Το όνειδος των ανεμογεννητριών στις ελληνικές θάλασσες – The Analyst
Σχολιασμός Επικαιρότητας

Το όνειδος των ανεμογεννητριών στις ελληνικές θάλασσες

.

Όταν ξεπουλάμε τα πάντα και λειτουργούμε με αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο, από πού αλήθεια θα έχει έσοδα η χώρα; Μόνο από τους φόρους; Πόσο ακόμη θα αντέξουν οι Έλληνες τις κρατικές φοροεπιδρομές, όπως σήμερα μέσω του πληθωρισμού;  Ποιος αλήθεια δεν γνωρίζει πως ο πληθωρισμός είναι ο μεγαλύτερος και ο πιο άδικος φόρος, αφού είναι οριζόντιος; Ότι η φορολογία σήμερα είναι επί πλέον 12,1% για όλους τους Έλληνες, από τους οποίους η κυβέρνηση εισπράττει 100 και τους επιστρέφει 10, με επιδόματα της ντροπής;

.

Κοινοβουλευτική Εργασία

Θα ξεκινήσουμε από το ότι, είναι μεγάλο λάθος να καταθέτει ο εκάστοτε υπουργός νομοσχέδια όπως το σημερινό, με τα οποία είναι αντίθετη από την πρώτη στιγμή ολόκληρη η αντιπολίτευση – καθώς επίσης η συντριπτική πλειοψηφία των κοινωνικών εταίρων.

Η αιτία είναι το ότι, χωρίς μία κάποια συναίνεση, δεν είναι δυνατόν να καταφέρει απολύτως τίποτα η Ελλάδα, παρά το ότι έχει όλες τις δυνατότητες – ενώ ακριβώς αυτού του είδους οι συνθήκες προκαλούν διχόνοια, την οποία εκμεταλλεύονται οι ξένοι εις βάρος όλων μας.

Τουλάχιστον ο πρωθυπουργός δεν θα έπρεπε να επιτρέπει στους υπουργούς του την κατάθεση νομοσχεδίων, με τα οποία δεν συμφωνεί κανένας – εκτός εάν υπηρετεί τους ξένους, για να μπορεί να δανείζεται και να σπαταλάει τα δανεικά, έτσι ώστε να παραμείνει στην εξουσία.

Εάν παρ’ ελπίδα συμβαίνει κάτι τέτοιο, όπως δυστυχώς όλα δείχνουν, δεν πρόκειται ποτέ να έχει το μέλλον που της αξίζει η πατρίδα μας –  παραμένοντας στο διηνεκές υπό την οικονομική κατοχή των ξένων.

Είναι πάντως εξίσου απογοητευτικό το ότι, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν την ικανότητα να λειτουργήσουν επιχειρηματικά, όπου πρέπει – όπως στο παράδειγμα του Ελληνικού.

Εν προκειμένω, δώρισαν μία εξαιρετικά πολύτιμη έκταση στον κ. Λάτση για να πουλάει πανάκριβα οικόπεδα και κτίρια, να παίρνει δάνεια και να διενεργεί αυξήσεις κεφαλαίου – αντί να δημιουργήσουν μία εταιρία με ικανούς managers και να την εισάγουν στο χρηματιστήριο, αποκομίζοντας τεράστια οφέλη για τους Έλληνες.

Κάτι ανάλογο δε, συμβαίνει σήμερα με τα Ναυπηγεία Ελευσίνας – όπου παρακαλούμε τους Αμερικανούς μέσω ενός αμφιλεγόμενου επενδυτή να τα διασώσουν, παρέχοντας μας 102 ή 120 εκ. €.

Μόλις 120 εκ. €, όταν η κυβέρνηση σπατάλησε 43 δις € για τα αχρείαστα lockdowns – ενώ θα σπαταλήσει ακόμη 1,1 δις € μόνο τον Αύγουστο για τους λογαριασμούς ηλεκτρικού, όπου έμμεσα βέβαια επιδοτεί το ενεργειακό καρτέλ.  

