Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΗΚΑ - The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΗΚΑ

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email
Δεν θα ήταν καλύτερα να σταματήσουν οι ανοησίες περί μείωσης του χρέους μας, δια μέσου της λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας μας και να μας εξοφλήσει η Γερμανία αυτά που μας χρωστάει;
.
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.

Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μία πλούσια, πολλαπλά προικισμένη χώρα, με δημόσια περιουσία αξίας άνω των 300 δις € (χωρίς να υπολογίσουμε τον ορυκτό πλούτο της) – σε πλήρη αντίθεση με τις λοιπές ανεπτυγμένες οικονομίες, οι οποίες έχουν κυριολεκτικά λεηλατηθεί από το Καρτέλ.

Για παράδειγμα, οι Η.Π.Α. έχουν ιδιωτικοποιήσει τα πάντα, μετά την άνοδο των παιδιών του Σικάγου στην εξουσία, χωρίς φυσικά να περιορίσουν το δημόσιο χρέος (υπερβαίνει ήδη το 100% του ΑΕΠ), ή τα δίδυμα ελλείμματα τους (προϋπολογισμός και ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών).

Το ίδιο συμβαίνει και με τη Μ. Βρετανία, η οποία έχει σχεδόν μηδενική δημόσια περιουσία, ενώ το συνολικό χρέος της αντιστοιχεί σχεδόν στο 550% του ΑΕΠ της – καθώς επίσης με πολλές άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η Γερμανία. Συνεχίζοντας, η Ελλάδα δέχεται αναμφίβολα πάρα πολλές επιθέσεις, μεταξύ άλλων τις εξής:

(α)  Από τη Γερμανία – η οποία τη χρησιμοποιεί σαν «παράδειγμα προς αποφυγή» για τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, με στόχο να επιβάλλει την ηγεμονία της στην Ευρώπη.

(β)  Από τις Η.Π.Α. – για τον ίδιο σκοπό, για τη σταθεροποίηση του δολαρίου, καθώς επίσης για την υφαρπαγή του τεράστιου φυσικού πλούτου της.

(γ)  Από το ΔΝΤ και τους εντολείς του (Καρτέλ), με απώτερο στόχο τη λεηλασία των επιχειρήσεων της, σε συνδυασμό με την είσοδο του «Ταμείου» στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης,

(δ)  Από τη χρηματοπιστωτική μαφία – με στόχο την αύξηση της κερδοφορίας της, κυρίως μέσω των συνεχώς αυξανόμενων επιτοκίων δανεισμού των χωρών της Ευρωζώνης.

Περαιτέρω, το πρόβλημα της Ελλάδας επικεντρώνεται στην αδυναμία της πολιτικής της να διαχειριστεί σωστά τον Ελληνικό πλούτο. Ειδικότερα, στο άρθρο μας από τον Ιούνιο του 2010 (Έλλειμμα διακυβέρνησης), αναφέραμε μεταξύ άλλων τα εξής:

Έχουμε την έποψη ότι, μόνο ένας περιορισμένος αριθμός Ελλήνων είναι σχεδόν απόλυτα πεπεισμένος, σε σχέση με το ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει τα συγκριτικά μικρότερα οικονομικά προβλήματα, μεταξύ των «δυτικών» κρατών – όπως επίσης τα πλέον «προσιτά» στην επίλυση τους. 

Γνωρίζοντας όμως πως το συνολικό χρέος μας (δημόσιο και ιδιωτικό), είναι από τα χαμηλότερα στις ανεπτυγμένες Οικονομίες, πιστεύουμε ότι, 

(α) εάν η κυβέρνηση μας  κατόρθωνε να δημιουργήσει έγκαιρα ένα σταθερό, ορθολογικό «επενδυτικό πλαίσιο» –απορρίπτοντας αμέσως το «ΔΝΤ-πρόγραμμα χρεοκοπίας», όπως και το «μνημόνιο», τη σύμβαση υποτέλειας καλύτερα), καθώς επίσης  

(β) εάν κατάφερνε να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των Πολιτών της, αφενός μεν θα λύναμε πολύ γρήγορα τα προβλήματα μας, προφανώς χωρίς καμία «ΔΝΤ-βοήθεια», αφετέρου η Ελλάδα θα γινόταν μία από τις καλύτερες χώρες του κόσμου. Ο Πίνακας Ι που ακολουθεί είναι χαρακτηριστικός:

.

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Συνολικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό – Προβλέψεις 2010

Χώρα

Συνολικό Χρέος*

Δημόσιο Χρέος**

Ιδιωτικό Χρέος

Ελλάδα

252%

128,90

123,1%

Γερμανία

285%

76,70

208,3%

Ιταλία

315%

116,70

198,3%

Γαλλία

323%

82,50

240,5%

Πορτογαλία

323%

84,60

238,4%

Μ. Βρετανία

466%

80,00

386,0%

Πηγή: Συνδυασμός στοιχείων από Κομισιόν, McKinsey Global Institute και μελέτη της Deutsche Bank, σύμφωνα με την οποία το ιδιωτικό χρέος της Ελλάδας είναι 123% του ΑΕΠ, ενώ της Πορτογαλίας 239%

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

*    Δημόσιο και ιδιωτικό, εσωτερικό και εξωτερικό

**   Πρόβλεψη 2010

.

Όπως φαίνεται καθαρά από τον Πίνακα Ι, το προβλεπόμενο συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) της Ελλάδας, θα παραμείνει πολύ χαμηλότερο, από το αντίστοιχο των υπολοίπων επιλεγμένων κρατών – τα οποία όμως έχουν καλύτερη αξιολόγηση από τη χώρα μας. Θεωρούμε λοιπόν ότι, η Ελλάδα θα μπορούσε να επιλύσει σχετικά εύκολα τα προβλήματα της – για παράδειγμα ως εξής: 

(α)  Με τις προβλέψεις 2010 (Πίνακας Ι), το δημόσιο χρέος θα είναι περίπου 129% του ΑΕΠ – οπότε το ιδιωτικό 123% του ΑΕΠ (240 δις € ΑΕΠ). Εάν λοιπόν οι Έλληνες επιχειρηματίες (τράπεζες κλπ.) επένδυαν το 40% του ΑΕΠ σε κρατικά περιουσιακά στοιχεία (θεωρητικά), τότε το δημόσιο χρέος θα περιοριζόταν στο 89% του ΑΕΠ – ενώ το ιδιωτικό θα αυξανόταν στα 163% του ΑΕΠ (στα επίπεδα του Καναδά). 

Σε μία τέτοια περίπτωση, η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας θα ήταν σχετικά ικανοποιητική, οπότε η πιστοληπτική της ικανότητα (αξιολόγηση) θα επανερχόταν σε φυσιολογικά επίπεδα. Επομένως, δεν θα είχε κανένα πρόβλημα δανεισμού ή «εμπλοκής» του ΔΝΤ στα εσωτερικά της – πόσο μάλλον εάν απευθυνόταν για δανεισμό σε νέες «πηγές» (Κίνα, Ρωσία, Αραβία κλπ.).  

(β)  Με δημόσιο χρέος στο 89% του ΑΕΠ, απέναντι στο οποίο ευρίσκονται ανάλογα περιουσιακά στοιχεία, η Ελλάδα θα χρειαζόταν δάνεια ύψους 214 δις €. Εάν οι Έλληνες Πολίτες αγόραζαν το 50% αυτών των δανείων (ομόλογα δημοσίου), τότε θα απαιτούνταν μόλις 107 δις € από τις «αγορές» – ενώ οι καταθέσεις τους στις τράπεζες θα συνέχιζαν να είναι ικανοποιητικές (πάνω από 100 δις €), ακόμη και αν έπρεπε να μειωθεί ο υπερβολικός αριθμός των πιστωτικών ιδρυμάτων, τα οποία δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.   

Φυσικά, η χώρα θα έπρεπε πλέον να λειτουργεί με ελλείμματα κάτω του 3%, έτσι ώστε να μην αυξάνεται το δημόσιο χρέος της – αν όχι να εξοφλείται σταδιακά (πλεονάσματα). Κατά την άποψη μας, υπό προϋποθέσεις, η δυνατότητα αυτή είναι  απόλυτα εφικτή – πόσο μάλλον όταν «συνοδευθεί» από μία υγιή φορολογική συνείδηση, με βάση την οποία θα αυξανόταν τα δημόσια έσοδα.

Συνεχίζοντας, ειδικά όσον αφορά τον προβληματισμό «δημόσιο χρέος-συνολικό χρέος», είναι ίσως σκόπιμο να αναφέρουμε ότι κατά κανόνα, στο «βαθμό χρέωσης» ενός κράτους, δεν υπολογίζονται καθόλου τα περιουσιακά στοιχεία ή οι απαιτήσεις του έναντι τρίτων – αλλά μόνο ο δανεισμός του, σε σχέση με το παραγόμενο προϊόν (ΑΕΠ). Δηλαδή, όσον αφορά το ποσοστό δημοσίου χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ, «δείκτης» με τον οποίο «αξιολογούνται» τα κράτη, έχουμε το παρακάτω «παράδοξο» γεγονός (Πίνακας ΙΙ):

.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Παράδειγμα αξιολόγησης κρατών

Κράτος

ΑΕΠ

Χρέος

Χρέος/ΑΕΠ

Πάγια

Αξιολόγηση

Χώρα Α

300

300

100%

300,00

Μέτρια

Χώρα Β

300

300

100%

0,00

Μέτρια

Χώρα Γ

300

200

66%

0,00

Εξαιρετική

Χώρα Δ

300

200

66%

300,00

Εξαιρετική

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

.

Όπως φαίνεται από τον Πίνακα ΙΙ, οι χώρες Α και Β αντιμετωπίζονται εξ ίσου, σε σχέση με το βαθμό χρέωσης τους, παρά το ότι η πρώτη διαθέτει πάγια περιουσία ύψους 300 δις, ενώ η δεύτερη καθόλου. Το ίδιο συμβαίνει και με τις χώρες Γ και Δ, αν και διακρίνουμε μία τεράστια διαφορά στα πάγια περιουσιακά στοιχεία τους. 

Πολλές φορές μάλιστα τα περιουσιακά στοιχεία μίας υπερχρεωμένης χώρας, όχι μόνο δεν συνιστούν «ελαφρυντικά» του χρέους της αλλά, αντίθετα, προσελκύουν «επιθετικά» δανειστές (τοκογλύφους), οι οποίοι επιθυμούν να τα αγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές – λεηλατώντας στην κυριολεξία το ανήμπορο να αντισταθεί κράτος”. 

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */