Το καρτέλ και η κερδοσκοπία στον αγροτικό κλάδο – Σελίδα 2 – The Analyst

Το καρτέλ και η κερδοσκοπία στον αγροτικό κλάδο

237 total views, 2 views today

.
Η χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία

Εισαγωγικά οι αρχικοί κανόνες, οι οποίοι αφορούσαν την υπερβολική χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία στον αγροτικό κλάδο, έχουν «χαλαρώσει» σημαντικά τα τελευταία 15 χρόνια – με αποτέλεσμα οι επενδυτές να έχουν αυξήσει την επιρροή τους στο παγκόσμιο διατροφικό σύστημα.

Για παράδειγμα, οι αμερικανικές εποπτικές Αρχές που ελέγχουν τις προθεσμιακές συναλλαγές σε εμπορεύματα, είναι πολύ πιο «χαλαρές» μετά το 2005, σε σχέση με τους κανόνες που ισχύουν για τις κερδοσκοπικές συναλλαγές στο εμπόριο σιτηρών, καλαμποκιού και σόγιας – ενώ οι επενδυτές έχουν υιοθετήσει πολλά χρηματοπιστωτικά προϊόντα, τα οποία ενισχύουν τις διακυμάνσεις των τιμών.

Ως αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών είναι σε θέση οι μεγάλες τράπεζες, όπως η Goldman Sachs, η Morgan Stanley, η Citibank και πολλοί άλλοι να πουλούν νέα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, βασιζόμενα στον αγροτικό κλάδο – ενώ ελέγχονται ελάχιστα από τα κράτη.

Τα νέα αυτά προϊόντα μπορούν να προσφέρουν νομισματική ασφάλεια, καθώς επίσης να καλύπτουν ρίσκα, όσον αφορά την εξέλιξη των επιτοκίων και των τιμών των αγροτικών αγαθών – ενώ από το 2006 έως τις αρχές του 2011, μετά την κορύφωση δηλαδή της κρίσης, οι κερδοσκοπικές τοποθετήσεις στα αγροτικά προϊόντα σχεδόν διπλασιάσθηκαν: από τα 65 δις $ στα 126 δις $.

Η καθαρή κερδοσκοπία πάσης φύσεως αυξήθηκε από το 12% του συνόλου των επενδύσεων τη δεκαετία του 1990, στο 61% το 2011, έχοντας σήμερα υπερβεί το 70% – ενώ ένα από τα μεγαλύτερα κερδοσκοπικά κεφάλαια στο χώρο των αγροτικών προϊόντων είναι το «DB Agricultural Fund» της Deutsche Bank, της εγκληματικής συμμορίας κατά τις Αρχές της χώρας της, ύψους 740 εκ. $, το οποίο τοποθετείται κυρίως σε καλαμπόκι, σόγια, σιτηρά, καφέ και ζάχαρη. Ένα επόμενο κεφάλαιο ύψους 230 εκ. $ διαχειρίζεται από τη Black Rock, ενώ τοποθετείται σε επιχειρήσεις του χώρου, καθώς επίσης σε εμπορικές αλυσίδες – όπως στη Monsanto, στην Tyson Foods, στη Deere και στην ADM.

Περαιτέρω, οι επιχειρήσεις που εμπορεύονται τις αγροτικές πρώτες ύλες έχουν ιδρύσει τις δικές τους επενδυτικές εταιρείες – ενώ επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τις τιμές τόσο των αγροτικών προϊόντων, όσο και των πρώτων υλών, κερδίζοντας τεράστια ποσά εις βάρος ουσιαστικά των καταναλωτών και των αγροτών. Εκτός αυτού έχουν εισέλθει επίσης στη συγκεκριμένη αγορά εκτός από τους θεσμικούς επενδυτές, όπως είναι οι ασφαλιστικές εταιρείες και τα συνταξιοδοτικά ταμεία, τα καθαρά κερδοσκοπικά κεφάλαια (hedge funds) – όπως το EDESIA, το οποίο ανήκει στον αγροτικό όμιλο LOUIS DREYFUS και διαχειρίζεται περιουσιακά στοιχεία αξίας 2,7 δις $.

Οι επενδύσεις φυσικά δεν αφορούν μόνο τα αγροτικά προϊόντα αλλά, επίσης τις αγροτικές εκτάσεις, όπου συντελείται κυριολεκτικά μία «αρπαγή γης» – δηλαδή, η εξαγορά τεράστιων γεωργικών εκτάσεων στην Αφρική, στην Ασία και στη Λατινική Αμερική, κατά προσέγγιση 200 εκ. εκταρίων μέχρι πρόσφατα.

Οι εκτάσεις που εξαγοράζονται χρησιμοποιούνται κυρίως για την καλλιέργεια «γεωργικών καυσίμων», όπως το βιολογικό ντίζελ και η βενζίνη Ε-10. Στα πλαίσια αυτά, εκατομμύρια άνθρωποι εκδιώκονται από τις ιδιοκτησίες τους, ενώ τεράστιες εκτάσεις μετατρέπονται σε «μονοκαλλιέργειες» – με αποτέλεσμα να αυξάνονται συνεχώς οι «πεθαμένες περιοχές» (οι μονοκαλλιέργειες, μετά από μερικούς «κύκλους», σοδειές δηλαδή, καταστρέφουν εντελώς τη γη). Οι μεγαλύτεροι αγοραστές είναι η Goldman Sachs και η J.P. Morgan – καθώς επίσης μερικά από τα ισχυρότερα κερδοσκοπικά κεφάλαια του πλανήτη.