Όταν ξεπουλάμε τα πάντα και λειτουργούμε με αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο, από πού αλήθεια θα έχει έσοδα η χώρα; Μόνο από τους φόρους; Πόσο ακόμη θα αντέξουν οι Έλληνες τις κρατικές φοροεπιδρομές, όπως σήμερα μέσω του πληθωρισμού;   

Ποιος αλήθεια δεν γνωρίζει πως ο πληθωρισμός είναι ο μεγαλύτερος και ο πιο άδικος φόρος, αφού είναι οριζόντιος; Ότι η φορολογία σήμερα είναι επί πλέον 12,1% για όλους τους Έλληνες, από τους οποίους η κυβέρνηση εισπράττει 100 και τους επιστρέφει 10, με επιδόματα της ντροπής;

Συνεχίζοντας με το νομοσχέδιο, η περιβαλλοντική υποκρισία μεταξύ άλλων της κυβέρνησης, φαίνεται από τις εξοργιστικές ρυθμίσεις του πρώτου μέρους του, για την κατασκευή ΑΠΕ σε περιοχές NATURA – σε όσες δηλαδή δεν έχουν ακόμη καεί και δεν θα καούν, αφού στις καμένες επιτρέπονται οι ανεμογεννήτριες με απόφαση του ΣΤΕ, όταν ακόμη ήταν επικεφαλής του η σημερινή πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Στη διαβούλευση δε υπήρχαν μόλις 97 άρθρα, από τα 178 του παρόντος – κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ντρέπεται τουλάχιστον ο υπουργός.

Τα άρθρα που προστέθηκαν μετά τη διαβούλευση, αφορούν επιμέρους ρυθμίσεις σε αδειοδοτήσεις ΑΠΕ, όπως με τα άρθρα 108 έως 117 – επίσης διάφορες ρυθμίσεις του Υπουργείου Οικονομικών στο δεύτερο μέρος.

Εν προκειμένω για θέματα του Υπερταμείου, των ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΟΛΠ, ΟΛΘ και για λιμάνια που προορίζονται για ξεπούλημα – επί πλέον, για τη ναυπήγηση της τορπιλακάτου και των υποβρυχίων, για το Ταμείο Ανάκαμψης, για θέματα ναυτικών και για θέματα του Λιμενικού. 

Αμέσως μετά, προστέθηκε ένα ολόκληρο τρίτο μέρος για τη Μουφτεία, με τα άρθρα 142 έως 167 – ενώ στο τέταρτο μέρος και με τα άρθρα 168 έως 177, υπάρχουν ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών για ΟΤΑ κλπ., του υπουργείου Εξωτερικών, καθώς επίσης του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Υγείας.

Πρόκειται δηλαδή κυριολεκτικά για ένα συνονθύλευμα, χωρίς αρχή και τέλος – τεκμηριώνοντας πως η κυβέρνηση είναι ανίκανη να παράγει πραγματικό έργο.

Αυτές είναι αλήθεια οι μεταρρυθμίσεις, για τις οποίες υπερηφανεύθηκε πρόσφατα ο οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού, αναφερόμενος σε 330 νομοσχέδια σε τρία χρόνια; Υπάρχει έστω ένας λογικός άνθρωπος που να πιστεύει ότι, με νομοσχέδια λύνονται τα τεράστια προβλήματα της χώρας;

Τα δύο βασικά θέματα τώρα του πρώτου μέρους του νομοσχεδίου είναι τα υπεράκτια ή θαλάσσια αιολικά πάρκα και οι αδειοδοτήσεις σε περιοχές NATURA – όπου τα συγκεκριμένα αιολικά δεν πρόκειται να βοηθήσουν τη χώρα μας στο άμεσο μέλλον, ενδεχομένως ούτε μακροπρόθεσμα, ενώ δεν ορίζονται καν οι περιοχές που θα τοποθετηθούν, αλλά θα ορισθούν με υπουργικές αποφάσεις.

Πόσο μάλλον όταν δεν έχουμε ακόμη καθορίσει τα 12 ναυτικά μίλια και την ΑΟΖ, ούτε καν τις αλιευτικές ζώνες – ενώ αναρωτιόμαστε πώς θα δρομολογηθούν αυτά τα αιολικά πάρκα, χωρίς να έχουν επιλυθεί τα παραπάνω σημαντικά θέματα.

