Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΗΚΑ – Σελίδα 2 – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΗΚΑ

ΤΟ ΔΗΘΕΝ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ Β ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ 

Το δήθεν μυστικό σχέδιο  της γερμανικής καγκελαρίας (αν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι, από το δεύτερο μετά την Κίνα περισσότερο αστυνομικό κράτος του πλανήτη είναι δυνατόν να διαρρεύσουν στοιχεία), με βάση τις «καταχωρήσεις» των ΜΜΕ, χωρίζεται σε έξι φάσεις:

“(α) Η Ελλάδα πρέπει να καταγράψει το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του κράτους (τράπεζες, ακίνητα, τηλεφωνία, λιμάνια κτλ.), σε μία εταιρεία ειδικού σκοπού – όπως ακριβώς συνέβη το 1990 στη Γερμανία για να ιδιωτικοποιηθούν τα περιουσιακά στοιχεία της Ανατολικής Γερμανίας μετά την Ένωση. Τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού κράτους εκτιμώνται τουλάχιστον στα 125 δις € (δηλαδή, σε λιγότερο από το 50% της πραγματικής αξίας τους!!).

(β)  Η εταιρεία αυτή θα εξαγοραστεί από έναν ευρωπαϊκό «θεσμό», ο οποίος θα χρηματοδοτείται από τις χώρες της ΕΕ – ενώ η έδρα του θα βρίσκεται στο Λουξεμβούργο (φορολογικός παράδεισος). Θα έχει επίσης τη δυνατότητα να οργανώσει τις ιδιωτικοποιήσεις των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων, διαδικασία που θα έχει ολοκληρωθεί έως το 2025.

(γ)  Τα 125 δις € θα δώσουν τη δυνατότητα στην Ελλάδα να αποπληρώσει σημαντικό μέρος των υποχρεώσεών της στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Μηχανισμό Στήριξης (EFSF), με συνέπεια το χρέος να διαμορφωθεί μόλις στο 88% του ΑΕΠ από το 145% που είναι ήμερα.

(δ)  Η εταιρεία με έδρα το Λουξεμβούργο θα έχει επίσης τη δυνατότητα να επενδύσει τα 20 δις €, με στόχο να αποφέρουν άμεσα περί τα 50 δις €

(ε) Οι διαδικασίες ιδιωτικοποίησης θα έχουν ολοκληρωθεί έως το 2025. Σε τυχόν περίπτωση που θα υπάρξει υπεραξία, θα αποδοθεί στην Ελλάδα, αφαιρουμένων των τόκων και των εξόδων διαχείρισης. Αν είναι μειωμένα, τότε η Ελλάδα θα αναλάβει το κόστος!!

(στ) Το σχέδιο αυτό μειώνει δραματικά τις πιθανότητες κερδοσκοπίας εις βάρος της Ελλάδας ή της ζώνης του ευρώ, καθώς οι κερδοσκόποι θα δυσκολευτούν να στοιχηματίσουν, μέσω των CDS, σε χρεοκοπία είτε της Ελλάδας είτε κάποιας άλλης χώρας, όπως η Ισπανία, η Ιταλία ή η Ιρλανδία.

Το σχέδιο αυτό βέβαια, πέραν των τεχνικών δυσκολιών εφαρμογής που εμπεριέχει (μεταφορά κινητών και ακίνητων αξιών σε εταιρεία στο Λουξεμβούργο, επιλογή και αξιολόγηση των εμπράγματων εγγυήσεων, αποδοχή απώλειας συνταγματικής δημοσιονομικής κυριαρχίας, κλπ.), είναι μία πρόταση που δεν μπορεί να επεκταθεί η εφαρμογή της σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Το κεντρικό θέμα που εξακολουθεί να απασχολεί πολιτικούς και τραπεζίτες, ενώ δεν έχει λυθεί, είναι το πώς θα βρεθεί «εγγυητής» του ευρωπαϊκού χρέους χωρίς αυτό να καταστρέφει την υψηλή αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ολλανδίας και των άλλων χωρών που έχουν επίπεδο αξιολόγησης “ΑΑΑ”. 

Όπως φαίνεται από τα παραπάνω, τα μεγέθη που αναφέρονται δεν διαφέρουν σημαντικά από τα δικά μας – με τη διαφορά φυσικά ότι, εμείς δεν είχαμε προτείνει ξένους διαχειριστές των δικών μας περιουσιακών στοιχείων αλλά Έλληνες,θεωρώντας ότι δεν είναι ορθολογικό να επιτρέπει κανείς στο «λύκο να φυλάει τα πρόβατα».

Επομένως, το σχέδιο της Γερμανίας επιβεβαιώνει ακλόνητα ότι, είναι δυνατή η διάσωση της Ελλάδας, με βάση τις δικές μας προτάσεις (άρθρο), οπότε θα μπορούσαν να εκδιωχθούν από την Ελλάδα όλοι οι επίδοξου μνηστήρες και δήθεν διασώστες της – όπως το ΔΝΤ, η Τρόικα, η Γερμανία και όλοι οι άλλοι.

.

