Η Μ. Βρετανία στο ΔΝΤ; – The Analyst

Η Μ. Βρετανία στο ΔΝΤ;

Email this page.
Βρετανία

Η προστασία των νόμιμων τοκογλύφων από τα κράτη, καθώς επίσης ο διορισμός «επιτρόπου χρεών» από την κεντρική τράπεζα της Αγγλίας, για να μπορέσει να διαχειρισθεί την προσπάθεια εξόδου της από το πρόγραμμα εκτύπωσης νέων χρημάτων

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει γιατί οι τράπεζες οι οποίες, δανείζοντας αέρα (ανάλυση), κερδίζουν τεράστια ποσά εις βάρος των πελατών τους, πρέπει να διασώζονται από τους φορολογουμένους – είτε με τις αυξήσεις των κεφαλαίων τους, οι οποίες επιβαρύνουν τελικά τα ελλείμματα και το χρέος, είτε με κρατικές εγγυήσεις (στην περίπτωση της Ελλάδας, είναι εκατοντάδες εκατομμύρια €), είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο.

Ειδικά όσον αφορά τον αέρα που δανείζουν, πολλοί έχουν την άποψη ότι, οι τράπεζες όχι μόνο δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους τοκογλύφους αλλά, αντίθετα, είναι κατά πολύ χειρότερες από αυτούς. Η αιτία είναι το ότι, ένας τοκογλύφος δανείζει τα δικά του χρήματα, στην πραγματικότητα με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο από τις τράπεζες, καθώς επίσης με καμία νομική προστασία ή «εμπράγματη εγγύηση» – χαρακτηριζόμενος ταυτόχρονα από τους ανθρώπους ως «Εβραίος», στυγνός εκμεταλλευτής κοκ.

Αντίθετα, οι τράπεζες δανείζουν έως και κατά 99% αέρα, χρεώνοντας επιτόκια στα δικά τους χρήματα (1%) που ξεπερνούν το 20% μηνιαία, με εμπράγματες εγγυήσεις, καθώς επίσης με πλήρη νομική προστασία – χαρακτηριζόμενες από τους ανθρώπους ως έντιμα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τα οποία κάνουν απλά τη δουλειά τους!

Από την άλλη πλευρά, όταν ο τοκογλύφος χάσει τα χρήματα του, λόγω του δεν μπορεί να τα επιστρέψει ο οφειλέτης του, κανένας δεν τρέχει να τον βοηθήσει – ενώ δεν υπάρχει φυσικά καμία υποχρέωση να το κάνει.

Όταν όμως οι τράπεζες χάσουν τα χρήματα τους, οι κυβερνήσεις τρέχουν να τις βοηθήσουν, χαρίζοντας τους κυριολεκτικά τα χρήματα των φορολογουμένων πολιτών τους – όπου ορισμένες  από τις συνήθεις αιτιολογίες είναι ο φόβος της απώλειας των καταθέσεων των πολιτών, καθώς επίσης η αδυναμία λειτουργίας του κυκλοφοριακού συστήματος της οικονομίας.

Γιατί όμως τα κράτη επιλέγουν να χαρίσουν χρήματα στις τράπεζες, για να μη χαθούν οι καταθέσεις και για να μπορεί να λειτουργεί το σύστημα, αντί να χρηματοδοτήσουν μία ή περισσότερες κρατικές τράπεζες, στις οποίες

.

(α)  αφενός μεν θα είναι ασφαλείς οι καταθέσεις, αφού θα απαγορεύεται να επενδύουν στα χρηματιστήρια και να κερδοσκοπούν ασύστολα, όπως οι ιδιωτικές,

(β)  αφετέρου θα εγγυώνται την ομαλότητα στην οικονομία; Γιατί οι τράπεζες να είναι «απρόσβλητες» από τη χρεοκοπία, σε αντίθεση με όλες τις άλλες επιχειρήσεις που παράγουν πραγματικά προϊόντα και όχι αέρα, ή με τους ανθρώπους, οι οποίοι διακινδυνεύουν δανειζόμενοι να χάσουν τους κόπους μίας ολόκληρης ζωής;

.