Επί πλέον, όλες οι δυνητικές  θαλάσσιες περιοχές έχουν προβλήματα – αφού εκτός της μη κατοχύρωσης ΑΟΖ, πρόκειται για πολυσύχναστα μέρη, όσον αφορά τα εμπορικά πλοία, τον τουρισμό και τη ναυτιλία. 

Ενδιαφέρον για τα θαλάσσια αιολικά υπάρχει εκ μέρους του εθνικού μας κατασκευαστή, της ΤΕΡΝΑ, ήδη από το 2021 – ενώ πιθανολογείται επί πλέον από τη γερμανική RWE που σύναψε πρόσφατα συμφωνία, με τα ΕΛΠΕ του κ. Λάτση.

Όπως καταθέσαμε δε στα πρακτικά, φαίνεται να υπάρχει συμφωνία μεταξύ της ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ, μέτοχος της οποίας είναι και ο κ. Μαρινάκης, με τη σύμπραξη Ocean Winds, για την από κοινού ανάπτυξη πλωτών υπεράκτιων αιολικών πάρκων ισχύος 1,5 GW – με την ΤΕΡΝΑ να πιέζει συνεχώς για να δρομολογηθούν τα θαλάσσια αιολικά.

Σημειώνουμε πάντως πως δεν αναφέρονται επιδοτήσεις για θαλάσσια αιολικά στο Ταμείο Ανάκαμψης – αλλά προβλέπονται μόνο μελέτες, για το πλαίσιο αδειοδοτήσεων.

Βέβαια δεν χρειάζονται επιδοτήσεις, όταν υπάρχουν τα υπερκέρδη που ο ΣΥΡΙΖΑ υπολόγισε στα 2,2 δις € – με μία πρόσφατη μελέτη  του.

Δεν έχουμε φυσικά καμία αμφιβολία σχετικά με ότι, ο ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει το αντικείμενο – αφού αυτός έστησε,  επέκτεινε ή ανέχθηκε το πλαίσιο της αισχροκέρδειας επί των ημερών του, με την απολιγνιτοποίηση, με τα ΝΟΜΕ, με τα ΕΤΜΕΑΡ, ΕΛΑΠΕ και ΔΑΠΕΕΠ, με τη ρήτρα αναπροσαρμογής κοκ., έτσι ώστε οι Πολίτες να ληστεύονται και να μην το καταλαβαίνουν.

Η κυβέρνηση της ΝΔ ακριβώς αυτό το πλαίσιο εφάρμοσε και επέκτεινε, επειδή κατά την ίδια το κράτος έχει συνέχεια, όπου φυσικά τη συμφέρει – όπως στην περίπτωση της συμφωνίας των Πρεσπών.

Συνεχίζοντας με το δεύτερο βασικό θέμα του πρώτου μέρους του νομοσχεδίου, με τις αδειοδοτήσεις ΑΠΕ σε περιοχές NATURA, υπάρχει θύελλα αντιδράσεων ειδικά για τα άρθρα 11 και 13 – με τα οποία η κυβέρνηση επιτρέπει μία σειρά από δραστηριότητες στις περιοχές αυτές, μεταξύ των οποίων και ΑΠΕ.

Προφανώς αυτός είναι ο λόγος που ο υπουργός δρομολόγησε τη διαδικασία του κατεπείγοντος για αυτό το νομοσχέδιο – χωρίς στην ουσία καμία διαβούλευση με την κοινωνία.

Φαίνεται πως έχει αναλάβει τη θέση του κ. Χατζηδάκη, όσον αφορά τις ειδικές αποστολές καταστροφής της Ελλάδας – να προωθεί δηλαδή τα εγχώρια συμφέροντα του καρτέλ και τα διεθνή των κερδοσκόπων, εις βάρος των Ελλήνων.

Στα υπόλοιπα τώρα του πρώτου μέρους του νομοσχεδίου, ασχολείται με θέματα της χρηματοδότησης του πράσινου ταμείου, με δασικά όπως οι δασικοί χάρτες και οι διατάξεις για πυροπαθείς, καθώς επίσης με θέματα προσωπικού του πυροσβεστικού σώματος – τέλος, με διάφορα χωροταξικά και πολεοδομικά, όπου οι ρυθμίσεις που δρομολογούνται είναι σε μεγάλο βαθμό εξοργιστικές.

