Οι δανειστές των χρεοκοπημένων – The Analyst

Οι δανειστές των χρεοκοπημένων

Μόνο στην Αυστρία των 8,8 εκ. ανθρώπων, οι δέκα πλουσιότερες οικογένειες διαθέτουν 170 δις € – όσο σχεδόν το ΑΕΠ της Ελλάδας, το μισό του δημοσίου χρέους της ή δυόμιση φορές τα ετήσια εισοδήματα των 11 εκ. Ελλήνων.

.

Επικαιρότητα

Όταν οι περισσότεροι διαβάζουν πως το παγκόσμιο χρέος καταρρίπτει το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο, χωρίς σταματημό, τόσο σε απόλυτο μέγεθος, όσο και ως προς το ΑΕΠ του πλανήτη, αναρωτιούνται σε ποιόν οφείλονται τέτοια αστρονομικά ποσά – ακριβώς επειδή δεν γνωρίζουν ή/και υποτιμούν τον πλούτο του ανώτατου 10% του πληθυσμού, πόσο μάλλον όταν οι δηλώσεις των περιουσιακών στοιχείων αυτών των ανθρώπων είναι εκούσιες.

Σύμφωνα όμως με μία πρόσφατη έκθεση του γερμανικού οικονομικού ινστιτούτου DIW, η οποία δημοσιεύθηκε το 2018, μόνο 45 νοικοκυριά στη Γερμανία διαθέτουν κατά μέσον όρο 4,8 δις € το καθένα – συνολικά 214 δις € ή όσο περίπου το φτωχότερο 50% του πληθυσμού (σχεδόν 41 εκ. άνθρωποι). Δηλαδή, μόνο 45 Γερμανοί διαθέτουν περισσότερα από το συνολικό ετήσιο ΑΕΠ της Ελλάδας ή το τριπλάσιο των δηλωθέντων ετησίων εισοδημάτων των ελληνικών νοικοκυριών!

Όσον αφορά δε το εισοδηματικά ανώτατο 10% του γερμανικού πληθυσμού, έχει περιουσιακά στοιχεία της τάξης των 6 τρις € – επομένως, τριάντα φορές περισσότερα από το κατώτερο 50% των Γερμανών ή 33 φορές πιο πολλά από το ετήσιο ΑΕΠ της Ελλάδας! Με ακόμη πιο απλά λόγια, 8,2 εκ. Γερμανοί (10%) είναι τριάντα φορές πιο πλούσιοι από 41 εκ. Γερμανούς –  λόγω κυρίως της πολιτικής που υιοθέτησε το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στα τέλη της δεκαετίας του 1990, για να είναι πιο ανταγωνιστική η οικονομία της χώρας.

Οι τεράστιες αυτές διαφορές δεν συναντώνται ούτε στην Ισπανία, ούτε στη Γαλλία – όπου όμως στην τελευταία έχουν ξεσηκωθεί οι Πολίτες, φορώντας τα «κίτρινα γιλέκα», ενώ στη Γερμανία έχουν επιλέξει τη στήριξη του νέου ακροδεξιού κόμματος που υπόσχεται μεταξύ άλλων να πατάξει τις εισοδηματικές ανισότητες. Αντίθετα στην Αυστρία, η νέα κυβέρνηση της οποίας κατάργησε εντελώς το φόρο κληρονομιάς και περιουσίας, οι εισοδηματικές ανισότητες είναι μεγαλύτερες – αφού οι δέκα πλουσιότερες οικογένειες διαθέτουν 170 δις € – όσο σχεδόν το ΑΕΠ της Ελλάδας, το μισό του δημοσίου χρέους της ή δυόμιση φορές τα ετήσια εισοδήματα των 11 εκ. Ελλήνων. Προηγείται η οικογένεια Porsche-Piaech με 37,7 δις €, ενώ ακολουθεί ο ιδιοκτήτης της Red Bull με 24,6 δις €.

Μόνο το 2017 η περιουσία των δισεκατομμυριούχων σε ολόκληρο τον πλανήτη αυξήθηκε κατά 17%, προφανώς λόγω της πολιτικής των κεντρικών τραπεζών – αφού τα νέα χρήματα που δημιούργησαν με μηδενικό κόστος (επιτόκιο) κατευθύνθηκαν στους περισσότερο πλουσίους και επενδύθηκαν στα χρηματιστήρια ή σε άλλα περιουσιακά στοιχεία, με αποτέλεσμα να πνιγούν κυριολεκτικά στα κέρδη.

Ένας μόνο αμερικανός επενδυτής, ο W. Buffet, διαθέτει 100 δις $ σε μετρητά, τα οποία του έχουν εμπιστευθεί οι κάτοχοι τους, χωρίς να βρίσκει συμφέρουσες ευκαιρίες για να τα επενδύσει – κάτι που συμβαίνει με αρκετούς άλλους που έχουν τόσο πολλά χρήματα, ώστε κυριολεκτικά να μην ξέρουν τι να τα κάνουν. Πόσο μάλλον όταν πληρώνουν ελάχιστους φόρους αφού, ελέγχοντας την πολιτική εξουσία με τα χρήματα τους, εξασφαλίζουν δεκάδες τρόπους νόμιμης αποφυγής πληρωμής φόρων.

Τέλος μόνο μία επενδυτική εταιρεία, η Black Rock, ελέγχει 6 τρις $ – σχεδόν διπλάσια από το ετήσιο γερμανικό ΑΕΠ ή 33 φορές περισσότερα από το ΑΕΠ της Ελλάδας και 17 φορές πιο πολλά από το δημόσιο χρέος μας. Είναι δε μέτοχος σε αμέτρητες εισηγμένες επιχειρήσεις, κερδίζοντας τεράστια ποσά, ειδικά μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Επομένως οι οφειλέτες, κράτη, τράπεζες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά, δεν χρωστούν στους κατοίκους ενός άλλου πλανήτη, όπως θεωρούν ορισμένοι, αλλά στους πλουσίους στη γη – στους οποίους συμπεριλαμβάνονται τα συνταξιοδοτικά ταμεία, τα κρατικά επενδυτικά κεφάλαια όπως της Νορβηγίας (διαθέτει περί τα 800 δις €), τα κερδοσκοπικά κεφάλαια (hedge funds) κοκ.

Οι πλέον πλούσιοι δε από αυτούς, όπως ο Peter Thiel που επένδυσε από τους πρώτους στο facebook και είναι συνιδρυτής της Paypal, εγκαθίστανται σταδιακά στη Ν. Ζηλανδία – επειδή φοβούνται τις λαϊκές εξεγέρσεις. Έτσι η Ν.Ζηλανδία έχει εξελιχθεί σε μία κιβωτό του Νώε για πλουσίους, επειδή τους προσφέρει κοινωνική σταθερότητα – με αποτέλεσμα να έχουν εγκατασταθεί εκεί περίπου 1.000 ξένοι, ο καθένας από τους οποίους υποχρεώνεται να επενδύσει πάνω από 1 δις $ και να διαμένει τουλάχιστον 1.350 ημέρες σε πέντε χρόνια, για να πάρει υπηκοότητα. Μεγάλες βίλες με ελικοδρόμια και ιδιωτικά αεροδρόμια δεν είναι κάτι που προξενεί πλέον εντύπωση στη Ν. Ζηλανδία – η οποία έχει μετατραπεί σε μία εξαιρετικά εξελιγμένη χώρα.

Την ίδια στιγμή λοιπόν που οι ελάχιστοι αυτοί άνθρωποι πιέζουν για όλο και χαμηλότερους μισθούς τη συντριπτική πλειοψηφία που είναι ήδη βυθισμένη στα χρέη, προωθώντας μέσω των εκάστοτε «Soros» τη μαζική μετανάστευση των πεινασμένων, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά πως από τη μη ισορροπημένη αναδιανομή των εισοδημάτων και από τα βουνά των χρεών εμποδίζεται η ανάπτυξη με αποτέλεσμα να καταρρεύσει ο καπιταλισμός, οπότε να ξεσπάσουν κοινωνικές αναταραχές και διακρατικοί πόλεμοι, αναζητούν καταφύγιο για να σωθούν από τις συνέπειες της αχόρταγης συμπεριφοράς τους – αντί να διορθώσουν τα κακώς κείμενα, παύοντας να συσσωρεύουν τόσο πολλά χρήματα που έτσι και αλλιώς δεν τα χρειάζονται.

Σημειώνοντας πως αυτή η άνιση αναδιανομή εισοδημάτων αφορά και κράτη, όπως στην περίπτωση της Ευρωζώνης τη Γερμανία που «παράγει» ετήσια πλεονάσματα της τάξης των 300 δις $ (υποχρεώνοντας σε αντίστοιχα ελλείμματα τις άλλες χώρες, παρά το ότι γνωρίζει πως έτσι θα βυθιστεί ξανά η Ευρώπη στο χάος), είναι φανερό πως ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός που υιοθετήθηκε αρχικά από τους ReaganThatcher, είναι μία λανθασμένη κατασκευή – ένα καταστροφικό σύστημα που θα οδηγήσει τον πλανήτη σε μεγάλες περιπέτειες, εάν δεν διορθωθεί άμεσα.

Μπορεί δε να μην γνωρίζουμε πότε θα εκραγεί το σύστημα, αλλά είναι σίγουρο πως δεν θα αποφευχθεί η κατάρρευση του – η οποία όσο πιο πολύ καθυστερεί με τις ενέσεις κορτιζόνης των κεντρικών τραπεζών, τόσο πιο καταστροφική θα είναι. Υπάρχουν λύσεις; Ασφαλώς, αλλά δεν φαίνεται να είναι κανένας πρόθυμος να τις υιοθετήσει.