Ο κορονοϊός, ο τουρκικός ιός και ο ιός Soros – The Analyst
ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

Ο κορονοϊός, ο τουρκικός ιός και ο ιός Soros

.

Κατά την άποψη μας ο τουρκικός ιός είναι πολύ πιο επικίνδυνος από τον κινεζικό για την Ελλάδα – από τον κορονοϊό που απειλεί να βυθίσει τον πλανήτη στην ύφεση και να τον οδηγήσει στο κραχ που αναμενόταν από αρκετό καιρό τώρα, με κριτήριο τις θηριώδεις φούσκες που έχουν σχηματιστεί στα χρηματιστήρια και στα ακίνητα. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως υποτιμούμε τον κορονοϊό, αλλά ότι δεν πρέπει να μας τρομοκρατήσει καταστρέφοντας ολοσχερώς την ήδη βαριά άρρωστη οικονομία μας – από την οποία άλλωστε εξαρτάται η οχύρωση μας απέναντι και στους δύο ιούς. Απαιτείται λοιπόν ψυχραιμία από όλους μας, καθώς επίσης σωστή λήψη προληπτικών μέτρων και για τους δύο ιούς, συν τον ιό του Soros – τους οποίους είμαστε ασφαλώς σε θέση να καταπολεμήσουμε, αρκεί να παραμείνουμε αποφασιστικοί και ενωμένοι.

.

Άποψη

Επιδρομή καταναλωτών στα Σούπερ Μάρκετ του Los Angeles, στο βαθύ κόκκινο όλα τα χρηματιστήρια του πλανήτη, στο ναδίρ η τιμή του πετρελαίου, στο ζενίθ του χρυσού, τρόμος στις αεροπορικές και ναυτιλιακές εταιρείες, άδεια εστιατόρια,  απόγνωση των εταιριών διανομής, καθώς επίσης καθίζηση του τουρισμού – λόγω του Κορωναιού. Όλες αυτές οι δυσμενείς εξελίξεις προδιαγράφουν ένα οδυνηρό 2020 ειδικά για την Ελλάδα – η ανάπτυξη της οποίας είχε ήδη μειωθεί στο 1% στο τέταρτο τρίμηνο του 2019, ενώ σε ποσότητες η ύφεση ήταν στο -0,7%.

Εάν δε προστεθεί σε όλα αυτά το μεταναστευτικό πρόβλημα, ο υβριδικός πόλεμος καλύτερα που διεξάγει εναντίον μας η Τουρκία με την πιθανότητα να εξελιχθεί σε συμβατικό, τότε δεν υπάρχει τίποτα που να μας κάνει να αισιοδοξούμε – πόσο μάλλον αφού το δημόσιο χρέος μας συνεχίζει την ανοδική του πορεία παρά το ξεπούλημα των πάντων, ενώ το κόκκινο ιδιωτικό είναι εκτός ελέγχου.

Στον ορίζοντα δε διαγράφονται οι μαζικές χρεοκοπίες των Ελλήνων με το νέο πτωχευτικό δίκαιο – ενώ το σχέδιο Ηρακλής, η συμπαιγνία δηλαδή των αφελληνισμένων τραπεζών και του δημοσίου, απαραίτητη προϋπόθεση του οποίου είναι οι μαζικοί πλειστηριασμοί των σπιτιών των Ελλήνων, φαίνεται πως θα απαιτήσει 12 δις € εγγυήσεις σε μετρητά (cash collateral), εις βάρος φυσικά του «μαξιλαριού» και του δημοσίου χρέους. Πόσο είναι το μαξιλάρι; Άγνωστο κατά το γραφείο προϋπολογισμού της Βουλής, αφού αποτελείται από τα 9,5 δις € της τελευταίας δόσης του τρίτου μνημονίου συν τα ανακυκλούμενα repos των αποταμιεύσεων των κρατικών και ασφαλιστικών οργανισμών που προϋπολογίζονταν στο θηριώδες ποσόν των 950 δις € για το 2019! (γράφημα).

Από την άλλη πλευρά, ο άσπονδος φίλος της Ελλάδας και ένθερμος υποστηρικτής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των προσφύγων, ο κ. G. Soros, με άρθρο του στους Financial Times (πηγή), απευθύνει έκκληση στην Ευρώπη να στηρίξει την Τουρκία για τα εγκλήματα του προέδρου Putin στη Συρία – τους εκ Μογγολίας γείτονες μας δηλαδή που μας επιτίθενται με ανθρώπινο όπλο τους παράνομους μετανάστες που έχουν οι ίδιοι προσκαλέσει από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και την Αφρική, για να τους χρησιμοποιήσουν με αυτόν τον απάνθρωπο τρόπο! Αλήθεια, η Ρωσία ξεκίνησε τον πόλεμο στη Συρία; Οι Τούρκοι είναι αμυνόμενοι ή επιτιθέμενοι στα εδάφη της; Στο άρθρο του πάντως γράφει τα εξής:

Από την αρχή της παρέμβασής της στη Συρία τον Σεπτέμβριο του 2015, η Ρωσία όχι μόνο προσπάθησε να διατηρήσει τον πιο πιστό αραβικό σύμμαχο της, τον πρόεδρο της Συρίας Assad. Ήθελε επίσης να ανακτήσει την περιφερειακή και παγκόσμια επιρροή που έχασε από την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.

“Ο Putin προσπάθησε να χρησιμοποιήσει την αναταραχή στη Μέση Ανατολή για να διαγράψει τα διεθνή πρότυπα και τις προόδους στο διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο που έγιναν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην πραγματικότητα, η δημιουργία της ανθρωπιστικής καταστροφής που έχει μετατρέψει σχεδόν 6 εκατομμύρια Σύριους σε πρόσφυγες δεν ήταν υποπροϊόν της στρατηγικής του Ρώσου Προέδρου στη Συρία. Ήταν ένας από τους κεντρικούς στόχους του.

Πιστεύω ότι ο κ. Assad είναι ο πιο βάρβαρος κυβερνήτης που είδε ο κόσμος από τον Ιωσήφ Στάλιν. Όταν ο λαός του εξεγέρθηκε εναντίον του, ανέπτυξε μια στρατιωτική στρατηγική που αποσκοπούσε να προκαλέσει τη μέγιστη δυνατή βλάβη στους πολιτικούς αντιπάλους του. Αυτός σκόπιμα στοχεύει νοσοκομεία, σχολεία και νηπιαγωγεία, προσπαθώντας να σκοτώσει ή να αποτρέψει τους φροντιστές. Έχει χρησιμοποιήσει δηλητηριώδη αέρια και χημικές επιθέσεις κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης που άφησε πάνω από μισό εκατομμύριο νεκρούς. Ο κ. Putin κατά το παρελθόν, του παρείχε την αεροπορική δύναμη χωρίς την οποία ο κ. Assad δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει τη στρατηγική του.

Τον Μάιο του 2019, η Ρωσία βομβάρδισε τέσσερα νοσοκομεία σε 12 ώρες, όπως αναλύεται από έρευνα της εφημερίδας New York Times. Μέχρι πρόσφατα, στις 26 Φεβρουαρίου του 2020, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, στόχος του ήταν 10 σχολεία σε μία μέρα, συμπεριλαμβανομένων των νηπιαγωγείων. Οι τοπικοί υπάλληλοι υγείας ισχυρίζονται ότι, δεδομένου ότι το συριακό καθεστώς και ο ρωσικός σύμμαχός του ξεκίνησαν την εκστρατεία για την επανάληψη του Idlib τον Απρίλιο του 2019, στοχεύθηκαν τουλάχιστον 49 ιατρικές εγκαταστάσεις. Μια άλλη έρευνα δείχνει ότι ο αριθμός μπορεί να είναι τόσο υψηλός όσο 60.

Η Ρωσία έχει επίσης στοχεύσει τουλάχιστον 14 στρατόπεδα που κατέχουν εσωτερικά εκτοπισμένα άτομα κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης για την Idlib. Τις τελευταίες εβδομάδες, οι επιθέσεις σε στρατόπεδα κοντά στα τουρκικά σύνορα πολλαπλασιάστηκαν, ωθώντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους προς την κατεύθυνση των τουρκικών συνόρων. Αυτό έχει πανικοβάλει την Άγκυρα, ωθώντας την να ενθαρρύνει τους πρόσφυγες που βρίσκονται ήδη στο έδαφός της να κατευθύνονται προς την Ευρώπη. Αυτό, με τη σειρά του, προκάλεσε κρίση προσφύγων στα σύνορα της Τουρκίας με την Ελλάδα.

Η κοινωνία των πολιτών της Συρίας και οι διεθνείς ομάδες για τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν επανειλημμένα επισημάνει αυτή τη συστηματική στόχευση πολιτών και βασικών πολιτικών υποδομών. Αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Καθώς η Ρωσία είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει το δικαίωμά του για βέτο – 14 φορές από την αρχή του πολέμου στη Συρία – για να εμποδίσει τις προσπάθειες λογοδοσίας. Αυτό περιλαμβάνει το βέτο, παράλληλα με την Κίνα, για ένα ψήφισμα που υποστηρίζεται από 65 χώρες και το υπόλοιπο Συμβούλιο Ασφαλείας που θα αναφερόταν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο σε εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν στη Συρία.

Η μόνη κυβέρνηση που έχει θέσει στρατιωτικές δυνάμεις για να υπερασπιστεί τους αμάχους που παγιδεύονται στο Idlib από τον κ. Assad και τον ρωσικό σύμμαχό του είναι η Τουρκία. Αεροπορικές επιθέσεις από ρωσικά αεροπλάνα (η Μόσχα έχει αρνηθεί το ρόλο τους) σκότωσε 34 Τούρκους στρατιώτες στα τέλη του περασμένου μήνα.

Αλλά η Τουρκία δεν τολμά να επιτεθεί άμεσα στη Ρωσία επειδή η ρωσική αεροπορία είναι ισχυρότερη από την Τουρκία. Η Ρωσία έχει πυρηνικά όπλα και η Τουρκία δεν έχει. Η Τουρκία επέλεξε αντί αυτού να αντιδράσει εναντίον των δυνάμεων του Assad χρησιμοποιώντας στρατιωτικά αεροσκάφη. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Putin έχει απομακρυνθεί ατιμώρητα από τη δολοφονία.