Ακολουθούν ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, όπου στο άρθρο 86 περιλαμβάνεται η υποτυπώδης ενίσχυση που έχει δοθεί στους περισσοτέρους – ενώ πλέον επεκτείνεται για ένα μήνα.

Ασφαλώς είναι προσχηματική η ενίσχυση, αφού προηγήθηκαν υποσχέσεις αρκετών δις € για την στήριξη των νοικοκυριών, ενώ τελικά δόθηκαν μόλις 280 εκ. € – με τη γνωστή ιστορία των 600 € που τελικά ήταν για τους περισσότερους 18 €.

Στις υπόλοιπες ρυθμίσεις του πρώτου μέρους, με τα άρθρα 87 έως 99, καλύπτονται κάποια διαδικαστικά θέματα – όπως του ΔΕΔΔΗΕ και του προσωπικού της ΔΕΗ.

Ειδικά όσον αφορά τους τρόπους αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης, μία από τις δικές μας προτάσεις στην επιτροπή ήταν να εξαγορασθούν οι λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ από το δημόσιο – αντί να παρέχονται σκανδαλώδεις επιδοτήσεις, είτε με την απαράδεκτη σύμβαση που ψηφίσθηκε για την αποκατάσταση των λιγνιτωρυχείων μέσω της κρατικής ΜΕΤΑΒΑΣΗ, είτε τώρα με την πληρωμή 150 εκ. € για τη λειτουργία των λιγνιτικών μας μονάδων που είναι απαραίτητη.

Μόνο με τον τρόπο αυτό θα είμαστε σε θέση ως Πολιτεία, να εξασφαλισθούμε ενεργειακά τουλάχιστον, όσον αφορά τις βασικές λειτουργίες του κράτους – ενώ τόσο στη Γαλλία με την EdF, όσο και στη Γερμανία με τη Uniper, οι ενεργειακές εταιρίες κρατικοποιούνται.

Μόνο η ελληνική κυβέρνηση επιδοτεί, χωρίς τη λήψη μετοχών – όπως στο παράδειγμα της Aegean και της Fraport.

Είναι κάτι που δεν πρέπει να συνεχισθεί σε καμία περίπτωση – ενώ το θέμα της ενέργειας θα πρέπει να γίνει αντικείμενο εξεταστικής επιτροπής στο μέλλον, όπως είχε υποσχεθεί στο παρελθόν ο κ. Χατζηδάκης χωρίς φυσικά να το τηρήσει.

Επιγραμματικά τώρα, μόνο σε ορισμένα εξοργιστικά άρθρα, κυρίως των υπολοίπων μερών του νομοσχεδίου, τα εξής:

Στο άρθρο 87, είναι απαράδεκτη η αναφορά σε χρηματοδότηση από το ΠΔΕ και από το Ταμείο Ανάκαμψης της χώρας που πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για εγχώριες παραγωγικές επενδύεις, δικτύων εταιριών με ξένους ιδιώτες μετόχους – όπως η ΔΕΣΦΑ, η ΔΕΠΑ Υποδομών ή ο ΔΕΔΔΗΕ.

Είναι ντροπή να επιχορηγείται ο κρατικοδίαιτος παρασιτικός καπιταλισμός, όπως με τις επιδοτήσεις της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, της  ΔΕΗ ή της Fraport – πόσο μάλλον όταν, όπως φαίνεται από την εξουσιοδοτική στο άρθρο 98, τα ποσά αποφασίζονται από τον υπουργό.

Αυτές είναι οι ιδιωτικοποιήσεις και οι μεταρρυθμίσεις των μνημονίων; Έτσι θα ανακτήσει την οικονομική ανεξαρτησία της η Ελλάδα, χωρίς την οποία είναι ψευδαίσθηση η εθνική κυριαρχία;

Απίστευτα σκανδαλώδη είναι τα άρθρα 119 και 120 που αφορούν την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ – τα νερά μας που αποτελούν ένα μη μεταβιβάσιμο κοινωνικό αγαθό.

Εν προκειμένω, επιχειρείται ύπουλα η καταστρατήγηση της απόφασης του ΣΤΕ, το οποίο χαρακτήρισε το Υπερταμείο ιδιοκτησία των ξένων – οπότε πρέπει να αποσυρθούν άμεσα.

