Βάζουν το λύκο να φυλάει τα πρόβατα – The Analyst
Σχολιασμός Επικαιρότητας

Βάζουν το λύκο να φυλάει τα πρόβατα

.

Είναι εύλογη μεν η ανάθεση της εποπτείας στην ΤτΕ, αλλά υπάρχει αοριστία ως προς την εφαρμογή της – αφού έχει την απόλυτη ελευθερία να θεσπίζει ειδικότερες απαιτήσεις και κανόνες, όπως φαίνεται στην παρ. 2, οπότε λογικά έχουμε επιφυλάξεις. Πόσο μάλλον όταν δεν αναγράφεται στην οδηγία, στην οποία τα κράτη μέλη δεν παραχωρούν εξουσία στις Αρχές – πόσο μάλλον σε μία κεντρική τράπεζα που δεν ανήκει στο δημόσιο και στις εμπορικές τράπεζες. Εδώ βάζει κανείς κυριολεκτικά το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Εκτός αυτού, δεν αναφέρεται ποιος είναι υπεύθυνος για την προστασία των επενδυτών. 

.

Κοινοβουλευτική Εργασία

Ξεκινώντας με την τοποθέτηση του υπουργού για τον μέσο ετήσιο πληθωρισμό, τον οποίο προέβλεπε το Δεκέμβρη του 2021 στον προϋπολογισμό πως θα ήταν 0,6%, τελικά διαμορφώθηκε στο 1,2% – οπότε ήταν μία απαράδεκτα λανθασμένη πρόβλεψη. 0,8% ήταν η πρόβλεψη του για το 2022 – αν είναι δυνατόν!

Εκτός αυτού, ήταν ασφαλώς αναμενόμενος – αφού αυξήθηκε η ποσότητα χρήματος με δημοσιονομικά και νομισματικά μέτρα, υπήρχαν προβλήματα στις αλυσίδες εφοδιασμού, οι τιμές της ενέργειας είχαν εκτοξευθεί στα ύψη από τα μέσα του 2021 λόγω του παράλογου τρόπου χρεώσεων της ΕΕ, του λανθασμένου τρόπου της πράσινης μετάβασης, καθώς επίσης των στρεβλώσεων και της κερδοσκοπίας  των χρηματιστηρίων ενέργειας κοκ.

Εάν δε τεθεί σε λειτουργία το σπιράλ μισθών-τιμών, θα αυξηθεί πολύ περισσότερο – χωρίς καν να υπολογίζουμε τις συνέπειες του πολέμου.

Σχετικά τώρα με τα 43 δις € που σπαταλήθηκαν για τα αχρείαστα lockdowns, όχι για την πανδημία, ήταν δανεικά – οπότε δεν τα πλήρωσαν οι Έλληνες όπως είπε, ακόμη,  αλλά ΘΑ τα πληρώσουν με φόρους, με λιτότητα, με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, με τους πλειστηριασμούς της ιδιωτικής, με τον πληθωρισμό που είναι συνώνυμος με νέους φόρους κοκ. Δωρεάν γεύμα δεν υπάρχει πουθενά.

Όσον αφορά δε την ασάφεια στην οικονομία, πάντοτε ήταν και θα είναι ασαφής – ειδικά σε μία εποχή αλλαγής παραδείγματος, την οποία όλοι γνωρίζαμε.

Στις ερωτήσεις μας που δεν απάντησε επειδή δεν ήταν πρόχειρος, όπως είπε, ελπίζουμε να είναι την επόμενη φορά – αφού πλέον τις γνωρίζει.

Κυρίως ποιο ήταν το επιτόκιο του ΔΝΤ για το 1,9 δις € που αποπληρώθηκε, πόσες είναι οι κρατικές εγγυήσεις για τα Ηρακλής και ποια είναι τα ταμειακά διαθέσιμα – χωρίς τα 15,8 δις € του ESM και τις καταθέσεις των οργανισμών του Δημοσίου που χρησιμοποιούνται στα repos.   

