.
«Το 78% των Ελλήνων θεωρεί ότι, οι πολιτικοί στη χώρα δεν είναι ειλικρινείς, το 73% πως δεν κατανοούν τις ανάγκες των απλών ανθρώπων, το 69% ότι δεν εστιάζουν στα πιο σημαντικά προβλήματα, το 68% πως δεν είναι ηθικοί και το 63% ότι, δεν έχουν τα κατάλληλα προσόντα για τη θέση τους. Η απαξίωση του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα είναι της τάξης του 70% – ενώ δεύτερη είναι η Ιταλία με 58% και ακολουθεί η Ισπανία με 50%. Τέλος, το κυρίαρχο πολιτικό αίτημα είναι η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου (52%) και ακολουθεί η επιβολή δικαιοσύνης στην κοινωνία (27%) – ενώ το 19% ζητάει να ανατραπεί συνολικά το σύστημα! » (Έρευνα Kappa Research).
Προφανώς, τα παραπάνω δεν θεωρούνται αισιόδοξα μηνύματα για το 2026 – ειδικά αφού προβλέπεται πως θα είναι ένα έτος γεμάτο προκλήσεις, τόσο γεωπολιτικές, όσο και οικονομικές. Όσον αφορά το πρώτο, ο πόλεμος της Ουκρανίας είναι το κρισιμότερο για όλους εμάς τους Ευρωπαίους, ελπίζοντας να μην εξελιχθεί σε παγκόσμιο – με βασικό πεδίο σύγκρουσης την Ευρώπη, όπου η γερμανοκρατούμενη ΕΕ φαίνεται να κάνει τα πάντα για να τον προκαλέσει.
Για εμάς τους Έλληνες προστίθενται οι τουρκικές προκλήσεις, απέναντι στις οποίες έχουμε μία υπερβολικά ανεκτική κυβέρνηση – προκλήσεις που είναι μεν σιωπηρές, αλλά όλο και πιο επικίνδυνες.
Σε σχέση με το δεύτερο, η κατάσταση είναι πολύ πιο περίπλοκη, με τη Δύση υπερχρεωμένη, αποβιομηχανισμένη και σε πορεία παρακμής – ενώ τα βασικότερα προβλήματα της Ευρώπης είναι οι φυγόκεντρες δυνάμεις στο εσωτερικό της, η ενεργειακή ένδεια και η επιδεινούμενη εξάρτηση της από τις ΗΠΑ που συνεχίζουν να τη ληστεύουν.
Την ίδια στιγμή, οι φούσκες στα χρηματιστήρια είναι μεγαλύτερες από ποτέ – ενώ η άνοδος των τιμών των πολυτίμων μετάλλων προβλέπει μία παγκόσμια νομισματική κρίση, άνευ προηγουμένου.
Στο εσωτερικό μας πολιτικό σκηνικό, η διάσταση μεταξύ Πολιτείας και Πολιτών έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις – ενώ γενικότερα κυριαρχούν η διχόνοια, η αδυναμία συναίνεσης, ο διχασμός και ο κομματικός κατακερματισμός.
Στους βασικότερους οικονομικούς δείκτες δε που αφορούν την πλειοψηφία των Πολιτών, όπως είναι οι πραγματικοί μισθοί, έχουμε καταντήσει τελευταίοι στην ΕΕ – με το κόστος διαβίωσης στη στρατόσφαιρα. Επιπλέον, η απόκλιση μας με την ΕΕ διευρύνεται συνεχώς, με το μέσο μισθό στα 17.980 € ετήσια και με ρυθμό ανάπτυξης μόλις 2,1% – παρά τα τεράστια ποσά με τα οποία στηρίχθηκε η οικονομία μας.
Για σύγκριση, η Ισπανία με κατά κεφαλήν εισόδημα 32.594 € είχε ρυθμό ανάπτυξης 3,5%, η Κροατία με 21.738 € είχε 3,9% και η Μάλτα με 39.334 € εμφάνισε ανάπτυξη 6,8% – ενώ η Πολωνία, με κατά κεφαλήν εισόδημα 22.555 €, αναπτύχθηκε με 2,9%.
Εν τούτοις, με δεδομένο το ότι η Ελλάδα είναι μία πολύ πλούσια χώρα, όσον αφορά τους πόρους που διαθέτει και τη φυσική της ομορφιά, ενώ έχει ικανότατο εργατικό δυναμικό, η κατάσταση της θα μπορούσε να βελτιωθεί σύντομα και σε μεγάλο βαθμό – οπότε οφείλουμε να παραμείνουμε αισιόδοξοι για το 2026, προετοιμασμένοι μεν για τα χειρότερα, αλλά ελπίζοντας τα καλύτερα.
Κλείνοντας, ευχόμαστε σε όλους καλή χρονιά, με υγεία και ευτυχία – σημειώνοντας ότι, πρέπει πάντοτε να προστατεύουμε όλα όσα μας δόθηκαν και να παλεύουμε για όσα μας πήραν.
