Η πτώχευση της Αργεντινής (β) – Σελίδα 3 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η πτώχευση της Αργεντινής (β)

Η ΑΝΑΚΑΜΨΗ

Στα τέλη του 2002 η Οικονομία ξεκίνησε να αναπτύσσεται αργά αλλά σταθερά (γράφημα), αφού άρχισε να αποδίδει η υποτίμηση του νομίσματος – η οποία κατέστησε τα προϊόντα της Αργεντινής ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές (ενώ, αντίθετα, ακρίβυναν κατά πολύ τα ξένα προϊόντα, με αποτέλεσμα να μειωθούν οι εισαγωγές). Ο συνδυασμός των δύο αυτών παραγόντων ήταν θετικός για το εμπορικό ισοζύγιο της Αργεντινής, όπως επίσης και για τον περιορισμό του εξωτερικού χρέους της.

.

Αργεντινή - η εξέλιξη του ΑΕΠ της χώρας (σε δις δολάρια Αμερικής)

Αργεντινή – η εξέλιξη του ΑΕΠ της χώρας (σε δις δολάρια Αμερικής)

.

Έτσι, άρχισαν να αποσύρονται σταδιακά τα μέτρα στήριξης που είχαν ληφθεί (Corralito, Corralon, LECOP κλπ), γεγονός που έδωσε ξανά ώθηση στην ιδιωτική κατανάλωση. Ο ρυθμός ανάπτυξης έφτασε το 8,9% το 2003 – αν και από τα τέλη του 2003 εμφανίζονταν πολύ συχνά ελλείψεις στον τομέα της ενέργειας, λόγω της σχετικά ισχυρής ανάπτυξης, των υψηλών τιμών του πετρελαίου και των «ελλειμματικών επενδύσεων» της χώρας (κυρίως λόγω της κρίσης του 1998) σε ενεργειακές υποδομές.

Το 2004 έγιναν συγκεκριμένες προτάσεις σε εκπροσώπους των παλαιών δανειστών της Αργεντινής, οι οποίες προέβλεπαν την πληρωμή του 25% (αργότερα του 35%) των παλαιών χρεών της – αυτών δηλαδή που υπήρχαν πριν από την ημερομηνία που η χώρα χρεοκόπησε. Οι προτάσεις αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις εκ μέρους κυρίως των διεθνών πιστωτών του κράτους, οι οποίοι αντιπροσώπευαν το 55% περίπου των χρεών του – με αποτέλεσμα να επιδεινωθούν οι σχέσεις του με το ΔΝΤ. Εν τούτοις η Αργεντινή, μετά από πολλές διπλωματικές προσπάθειες, κατάφερε να πείσει την πλειοψηφία των δανειστών της – με εξαίρεση τη Γερμανία και την Ιταλία.

Η διαδικασία της πληρωμής των παλαιών χρεών, μέσω αναχρηματοδότησης, η οποία καθυστέρησε εκ μέρους της Αργεντινής, προέβλεπε τελικά, κατά μέσον όρο, την πληρωμή του 50% των δανειακών κεφαλαίωνμέσω της έκδοσης τριών νέων ομολόγων δημοσίου, μεταξύ των οποίων θα μπορούσαν να επιλέξουν οι δανειστές, με συγκεκριμένους όμως περιορισμούς. Οι τόκοι των ληξιπρόθεσμων δανείων δεν αναγνωρίσθηκαν από την Αργεντινή, παρά το ότι αρχικά είχε συμφωνήσει να τους πληρώσει – με αποτέλεσμα, οι ζημίες των διεθνών δανειστών της να είναι κατά πολύ μεγαλύτερες, από αυτές που εμφανίζονται.

Κοινό στοιχείο και στα τρία νέα ομόλογα του δημοσίου που εκδόθηκαν για την αποπληρωμή των παλαιών χρεών της χώρας είναι το ότι, σε αντίθεση με τα προηγούμενα, δεν αναγνωρίζουν τη δικαιοδοσία των δικαστηρίων του εξωτερικού. Εάν δηλαδή η Αργεντινή σταματούσε ξανά να πληρώνει τα χρέη της, τότε οι δανειστές της θα έπρεπε να υποβάλουν αγωγές στα «εθνικά» της δικαστήρια – με τις δικές της νομικές διαδικασίες (τα ομόλογα που εξέδωσε πρόσφατα η Ελλάδα ήταν αγγλικού δικαίου – οπότε τυχόν αγωγές δεν υποβάλλονται στα ελληνικά δικαστήρια).

Αυτή η δυνατότητα, όπως πολλές άλλες, έχει χαθεί για την Ελλάδα, μετά την εγκληματική υπογραφή του PSI (ανάλυση) – η οποία κατέστησε την πατρίδα μας σκλάβο χρέους των εταίρων της και ειδικά της Γερμανίας. Όλοι όσοι ισχυρίζονται δε πως θα καταργήσουν μονομερώς τις συμβάσεις δανεισμού της χώρας, είτε είναι απλά ανόητοι, είτε προσπαθούν να υπεξαιρέσουν την ψήφο των Ελλήνων – υποσχόμενοι ενέργειες που είναι αδύνατον να πραγματοποιηθούν, από ένα κράτος-μέλος της Ευρωζώνης.

.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ο καθένας μπορεί να κάνει τις συγκρίσεις με την Ελλάδα, καθώς επίσης να οδηγηθεί σε δικά του συμπεράσματα, σε σχέση με το κόστος και τις συνέπειες της μονομερούς διαγραφής χρεών εκ μέρους της Αργεντινής – οι περιπέτειες της οποίας συνεχίζονται ακόμη και σήμερα, μεταξύ άλλων με προσφυγές σε διαιτητικά δικαστήρια (ανάλυση).

Η ραγδαία υποτίμηση πάντως του νομίσματος της τον Ιανουάριο του 2014, ενέτεινε το φόβο των διεθνών επενδυτών, σχετικά με μία επόμενη χρεοκοπία της χώρας – αν και στη συνέχεια η κατάσταση ηρέμησε, λόγω του ότι ακολούθησαν προβλήματα σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Εν τούτοις, η κεντρική τράπεζα της χώρας έχασε μέσα σε δώδεκα μήνες το 35% των συναλλαγματικών της αποθεμάτων – οπότε αναγκάσθηκε να αυξήσει το βασικό επιτόκιο, όπως η Τουρκία, για να σταματήσει η εκροή των κεφαλαίων.

Δώδεκα χρόνια πάντως μετά τη χρεοκοπία της, η χώρα δεν έχει ακόμη πρόσβαση στις διεθνείς αγορές δανεισμού – αν και η αύξηση των τιμών των εμπορευμάτων που διαθέτει η Αργεντινή, η οποία ξεκίνησε μετά το 2002, τη βοήθησε να διατηρήσει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, καθώς επίσης να αυξήσει τα συναλλαγματικά της αποθέματα, χωρίς να χρειαστεί νέα δάνεια.

Έως το 2008 ο προϋπολογισμός της χώρας ήταν πλεονασματικός – όμως, οι δημόσιες δαπάνες αυξήθηκαν από το 25% του ΑΕΠ στο 40% εντός μόλις δέκα ετών, με τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων να αυξάνεται κατά 46%. Όταν δε τα έσοδα έπαψαν πια να καλύπτουν τα έξοδα, μετά το 2008, η χώρα άρχισε να τυπώνει μεγάλες ποσότητες νέων χρημάτων για να καλύψει τη διαφορά – με αποτέλεσμα ο πληθωρισμός να πλησιάζει ήδη το 30%, αν και η κυβέρνηση ανακοινώνει επίσημα πως είναι μόλις 10%.

Η τεχνητή διατήρηση της ισοτιμίας του νομίσματος σε υψηλά επίπεδα από την κεντρική τράπεζα, είχε σαν αποτέλεσμα τη μείωση των εξαγωγών, καθώς επίσης την αύξηση των εισαγωγών – οπότε ξανά τη δημιουργία ελλειμμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (γράφημα).

.

Αργεντινή - ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (σε εκ. δολάρια Αμερικής)

Αργεντινή – ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (σε εκ. δολάρια Αμερικής)

.

Η κυβέρνηση, για να εμποδίσει την αύξηση των εισαγωγών, λόγω της οποίας μειώνονται ραγδαία τα συναλλαγματικά της αποθέματα, επέβαλλε ελέγχους και περιορισμούς – με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στις εγχώριες βιομηχανίες και στο εμπόριο, στο οποίο παρατηρούνται μεγάλες ελλείψεις.

Ολοκληρώνοντας, οι κοινωνικές αναταραχές έχουν αρχίσει ξανά, λόγω κυρίως της αύξησης του κόστους ζωής, η οποία προκαλείται από τον υπερπληθωρισμό – με την πρόεδρο να προσπαθεί να διατηρήσει την ηρεμία, έως τις επόμενες εκλογές (2015). Υποθέτουμε βέβαια πως πολύ δύσκολα θα τα καταφέρει, ειδικά επειδή η Βραζιλία βυθίζεται επίσης στην κρίση – οπότε η χώρα θα βρεθεί πιθανότατα απέναντι σε νέες περιπέτειες.

.

Διαβάστε επίσης: Η πτώχευση της Αργεντινής (α) (Πρώτο μέρος)

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!