.
Σε σχέση με το μπόνους σε εργολάβους για να μη χαθούν επιδοτήσεις του ΤΑΑ, είναι εντελώς απαράδεκτο – πόσο μάλλον αφού σχεδιάζεται να δοθούν από το ΠΔΕ, δηλαδή από εθνικούς πόρους. Προφανώς οι έμπειροι εργολάβοι το πρόβλεψαν και καθυστερούσαν σκόπιμα – για να εισπράξουν παραπάνω χρήματα. Ελπίζουμε να μην συνέβη σε συμπαιγνία με την κυβέρνηση, στα πλαίσια του Κράτους Διαφθοράς που διαπιστώνεται καθημερινά – σημειώνοντας πως οι εργολάβοι εισπράττουν ήδη bonus γρηγορότερης παράδοσης έως και 100 εκ. €, για διάφορα έργα. Σε κάθε περίπτωση, κάποιοι έχουν καλομάθει και εκπαιδευθεί στο σύστημα αισχροκέρδειας – αποκομίζοντας τεράστια υπερκέρδη. Ποιος τα πληρώνει; Όλοι εμείς, με την υπερφορολόγηση που βιώνουμε.
.
Εισήγηση
Θα ξεκινήσουμε από το ότι, σύμφωνα με το ετήσιο δελτίο χρέους που δημοσιεύθηκε με ενάμιση μήνα καθυστέρηση, το κρατικό χρέος μας αυξήθηκε στα 427,1 δις στα τέλη του 2025, από 422,6 δις το 2024 – επομένως κατά περίπου 4,5 δις.
Πώς είναι δυνατόν αλήθεια, όταν η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι έχουμε δημοσιονομικά πλεονάσματα, ενώ υπάρχουν επίσης έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις και τις παραχωρήσεις;
Αυξημένα είναι και τα Repos, από 56,6 δις στα 62,51 δις – δηλαδή ο δανεισμός από τα ασφαλιστικά και λοιπά ταμεία, ο οποίος θεωρείται ενδοκυβερνητικός και δεν υπολογίζεται στη σχέση δημόσιο χρέος/ΑΕΠ.
Προφανώς βέβαια χρωστάει τα Repos το κράτος – οπότε στην ουσία είναι ένα τέχνασμα, για να διατηρούνται πλασματικά χαμηλοί οι δείκτες, αν και βέβαια πρόκειται για διεθνή πρακτική.
Εφιστούμε δε την προσοχή σε άρθρο που διαβάσαμε και θα καταθέσουμε στα πρακτικά, σύμφωνα με το οποίο ο ΕΦΚΑ έχει έλλειμα 52 δις € – αν και εμείς δεν έχουμε βρει οικονομικές του καταστάσεις, ενώ ούτε τα διαθέσιμά του στην ΤτΕ έχουν ελεγχθεί από το ΕΣ. Τι ακριβώς συμβαίνει; Θα αφήσετε καμένη γη πριν φύγετε, για να προπληρώστε τα μνημόνια;
Ανέφερε δε ο κ. Μαρκόπουλος ότι, μόνο το 10% από τις παροχές και τα πρωτογενή πλεονάσματα προέρχεται από έμμεσους φόρους. Με ποια στοιχεία αλήθεια; Μπορείτε να μας τα καταθέσετε κάποια στιγμή;
Τα ίδια έλεγε και ο κ. Πετραλιάς για την ακρίβεια και ότι δεν υπάρχουν χρήματα για δαπάνες που τώρα βρέθηκαν, όπως επίσης για προπληρωμές χρεών – με τα τεράστια υπερπλεονάσματα της υπερφορολόγησης, μέσω του πληθωριστικού φόρου.
Όσον αφορά δε το ιδιωτικό χρέος, ασφαλώς δεν είναι στα 240 δις που διαρρέει η κυβέρνηση στα ΜΜΕ – αφού τόσο είναι το κόκκινο ιδιωτικό χρέος.
Συνολικά πρέπει να έχει υπερβεί ήδη τα 410 δις και προφανώς δεν είναι στα ποσοστά που ανέφερε πρόσφατα ο υπουργός οικονομικών, καταθέτοντας το στα πρακτικά – στο 94,5% του ΑΕΠ και χαμηλότερο από το μέσο της ΕΕ που είναι στο 121%.
Θερμή παράκληση λοιπόν να μας ενημερώσετε αναλυτικά και τεκμηριωμένα, πόσο είναι πραγματικά το ύψος του ιδιωτικού χρέους που ασφαλώς δεν αντιμετωπίζεται με τις ρυθμίσεις που φέρατε με το νομοσχέδιο, όπως σας έχουμε ήδη πει – καθώς επίσης σε ποιο ποσοστό του ΑΕΠ.
Τέλος, σε σχέση με το μπόνους σε εργολάβους για να μη χαθούν επιδοτήσεις του ΤΑΑ, είναι εντελώς απαράδεκτο – πόσο μάλλον αφού σχεδιάζεται να δοθούν από το ΠΔΕ, δηλαδή από εθνικούς πόρους. Προφανώς οι έμπειροι εργολάβοι το πρόβλεψαν και καθυστερούσαν σκόπιμα – για να εισπράξουν παραπάνω χρήματα.
Ελπίζουμε να μην συνέβη σε συμπαιγνία με την κυβέρνηση, στα πλαίσια του Κράτους Διαφθοράς που διαπιστώνεται καθημερινά – σημειώνοντας πως οι εργολάβοι εισπράττουν ήδη bonus γρηγορότερης παράδοσης έως και 100 εκ. €, για διάφορα έργα.
Για παράδειγμα, 104 εκ. € για την επιτάχυνση του Πάτρα Πύργος της Ολυμπίας οδού – τα οποία δόθηκαν, αν δεν κάνουμε λάθος, στην Aktor.
Την ίδια στιγμή λιμνάζουν άλλα κρίσιμα έργα όπως η επιδιόρθωση της γραμμής Αθήνα-Θεσσαλονίκη μετά τις πλημμύρες όπως είχε γίνει με την τηλεδιοίκηση, η υπογειοποίηση στα Σεπόλια, η σύνδεση του Λιμανιού Θεσσαλονίκης με την ΠΑΘΕ, το flyover που προχωράει αργά κοκ.
Επομένως, κάποιοι έχουν καλομάθει και εκπαιδευθεί στο σύστημα αισχροκέρδειας – αποκομίζοντας τεράστια υπερκέρδη. Ποιος τα πληρώνει; Όλοι εμείς, με την υπερφορολόγηση που βιώνουμε.
Σε ορισμένα άρθρα τώρα, αφού ασφαλώς δεν μας επιτρέπετε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος που υιοθετείτε συνεχώς, μάλλον σκόπιμα, να αναφερθούμε σε όλα, θεωρούμε κατ’ αρχή πολύ ενδιαφέρουσες τις υποδείξεις της διαρκούς επιστημονικής επιτροπής φορέων της αγοράς που κατατέθηκαν στην επιτροπή – ελπίζοντας να τις λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν.
Στο άρθρο 3 θυμίζουμε ότι, αφού εξαγγέλθηκε πέρυσι η επιστροφή ενοικίου, τελικά δόθηκαν πολύ λιγότερα από όσα είχαν ελπίσει οι Πολίτες, ακούγοντας για 800 € – ενώ τώρα ανακοινώνεται ξανά το μέτρο, με ένα πολύ μικρό ποσόν.
Ένα ποσόν της τάξης μόλις των 25 εκ. κατά το ΓΛΚ, όσον αφορά την επέκταση των εισοδηματικών κριτηρίων – ενώ δίνονται επιπλέον 20 εκ. με το άρθρο 4 για τις τουριστικές περιοχές.
Σύμφωνα με την αιτιολογική, το ποσόν αυτό θα καλύψει το 86% των ενοικιαστών κατοικίας – ή 1 εκατομμύριο πολίτες.
Στην προηγούμενη ρύθμιση όμως του 2025 δόθηκε επιδότηση με τη μορφή επιστροφής ποσού ενοικίου, ύψους 230 εκ. ευρώ – ενώ ξανά αφορούσε 1 εκ. Πολίτες, όπως είχε ανακοινωθεί και θα καταθέσουμε στα πρακτικά ή 1,2 εκ. μισθωτήρια και 948.000 νοικοκυριά.
Τελικά δόθηκαν από 191 έως 240 €, αντί 800 € – οπότε σήμερα, με τα 25 εκ. πόσα θα πάρουν οι 1 εκ. πολίτες; 25 € ο καθένας;
Με την παρούσα ρύθμιση πάντως αυξάνονται τα εισοδηματικά κριτήρια, ενώ προστίθεται η προϋπόθεση να μην υπάρχει ακίνητη περιουσία με αξία μεγαλύτερη των 120.000 € για τον άγαμο – προσαυξημένη κατά 20.000 € για τον ή τη σύζυγο. Με ποιο σκεπτικό υιοθετήθηκε, αφού σίγουρα περιορίζει τους δικαιούχους;
Με το άρθρο 4 τώρα, δίνονται δυο ενοίκια με βάση το κόστος της προηγούμενης χρονιάς – κάτι που προϋποθέτει ότι δεν υπάρχει πληθωριστική αναπροσαρμογή του ενοικίου, όπως συνήθως συμβαίνει στα νησιά με τα ετήσια συμβόλαια.
Πόσους αλήθεια καλύπτουν τα 20 εκ. που προϋπολογίζει το ΓΛΚ για το μέτρο, αφού δεν το βρήκαμε στην αιτιολογική; Εάν υποθέσουμε ενοίκιο 500 €, τότε 1.000 € συνολικά θα δίνονται μόλις σε 20.000 άτομα – τα οποία θα έχουν τις προϋποθέσεις που αναφέρονται.
Έχουμε όμως ήδη το δίκαιο όπως νομίζουμε αίτημα από το Λιμενικό να συμπεριληφθεί στην ρύθμιση – όπως ίσως ζητήσουν και άλλοι ΔΥ.
Το άρθρο 5 που περιορίζει την δημιουργία Αirbnb σε Θεσσαλονίκη, όπως στην Αθήνα προηγουμένως, σε συνδυασμό με την αύξηση του ορίου για την χρυσή βίζα, θα αυξήσει την προσφορά κατοικίας – οπότε είναι θετικό, ενώ θα μπορούσαν να βοηθήσουν μέτρα, όπως το άνοιγμα των κλειστών ακινήτων που έχουν τα funds και οι τράπεζες, το πάγωμα των πλειστηριασμών σε ορισμένες περιοχές, η ανέγερση κοινωνικής κατοικίας και τα κίνητρα αποκέντρωσης.
Με δεδομένη όμως την πτώση της ιδιοκατοίκησης κατά 6 μονάδες από το 2019, όπου σε κάθε μονάδα αντιστοιχούν περίπου 43.000 κατοικίες, η ζήτηση θα παραμείνει πολύ μεγαλύτερη – αφού έχουν χαθεί μέσα σε μόλις 6 χρόνια περί τις 260.000 κατοικίες.
Το άρθρο 6 για τον ακατάσχετο λογαριασμό των 1600 € είναι μεν προς τη θετική πλευρά, αλλά δεν αντιμετωπίζει το ευρύτερο πρόβλημα της υπερχρέωσης των νοικοκυριών και των επαγγελματιών – ούτε τις πιέσεις που δέχονται από την ακρίβεια, τη φορολογία και το αυξημένο κόστος διαβίωσης, ενώ κακώς εξαιρούνται οι οφειλές στο δημόσιο.
Πρόθεση των άρθρων 7 και 8 με το «Κατασκευάζω-Νοικιάζω» τώρα, είναι η αύξηση του αποθέματος κατοικιών που είναι θετικό μέτρο – όπου όμως το κράτος επιλέγει να βασιστεί κυρίως σε ιδιωτικές επενδύσεις και σε φορολογικά κίνητρα, αντί να αναπτύξει μια ουσιαστική στεγαστική πολιτική, με κοινωνική κατοικία και στήριξη των νέων ζευγαριών.
Το γεγονός δε ότι, οι παράμετροι του προγράμματος θα τεθούν με ΚΥΑ, δηλαδή εξωκοινοβουλευτικά, αποτελεί εμπαιγμό. Πως να το στηρίξουμε, όταν δεν ξέρουμε τι θα περιλαμβάνει;
Το φορολογικό κίνητρο πάντως είναι σχετικά χαμηλό για μικροϊδιοκτήτες – ενώ ενδεχομένως έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις μεγάλες ιδιοκτησίες.