ΟΙ ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

Από την όλη μεθοδολογία διαπιστώνουμε μάλλον με έκπληξη ότι, αντί η Ελλάδα να γίνεται γερμανική, η Γερμανία «Ελληνοποιείται» υιοθετώντας, όπως οι κυβερνήσεις μας, τις διαρροές και «υπεξαιρώντας» πνευματική ιδιοκτησία – μέσω μίας εταιρείας συμβούλων, σαν τη R.Berger. Χωρίς τώρα να αναλωθούμε σε λεπτομέρειες,  θα λέγαμε «επιγραμματικά» τα εξής για το συγκεκριμένο σχέδιο:

(α)  Τεκμηριώνει το ότι, η σωστή πώληση απαιτεί τουλάχιστον 15 έτη – ενώ εμείς πιεζόμαστε σε άμεσες «εκποιήσεις», σε εξευτελιστικές τιμές λεηλασίας. Φυσικά δεν μας προστατεύει ούτε από τη διαπλοκή, ούτε από τη διαφθορά – αφού ο χρηματισμός, συνήθως προϊόν της πώλησης περιουσιακών στοιχείων από τρίτους, θα ήταν μάλλον δεδομένος από την εταιρεία στο Λουξεμβούργο.

(β)  Είμαστε εντελώς αντίθετοι με την πώληση των κοινωφελών (νερό, ενέργεια κλπ.), των στρατηγικών (λιμάνια), καθώς επίσης των κερδοφόρων επιχειρήσεων. Οι τελευταίες μειώνουν βραχυπρόθεσμα το χρέος, αλλά αυξάνουν τα ελλείμματα – τα οποία στη συνέχεια εκβάλλουν ξανά στο χρέος (αναλυτικά στο κείμενο μας «Η παγίδα των ιδιωτικοποιήσεων). Για τις ζημιογόνες, μη κοινωφελείς και μη στρατηγικές επιχειρήσεις, δεν νομίζουμε ότι θα είχε κανένας αντίρρηση.

(γ)  Δεν εμπιστευόμαστε τη Γερμανία στο συγκεκριμένο θέμα, αφού είναι πιθανόν να εντάσσεται στα σχέδια μετατροπής της Ελλάδας σε προτεκτοράτο της – γεγονός που θα διευκόλυνε τις ηγετικές της βλέψεις στην Ευρώπη.

(δ)  Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι τόσο το χρέος, όσο τα επιτόκια δανεισμού της, τα οποία δεν της επιτρέπουν να περιορίσει τα ελλείμματα (οι τόκοι υπολογίζονται στα 28 δις € το 2015, στο μεσοπρόθεσμο έγκλημα της κυβέρνησης, έναντι περίπου 54 δις € εσόδων του κράτους – υπερβαίνουν δηλαδή το 50% των συνολικών εσόδων της Ελλάδας).

Επίσης βέβαια είναι πρόβλημα και η σπατάλη του δημοσίου (περιττές δαπάνες), η οποία φαίνεται ότι δεν έχει μειωθεί καθόλου (επιλέχθηκε δυστυχώς η κατάλυση της ατομικής ιδιοκτησίας, αφού οι συνεχώς νέοι, υπερβολικοί φόροι στα ακίνητα, αποτελούν «καταναγκαστικά» μέτρα).

(ε)  Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να διαπραγματευθεί λογικές λύσεις, αφού αποτελεί αναμφίβολα μία βόμβα μεγατόνων στο παγκόσμιο σύστημα, υπολογιζόμενη σε επίπεδα των 5 τρις € (προφανώς από κάποια ικανή ηγεσία, όπως της Γερμανίας το 1953, η οποία διέγραψε μεγάλο μέρος του χρέους και αναδιάρθρωσε το υπόλοιπο για περίπου 40 έτη – με χαμηλά επιτόκια και χωρίς να εκποιήσει καθόλου τη δημόσια περιουσία της, παρά τα προηγούμενα «εγκλήματα πολέμου»).

Το μεγαλύτερο μέρος των χρεών της Ελλάδας (80%) προέρχεται από τους τόκους – με το υπόλοιπο 20% να είναι «προϊόν» διαφθοράς κάποιων πολιτικών και λοιπών «εκλεκτών» του μάλλον φεουδαρχικού μας συστήματος. Οι σημαντικότεροι δε διαφθορείς των Ελληνικών «συνειδήσεων» ήταν δυστυχώς Γερμανοί – γεγονός που μεταξύ άλλων κλονίζει ξανά την εμπιστοσύνη μας στο «Εύρηκα».

(στ) Εξυπηρετεί «τα μέγιστα» την Ευρώπη των τραπεζών, ενώ εμείς θα επιθυμούσαμε μία Ευρώπη των Πολιτών της.

.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ολοκληρώνοντας δεν μπορούμε να μην αναρωτηθούμε, μήπως η ανεπαίσθητη, ξαφνική «στροφή» των Γερμανών σημαίνει ότι, η δίκη του Διστόμου στη Χάγη είχε αρνητική εξέλιξη για τους ίδιους. Σε μία τέτοια περίπτωση πάντως, με ένα δικαστικό προηγούμενο δηλαδή, η Γερμανία θα ήταν υποχρεωμένη να πληρώσει τεράστια ποσά και σε άλλους λαούς – «οπότε δεν θα της έμενε ούτε το πουκάμισο», όπως την έχει ήδη προειδοποιήσει δικός της οικονομολόγος.

Άλλωστε, σύμφωνα με έγκυρη γερμανική εφημερίδα (Welt), η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα πάνω από 95 δις €. Δεν θα ήταν καλύτερα λοιπόν να σταματήσει τις ανοησίες περί μείωσης του χρέους μας δια μέσου της λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας μας και να μας εξοφλήσει αυτά που χρωστάει;.

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.