Ολοκληρώνοντας, είναι κυριολεκτικά ακατανόητη η ανάγκη βοήθειας της Εθνικής Τράπεζας, για παράδειγμα, η οποία πούλησε σε τιμή ευκαιρίας τον Αστέρα Βουλιαγμένης (400 εκ. €), για να μπορέσει δήθεν να ανταπεξέλθει με τις υποχρεώσεις της – αγοράζοντας όμως μέσω της θυγατρικής της κτίριο στην Κωνσταντινούπολη, για το οποίο διέθεσε 240 εκ. € (εάν ισχύουν οι πληροφορίες μας).

Ακόμη και αν δεν κρίνει κανείς τη συγκεκριμένη ενέργεια της πρώην κρατικής τράπεζας με εθνικά κριτήρια, συμβιβαζόμενος με την άποψη ότι, «τα χρήματα δεν έχουν πατρίδα, ούτε θρησκεία», τοποθετούμενα εκεί που έχουν τις καλύτερες προοπτικές κερδοφορίας, το γεγονός ότι ο ουρανοξύστης αγοράσθηκε σε μία χώρα, στην οποία ελλοχεύει μία τεράστια φούσκα ακινήτων (άρθρο), από μία τράπεζα που έχει μεγάλη ανάγκη νέων κεφαλαίων (2,2 δις €), είναι αδύνατον να κατανοηθεί.

.

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ

Ανεξάρτητα τώρα από τα παραπάνω, συζητείται η εξαγορά της βρετανικής RBS από έναν μεγάλο ιαπωνικό όμιλο (πηγή) – ενώ έχει ίσως ενδιαφέρον το παρακάτω γράφημα εξαγορών των τελευταίων ετών (υπενθυμίζουμε πως η τράπεζα έχει ιδρύσει μία βιομηχανία χρεοκοπιών στην Αγγλία – άρθρο μας).

.

Εξαγορές αμερικανικών τραπεζών από τράπεζες άλλων χωρών (2000-2007)

Εξαγορές αμερικανικών τραπεζών από τράπεζες άλλων χωρών (2000-2007)

.

Περαιτέρω, κρίνοντας από το ότι η Τράπεζα της Αγγλίας επέλεξε να ζητήσει εκούσια τη βοήθεια του ΔΝΤ, διορίζοντας ταυτόχρονα «επίτροπο χρέους» (την προηγούμενη εκπρόσωπο της Μ. Βρετανίας στο ΔΝΤ κυρία Nemat Shafik, μεταξύ άλλων υπεύθυνη παρακολούθησης των προγραμμάτων της Ελλάδας και Πορτογαλίας, πρώην αντιπρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας),

.

(α)  αφενός μεν για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα αυξανόμενα, κατά την ίδια, τεράστια ρίσκα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος,

(β) αφετέρου για να καταφέρει να «αποβιβαστεί» από το συνεχιζόμενο πρόγραμμα αύξησης της ρευστότητας (QE) – από τις ενέσεις κορτιζόνης δηλαδή, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο το νόμισμα (λόγω υπερπληθωρισμού) ή η οικονομία της χώρας (ραγδαία αύξηση του επιτοκίου δανεισμού, ύφεση),

οφείλει να μας προβληματίσει ιδιαίτερα, όσον αφορά το μέλλον του χρηματοπιστωτικού συστήματος, καθώς επίσης το μέγεθος του προβλήματος παγκοσμίως.

 .

Ειδικά επειδή η χειραγώγηση που παρατηρείται (άρθρο) δεν μπορεί να διαρκέσει αιώνια, ενώ οι «ενέσεις κορτιζόνης» (ρευστότητα) που «συνταγογραφήθηκαν» αφειδώς μετά το ξέσπασμα της κρίσης, από τις κεντρικές τράπεζες, διατηρούν μεν τεχνητά στη ζωή για κάποιο χρονικό διάστημα τον ασθενή, αλλά επιταχύνουν το θάνατο του.

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */