Η άμεση ανάγκη ενός νέου προϋπολογισμού – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η άμεση ανάγκη ενός νέου προϋπολογισμού

.

Θεωρούμε πως η βασικότερη υποχρέωση της κυβέρνησης είναι το σταμάτημα του ξεπουλήματος, η κατάθεση ενός έκτακτου προϋπολογισμού για το 2020 και η συζήτηση του στη Βουλή – αφού έχουν αλλάξει τα πάντα σε σχέση με τον υφιστάμενο, από την πλευρά της εθνικής μας άμυνας, του μεταναστευτικού και φυσικά της Οικονομίας. Δεν ισχύει πια καμία από τις προηγούμενες διεθνείς και εθνικές προβλέψεις, ούτε τα βασικά μεγέθη του – όπως τα δημόσια έσοδα, οι δαπάνες, το έλλειμμα, το προβλεπόμενο ΑΕΠ, το δημόσιο χρέος ως προς το ΑΕΠ κοκ. Επομένως πρέπει να κατατεθεί άμεσα ένας καινούργιος, αμέσως μετά τις αποφάσεις της συνόδου κορυφής – έτσι ώστε να συμπεριλαμβάνει (α) όλα τα κεφάλαια και τους τρόπους, με τα οποίους θα μας στηρίξει η ΕΕ, μαζί με τα ανταλλάγματα που θα ζητήσει η Γερμανία (β) όλα τα μέτρα που προτίθεται να υιοθετήσει η κυβέρνηση για το 2020 – όχι μήνα προς μήνα ή βλέποντας και κάνοντας, καθώς επίσης (γ) το πού και πώς θα βρεθούν τα χρήματα για τα δημοσιονομικά και τα ταμειακά μέτρα, καθώς επίσης για τις εγγυήσεις. Διαφορετικά θα είναι σαν να βαδίζει η χώρα χωρίς πυξίδα, σε αχαρτογράφητα νερά – οπότε εύλογα θα καταλήξει ξανά σε έναν ακόμη πιο επικίνδυνο γκρεμό. Η Ελλάδα πρέπει να πάψει να στηρίζεται σε τόσο μεγάλο βαθμό στον τουρισμό, κάνοντας τα πάντα για να αναπτυχθεί η πρωτογενής παραγωγή, η μεταποίηση και η βιομηχανία – έτσι ώστε να βγει από την καινούργια κρίση κερδισμένη και πιο δυνατή, με όλα τα απαραίτητα εφόδια για το μέλλον. Μπορεί να το κάνει και πρέπει να διεκδικήσει αυτά που της οφείλονται, ενώ σήμερα είναι η τελευταία της ευκαιρία – την οποία θα ήταν έγκλημα να χάσει, συνεχίζοντας την ντροπιαστική πολιτική της υποτέλειας, των υποκλίσεων και της επαιτείας απέναντι στη Γερμανία.  

  .

“Ο προτεσταντικός σκοταδισμός, το ιδεολογικό πείσμα και οι γεωπολιτικές σκοπιμότητες της Γερμανίας, εμποδίζουν και θα συνεχίσουν να εμποδίζουν την Ευρώπη να ανταποκριθεί κατάλληλα στην πανδημία «Κορώνα» – πόσο μάλλον να ενωθεί πραγματικά.”

.

Ανάλυση

Εμείς οι Έλληνες είμαστε αντικειμενικά ένας υπερήφανος, αξιοπρεπής και ικανός λαός που υπομένει τουλάχιστον τα τελευταία δέκα χρόνια, με μία εντυπωσιακή καρτερικότητα, καθώς επίσης με μία ανεξάντλητη υπομονή, απίστευτα μαρτύρια – τα οποία οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στις ανεπαρκείς, διεφθαρμένες κυβερνήσεις μας που μας υποχρέωσαν έως το 2009, διαχειρίσθηκαν άθλια την κρίση του 2010, μας χρεοκόπησαν το 2012 με το PSI υποθηκεύοντας χωρίς λόγο την πατρίδα μας και όλους εμάς, ενώ μας έδωσαν τη χαριστική βολή το 2015.

Στις κυβερνήσεις που δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για τη δημιουργία ενός σταθερού, σοβαρού πλαισίου λειτουργίας της οικονομίας και της κοινωνίας μας – χωρίς το οποίο κανένα κράτος δεν μπορεί να προοδεύσει, ακόμη και μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, όπως η Ελλάδα.

Παρέδωσαν δε την εθνική μας κυριαρχία χωρίς καν να μας ρωτήσουν σε μία αυταρχική, φασιστική ξένη κυβέρνηση που δεν ήθελε μόνο να διασώσει τις δικές της τράπεζες εις βάρος μας – αλλά, επί πλέον, να μας ληστέψει, μετατρέποντας τη χώρα μας σε εσαεί αποικία χρέους της. Στον Σόιμπλε και στη Merkel που, σε μία κατ’ επίφαση ενωμένη ΕΕ, υπηρετούν το ιστορικό δόγμα της χώρας τους «Η Γερμανία πάνω από όλα» – εκμεταλλευόμενοι ακόμη και τη σημερινή πανδημία, για να κυριαρχήσουν εν πρώτοις στην Ιταλία (ανάλυση) και στην Ισπανία (ανάλυση), ενώ αμέσως μετά σε ολόκληρη την υπόλοιπη Ευρώπη.

Έχοντας υποφέρει λοιπόν τα πάνδεινα από μία πτώση του ΑΕΠ μας κατά 25%, συν την άνοδο των υπολοίπων εταίρων μας κατά μέσον όρο τουλάχιστον 10%, άρα πάνω από 35% συγκριτικά, καλούμαστε σήμερα να ανταποκριθούμε σε μία ακόμη πτώση της τάξης του 10% – παγκόσμια αυτή τη φορά, όπου πολλές χώρες θα καταλάβουν τι ακριβώς έχουμε βιώσει τα τελευταία δέκα χρόνια.

Το θέμα είναι όμως πως δεν διαθέτουμε πια κανένα όπλο ή «λίπος» για να τα καταφέρουμε, αφού η Οικονομία μας είναι σε τρισχειρότερη θέση σε σχέση με το 2010 – για παράδειγμα το δημόσιο χρέος μας έχει υπερβεί το 180% έναντι 125% το 2010, το κόκκινο ιδιωτικό το 170% έναντι 10% το 2010, οι τράπεζες είναι χρεοκοπημένες και αφελληνισμένες από υγιείς τότε, το σύστημα υγείας μας αποδεκατισμένο (κακούργημα το κλείσιμο νοσοκομείων, πηγή), οι μισθού κατακρεουργημένοι κοκ. Υπενθυμίζουμε δε πως το ΔΝΤ, ακόμη και το 2016, είχε γράψει τα εξής (πηγή):

“Το χρέος της Ελλάδας είναι κατά πολύ μη βιώσιμο, και όσες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να γίνουν, το χρέος δεν θα ξαναγίνει βιώσιμο χωρίς σημαντική ελάφρυνση του…. Εν κατακλείδι, το ΔΝΤ δεν είναι αυτό που απαιτεί περισσότερη λιτότητα, είτε τώρα, είτε σαν μέσο για να μειωθεί η ανάγκη για την ελάφρυνση του χρέους σε μεσοπρόθεσμη βάση. Για να είμαστε πιο ευθείς, αν η Ελλάδα συμφωνεί με τους Ευρωπαίους εταίρους της για φιλόδοξους δημοσιονομικούς στόχους, μην κατακρίνετε το ΔΝΤ ότι αυτό επιμένει για λιτότητα, όταν ζητάμε να δούμε τα μέτρα που απαιτούνται για να κάνουν τέτοιους στόχους αξιόπιστους”.

Μπορεί λοιπόν να γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε για να διασωθεί η χώρα από τα δυσμενή αποτελέσματα της πανδημίας (ανάλυση), αλλά δεν έχουμε κανένα δικό μας μέσον, παραμένοντας αλυσοδεμένοι στη γερμανική ΕΕ – οπότε εξαρτώμεθα απόλυτα από τις διαθέσεις της Γερμανίας που, ότι και αν αποφασίσει, θα απαιτήσει ξανά δυσανάλογα μεγάλα ανταλλάγματα. Πιθανότατα εθνικές παραχωρήσεις στο μεταναστευτικό ή όπου αλλού – ενώ με μία κυβέρνηση καθαρά γερμανόφιλη, χωρίς καμία διάθεση κριτικής, θα πρέπει να υπολογίζουμε με τα χειρότερα.

Οι δυνατότητες μας

Συνεχίζοντας, το υπουργείο οικονομικών έχει δρομολογήσει κάποια αρχικά μέτρα που έχουν ένα δημοσιονομικό κόστος (=προστίθενται στο έλλειμμα του προϋπολογισμού, οπότε και στο δημόσιο χρέος, όπως οι επιδοτήσεις των εργαζομένων με 800 €) της τάξης του 3,5 % του ΑΕΠ κατά τον υπουργό ή 6,8 δις €. Επίσης κάποια ταμειακά (=δεν προστίθενται στο έλλειμμα, αφού πρόκειται για αναβολές πληρωμών, όπως της εξόφλησης φόρων), κρατικές εγγυήσεις και τραπεζικά – τα οποία όμως εξαρτώνται από τις τράπεζες.

