.
Πώς εξυγιάνθηκε η ΔΕΗ από την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ που κινδύνευε να χρεοκοπήσει; Για τους εξής λόγους: (α) Στα τέλη του 2019 είχαν ολοκληρωθεί τα ΝΟΜΕ, τα οποία κόστιζαν στη ΔΕΗ 600 εκ. € – οπότε έπαψαν να τη ζημιώνουν. (β) Το 2020, όταν οι τιμές αγοράς της ΔΕΗ είχαν καταρρεύσει λόγω της πανδημίας, διατήρησε τις ίδιες τιμές πώλησης στους Έλληνες καταναλωτές της – προφανώς αισχροκερδώντας. (γ) Το κυριότερο, το Μάρτιο του 2020 ξεκίνησε η ουσιαστική λειτουργία του χρηματιστηρίου ενέργειας, από τον Κ. Χατζηδάκη (ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2018) – με το οποίο θησαυρίζει το ενεργειακό καρτέλ εις βάρος μας. Κυρίως βέβαια η ΔΕΗ, αφού διαθέτει υδροηλεκτρικά χαμηλού κόστους, ΑΠΕ και λιγνίτη – ενώ πουλάει το ηλεκτρικό με την ακριβότερη τιμή του φυσικού αερίου, λόγω του απαράδεκτου Target Model. Δηλαδή, εάν υποθετικά το κόστος του ρεύματος από τα υδροηλεκτρικά είναι 20 €,από τις ΑΠΕ 50 € και από το φυσικό αέριο 200 €, τότε όλα χρεώνονται με την ακριβότερη τιμή των 200 € – οπότε όλοι οι παραγωγοί αισχροκερδούν ασύστολα. Ασφαλώς λοιπόν δεν ήταν κατόρθωμα η εξυγίανση της – την οποία έχουν πληρώσει οι Έλληνες πανάκριβα!
.
Μικρά οικονομικά κείμενα
Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης και ευημερίας των Πολιτών της, αρκεί να εφαρμόζει την κατάλληλη οικονομική πολιτική – κάτι που δυστυχώς δεν συμβαίνει, αφού οι κυβερνήσεις της δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τους Έλληνες, αλλά για ορισμένους προνομιούχους τους που θησαυρίζουν, κυρίως βέβαια για τον εαυτό τους και τη νομή της εξουσίας.
Ειδικά επί ΝΔ, έχουν σχεδόν διπλασιασθεί οι πλούσιοι, με καθαρά (=αφαιρουμένων των δανείων) περιουσιακά στοιχεία άνω των 30 εκ. $ – αν και δεν πρόκειται μόνο για την Ελλάδα, αλλά γενικότερα, αφού οι εισοδηματικές ανισότητες στη Δύση έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, όπως πριν το κραχ του 1929. Σε ορισμένα άλλα θέματα τώρα τα παρακάτω:
Λιγνιτικά, ΔΕΗ
«Σφίγγουν οι συνθήκες στην παραγωγή ρεύματος – επιστρατεύτηκε η λιγνιτική Πτολεμαΐδα 5».
Μάλιστα! H κυβέρνηση της χρεοκοπημένης Ελλάδας, πέταξε από το παράθυρο αποθέματα λιγνίτη, αξίας πάνω από 300 δις € – σαν να ήταν η περιουσία του πατέρα της και όχι των Ελλήνων! Βιαστικά, ανεύθυνα, βίαια και χωρίς να την υποχρεώσει κανείς – αφού τα λιγνιτικά συνεχίζουν να λειτουργούν στη Γερμανία, στην Πολωνία, στα Σκόπια δίπλα μας κοκ.(πηγή), επειδή έχουν διαπραγματευθεί την εξαίρεσή τους έως το 2035, με ορίζοντα το 2050.
Κυρίως για να ωφελείται η βιομηχανία των χωρών αυτών και να συγκρατούνται οι τιμές του βιομηχανικού ρεύματος – ενώ εμείς αδιαφορούμε για τη βιομηχανία, έχοντας πρόσφατα τη μεγαλύτερη αύξηση του ηλεκτρικού στην ΕΕ κατά 7%, όταν η Ισπανία μείωση 14%!
Προφανώς πάντως, οι ρύποι δεν έχουν σύνορα – ενώ είναι τόσο ανόητοι, αδιάφοροι για τα «κορόιδα» που πληρώνουν, ώστε να στέλνουν την ημέρα σε εξευτελιστικές τιμές λιγνίτη στα Σκόπια και να εισάγουν τη νύχτα ηλεκτρικό ρεύμα από τα Σκόπια, σε πανάκριβές τιμές.
