.
Οι επόμενοι μήνες
Περαιτέρω, στα μέσα Απριλίου, ο αριθμός των θανάτων κορυφώθηκε στους 115 ημερησίως – ενώ έκτοτε ξεκίνησε μία αργή αλλά σταθερή μείωση τους που συνεχίσθηκε έως το Σεπτέμβρη, όπου οι θάνατοι ήταν το ανώτατο 1-2 την ημέρα. Όσον αφορά τα δύο νέα νοσοκομεία που κατασκευάσθηκαν, δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ και σήμερα έχουν κλείσει.
Στο αποκορύφωμα της πανδημίας, τον Απρίλιο, πάνω από 1.100 άτομα υποβάλλονταν ταυτόχρονα σε θεραπεία στα νοσοκομεία της Στοκχόλμης – όχι όλα σε ΜΕΘ, αλλά σε διάφορα τμήματα. Το Σεπτέμβρη ο αριθμός τους μειώθηκε σε λιγότερα από 30. Στη Σουηδία γενικότερα, στα τέλη Απριλίου 550 άτομα θεραπεύονταν σε ΜΕΘ για Covid – ενώ στα μέσα Σεπτεμβρίου ο αριθμός αυτός μειώθηκε στα 12. Δεν χρειάστηκαν ποτέ λοιπόν οι 1.000 ΜΕΘ – ενώ στους μήνες της αιχμής, οι γιατροί στις αίθουσες έκτακτης ανάγκης περνούσαν τον περισσότερο χρόνο τους καθισμένοι, περιμένοντας να εμφανισθούν ασθενείς.
Πολλοί Σουηδοί δε απέφευγαν τα νοσοκομεία από το φόβο τους μήπως μολυνθούν – όπου, για παράδειγμα, το νοσοκομείο της Ουψάλα είχε 50% λιγότερες εισαγωγές λόγω συμπτωμάτων καρδιακής ανεπάρκειας κατά την περίοδο αιχμής, ενώ της Στοκχόλμης 40%. Στα μέσα πάντως του Αυγούστου άνοιξαν όλα τα σχολεία για παιδιά 16-19 ετών και τα πανεπιστήμια, την πρώτη Οκτωβρίου επιτράπηκαν οι επισκέψεις στα γηροκομεία, ενώ στις 23 Οκτωβρίου η αρχή δημόσιας υγείας ανακοίνωσε πως δεν συνιστά πλέον στα άτομα άνω των 70 ετών και στα μέλη των ομάδων υψηλού κινδύνου να αποφεύγουν τις κοινωνικές επαφές – πέρα από τις συστάσεις που αφορούν ολόκληρο τον πληθυσμό.
Η αιτία είναι το ότι, υπήρχαν αυξανόμενες ενδείξεις πως η απομόνωση βλάπτει σοβαρά την ψυχική και σωματική υγεία των ανθρώπων – ενώ η εξάπλωση του ιού παρέμεινε σε χαμηλό επίπεδο. Αποφασίσθηκε λοιπόν πως οι βλάβες λόγω της απομόνωσης είναι μεγαλύτερες από αυτές της πανδημίας – ενώ στις 22 Οκτωβρίου αυξήθηκε το όριο των 50 ατόμων σε εκδηλώσεις στα 300.
Στη διάρκεια τώρα του Οκτωβρίου αυξήθηκαν σταδιακά οι εισαγωγές σε ΜΕΘ, από 24 στην αρχή, στις 60 στα τέλη του μήνα – ενώ γενικότερα τα κρούσματα αυξήθηκαν από 633 στα 2.166. Σύμφωνα με την αρχή δημόσιας υγείας, η αύξηση του Οκτωβρίου οφείλεται εν μέρει στην πραγματική αύξηση του αριθμού των Σουηδών που έχουν μολυνθεί αλλά, επιπλέον, σε μεγάλο βαθμό στην άνοδο των δοκιμών σε σχέση με την άνοιξη. Ειδικότερα, τον Απρίλιο πραγματοποιούνταν 20.000 δοκιμές PCR την εβδομάδα, ενώ στα τέλη Οκτωβρίου 160.000 δοκιμές – γεγονός που επεξηγεί γιατί στην κορύφωση της πανδημίας η Σουηδία είχε λιγότερα «κρούσματα», από ότι σήμερα.
Στις 13 Οκτωβρίου πάντως η αρχή δημόσιας υγείας ανακοίνωσε πως τα μέτρα θα λαμβάνονται πια σε τοπικό και όχι εθνικό επίπεδο – ενώ στις 20 Οκτωβρίου η Ουψάλα ήταν η πρώτη περιοχή που έκανε χρήση της επιλογής αυστηρότερων συστάσεων (συστάσεων όχι υποχρεώσεων), μετά την αύξηση των κρουσμάτων. Οι συστάσεις αυτές είναι η αποφυγή σωματικών επαφών με άτομα εκτός του άμεσου νοικοκυριού, των καταστημάτων, των γυμναστηρίων και των λοιπών κλειστών χώρων, καθώς επίσης των μέσων μαζικής συγκοινωνίας – εάν δεν είναι απαραίτητο. Το ίδιο έκανε και η Στοκχόλμη, το Μάλμο κλπ. στις 29 Οκτωβρίου.
Εν προκειμένω η ερμηνεία που δίνεται είναι πως ο Covid είναι ένας εποχιακός ιός – όπως επίσης οι 4 κορωναϊοί του «κοινού κρυολογήματος». Εύλογα λοιπόν διαπιστώθηκε ο περιορισμός του στους καλοκαιρινούς μήνες, όπως συμβαίνει με όλους τους εποχιακούς αναπνευστικούς ιούς – ενώ είναι ξεκάθαρο πως έχει τελειώσει το πανδημικό του στάδιο και έχουμε εισέλθει στο ενδημικό. Δεν πρόκειται επομένως πιθανότατα για ένα δεύτερο κύμα, αλλά για ένα εποχιακό αποτέλεσμα – ενώ τα κρούσματα είναι ένας πολύ κακός τρόπος για να προσδιορισθεί πόσο ενεργός είναι ο ιός στον πληθυσμό.
Ειδικότερα, στο παράδειγμα της Σουηδίας, ο αριθμός των δοκιμών είναι τώρα 8 φορές υψηλότερος από ότι την άνοιξη – οπότε ο σωστός τρόπος είναι να εξετάζονται η νοσηλεία, οι εισαγωγές σε ΜΕΘ και οι θάνατοι, όσον αφορά την εξέλιξη του. Με δεδομένο δε το ότι, αυτοί οι αριθμοί αυξάνονται πολύ πιο αργά, σε σχέση με τον αριθμό των περιπτώσεων από τις δοκιμές, ο ιός έχει υποχωρήσει – αφού σήμερα πεθαίνουν 3 άτομα την ημέρα στη Σουηδία από Covid, όταν την άνοιξη 100 (γράφημα, πηγή). Την ίδια στιγμή, υπάρχουν 250 άτομα στη χώρα που πεθαίνουν από άλλες αιτίες – οπότε ο Covid ευθύνεται προς το παρόν για το 1,2% των θανάτων, ενώ είναι αντικείμενο προσοχής για το 99% των ανθρώπων!
Επίλογος
Στη Σουηδία, σε μία χώρα με επιβαρυντικό κλίμα για αναπνευστικές νόσους, έχουν πεθάνει μέχρι στιγμής περί τα 6.000 άτομα από Covid – δηλαδή το 0,06% του πληθυσμού της των 10 εκ. Με δεδομένο τώρα πως η ασυλία προϋποθέτει μόλυνση του 50% του πληθυσμού, ενώ ο πληθυσμός της είναι 10 εκ., το 50% είναι 5 εκ. και το 0,12% των 5 εκ. είναι 6.000 – οπότε πιθανότατα έχει επιτευχθεί η ασυλία του κοπαδιού. Σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με τον ΠΟΥ (πηγή) έχουν μέχρι στιγμής μολυνθεί 750 εκ. άνθρωποι, ενώ έχουν πεθάνει 1 εκ. – άρα το ποσοστό θανάτου είναι 0,13%
Γενικότερα στον πλανήτη, η θνησιμότητα υπολογίζεται από 0,12%, η ίδια περίπου με τη γρίπη – οπότε εύλογα αναρωτιέται κανείς γιατί κλειδώνονται οι οικονομίες, για μία ασθένεια που δεν είναι χειρότερη από τη γρίπη. Λίγο αργότερα, ο ΠΟΥ κυκλοφόρησε μία ανάλυση του Έλληνα καθηγητή Ι. Ιωαννίδη, σύμφωνα με την οποία ο Covid θα έχει ποσοστό θνησιμότητας 0,23% (πηγή) – δηλαδή, ένας στους 434 μολυσμένους θα πεθαίνουν από την ασθένεια. Για άτομα δε κάτω των 70 ετών το ποσοστό εκτιμήθηκε στο 0,05% – δηλαδή σε έναν στους 2.000 μολυσμένους.
Όποιο ποσοστό και αν είναι σωστό, το 0,12%, το 0,13% ή το 0,23%, η πανδημία της γρίπης του 2018 θεωρείται πως είχε θνησιμότητα 2,5% – δηλαδή 11πλάσιο από το ανώτατο δυνατόν του Covid του κ. Ιωαννίδη (ένας στους 40 μολυσμένους) ή 19πλάσιο σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Ο δε μέσος άνθρωπος που πεθαίνει από τον Covid είναι άνω των 80 ετών, με πολλαπλές υποκείμενες νόσους – επομένως, με πολύ χαμηλό προσδόκιμο ζωής.
Αντίθετα, ο μέσος άνθρωπος που πέθαινε από την πανδημία του 1918 ήταν ηλικίας 20 ετών – με περίπου ακόμη 50 έτη προσδόκιμο ζωής. Ως εκ τούτου, εάν πολλαπλασιάσει κανείς αυτό το γεγονός με το 19πλάσιο ποσοστό θανάτου, η πανδημία του 1918 ήταν στην πραγματικότητα 950 φορές πιο θανατηφόρα από τον Covid, όσον αφορά τη συντόμευση της ζωής των ανθρώπων. Καμία σύγκριση δηλαδή.
Από την άλλη πλευρά, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν λανθασμένα πως οι ιοί του κρυολογήματος είναι αβλαβείς – αν και στην πραγματικότητα, μεταξύ των ηλικιωμένων με υποκείμενα νοσήματα, είναι θανατηφόροι. Εν προκειμένω, σύμφωνα με μία μελέτη από το 2007 (πηγή), ο ρινικός ιός είναι πιο θανατηφόρος από τη γρίπη για τους ηλικιωμένους – με ποσοστό 10% για αυτούς που προσβάλλονται. Για τους αδύναμους ηλικιωμένους που εισήχθησαν λόγω γρίπης σε νοσοκομείο, το ποσοστό θνησιμότητας είναι 7%.
Στο παράδειγμα της Σουηδίας τώρα που έχει υιοθετήσει μία πολύ πιο χαλαρή πολιτική, από τον Ιανουάριο έως το Σεπτέμβριο του 2020 παρουσιάσθηκαν 687 θάνατοι ανά 100.000 κατοίκους (πηγή) – όσο περίπου το 2015, όπου δεν υπήρχε καμία πανδημία. Για την ακρίβεια, το ποσοστό θνησιμότητας στη Σουηδία το 2020 είναι 2,7% σε ετήσια βάση υψηλότερο από το μέσον όρο των προηγουμένων πέντε ετών – οπότε εντός των περιθωρίων σφάλματος.
Όπως τεκμηριώνουν πάντως οι γιατροί της χώρας, οι περισσότεροι άνθρωποι που πέθαναν από Covid ήταν τόσο ηλικιωμένοι, τόσο αδύναμοι και με τόσες υποκείμενες ασθένειες που θα πέθαιναν ακόμη και αν δεν υπήρχε ο Covid – ενώ αρκετοί χαρακτηρίσθηκαν ως θύματα του Covid, όπως συμβαίνει και σε άλλα κράτη, ενώ πέθαναν από κάτι άλλο. Στο γράφημα αριστερά αναφέρονται οι εκτιμώμενοι θάνατοι αποδιδόμενοι στη γρίπη στην Ελλάδα, σε διάφορα έτη (πηγή, σελίδα 24).
Γιατί λοιπόν τα κλειδώματα σε όλες τις άλλες χώρες, ειδικά στη χρεοκοπημένη Ελλάδα που θα προκαλέσουν περισσότερους θανάτους από φτώχεια, παρά από τον Covid; Γιατί πρέπει κανείς να αποδέχεται ότι του σερβίρουν οι κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ, Για να μην ποδοπατηθεί από την αγέλη; Γιατί να μην στηρίζεται στις επιστημονικές μελέτες των επιδημιολόγων που δεν χρηματίζονται από τις φαρμακευτικές εταιρίες ή που απλά κάνουν ότι τους λένε οι κυβερνήσεις; Γιατί δεν δημοσιεύουν οι επίσημοι επιδημιολόγοι ανάλογες με την παραπάνω μελέτες που να αποδεικνύουν πως είναι λανθασμένες; Δεν έχουμε δικαίωμα στην αντικειμενική ενημέρωση;
Υστερόγραφο: Η Σουηδία, μία βιομηχανική χώρα που στηρίζεται στις εξαγωγές όπως η Γερμανία, με ένα πολύ καλύτερο κοινωνικό κράτος όμως, παρουσίασε πτώση στο ΑΕΠ της 8,2% το δεύτερο τρίμηνο του 2020 – έναντι 11,7% της Γερμανίας και 15,2% της μη βιομηχανικής Ελλάδας που στηρίζεται στον τουρισμό και φυσικά δεν θα έπρεπε. Τον Αύγουστο η βιομηχανική παραγωγή της Σουηδίας αυξήθηκε κατά 6,7% έναντι 0,7% της Ευρωζώνης, 1,3% της Γαλλίας, -0,7% της Γερμανίας και -1,1% της Ελλάδας!
Κλείνουμε με μερικές απορίες: Για πόσον καιρό ακόμη θα μπορεί να κρύβεται η παγκόσμια ύφεση, να αποφεύγεται το νομοτελειακό κραχ στα χρηματιστήρια (ανάλυση), να αποκρύπτεται η ανεξέλεγκτη υπερχρέωση κρατών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών, οι φούσκες που δημιούργησαν οι κεντρικές τράπεζες κοκ., κυρίως λόγω της μη ισορροπημένης αναδιανομής των εισοδημάτων και της ληστρικής πολιτικής χωρών όπως η Γερμανία, πίσω από τον Covid 19; Πόσο ακόμη θα μπορεί να κρύβει η ελληνική κυβέρνηση της αποτυχημένη οικονομική της πολιτική που έχει εκτοξεύσει τα δίδυμα χρέη και τα ελλείμματα της χώρας μας στη στρατόσφαιρα, πίσω από κλειδώματα;
Πώς έβγαλε αλήθεια το συμπέρασμα πως το κλείσιμο της μαζικής εστίασης θα μειώσει το ΑΕΠ μας κατά 1,5% στο 10% που εμείς προβλέψαμε από την αρχή; Πού στηρίζεται επιστημονικά πως η μαζική εστίαση αυξάνει τους κινδύνους μετάδοσης του ιού και όχι τα μέσα μαζικής μεταφοράς, στα οποία οι άνθρωποι στοιβάζονται ο ένας επάνω στον άλλο; Πόσο ανόητους θεωρεί όλους εμάς τους Έλληνες;
Βιβλιογραφία: ΠΟΥ, H. Rosenbusch