Δεν έχει δώσει όμως καμία απάντηση, ούτε για το από πού θα βρει τα χρήματα, ούτε για το πώς θα διαχειρισθεί τα αυξημένα ελλείμματα και την εκτόξευση του δημοσίου χρέους ως προς ένα χαμηλότερο ΑΕΠ – σε επίπεδα άνω του 200%. Για παράδειγμα η Γερμανία, με ΑΕΠ 3,43 τρις € (πηγή), ανακοίνωσε δημοσιονομικά μέτρα ύψους 353,3 δις € ή 10,3% του ΑΕΠ της – αναφέροντας πως θα δανεισθεί νέα χρήματα ύψους 156 δις € από τις αγορές, ενώ τα υπόλοιπα θα προέλθουν από τα πλεονάσματα/αποθέματα της. Όσον αφορά δε τις εγγυήσεις που θα παρέχει το δημόσιο στις επιχειρήσεις, ανακοίνωσε 819,7 δις € – κυρίως με τη βοήθεια ενός οργανισμού σταθεροποίησης της οικονομίας της που θα ιδρύσει (500 δις €), καθώς επίσης της κρατικής επενδυτικής της τράπεζας KfW (πηγή).

Καμία αναφορά λοιπόν στο QE της ΕΚΤ που έτσι και αλλιώς δεν προσφέρει νέα κεφάλαια, αλλά απλά στηρίζει τα χαμηλά επιτόκια των υφισταμένων ομολόγων – σε αντίθεση με την Ελλάδα που θριαμβολογεί, παρά το ότι θα συμμετέχει με μόλις 12 δις €. Επίσης καμία αναφορά σε οποιαδήποτε άλλη στήριξη μέσω της ΕΕ – θεωρώντας πολύ σωστά πως εφόσον προκύψει, θα είναι μία επί πλέον βοήθεια.

Στα πλαίσια αυτά, θεωρούμε πως η βασικότερη υποχρέωση της κυβέρνησης είναι η κατάθεση ενός έκτακτου προϋπολογισμού για το 2020 και η συζήτηση του στη Βουλή – αφού έχουν αλλάξει τα πάντα σε σχέση με τον υφιστάμενο, από την πλευρά της εθνικής μας άμυνας, του μεταναστευτικού και φυσικά της Οικονομίας. Δεν ισχύει καμία από τις προηγούμενες διεθνείς και εθνικές προβλέψεις, ούτε τα βασικά μεγέθη του – όπως τα δημόσια έσοδα, οι δαπάνες, το έλλειμμα, το προβλεπόμενο ΑΕΠ, το δημόσιο χρέος ως προς το ΑΕΠ κοκ. Επομένως πρέπει να κατατεθεί άμεσα ένας καινούργιος, αμέσως μετά τις αποφάσεις της συνόδου κορυφής – έτσι ώστε να συμπεριλαμβάνει

(α) όλα τα κεφάλαια και τους τρόπους, με τα οποίους θα μας στηρίξει η ΕΕ, μαζί με τα ανταλλάγματα που θα απαιτήσει η Γερμανία, (β) όλα τα μέτρα που προτίθεται να υιοθετήσει η κυβέρνηση για το 2020 όπως η Γερμανία – όχι μήνα προς μήνα ή βλέποντας και κάνοντας και (γ) το πού και πώς θα βρεθούν τα χρήματα για τα δημοσιονομικά και τα ταμειακά μέτρα, καθώς επίσης για τις εγγυήσεις.

Διαφορετικά θα είναι σαν να βαδίζει η χώρα χωρίς πυξίδα, σε αχαρτογράφητα νερά – οπότε εύλογα θα καταλήξει ξανά σε έναν ακόμη πιο επικίνδυνο γκρεμό. Εν προκειμένω, η πλειοδοσία μέτρων εκ μέρους της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης για κομματικές σκοπιμότητες δεν βοηθάει, το να αναφέρει ο υπουργός οικονομικών «αύξηση του αποθεματικού κατά 5 δις €» χωρίς να λέει όταν ερωτάται πού θα τα βρει δεν βοηθάει, το να ενοχοποιούνται οι Πολίτες για μη τήρηση των μέτρων προστασίας δεν βοηθάει, το να θριαμβολογούμε για τα χαμηλότερα κρούσματα ή τους θανάτους από άλλες χώρες για επικοινωνιακούς λόγους χωρίς να γνωρίζουμε τις πραγματικές αιτίες όπως για παράδειγμα το κλίμα δεν βοηθάει κοκ. Αυτό που χρειάζεται είναι εφικτά μέτρα, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, υπό τις εξής δύο βασικές συνθήκες (πηγή):