Η διαδικασία αυτή, η οποία είναι ουσιαστικά η ίδια με την αποικιοκρατική εποχή, με μοναδική διαφορά το ότι η γη αγοράζεται πλέον και δεν κατακτάται στρατιωτικά (συμπεριλαμβάνεται εδώ ουσιαστικά και η εξαγορά πετρελαϊκών κοιτασμάτων, εκτάσεων πλούσιων σε ορυκτά κλπ., με σημαντικότερο αγοραστή στην Αφρική την Κίνα), άρχισε να παίρνει μεγάλες διαστάσεις αμέσως μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης (2006). Η αιτία είναι προφανώς το ότι, εκείνη την εποχή αναζητήθηκαν νέοι τρόποι κερδοφορίας – αφού οι παλαιότεροι «κατέρρεαν».

Περαιτέρω, οι καταστροφές που θα προκληθούν στο φυσικό περιβάλλον θα είναι εξίσου σημαντικές με την εκδίωξη και την καταδίκη σε θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων, οι οποίοι αδυνατούν ήδη να εξασφαλίσουν την τροφή τους. Η «ληστεία» επεκτείνεται και στις πηγές νερού, το οποίο χρησιμοποιείται για τις τεράστιες μονοκαλλιέργειες – με αποτέλεσμα η ποσότητα του να γίνεται όλο και λιγότερη, αδυνατώντας να καλύψει τις ανάγκες των κατοίκων αυτών των χωρών. Οι ιδιαιτερότητες της όλης διαδικασίας παγκοσμίως, καθώς επίσης ορισμένα μεγέθη, φαίνονται στη χαρακτηριστική εικόνα που ακολουθεί:

28

Ολοκληρώνοντας, για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της κερδοσκοπίας, το 2015 διαπραγματεύθηκαν στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων του Σικάγο συμβόλαια σοδειάς και μελλοντικής εκπλήρωσης καλαμποκιού ύψους 10.503 εκ. τόνων, όταν η παγκόσμια παραγωγή καλαμποκιού ήταν μόλις 968 εκ. τόνους, ενώ η αμερικανική 305 εκ. τόνους – 11 φορές περισσότερα δηλαδή από την παγκόσμια παραγωγή και 30 φορές από αυτήν των Η.Π.Α.

Επίλογος

Η δημιουργία Ολιγοπωλίων στο χώρο, καθώς επίσης η ραγδαία αύξηση της κερδοσκοπίας, θα προκαλέσουν μεγάλα προβλήματα στον πλανήτη – ειδικά στις αναδυόμενες οικονομίες, καθώς επίσης στα πιο αδύναμα εισοδηματικά στρώματα. Μεταξύ αυτών, θα αυξηθούν τα μεταναστευτικά κύματα προς τη Δύση, ενώ θα ξεσπούν συχνά επαναστάσεις των πεινασμένων – όπως αυτή της Αραβικής Άνοιξης.

Φαίνεται δε καθαρά πως στο μέλλον θα μας απασχολεί όλο και περισσότερο ο κλάδος της διατροφής ευρύτερα – ειδικά λόγω της αύξησης του παγκοσμίου πληθυσμού, παράλληλα με την κλιμάκωση των εισοδηματικών ανισορροπιών, καθώς επίσης με τη συνεχώς μεγαλύτερη εκμετάλλευση των αδύναμων χωρών από τις πλούσιες.

.

Υστερόγραφο: Υπάρχουν τελευταία πολλές αναφορές στη Βενεζουέλα με την έννοια ότι, εάν η Ελλάδα δεν συμμορφωθεί με την πολιτική των μνημονίων θα έχει τη δική της άσχημη κατάληξη. Εν τούτοις δεν αναφέρεται πουθενά πως η χώρα αποτελεί από καιρό τώρα ένα αγκάθι στα πλευρά των πολυεθνικών ομίλων, έχοντας αρνηθεί να υποταχθεί στις εντολές τους που της μεταφέρονται μέσω της κυβέρνησης των Η.Π.Α. – με αποτέλεσμα να πληρώνει ένα πολύ βαρύ τίμημα (όπως το Ιράκ για άλλους λόγους, η Λιβύη κοκ.).

Ειδικά όσον αφορά το θέμα της ανάλυσης μας, σχετικά πρόσφατα η Βενεζουέλα ψήφισε το «νόμο των σπόρων» – ο οποίος απαγόρευσε την παραγωγή ή εισαγωγή στη χώρα των «μεταλλαγμένων σπόρων» (GMO). Όμως, τον Αύγουστο του 2016 οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης, οι οποίοι έχουν την πλειοψηφία των εδρών στο Κογκρέσο, απαίτησαν την κατάργηση του (πηγή) – προφανώς όχι από καλοσύνη, αφού ασφαλώς δεν είναι προς όφελος των μικρών γεωργών, αλλά των πολυεθνικών τεράτων. Ως εκ τούτου πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός κανείς, όσον αφορά τις πραγματικές αιτίες της κρίσης στη Βενεζουέλα – έτσι ώστε να μην οδηγείται σε αυθαίρετα συμπεράσματα, εάν δεν έχει βέβαια στόχο τη χειραγώγηση των Πολιτών.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.