επισταμένων δηλαδή. Αυτών που είχαν εκλεγεί για το κύρος και τη γνώση τους με καθήκον αυτό ακριβώς: να καταθέτουν την εμπεριστατωμένη εισήγησή τους.

Κατά την Σπαρτιατική αντίληψη προείχε η ουσία. Και την ουσία διασφάλιζε η υπευθυνότητα των εφόρων σε συνδυασμό με την έγκριση ή μη της εισήγησής τους από όλους.

.

Η Σπαρτιατική αντίληψη ήταν ότι για τη διασφάλιση της ουσίας δεν ήταν πρόβλημα η ανελευθερία λόγου.

.

To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες (…)

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×