Δεν μάθαμε αλήθεια τίποτα από το ξεπούλημα της ΔΕΗ και την άνοδο των τιμών που ακολούθησε, ήδη από το 2019; Είναι δυνατόν να το ανεχθούν οι Έλληνες και να μην πλημμυρίσουν τους δρόμους;

Γενικότερα πάντως σε σχέση με το Υπερταμείο, δικαιωνόμαστε για την επιμονή μας από την πρώτη ημέρα στις αναφορές μας στο Υπερταμείο των Ξένων – αφού το επιβεβαίωσε το ΣΤΕ.

Είναι κάτι που δέχθηκαν χωρίς ντροπή τα κόμματα της Τρόικας Εσωτερικού, αλλά δεν μπορούν να το ανεχθούν οι Έλληνες. Ούτε βέβαια να το χρηματοδοτούν, όπως συμβαίνει με τις εταιρίες του – για παράδειγμα, τα έργα του στη Διώρυγα της Κορίνθου, στη ΔΕΗ, στη ΓΑΙΑΟΣΕ κοκ.

Στο άρθρο 122, φυσικά δεν συμφωνήσαμε με την παροχή εγγυήσεων του δημοσίου στον ΔΕΔΔΗΕ – σε μια εταιρία που δεν είχε δάνεια όταν ξεπουλήθηκε σε ιδιώτη μέτοχο, στη Macquarie, με εγγυημένη απόδοση στις μετοχές της σαν να είναι ομόλογο!

Γιατί θα πρέπει να δίνει εγγύηση το Δημόσιο σε μια ιδιωτική εταιρία;  Από την άλλη πλευρά, εάν το δημόσιο εγγυάται για να αναπτυχθεί το δίκτυο, το οποίο είναι θέμα εθνικής ασφάλειας και κοινωνικής ωφέλειας που δεν απασχολεί την ιδιωτική ΔΕΗ και τον ΔΕΔΔΗΕ, τότε τις αποφάσεις για το δίκτυο πρέπει να τις παίρνει το δημόσιο – είναι αυτονόητο.

Με το άρθρο 123 δε, συνεχίζεται ο ερασιτεχνισμός της περιόδου του κορονοϊού, με τη μετάθεση επιταγών σε επιχειρήσεις – όπου είχαμε επισημάνει από την αρχή πως η παράταση των προθεσμιών ήταν ημίμετρο.

Ασφαλώς δεν έχουμε καμία αντίρρηση, όσον αφορά τη στήριξη των επιχειρήσεων που επιβαρύνονται από τις αποφάσεις της Πολιτείας ή της ΕΕ – δυστυχώς όμως, το κόστος των λαθών της κυβέρνησης είναι τεράστιο και δεν το πληρώνει αυτή, ούτε η ΕΕ, αλλά όλοι εμείς.

Με τα άρθρα 129 και 130 για τα πολεμικά μας πλοία συμφωνήσαμε φυσικά, αλλά έχουμε επισημάνει πολλές φορές ότι, το συγκεκριμένο πρόγραμμα καθυστερεί – με συνεχείς παρατάσεις που αναγκαζόμαστε να εγκρίνουμε.

Η αμυντική μας βιομηχανία είναι πολύ σημαντική και το πρόβλημα δεν λύνεται με προγράμματα που καθυστερούν χρόνια – αλλά με νέα προγράμματα, έτσι ώστε να αναβαθμίζονται οι Ένοπλες Δυνάμεις και να προωθείται η τεχνογνωσία.

Κλείνοντας με το άρθρο 177 για τις μαζικές εξετάσεις και εμβολιασμούς των εισερχόμενων στην Ελλάδα, μάλλον πρόκειται για τους εργάτες από το Μπαγκλαντές που φέρνει ο κ. Μηταράκης για τον τουρισμό.

Ασφαλώς θα πρέπει να ελεγχθούν για μια τέτοια απασχόληση – χωρίς όμως να έχει δοθεί ως συνήθως κόστος από το ΓΛΚ. Τι θα συμβεί στην περίπτωση που έχουν ανάγκη περίθαλψης; Δεν πρέπει να διευκρινισθεί;

Τέλος, όπως είπαμε, θα καταψηφίσουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο – ενώ θα τοποθετηθούμε φυσικά θετικά, στα ελάχιστα σωστά άρθρα του.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.