Είναι κοροϊδία βέβαια το θέμα των ρύπων – όταν οι περιβαλλοντικές και ατμοσφαιρικές καταστροφές, από τους βομβαρδισμούς σε πυρηνικές και ενεργειακές υποδομές στη Μέση Ανατολή, καθώς επίσης από τον πόλεμο στην Ουκρανία, είναι τρομακτικές.
Εκτός αυτού, η εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) σε βιομηχανική κλίμακα, σε ολόκληρη την έκταση της ελληνικής επικράτειας, ενέχει σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις που αγνοούνται συστηματικά – επιπλέον επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα, στα οικοσυστήματα και στην αισθητική τού τοπίου, με την (εγκληματική) δέσμευση απαραιτήτων εκτάσεων για τη γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή.
Έτσι αυξάνονται οι τιμές στα λαχανικά, στα κρέατα κοκ. – με αποτέλεσμα τη θανατηφόρο ακρίβεια που βιώνουμε. Η σαφώς δυσμενέστερη επίπτωση δε, αφορά τις δασικές πυρκαγιές που τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί σε δύσβατες περιοχές – από τις οποίες περνούν τα χιλιάδες χιλιόμετρα υπέργειων δικτύων μεταφοράς μέσης τάσης που έχουν εγκατασταθεί λόγω ΑΠΕ.
Επομένως, είναι τουλάχιστον αστείο να ισχυρίζονται αυτοί που χαράσσουν την ενεργειακή πολιτική της χώρας ότι, ακολουθούν ένα βιώσιμο για την Ελλάδα ενεργειακό μέλλον – αφού συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Τέλος, ενώ προηγουμένως είμαστε ενεργειακά αυτάρκεις σε μεγάλο βαθμό, σήμερα εξαρτόμαστε από τις εισαγωγές φυσικού αερίου που καθορίζει τελικά τις τιμές του ρεύματος – έτσι ώστε να θησαυρίζει το ενεργειακό καρτέλ των προνομιούχων Ολιγαρχών της κυβέρνησης, εις βάρος όλων μας!
Πριν από όλους φυσικά η ΔΕΗ, ειδικά μετά τη μερική ιδιωτικοποίηση της – αφού έχει το μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς στην προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας (50,64%). Πώς εξυγιάνθηκε η εταιρεία από την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ που κινδύνευε να χρεοκοπήσει; Για τους εξής λόγους:
(α) Στα τέλη του 2019 είχαν ολοκληρωθεί τα ΝΟΜΕ, τα οποία κόστιζαν στη ΔΕΗ 600 εκ. € – οπότε έπαψαν να τη ζημιώνουν.
(β) Το 2020, όταν οι τιμές αγοράς της ΔΕΗ είχαν καταρρεύσει λόγω της πανδημίας, διατήρησε τις ίδιες τιμές πώλησης στους Έλληνες καταναλωτές της – προφανώς αισχροκερδώντας.
(γ) Το κυριότερο, το Μάρτιο του 2020 ξεκίνησε η ουσιαστική λειτουργία του χρηματιστηρίου ενέργειας, από τον Κ. Χατζηδάκη (ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2018) – με το οποίο θησαυρίζει το ενεργειακό καρτέλ εις βάρος μας. Κυρίως βέβαια η ΔΕΗ, αφού διαθέτει υδροηλεκτρικά χαμηλού κόστους, ΑΠΕ και λιγνίτη – ενώ πουλάει το ηλεκτρικό με την ακριβότερη τιμή του φυσικού αερίου, λόγω του απαράδεκτου Target Model.
Δηλαδή, εάν υποθετικά το κόστος του ρεύματος από τα υδροηλεκτρικά είναι 20 €,από τις ΑΠΕ 50 € και από το φυσικό αέριο 200 €, τότε όλα χρεώνονται με την ακριβότερη τιμή των 200 € – οπότε όλοι οι παραγωγοί αισχροκερδούν ασύστολα. Ασφαλώς λοιπόν δεν ήταν κατόρθωμα η εξυγίανση της – την οποία έχουν πληρώσει οι Έλληνες πανάκριβα!
Αποταμιεύσεις
Τελευταία χώρα στις αποταμιεύσεις στην ΕΕ και η μοναδική με αρνητικές – όπου αποταμίευση είναι το ποσόν που απομένει από το διαθέσιμο εισόδημα (=μισθός συν επιδόματα, μείον άμεσοι φόροι και ασφαλιστικές εισφορές), για τις δαπάνες διαβίωσης.
Αρνητικές αποταμιεύσεις (δεν έχουν καμία σχέση με τις καταθέσεις) σημαίνει ότι, δεν φτάνουν τα χρήματα για να καλυφθούν τα έξοδα διαβίωσης και δαπανώνται από τα έτοιμα – ή πωλούνται περιουσιακά στοιχεία.
Η απόσταση από το διάμεσο της ΕΕ (+14,2%) το 2025 ήταν τεράστια (18,1 μονάδες!), ενώ δεν συμβαίνει μόνο τώρα, αλλά όλα τα τελευταία χρόνια – με εξαίρεση την εποχή της πανδημίας που μοιράσθηκαν σχεδόν 50 δις €, με δανεικά (και αγύριστα) από τα ασφαλιστικά και λοιπά ταμεία.
Για μία χώρα που ο ρυθμός ανάπτυξης της προέρχεται κυρίως από την κατανάλωση, οι προοπτικές για την οικονομία της δεν είναι καθόλου καλές – πόσο μάλλον όταν το βασικότερο πρόβλημα της, το ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο, επιδεινώθηκε σημαντικά το πρώτο δίμηνο (+6,9%), με τη μείωση των εξαγωγών και την αύξηση των εισαγωγών (στο -33,5 δις € το 2025).
Όλα αυτά πριν τον πόλεμο του Ιράν, με τον εναρμονισμένο πληθωρισμό πια το Μάρτιο στο 3,9% και τον Απρίλιο στο 4,6% – πολύ υψηλότερο από το μέσο της Ευρωζώνης και επομένως αρνητικό για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας, από την οποία εξαρτώνται οι μισθοί.
Τελικά βέβαια ο εγχώριος πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο θηριώδες 5,4% – κάτι πραγματικά εντυπωσιακό για μία χώρα της Ευρωζώνης,
Χρηματιστήριο
Γιατί ανεβαίνει το ελληνικό χρηματιστήριο; Κατ’ αρχήν η άνοδος του είναι πολύ χαμηλή, συγκριτικά με το έτος της χρηματοπιστωτικής κρίσης, το 2008 – μόλις 29% (=0,3 φορές επάνω), όταν του γερμανικού DAX 512% (=5 φορές επάνω), του αμερικανικού S&P 814% (=8 φορές επάνω) και του επίσης αμερικανικού τεχνολογικού 1.639% (=16 φορές!).
Στη συνέχεια για τα εξής:
(α) Λόγω της ολιγοπωλιακής δομής της αγοράς, οι μεγάλες εισηγμένες εταιρίες θησαυρίζουν – επίσης το ενεργειακό καρτέλ, εξαιτίας του χρηματιστηρίου ενέργειας από το οποίο στην Ελλάδα, αντίθετα από τις περισσότερες χώρες, διενεργούνται όλες οι συναλλαγές (ενώ οι τιμές διαμορφώνονται από την υψηλότερη του φυσικού αερίου).
(β) Εξαιτίας του πληθωρισμού, όπου από τις τιμές πρέπει να αφαιρείται ο πληθωρισμός σε σχέση με το παρελθόν – δηλαδή ο συγκριτικός δείκτης δεν είναι στην ουσία 2.305 μονάδες, αλλά γύρω στις 1.150 (θεωρείται ότι, προϊόντα που κόστιζαν 100 € το 2008, το 2026 απαιτούν πάνω από 150 € για την ίδια αγορά – αν και επίσημα το ποσοστό πληθωρισμού είναι χαμηλότερο, της τάξης του 25% σωρευτικά).
(γ) Τα κέρδη των μεγάλων εταιριών αυξάνονται τα τελευταία χρόνια, κατά πολύ περισσότερο από τους μισθούς – ενώ, λόγω των εξευτελιστικά χαμηλών μισθών, το εργατικό κόστος των μεγάλων επιχειρήσεων είναι εξαιρετικά χαμηλό, συγκριτικά με άλλες χώρες.
(δ) Το μεγαλύτερο «βάρος» στο ελληνικό χρηματιστήριο, το έχουν οι ελάχιστες μεγάλες εταιρίες και ειδικά οι 4 συστημικές τράπεζες (όλες οι τράπεζες έχουν το 33,4% της συνολικής κεφαλαιοποίησης) – οι οποίες συστημικές τράπεζες κυριολεκτικά θησαυρίζουν και μάλιστα αφορολόγητα τα τελευταία χρόνια.
Δεν πληρώνουν δηλαδή καθόλου φόρους (μόνο 5% στα μερίσματα), λόγω του αναβαλλόμενου – αποτελώντας μοναδική περίπτωση στον πλανήτη. Δίνουν δε όλο και περισσότερα μερίσματα στους ξένους μετόχους τους – ενώ βέβαια τα χρήματα αυτά φεύγουν στο εξωτερικό.
(ε) Το κυριότερο, ο φόρος μερισμάτων στην Ελλάδα είναι από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη – στο 5%, μαζί με τη Βουλγαρία και τη Γεωργία (όταν μεταξύ των 35 ευρωπαϊκών χωρών, ο μέσος φορολογικός συντελεστής μερισμάτων είναι 20,4% – στις Λετονία, Εσθονία και Μάλτα 0%).
Μπορεί βέβαια να είναι πολύ μικρή η άνοδος του ελληνικού χρηματιστηρίου το 2026 σε σχέση με το 2008, αλλά η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει, οι Πολίτες της έχουν φτωχοποιηθεί και τα μακροοικονομικά ρίσκα της παραμένουν πολύ υψηλά – ενώ όταν πέφτουν οι δείκτες των μεγάλων χρηματιστηρίων που σήμερα θεωρούνται υπερβολικά «φουσκωμένα», ιδίως των ΗΠΑ (πόσο μάλλον με τους τεράστιους γεωπολιτικούς κινδύνους που υπάρχουν), ακολουθούν όλοι οι άλλοι, ανεξάρτητα από το ύψος τους.
Γιατί θεωρούμε υπερβολικά «φουσκωμένα» τα αμερικανικά χρηματιστήρια; Με κριτήριο το δείκτη Schiller (= διαιρεί την τρέχουσα τιμή των μετοχών, με τον μέσο όρο των κερδών της προηγούμενης 10ετίας, προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό, για να εξομαλύνει τις κυκλικές διακυμάνσεις), ο οποίος είναι στο 40 σε σχέση με τον S&P και στο 42 στο Nasdaq.
Δημόσιο χρέος
«Κ. Πιερρακάκης: Έχουμε την ταχύτερη αποκλιμάκωση χρέους παγκοσμίως – στόχος να είναι κάτω από το 120% του ΑΕΠ έως το 2029».
Εννοεί βέβαια δημοσίου χρέους/ΑΕΠ – αφού το κρατικό χρέος αυξάνεται ασταμάτητα. Εάν πάντως συνεχίσει ο πληθωρισμός να είναι σχεδόν διπλάσιος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οπότε οι πληθωριστικοί φόροι (άνω των 12 δις € μόνο το 2025) και το πληθωριστικό ΑΕΠ (+44 δις €), είναι φυσικά εφικτό.
Επίσης, εάν συνεχίσει να βάζει χέρι στα χρήματα των ασφαλιστικών/συνταξιοδοτικών και λοιπών ταμείων, από τα οποία έχει ήδη πάρει δανεικά και αγύριστα 63 δις € (ανάλυση) – ενώ με το νέο νομοσχέδιο, σχεδιάζει να βάλει χέρι και στο ΤΕΚΑ (=ταμείο επικουρικής κεφαλαιοποιητικής ασφάλισης).
Το κακό βέβαια είναι πως έως τότε δεν θα υπάρχουν Έλληνες στη χώρα – αφού μόνο το 2025 μετανάστευσαν 30.300 του brain drain κατά τη Eurostat (γαλάζια καμπύλη), ενώ στην πρώτη δημοτικού τα παιδιά είναι τα μισά συγκριτικά με το 2010 και οι θάνατοι διπλάσιοι των γεννήσεων.
Είναι καλά πάντως να μας απαντήσει εάν ισχύει η συμφωνία που αποκάλυψε ο Ευρωβουλευτής του (πηγή) – κατά την οποία για 99 χρόνια το 60% των πλεονασμάτων πηγαίνουν στους δανειστές, το 30% σε ένα μαξιλάρι για τις τράπεζες (!) και μόνο το 10% μπορεί να δαπανηθεί.
Πληθωρισμός
«ΕΛΣΤΑΤ: Εκτινάχθηκε στο 5,4% ο εγχώριος πληθωρισμός τον Απρίλιο (4,6% ήταν ο εναρμονισμένος με την ΕΕ) – από 3,9% το Μάρτιο!»
5,4% σε μια χώρα της Ευρωζώνης – απίστευτα δολοφονική ακρίβεια και κυβερνητική ανικανότητα! Εγκληματική αδιαφορία για τους Έλληνες – πλήρης ισοπέδωση της μεσαίας τάξης (ανάλυση). Πώς να μη μειώσει έτσι το δημόσιο χρέος/ΑΕΠ ο Πιερρακάκης, αφού μόνο ο πληθωρισμός, εάν παραμείνει έτσι, θα προσθέσει 13,4 δις € στο ΑΕΠ του 2026 και 3,75 δις € στους φόρους;
Φυσικά μειώνονται αντίστοιχα μισθοί, συντάξεις και καταθέσεις – ενώ από τα 3,75 δις που θα εισπράξει επιπλέον το κράτος από τον πληθωρισμό, ανακοίνωσε πακέτο επιδομάτων μόλις 500 εκ. συν 300 εκ. για τα ενεργειακά vouchers. Πρόκειται για τον ορισμό της ληστρικής φορολογίας – ενώ νομίζουν πως κυβερνούν ανόητους ιθαγενείς και οικονομικά καθυστερημένους.
Τουρισμός
Πηγαίνει καλά η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού; Μήπως έχει καταντήσει την Ελλάδα στο πάμφθηνο ξενοδοχείο της Ευρώπης και τους Έλληνες στα γκαρσόνια της που εργάζονται νυχθημερόν τη σεζόν, με μισθούς εξαθλίωσης και υπό τριτοκοσμικές συνθήκες; Τα νησιά μας απρόσιτα στους Έλληνες, αφού οι μισθοί τους είναι εξευτελιστικοί, σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους; Εν προκειμένω τα παρακάτω:
Ο τουρισμός το 2025 σε αφίξεις χωρίς την κρουαζιέρα, έφτασε στα 38 εκ. επισκέπτες και σε εισπράξεις τα 22,6 δις €, ενώ με την κρουαζιέρα στα 23,6 δις € – όταν το 2019 οι αφίξεις ήταν 31,3 εκ. και τα έσοδα 17,7 δις € χωρίς την κρουαζιέρα (18,2 δις € με την κρουαζιέρα). Η μέση κατά κεφαλήν δαπάνη δε, έφτασε στα 595 € το 2025 – έναντι 564 € το 2019 (πηγή). Όλα καλά λοιπόν για τον τουρισμό; Δυστυχώς όχι – για τους εξής λόγους.
(α) Οι διανυκτερεύσεις του 2025, αυτές μετρούν, παρέμειναν στα ίδια επίπεδα του 2019, δηλαδή στα 230 εκ. – λόγω της μείωσης της διάρκειας παραμονής των τουριστών στις 6,1 ημέρες, έναντι 7,4 το 2019.
Το γεγονός αυτό σημαίνει πως η άνοδος των τουριστών από 31,3 εκ. το 2019 στα 38 εκ. το 2025, ωφέλησε μόνο τα αεροδρόμια και ιδίως τη γερμανική Fraport – καθόλου τα ξενοδοχεία, ενώ ήταν επιζήμια για τις υποδομές της χώρας μας (δρόμοι, λιμάνια, ύδρευση, αποχέτευση, νοσοκομεία, αστυνομία, λιμενικό, πυροσβεστική κλπ.). Η τουριστική ανάπτυξη έχει επίσης σημαντικό αρνητικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα – όπως φαίνεται από τα προβλήματα κορεσμού και περιβαλλοντικής υποβάθμισης σε δημοφιλείς προορισμούς.
Με την αύξηση δε του αριθμού των κλινών στην Ελλάδα, κυρίως με την άνοδο των κοστοβόρων κατασκευαστικά και λειτουργικά 5άστερων ξενοδοχείων πολυτελείας που μείωσε σημαντικά το ποσοστό των διανυκτερεύσεων ανά κλίνη στις 110 ημέρες το 2025, έναντι 150 το 2019, η ζημία είναι ακόμη μεγαλύτερη. Άλλωστε, όταν η προσφορά είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση, πέφτουν οι τιμές – οπότε είναι εντελώς ανόητο.
(β) Η άνοδος των τουριστικών εσόδων στα 23,6 δις το 2025 έναντι 18,2 δις το 2019, ήταν της τάξης του 29% – δηλαδή λίγο υψηλότερη από το σωρευτικό πληθωρισμό έκτοτε. Εν τούτοις, το κόστος λειτουργίας των ξενοδοχείων ήταν κατά πολύ υψηλότερο – οπότε η λειτουργία της συντριπτικής πλειοψηφίας τους ήταν ζημιογόνα.