(α) Συνθήκες «Κορώνα» βραχυπρόθεσμα: Το επίπεδο των τιμών μειώνεται και το ΑΕΠ μειώνεται ακόμη περισσότερο, τόσο από την πλευρά της ζήτησης, όσο και από την πλευρά της προσφοράς. Εν προκειμένω, η σωστή οικονομική πολιτική είναι η εξής: η σταθεροποίηση της προσφοράς, μέσω της στήριξης των επιχειρήσεων για να μη χρεοκοπήσουν, για να μη μετατραπεί δηλαδή η κρίση ρευστότητας τους σε κρίση φερεγγυότητας, με τη βοήθεια της παροχής ρευστότητας. Από την πλευρά της τόνωσης της ζήτησης δεν πρέπει να ληφθεί κανένα μέτρο, αφού οι άνθρωποι μένουν σπίτι – εκτός από την παροχή των μισθών των εργαζομένων ή μέρους τους με εισοδηματικά κριτήρια, για την κάλυψη των βασικών τους αναγκών.

(β) Συνθήκες «Κορώνα» μακροπρόθεσμα: Το επίπεδο των τιμών αυξάνεται και το ΑΕΠ αυξάνεται λιγότερο από προηγουμένως ή μειώνεται. Εν προκειμένω, η σωστή οικονομική πολιτική είναι η εξής: διαρθρωτικά μέτρα, όπως η μείωση του φόρου εισοδήματος, των ασφαλιστικών εισφορών, οι επιδοτήσεις του προσωπικού κλπ., με τη βοήθεια των οποίων θα ισχυροποιούνται οι επιχειρήσεις. Από την πλευρά της ζήτησης καμία τόνωση της τύπου Keynes – αφού η αύξηση της θα προκαλούσε την ακόμη μεγαλύτερη άνοδο του πληθωρισμού σε συνθήκες ύφεσης (στασιμοπληθωρισμός).

Εμείς αυτό θα απαιτήσουμε με όλα τα μέσα που έχουμε στη διάθεση μας – έναν νέο, εφικτό και ρεαλιστικό προϋπολογισμό για το 2020, ο οποίος να στηρίζεται στα παραπάνω, με κέντρο βάρους την αλλαγή του αποτυχημένου οικονομικού μας μοντέλου. Αυτόν πρέπει να κρίνουμε με δικές μας προτάσεις και όχι το καθημερινό «βλέποντας και κάνοντας» της κυβέρνησης – το οποίο οδηγεί στο χάος.

Επίλογος

Κλείνοντας, η Ελλάδα πρέπει να πάψει να στηρίζεται σε τόσο μεγάλο βαθμό στον τουρισμό που ασφαλώς δεν είναι βιομηχανία, πόσο μάλλον βαριά, κάνοντας τα πάντα για να αναπτυχθεί η πρωτογενής παραγωγή, η μεταποίηση και η πραγματική βιομηχανία – έτσι ώστε να βγει από την καινούργια κρίση κερδισμένη και πιο δυνατή, με όλα τα απαραίτητα εφόδια για το μέλλον. Διαρθρωτικά μέτρα «τύπου Τρόικας» πάντως σίγουρα δεν χρειάζεται – χρειάζεται όμως ένα σταθερό πλαίσιο λειτουργίας της οικονομίας και της κοινωνίας της, με την πιστή εφαρμογή των νόμων που υπάρχουν.

Μπορεί να το κάνει και πρέπει να διεκδικήσει αυτά που της οφείλονται (πολεμικές επανορθώσεις, Diesel Gate κλπ.) καταργώντας τα μνημόνια, ενώ σήμερα είναι η τελευταία της ευκαιρία – την οποία θα ήταν έγκλημα να χάσει, συνεχίζοντας την ντροπιαστική πολιτική της υποτέλειας, των υποκλίσεων και της επαιτείας απέναντι στη Γερμανία.

Με δεδομένο δε το ότι, καμία επιχείρηση και κανένα νοικοκυριό δεν μπορεί να λειτουργήσει με μέτρα που αλλάζουν από ημέρα σε ημέρα, αφού έτσι είναι αδύνατον να κάνει τις σωστές ενέργειες και προβλέψεις, η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να ανακοινώσει όλα τα οικονομικά μέτρα που θα πάρει για την αντιμετώπιση της διπλής κρίσης που βιώνει η Ελλάδα (μνημόνια και πανδημία) – με τη βοήθεια του νέου προϋπολογισμού που υποχρεούται να καταθέσει εντός του Απριλίου στη Βουλή, παύοντας να κυβερνάει με ΠΝΠ τύπου ORBAN.

Βασίλης Βιλιάρδος

Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Λύσης

Βουλευτής Επικρατείας


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!