Ευρωομόλογο – The Analyst
ΞΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ευρωομόλογο

.

Ένα ευρωομόλογο για να είναι αντάξιο του ονόματος του δεν θα πρέπει να προσμετρείται στα εθνικά χρέη, αλλά να αποτελεί νέο καθολικό χρέος της ευρωζώνης που θα καταγράφεται σε χωριστό λογαριασμό, όπως είναι για παράδειγμα το ομοσπονδιακό χρέος των ΗΠΑ σε σχέση με κάθε πολιτεία. Θα αντιτείνει κάποιος ότι στις ΗΠΑ, υπάρχει πάντα η FED που μπορεί να το αποπληρώσει κόβοντας χρήμα, ενώ τέτοια δυνατότητα απαγορεύεται να υπάρχει στην ευρωζώνη. Σωστό μεν, αλλά δεν είναι η μόνη δυνατότητα. Το ευρωομόλογο μπορεί να εξοφλείται από τον Κοινοτικό Προϋπολογισμό, αφού βεβαίως ο τελευταίος αυξηθεί επαρκώς είτε εξ ιδίων πόρων είτε από έναν νέο υπερεθνικό φόρο που μπορεί να θεσπιστεί επί τούτου στο πλαίσιο της νέας οικονομικής διακυβέρνησης. Εννοείται ότι η μαζική στήριξη του ευρωομολόγου από το πρόγραμμα διευκόλυνσης της ΕΚΤ θα κάνει την αξιοπιστία του ακόμα ισχυρότερη και την αποπληρωμή του πιο εύκολη. Μια πιο φιλόδοξη παραλλαγή είναι η έκδοση να γίνει με μεγάλη ή απεριόριστη διάρκεια, όπως οι διηνεκείς ομολογίες (consols), που δεν θα χρειαστεί ποτέ να αποπληρωθούν και η εξυπηρέτηση τους θα γίνεται άνετα από τον κοινοτικό προϋπολογισμό.

.

Ξένη Δημοσίευση

– του Ν. Χριστοδουλάκη

Η επέλαση της πανδημίας ανέδειξε το ζήτημα μιας παρέμβασης μεγάλης κλίμακας στην ευρωζώνη και ξανάφερε στο προσκήνιο την αναπτυξιακή παρότρυνση της ΕΚΤ. Αν και απέφυγε προσεκτικά να αναφέρει την «απαγορευμένη» λέξη για ευρωομόλογα, η ΕΚΤ τόνισε εξαρχής ότι απαιτείται χρηματοδοτική δύναμη πυρός άνω του 1,5 τρις €, δηλαδή τριπλάσια από αυτήν που εγκρίθηκε. Μόνο σε αυτό το επίπεδο θα γινόταν συγκρίσιμη (αν και πάλι αναλογικά υποδεέστερη) των αντίστοιχων παρεμβάσεων που εξαγγέλθηκαν στις ΗΠΑ και την Βρετανία. Επειδή όμως τέτοια ποσά δεν υπάρχουν ούτε στα αποθεματικά του ESM, ούτε στις εγγυήσεις που μπορούν να δοθούν από άλλους πιστωτικούς οργανισμούς της ΕΕ, η μόνη εκδοχή που απομένει να την υλοποιήσει –όταν αργά ή γρήγορα έλθει η στιγμή– θα ήταν μία μαζική έκδοση ευρωομολόγων.

Αυτό πρέπει να είναι το σχέδιο πλεύσης της ευρωζώνης τα επόμενα χρόνια, χωρίς γεωγραφικές εμμονές και ηθικοπλαστικά απομεινάρια που επιβιώνουν από την εποχή της αποτυχημένης διαχείρισης της κρίσης χρέους πριν από δέκα χρόνια. Οι διαφωνίες αυτές δεν έχουν πλέον ούτε πολιτικό μέλλον, ούτε ηθική αξία. Εξίσου ανεδαφικές είναι οι απειλές του τύπου «αν δεν μας τα δώσετε θα φύγουμε». Και οι δύο πλευρές, επικαλούνται τις οργισμένες μειοψηφίες που τάχα θα στραφούν εναντίον της ενωμένης Ευρώπης αν τολμήσει να υιοθετήσει το ευρωομόλογο οι μεν ή αν επιμένει να το αρνείται οι δε. Αγνοούν όμως και οι δύο τις μεγάλες πλειοψηφίες του Βορρά και του Νότου που θα ήθελαν την ενδυνάμωση της ΕΕ, απλούστατα γιατί ξέρουν ότι κάθε εναλλακτική χωρίς αυτήν θα ήταν χειρότερη.

Σήμερα, και αφού πλήρωσε ακριβά τις τυχοδιωκτικές πολιτικές όσων ήθελαν να προκαλέσουν υπαρξιακό ρήγμα στο ευρώ, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών σε κάθε χώρα του Νότου ξέρει ότι τίποτα καλύτερο δεν θα μπορούσε να καταφέρει αν ήταν μόνη της, γιατί απλούστατα αν εξέδιδε δικά της ομόλογα δεν θα τα ήθελε κανείς και αν έκοβε δικό της χρήμα θα το απαξίωνε πολύ σύντομα ο πληθωρισμός. Και η μεγάλη πλειοψηφία του Βορρά, αφού πλήρωσε με τη δική της χαμηλή ανάπτυξη την ιταμή απαξίωση και τη βαθειά ύφεση των χωρών του Νότου, ξέρει πλέον ότι χωρίς αυτές όχι μόνο δεν θα υπήρχαν ανοιχτές και πρόθυμες αγορές για τα προϊόντα του, αλλά κυρίως δεν θα είχε ούτε κλάσμα της πρόσβασης στην παγκόσμια οικονομία ή της όποιας επιρροής έχει με χίλια βάσανα αποκτήσει στη διεθνή γεωπολιτική.

Ακόμα περισσότερο γιατί η βόρεια και η νότια οργή που παράγεται σήμερα εναντίον της ΕΕ επειδή ίσως βγουν ή επειδή δεν βγαίνουν τα ευρωομόλογα αντιστοίχως, αύριο θα είναι πρόθυμες να συνασπιστούν σε μια από κοινού απειλή εναντίον των δημοκρατικών αξιών και θεσμών στις ευρωπαϊκές χώρες. Όπως μας διδάσκει η Ιστορία, η ζημιά από μια τέτοια πολιτική πανδημία θα είναι πολύ μεγαλύτερη.

Για να καταστεί όμως εφικτή η έκδοση ευρωομολόγων στην απαιτούμενη κλίμακα, χρειάζεται να ξεκαθαριστούν οι κανόνες διάθεσης στα κράτη-μέλη και επίσης ο στόχος που θα έχουν. Κάμποσοι μέχρι τώρα θεωρούν ότι τα ευρωομόλογα θα είναι άλλη μια συνηθισμένη έκδοση στις αγορές την οποία θα αναλαμβάνουν αναλογικά οι 19 χώρες της ευρωζώνης (ή και όλης της ΕΕ), αντί για κάθε μία χωριστά. Μετά όμως τα ποσά που λαμβάνει κάθε χώρα θα τα εγγράφει στο δικό της εθνικό χρέος.

Η εκδοχή αυτή ωφελεί τις χώρες του Νότου μόνο κατά την έκταση που η από κοινού έκδοση μετριάζει κάπως το κόστος δανεισμού που διαφορετικά θα είχαν οι επιμέρους εκδόσεις κάθε κράτους. Στην περίοδο της κρίσης χρέους κάτι τέτοιο θα ήταν από μόνο του σημαντικό γιατί πολλές χώρες του Νότου είχαν απαγορευτικό κόστος δανεισμού και θα έβρισκαν διέξοδο με την από κοινού έκδοση. Όμως στη σημερινή συγκυρία των ιδιαίτερα χαμηλών επιτοκίων το όφελος αυτό είναι δευτερεύον. Επιπλέον, οι δυσκολίες που θα έχουν οι λαμβάνουσες χώρες από την αύξηση του χρέους τους θα δικαιώσει τους σημερινούς επικριτές της υιοθέτησης τους.

Ένα ευρωομόλογο για να είναι αντάξιο του ονόματος του δεν θα πρέπει να προσμετρείται στα εθνικά χρέη, αλλά να αποτελεί νέο καθολικό χρέος της ευρωζώνης που θα καταγράφεται σε χωριστό λογαριασμό, όπως είναι για παράδειγμα το ομοσπονδιακό χρέος των ΗΠΑ σε σχέση με κάθε πολιτεία. Θα αντιτείνει κάποιος ότι στις ΗΠΑ, υπάρχει πάντα η FED που μπορεί να το αποπληρώσει κόβοντας χρήμα, ενώ τέτοια δυνατότητα απαγορεύεται να υπάρχει στην ευρωζώνη. Σωστό μεν, αλλά δεν είναι η μόνη δυνατότητα.

Το ευρωομόλογο μπορεί να εξοφλείται από τον Κοινοτικό Προϋπολογισμό, αφού βεβαίως ο τελευταίος αυξηθεί επαρκώς είτε εξ ιδίων πόρων είτε από έναν νέο υπερεθνικό φόρο που μπορεί να θεσπιστεί επί τούτου στο πλαίσιο της νέας οικονομικής διακυβέρνησης. Εννοείται ότι η μαζική στήριξη του ευρωομολόγου από το πρόγραμμα διευκόλυνσης της ΕΚΤ θα κάνει την αξιοπιστία του ακόμα ισχυρότερη και την αποπληρωμή του πιο εύκολη. Μια πιο φιλόδοξη παραλλαγή είναι η έκδοση να γίνει με μεγάλη ή απεριόριστη διάρκεια, όπως οι διηνεκείς ομολογίες (consols), που δεν θα χρειαστεί ποτέ να αποπληρωθούν και η εξυπηρέτηση τους θα γίνεται άνετα από τον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Εξίσου σημαντική είναι και η στόχευση που θα έχει η χρηματοδότηση με ευρωομόλογα. Αν οι ανάγκες της τρέχουσας ύφεσης καλυφθούν σε μεγάλο βαθμό από το πρόσφατο πακέτο των 540 δις €, τα ευρωομόλογα πρέπει να στηρίξουν ένα μακροχρόνιο πρόγραμμα ανόρθωσης της οικονομίας, αλλά και αναγέννησης της ευρωπαϊκής κοινωνίας όπως τόνισαν πολλοί οικονομολόγοι σε μια πρόσφατη έκκληση για να εκδοθούν τα European Renaissance Bonds (ERB).

Το Ταμείο Ανόρθωσης θα είναι το όχημα για όσα δεν έγιναν τα προηγούμενα χρόνια στον τομέα των επενδύσεων στην παραγωγή ώστε η κάθε οικονομία να αντέχει καλύτερα στις διαδοχικές κρίσεις, όπως επίσης στον τομέα της εκπαίδευσης και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής ώστε το οικονομικό μοντέλο να γίνει περισσότερο αποδοτικό, ασφαλές και βιώσιμο. Συν οι προκλήσεις που βγήκαν στην επιφάνεια με την πανδημία, όπως για παράδειγμα να επιταχυνθεί ο ψηφιακός μετασχηματισμός για μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στις δημόσιες πρωτοβουλίες, καθώς επίσης να βελτιωθεί ριζικά το σύστημα δημόσιας υγείας με πρόσθετο ανθρώπινο δυναμικό αλλά και νέα μεγάλα προγράμματα στην έρευνα και τεχνολογία, την έλλειψη των οποίων φανέρωσε η πρόσφατη παραίτηση του αρμόδιου Διευθυντή της ΕΕ.

(πηγή)


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×
Don`t copy text!