(γ) Η μέση κατά κεφαλήν δαπάνη των τουριστών αυξήθηκε μόλις κατά 5,5% το 2025, σε σχέση με το 2019 – όταν ο πληθωρισμός πάνω από 20%. Υπάρχουν όμως οι εξής σημαντικές αγορές, για τις οποίες η μέση κατά κεφαλήν δαπάνη παρουσίασε μείωση έναντι του 2019, παρά τον πληθωρισμό: Γερμανία (-13,5%), Αυστρία (-13,2%), Ιταλία (-10,0%), Γαλλία: (-5,1%) και Ολλανδία (-0,9%)!
Στην Πορτογαλία, η μέση δαπάνη υπολογίζεται στα 1.400 €, ενώ στην Τουρκία στα 1.008 $ – γεγονός που σημαίνει ότι, μας επισκέπτονται κυρίως φτωχοί τουρίστες, ενώ η φιλοξενία τους είναι ζημιογόνα για την Ελλάδα. Δυστυχώς, οι γερμανικές εταιρίες τύπου TUI που απομυζούν την Ελλάδα, μας έχουν κατατάξει στους φθηνούς προορισμούς διακοπών μικρής διαρκείας – κάτι που φυσικά εξυπηρετεί επιπλέον και τα δικά τους αεροδρόμια (Fraport).
(δ) Ο τουρισμός λειτουργεί «παρασιτικά» στην Ελλάδα με την έννοια ότι, καλύπτει ένα πολύ μεγάλο μέρος των αναγκών του με εισαγωγές – οπότε αυξάνει το εμπορικό μας έλλειμμα.
(ε) Η παραγωγικότητα στον τουριστικό κλάδο είναι εξαιρετικά χαμηλή, υποδιπλάσια από τη μέση παραγωγικότητα στην οικονομία – λόγω της χαμηλής εξειδίκευσης στον κλάδο, καθώς επίσης της εποχικότητας του προϊόντος του, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την αδράνεια του εργατικού δυναμικού εκτός της τουριστικής περιόδου.
Ειδικότερα, το 2007 η Ελλάδα ήταν 13ηστην ΕΕ όσον αφορά την παραγωγικότητα, το 2014 έπεσε στη 19η θέση, το 2019 στην 25η και το 2023 στην 26η – μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ! Επομένως, ο τουρισμός αφενός μεν στερεί εργατικό δυναμικό από τη μεταποίηση, στην οποία ο πολλαπλασιαστής είναι 2,2 ενώ στον τουρισμό 1,5 (δηλαδή για κάθε 1 € έσοδα στον τουρισμό, παράγεται 1,5 € στην οικονομία), από τη γεωργική παραγωγή κλπ., αφετέρου είναι βασικός υπεύθυνος για τη χαμηλή παραγωγικότητα της εργασίας, από την οποία εξαρτώνται οι μισθοί – όπου έχουμε καταντήσει τελευταίοι στην ΕΕ, μαζί με τη Βουλγαρία.
Συντελεί δε επιπλέον στη θανατηφόρα αύξηση των ενοικίων, λόγω του Airbnb – ενώ επιβαρύνει τους Έλληνες με δολοφονικούς συντελεστές ΦΠΑ, επειδή η κυβέρνηση επικαλείται τη μη μείωση τους, για να μην χαθούν έσοδα από τους τουρίστες!
Κλείνοντας, σημαίνουν όλα αυτά ότι, είμαστε εναντίον του τουρισμού; Προφανώς όχι – απλά θεωρούμε πως πρέπει να αλλάξει το τουριστικό μας μοντέλο, προτού μας καταστρέψει. Δηλαδή, πρέπει να μειωθεί ο αριθμός των τουριστών και να αυξηθεί η μέση δαπάνη – αφού δεν είναι ορθολογικό να δεχόμαστε τους τετραπλάσιους τουρίστες από τον πληθυσμό μας, όταν πχ η Πορτογαλία τους διπλάσιους.
Επιπλέον, να μην είναι σε τέτοιο βαθμό εποχιακός, να βελτιωθεί η ποιότητα του και οι αμοιβές των εργαζομένων του, να εξελιχθεί στο επίπεδο που ταιριάζει στον πολιτισμό που κληρονομήσαμε, να μην αποτελεί μονοκαλλιέργεια για τη χώρα μας κοκ.