Συνεχίζοντας στο πολυνομοσχέδιο, 7 μεγάλες ευρωπαϊκές οδηγίες που δεν έχουν μεταφερθεί σωστά στην ελληνική νομοθεσία και 215 τεχνικά άρθρα, ασφαλώς δεν μπορούν να συζητηθούν με την κατάθεση ενός μόνο σχεδίου νόμου – σε τρεις συνεδριάσεις της επιτροπής, σε ομιλίες 12 λεπτών και σε μία Ολομέλεια.

Πόσο μάλλον όταν διαπιστώνουμε συνεχώς πως δρομολογείται η κατάργηση του κράτους και του κοινοβουλευτισμού, καθώς επίσης η πλήρης ιδιωτικοποίηση του – όπως στο παράδειγμα εδώ της ΤτΕ που ανήκει κατά 92% σε ιδιώτες και που αναλαμβάνει αρμοδιότητες για το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του χρηματοπιστωτικού τομέα της χώρας.

Η ΤτΕ αναλαμβάνει αποφάσεις, λειτουργίες και θέσπιση κανόνων, για τους οποίους είναι αρμόδιο το υπουργείο οικονομικών – προφανώς επειδή δεν έχει χρηματοπιστωτικό τμήμα, μετά την απομάκρυνση και μη αντικατάσταση του κ. Ζαβού. Είναι δυνατόν να δεχθούμε κάτι τέτοιο; 

Ως εκ τούτου, επειδή δεν είμαστε ανεύθυνοι για να κρίνουμε νόμους χωρίς να τους μελετάμε αναλυτικά, θα αποχωρήσουμε από την ψηφοφορία στην Ολομέλεια, καταγγέλλοντας τη διαδικασία – εάν βέβαια η κυβέρνηση επιμείνει σε αυτήν την απαράδεκτη μεθόδευση.

Άλλωστε, οι Πολίτες δεν μας έστειλαν στη Βουλή για να παριστάνουμε τις γλάστρες – ούτε για να διαιωνίζουμε ένα σύστημα αυτού του είδους.

Λυπόμαστε ειλικρινά, επειδή σεβόμαστε τους Θεσμούς και τους κανόνες, αλλά όταν η κυβέρνηση δεν σέβεται τίποτα, δεν επιτρέπεται να επιδεικνύουμε ανοχή – η οποία είναι συνώνυμη με την ενοχή.

Περαιτέρω, με το Μέρος ΣΤ προστίθενται στο ρυθμιστικό πλαίσιο του Ν4099/2012 για τις εταιρίες επενδύσεων, κάποιες πτυχές της συνεργασίας των Αρχών όταν οι εταιρίες λειτουργούν σε διάφορες χώρες, στην επικοινωνία με τους επενδυτές, στη διάθεση μεριδίων οργανισμών επενδύσεων άλλου κράτους μέλους στην Ελλάδα, κυρώσεις και εμπορική προώθηση.

Οι Οργανισμοί Συλλογικών Επενδύσεων σε Κινητές Αξίες, οι ΟΣΕΚΑ και οι Διαχειριστές ΟΣΕΚΑ, είναι ΑΕΔΑΚ Ελλάδας ή κοινοτικοί. Οι οργανισμοί Εναλλακτικών Επενδύσεων, οι ΟΕΕ και οι Διαχειριστές ΟΕΕ, αναφέρονται αναλυτικά και δεν υπάρχει λόγος να τους επαναλάβουμε.

Θα τονίσουμε μόνο πως εδώ συγκαταλέγεται και το κρατικό ΤΑΝΕΟ που, μαζί με το ΕΤΕΑΝ, με την αναπτυξιακή τράπεζα, μπορούν να διαθέσουν μόλις περί τα 2 δις €, εάν δεν κάνουμε λάθος – κάτι που παρακαλούμε να μας πείτε εάν ισχύει. Εάν όχι, ποιο είναι ακριβώς το ποσόν.

Τα Venture Capital και τα Private Equity εδώ, οι ΟΕΕ του νομοσχεδίου, είναι πολύ χρήσιμα εργαλεία – αλλά με πολύ περιορισμένη χρήση στην Ελλάδα.

Τα Private Equity είναι σχεδόν αμελητέα, κάτω από το 0,045% του ΑΕΠ – όταν στις χώρες Βαλτικής είναι 0,95% του ΑΕΠ και ο Ευρωπαϊκός μέσος όρος 0,53%, με βάση στοιχεία 2019 του ΔΝΤ.

Τα Venture Capital είναι κάτω από το 0,013% του ΑΕΠ, όταν στη Φινλανδία είναι 0,12% με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 0,06% – ενώ στο Ισραήλ που έχει ηγετική θέση πιο ψηλά, στο 0,36% με στοιχεία 2016, όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά.

Συνεχίζοντας στο Μέρος Ζ, αφορά ορισμένες διευκολύνσεις λόγω της πανδημίας – με ψηφιακή εκτέλεση κάποιων εργασιών.

Καλύπτει επί πλέον το όριο για ανοιχτές θέσεις σε συμβόλαια εμπορευμάτων –  300.000 παρτίδες κατά μέσον όρο, για την περίοδο ενός έτους.

Είναι κρίσιμης σημασίας, εξαιτίας της σπουδαιότητας των γεωργικών εμπορευμάτων για τους πολίτες, ειδικά λόγω της διατροφικής απειλής – ενώ στο Η και στο Θ μέρος έχουμε ήδη αναφερθεί.

Συνεχίζοντας επί των άρθρων, στο πρώτο μέρος το ευρωπαϊκό κείμενο είναι ικανοποιητικό τεχνικά – αν και δεν συμφωνούμε με κάποιες ρυθμίσεις, όπως με την προσθήκη των ενδοομιλικών εκδόσεων.

Η μεταφορά του όμως στην ελληνική νομοθεσία, δίνει την εντύπωση πως έγινε από την ΤτΕ – η οποία το προσάρμοσε στα δικά της μέτρα.

Ο λόγος που το λέμε είναι το ότι, όπου η οδηγία αναφέρει πως τα κράτη μέλη διαμορφώνουν τους κανόνες και οι Αρχές τις εφαρμόζουν, αντικαθίσταται στο νομοσχέδιο από την ΤτΕ – ενώ φαίνεται πως επειδή η κυβέρνηση δεν γνωρίζει τι θα εφαρμόσει η ΤτΕ, σε πολλά άρθρα του σχεδίου νόμου τοποθετείται μία υποσημείωση, σύμφωνα με την οποία η ΤτΕ μπορεί να εξειδικεύει τους κανόνες!

Γιατί συμβαίνει κάτι τέτοιο; Μήπως για να εξυπηρετηθεί το Υπερταμείο των ξένων και οι αφελληνισμένες τράπεζες, όσον αφορά τη διαχείριση του βουνού των κόκκινων δανείων; Αυτό που συνεχίζει να απομυζεί την οικονομία και την κοινωνία μας, ενώ κρύβεται το πρόβλημα κάτω από το χαλί, με παραχωρήσεις σε fund;

Αν μη τι άλλο, δεν ήταν υποχρεωμένη η κυβέρνηση να μας επιστήσει την προσοχή στις διαφορές που έχουν υιοθετηθεί, σε σχέση με την ευρωπαϊκή οδηγία; Γιατί θα έπρεπε να τις βρούμε εμείς, όποιες βρήκαμε και τις έχουμε μαζί μας (τις δείχνω), κάνοντας αντιπαράθεση του σχεδίου νόμου με την οδηγία;

Τις βλέπετε κ. υπουργέ; Είναι 30 σελίδες μόνο για 33 άρθρα από τα 215. Δική μας δουλειά είναι αυτή ή της κυβέρνησης;

Προφανώς δεν θα μας ενοχλούσε να μην έχει την ευθύνη προς τους επενδυτές το κράτος, εάν την αναλάμβανε η ΤτΕ, το ΤΧΣ ή η ΕΚΤ – εν τούτοις, δεν φαίνεται κάτι τέτοιο στο νομοσχέδιο.

Υποθέτουμε λοιπόν πως στην περίπτωση αδυναμίας πληρωμών των καλυμμένων ομολόγων από τις τράπεζες, θα ζητήσουν εκβιαστικά οι επενδυτές να αποζημιωθούν από το δημόσιο – δήθεν για το καλό της χώρας, ως συνήθως με την έννοια της μη αποκοπής της από τη διεθνή χρηματοδότηση.

Προφανώς εμείς δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με αυτές τις ύποπτες τακτικές – ενώ θα έπρεπε στην αιτιολογική έκθεση να αντιπαραβάλλεται το κείμενο των οδηγιών, καθώς επίσης πώς μεταφέρεται στα άρθρα και όχι μόνο πώς ήταν η προηγούμενη ελληνική διάταξη.

Εκτός αυτού, αποδομείται η ΕΕ με αυτήν την κακογραμμένη, αυθαίρετη μεταφορά – οπότε στην ουσία θα έπρεπε να επέμβει, απαγορεύοντας αυτές τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις της κυβέρνησης.

Ειδικότερα, στο άρθρο 4 ή στο 18 της οδηγίας της ΕΕ 2019/2162, αναφέρεται πως τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την προστασία των επενδυτών – ενώ στο νομοσχέδιο όχι.

Είναι εύλογη μεν η ανάθεση της εποπτείας στην ΤτΕ, αλλά υπάρχει αοριστία ως προς την εφαρμογή της – αφού έχει την απόλυτη ελευθερία να θεσπίζει ειδικότερες απαιτήσεις και κανόνες, όπως φαίνεται στην παρ. 2, οπότε λογικά έχουμε επιφυλάξεις.

Πόσο μάλλον όταν δεν αναγράφεται στην οδηγία, στην οποία τα κράτη μέλη δεν παραχωρούν εξουσία στις Αρχές – πόσο μάλλον σε μία κεντρική τράπεζα που δεν ανήκει στο δημόσιο και στις εμπορικές τράπεζες.

Εδώ βάζει κανείς κυριολεκτικά το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Εκτός αυτού, δεν αναφέρεται ποιος είναι υπεύθυνος για την προστασία των επενδυτών. 

Στο άρθρο 5 τώρα ή 3 της οδηγίας της ΕΕ, είναι εύλογοι οι ορισμοί της αγοραίας αξίας ακινήτου και της αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου – η οποία είναι κάτι διαφορετικό και έχει σημασία για τα επόμενα.

Στο άρθρο 6 ή 4 της οδηγίας, αναφέρεται πως σε περίπτωση αφερεγγυότητας, τα καλυμμένα ομόλογα έχουν προτεραιότητα στα στοιχεία ενεργητικού – ενώ εάν δεν μπορούν να ικανοποιηθούν πλήρως, έχουν την ίδια απαίτηση με τις απαιτήσεις των κοινών, μη εξασφαλισμένων πιστωτών.

Είναι μεν εύλογο, αλλά έχει ενδιαφέρον σε σχέση με την αποτίμηση των ομολόγων και τους κινδύνους για τους λοιπούς επενδυτές, σε περίπτωση χρεοκοπίας – αφού πλέον επιτρέπεται το bail-in. Επομένως πρέπει να είναι κανείς πολύ προσεκτικός.

Στο άρθρο 8 ή 6 της οδηγίας, η οδηγία αναφέρει πως τα κράτη μέλη απαιτούν να είναι τα καλυμμένα ομόλογα ανά πάσα στιγμή εξασφαλισμένα. Στο νομοσχέδιο όμως δεν αναφέρεται κάποιος υπεύθυνος, αλλά η ΤτΕ που καθορίζει να περιορίζει τα επιλέξιμα στοιχεία ενεργητικού στο 1β. Γιατί η ΤτΕ;

Καταλαβαίνω κ. υπουργέ πως δεν είσαστε αρμόδιος και δεν μπορείτε να απαντήσετε. Τι νόημα έχει όμως η συζήτηση, σε αυτήν την περίπτωση; Απλά να τηρούμε τα προσχήματα και να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας

Στο 4β), η ΤτΕ δύναται να θεσπίζει, με απόφαση της, ειδικότερους κανόνες για τη μεθοδολογία και για τη διαδικασία αποτίμησης – αν είναι δυνατόν!

Μπορούν αλήθεια να υιοθετηθούν νέοι κανόνες αποτίμησης στην πορεία; Δεν είναι ύποπτο σε όποιον ασχολείται με τέτοια θέματα;  

Σε κάθε περίπτωση, θα έπρεπε να αναφέρεται η μεθοδολογία στο νομοσχέδιο – με δεδομένο το ότι, στην παρ. 3αα) αναφέρονται τα εξής:

«Για κάθε ενσώματο στοιχείο εξασφάλισης, υπάρχει μια τρέχουσα αποτίμηση στην αγοραία αξία ή στην αξία ενυπόθηκου ακινήτου ή σε χαμηλότερη αξία από αυτές. Κατά τη συμπερίληψη του στοιχείου καλύμματος στα συνολικά στοιχεία καλύμματος, η αποτίμηση διενεργείται από ανεξάρτητο εκτιμητή» Επομένως, θα πρέπει οπωσδήποτε να αναφέρεται κάπου, για λόγους καταγραφής.

Σημειώνεται ότι, στο 3 β) τα ενσώματα στοιχεία εξασφάλισης μπορεί να ανέλθουν στο 70% της αξίας των στοιχείων εξασφάλισης.

Σε περίπτωση τώρα που κάποια πάγια έχουν ληφθεί στους πλειστηριασμούς σε τιμές υψηλότερες από την τιμή της αγοράς, αφού οι τράπεζες πλειοδοτούν στους πλειστηριασμούς ή με κάποια περίεργο μέθοδο αποτίμησης της ΤτΕ, τότε δεν θα καλύπτονται σε μια κατάσταση αφερεγγυότητας – οπότε θα πρέπει να καλυφθούν από άλλα στοιχεία ενεργητικού.

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε ενδεχομένως να δημιουργήσει γενικότερα προβλήματα στο οικονομικό μας σύστημα – οπότε δεν είναι καθόλου σωστό.

Τέλος, στην οδηγία της ΕΕ δεν υπάρχει η μόνιμη απαράδεκτη επωδός του νομοσχεδίου – όπως για παράδειγμα στην παρ. 8, όπου «Η Τράπεζα της Ελλάδος δύναται, με απόφασή της, να ορίζει ειδικότερα θέματα εφαρμογής του παρόντος και να εξειδικεύει τους κανόνες για την εφαρμογή του»!

Εκτός αυτού, δεν έχει συμπεριληφθεί η αναφορά της οδηγίας σε καλυμμένα ομόλογα που εξασφαλίζονται με δάνεια προς δημόσιες υπηρεσίες. Γιατί αλήθεια; Επειδή δεν υπάρχουν δημόσιες υπηρεσίες και τελικά υπεύθυνο θα είναι το Υπερταμείο που έχει τις μετοχές τους;

Στο άρθρο 10 ή 8 της οδηγίας, εισάγονται για πρώτη φορά στην κοινοτική και εθνική νομοθεσία, ενδοομιλικές δομές ομαδοποίησης καλυμμένων ομολόγων – για τα καλυμμένα ομόλογα.

Δηλαδή, καλυμμένα ομόλογα που έχουν εκδοθεί από πιστωτικό ίδρυμα που ανήκει σε όμιλο, μπορούν  να χρησιμοποιούνται ως στοιχεία καλύμματος για την εξωτερική έκδοση καλυμμένων ομολόγων από άλλο πιστωτικό ίδρυμα που ανήκει στον ίδιο όμιλο,  κάτω από κάποιες προϋποθέσεις – έτσι ώστε να γίνεται εφάπαξ η χρήση του καλύμματος και η καταγραφή στο Πιστωτικό Ίδρυμα  που πουλάει εκτός ομίλου.

Ποιος είναι ο λόγος; Ενδεχομένως φορολογικός; Δεν είναι πιθανόν να πολλαπλασιαστεί ο κίνδυνος;

Εδώ παρέχεται επίσης εξουσία  στην ΤτΕ, με την παρ. 10, «να εξειδικεύσει με απόφασή της, τους όρους και τις προϋποθέσεις εφαρμογής του παρόντος»

Δηλαδή, υπεισέρχεται μία αοριστία που δεν υπάρχει στην οδηγία – στην τελευταία παράγραφο της οποίας αναφέρεται μόνο πως οι αρχές μπορούν να γνωμοδοτήσουν σε συγκεκριμένα θέματα, σε περίπτωση υποβάθμισης της πιστωτικής ποιότητας των καλυμμένων ομολόγων, για τη δεύτερη βαθμίδα πιστωτικής ποιότητας.

Στο άρθρο 11 ή 9 της οδηγίας αναφέρεται ότι, στοιχεία ενεργητικού που έχουν δημιουργηθεί αρχικά από πιστωτικό ίδρυμα, έχουν μεταβιβαστεί σε οντότητα με έδρα στην Ε.Ε., η οποία δεν είναι πιστωτικό ίδρυμα και μεταβιβάζονται εκ νέου σε πιστωτικό ίδρυμα με έδρα στην Ελλάδα, δύνανται να χρησιμοποιούνται ως στοιχεία καλύμματος.

Δηλαδή, τα «οχήματα ειδικού σκοπού» που δημιουργήθηκαν για τις τιτλοποιήσεις του ΗΡΑΚΛΗ, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για χρηματοδότηση;  Πρόβλημα είναι επίσης το ότι, δεν προβλέπεται με ποια ποσά θα επαναγοραστούν αυτά τα δάνεια.

Στο άρθρο 12 ή 10 της οδηγίας αναφέρεται στην παρ.  2 πως «Η ΤτΕ, δύναται, με απόφασή της, να επιτρέπει τη συμπερίληψη στα στοιχεία καλύμματος περισσότερων κατηγοριών πρωτογενών στοιχείων ενεργητικού». Στην οδηγία αναφέρεται όμως πως τα κράτη αποφασίζουν για αυτό. Είναι κράτος η ΤτΕ;

Στο άρθρο 13 ή 11 της οδηγίας, στην παρ. 1 αναφέρεται ότι, «Στα συνολικά στοιχεία καλύμματος δύνανται να περιλαμβάνονται συμβάσεις παραγώγων, μόνο εφόσον αυτές πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις μεταξύ των οποίων: α) Περιλαμβάνονται στα συνολικά στοιχεία καλύμματος αποκλειστικά για σκοπούς αντιστάθμισης κινδύνων, κλπ.»

Δηλαδή swaps; Δεν έχουμε αρκετούς κινδύνους ήδη στη χώρα μας; Οι αγορές θα ξεπεράσουν τις όποιες προϋποθέσεις και τελικά θα διογκώσουν τα πακέτα των καλυμμένων ομολόγων, όπως το 2008 – ενώ,  σε περίπτωση χρεωκοπίας, οι δικαιούχοι θα απαιτούν το 100%!

Δεν μάθαμε τίποτα από τα δομημένα ομόλογα; Δεν συμφωνούμε, εκτός αν θέλει να έχει την ευθύνη αποζημίωσης η ΤτΕ και το ΤΧΣ. Η φρασεολογία του άρθρου βέβαια είναι η ίδια με της οδηγίας, αλλά είναι διαφορετική η ωριμότητα των αγορών στην ΕΕ.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!