Από το 2014 προτρέπω την Ευρώπη να ξυπνήσει για την απειλή που η Ρωσία θέτει στα στρατηγικά της συμφέροντα, αν και σε διαφορετικό πλαίσιο και γεωγραφία. Η Ρωσία είχε εισβάλει στην Ουκρανία γνωρίζοντας ότι η Ευρώπη θα προσπαθήσει να αποφύγει οποιαδήποτε αντιπαράθεση με τη Μόσχα. Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει στο Idlib τώρα ακολουθεί το ίδιο μοτίβο: η Ευρώπη αποφεύγει μια αντιπαράθεση με τη Ρωσία σχετικά με τη πολιτική της στη Συρία, όταν πρέπει να την αντιμετωπίσει. Με την εστίαση στην κρίση των προσφύγων που δημιούργησε η Ρωσία, η Ευρώπη αντιμετωπίζει το σύμπτωμα και όχι την αιτία.

Μια Ευρώπη που έχει θέσει ως στόχο τον περιορισμό της εισροής προσφύγων πρέπει να παραδεχτεί ότι η Τουρκία έχει ήδη λάβει το κύριο βάρος της στέγασης των εκατομμυρίων Σύριων που έχουν εκτοπιστεί από τη χώρα τους. Η Τουρκία φιλοξενεί ήδη 3,5 εκατομμύρια Σύριους πρόσφυγες στο έδαφός της. Δεν μπορεί να απορροφήσει τα επιπλέον εκατομμύρια που ο κ. Assad και ο κ. Putin πιέζουν προς τα σύνορά της.

Η Ευρώπη δεν πρέπει να ξεχνά πως η Τουρκία χειρίστηκε και το δικό της λαό – μάρτυρας είναι η απερίσκεπτη δύναμη που έχει χρησιμοποιήσει ενάντια στους Κούρδους. Αλλά τουλάχιστον όσον αφορά τη Συρία, η Τουρκία αξίζει την υποστήριξη της Ευρώπης. “Ως εκ τούτου, η Ευρώπη θα πρέπει να επιδιώξει να ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση του Τούρκου προέδρου με τον κ. Putin, προσπαθώντας να φθάσει σε μια κατάπαυση πυρός που θα διατηρούσε μια «ασφαλή ζώνη» στο Idlib για τους Σύριους πρόσφυγες. Ελπίζω ότι αυτό θα θέσει επίσης τα εγκλήματα πολέμου του κ. Putin στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής συζήτησης”.

Προφανώς ο κ. Soros προσποιείται πως δεν γνωρίζει ότι, οι Τούρκοι έχουν κτίσει ένα τσιμεντένιο τείχος 764 χιλιομέτρων στα σύνορα τους με τη Συρία, ύψους 4 μέτρων, από το οποίο δεν μπορεί να περάσει κανένας Σύριος πρόσφυγας – ενώ όταν προσπαθήσει έχουν διαταγή να τον πυροβολούν (πηγή). Επομένως ότι δεν υπάρχει κανένα νέο κύμα προσφύγων από τη Συρία αλλά, αντίθετα, δύστυχοι Αφρικανοί με αναμεμιγμένους Ισλαμιστές τρομοκράτες και μισθοφόρους που στέλνονται στα ελληνικά σύνορα από το τουρκικό καθεστώς – αφενός μεν για να υποχρεωθεί η Ελλάδα να υποκύψει στις τουρκικές απαιτήσεις για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, αφετέρου για να εκβιαστεί η ΕΕ να πληρώσει αποζημίωση στη χρεοκοπημένη Τουρκία, για να μη στείλει τις ορδές των παράνομων μεταναστών εναντίον της.

Ολοκληρώνοντας, κατά την άποψη μας ο τουρκικός ιός είναι πολύ πιο επικίνδυνος από τον κινεζικό για την Ελλάδα – από τον κορονοϊό που απειλεί να βυθίσει τον πλανήτη στην ύφεση και να τον οδηγήσει στο κραχ που αναμενόταν από αρκετό καιρό τώρα, με κριτήριο τις θηριώδεις φούσκες που έχουν σχηματιστεί στα χρηματιστήρια και στα ακίνητα. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως υποτιμούμε τον κορονοϊό, αλλά ότι δεν πρέπει να μας τρομοκρατήσει καταστρέφοντας ολοσχερώς την ήδη βαριά άρρωστη οικονομία μας – από την οποία άλλωστε εξαρτάται η οχύρωση μας απέναντι και στους δύο ιούς.

Απαιτείται λοιπόν ψυχραιμία από όλους μας, καθώς επίσης σωστή λήψη προληπτικών μέτρων και για τους δύο ιούς, συν τον ιό του Soros – τους οποίους είμαστε ασφαλώς σε θέση να καταπολεμήσουμε, αρκεί να παραμείνουμε αποφασιστικοί και ενωμένοι.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!