Το πρόβλημά μας βέβαια είναι το ότι, έχουμε μια οικονομία φούσκας ακινήτων – η οποία δεν έχει σχέση με την πραγματική οικονομία των μισθών.
Με το άρθρο 10 στηρίζονται ξανά οι εισαγωγές, αντί η παραγωγή – σημειώνοντας πως είμαστε η μοναδική χώρα στην ΕΕ που όχι μόνο δεν παράγει αυτοκίνητα, αλλά ούτε βίδα, έστω εξαρτήματα δηλαδή.
Όσον αφορά δε την πράσινη διάσταση του μέτρου, είναι σε αποδόμηση διεθνώς – κάτι που δεν φαίνεται να έχει καταλάβει η κυβέρνηση.
Το άρθρο 13, με το οποίο μειώνεται το ελάχιστο όριο οφειλών από 10.000 σε 5.000 για την ένταξη στον εξωδικαστικό μηχανισμό, είναι μια καλή ρύθμιση σε ένα προβληματικό μέτρο – όπως αυτό του εξωδικαστικού και του Νέου Πτωχευτικού.
Η κυβέρνηση τώρα παρουσιάζει τη διάταξη 14 ως μέτρο προστασίας της πρώτης κατοικίας – ενώ στην πραγματικότητα ζητάει από τον πολίτη να εκποιήσει κάθε άλλη περιουσία που διαθέτει, προκειμένου να κρατήσει το σπίτι του.
Αντί λοιπόν να αντιμετωπίζεται η υπερχρέωση με τη ουσιαστική στήριξη των νοικοκυριών, καθιερώνεται ένας μηχανισμός σταδιακής απομείωσης της περιουσίας των Ελλήνων, προς όφελος των πιστωτών – όπου το κράτος λειτουργεί περισσότερο ως διαμεσολαβητής των απαιτήσεων τραπεζών και funds, παρά ως εγγυητής της κοινωνικής προστασίας.
Με το άρθρο 15, διευρύνονται τα εργαλεία αναγκαστικής εκτέλεσης υπέρ των πιστωτών, σε περίπτωση αθέτησης της συμφωνίας, χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση των εγγυήσεων προστασίας των οφειλετών και της κύριας κατοικίας τους – κάτι που δεν είναι αποδεκτό στο σημερινό ασφυκτικό οικονομικό πλαίσιο.
Το άρθρο 16 κινείται προς μία θετική κατεύθυνση, επειδή παρέχει άμεση στήριξη σε οικογένειες με παιδιά, εν μέσω αυξημένου κόστους διαβίωσης – αλλά το ύψος της ενίσχυσης είναι περιορισμένο και δεν αντιμετωπίζει ουσιαστικά το δημογραφικό πρόβλημα, ούτε τις αυξημένες ανάγκες των πολύτεκνων και τρίτεκνων οικογενειών.
Εκτός αυτού, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, ο οικογενειακό επίδομα με βάση απολογιστικά στοιχεία έχει μειωθεί κατά 167 εκ. – κάτι στο οποίο δεν απάντησε ο υφυπουργός, οπότε τελικά η παρούσα παροχή των 200 εκ. δεν καλύπτει την ακρίβεια αλλά τη μείωση για όποιον λόγο έγινε.
Η ενίσχυση με το άρθρο 17 περισσότερων ευάλωτων πολιτών, με τα 300 € αποτελεί θετική εξέλιξη – αφού αναγνωρίζει τις αυξημένες κοινωνικές ανάγκες.
Εν τούτοις, το ποσόν παραμένει χαμηλό σε σχέση με το αυξημένο κόστος ζωής, ενώ δεν συνιστά μόνιμη λύση για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ακρίβειας – όταν το σωστό θα ήταν να δοθεί τουλάχιστον η 13η σύνταξη.
Η ΝΔ είχε κατακρίνει πάντως τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν είχε δώσει 500 € πριν τις εκλογές του 2019, κατηγορώντας τον ότι δεν αποτελούσαν 13η σύνταξη όπως έλεγε και ότι ήταν εξαγορά ψήφων – ενώ σήμερα, παρά τον τεράστιο πληθωρισμό έκτοτε, δίνει μόλις 300 €. Δεν είναι κοροϊδία;
