Η κρισιμότητα του 2016 – Σελίδα 2 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η κρισιμότητα του 2016

Η κρίση της ανατολικής με τη δυτική Ευρώπη

Περαιτέρω, εκτός από την κρίση Βορά και Νότου, Μ. Βρετανίας και ΕΕ, καθώς επίσης τη μεταναστευτική, δημιουργείται μία καινούργια – η οποία αφορά τη δυτική Ευρώπη με την Ανατολική. Η συμβολική αφετηρία της φαίνεται να είναι η μυστική συνάντηση των ηγετών της Ουγγαρίας και της Πολωνίας – δύο χωρών που ευρίσκονται σε σύγκρουση με την ΕΕ, έχοντας υιοθετήσει μία ακραία εθνικιστική πολιτική.

Εδώ πρόκειται για μία πολιτική σύγκρουση, η οποία μέχρι στιγμής ήταν άγνωστη στη συγκεκριμένη της μορφή. Ειδικότερα, στη δυτική Ευρώπη κυριαρχούν δύο κυρίως κομματικές παρατάξεις: η κεντροδεξιά και η κεντροαριστερά. Στις χώρες της κρίσης δε, το κέντρο βάρους έχει μεταφερθεί προς τα αριστερά, ενώ στις υπόλοιπες προς τα δεξιά – αν και σε κάποιες γίνεται ήδη αισθητή η παρουσία ακροδεξιών κομμάτων (Αυστρία, Φινλανδία, Ολλανδία, Γαλλία κλπ.).

Σε αντίθεση όμως με τη δυτική Ευρώπη, στη  ανατολική, όπως στην Πολωνία και στην Ουγγαρία, ο πολιτικός ανταγωνισμός επικεντρώνεται μεταξύ των δεξιών και των ακροδεξιών παρατάξεων – ενώ και οι δύο φαίνεται πως δεν συμπαθούν καθόλου τη (νέο)φιλελεύθερη πολιτική της Δύσης.

Θεωρούν λοιπόν τη Γερμανία φιλελεύθερη, την καγκελάριο αριστερή, ενώ είναι εντελώς αντίθετες με τη μεταναστευτική πολιτική που έχει υιοθετηθεί από την Ευρώπη – επιλέγοντας να διασφαλίσουν τα σύνορα τους, έτσι ώστε να μην εισέρχονται ξένοι.

Συνεχίζοντας, τόσο η Ουγγαρία, η οποία υποστηρίζει τη Ρωσία, όσο και η Πολωνία που τάσσεται υπέρ των Η.Π.Α., περιορίζουν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, των ΜΜΕ και των κεντρικών τραπεζών τους – δρομολογώντας νόμους, οι οποίοι είναι εντελώς αντίθετοι και ασύμβατοι με αυτούς που ισχύουν στην ΕΕ. Εν τούτοις, δεν θέλουν να αποχωρήσουν από την ένωση, παρά το ότι δεν έχουν την πρόθεση να υιοθετήσουν το ευρώ – επειδή δεν επιθυμούν να χάσουν τα οικονομικά τους πλεονεκτήματα, από τη συμμετοχή στην ΕΕ.

Η συγκεκριμένη όμως «μονομέρεια» των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, έχει οδηγήσει τις δυτικές στο συμπέρασμα ότι, ήταν μεγάλο λάθος η συμμετοχή τους στην ΕΕ – αφού δεν έχουν την παραμικρή πρόθεση να αφομοιωθούν, δεν σέβονται τους κανόνες και δεν προσπαθούν να τους αλλάξουν από κοινού, αλλά απλώς δεν τους τηρούν. Το γεγονός αυτό σημαίνει όμως ότι, δεν θα αργήσει να προκληθεί μία μεγάλη σύγκρουση μεταξύ των δύο περιοχών της ηπείρου μας – η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα είτε τη συρρίκνωση, είτε την ολοκληρωτική διάλυση της ΕΕ.

Εάν λοιπόν από τη μία πλευρά εγκαταλείψει την ΕΕ η Μ. Βρετανία, ενώ από την άλλη αποσχισθούν κάποια κράτη της ανατολικής Ευρώπης, όταν την ίδια στιγμή είναι βέβαιο πως η Ιταλία θα υιοθετήσει το δικό της νόμισμα, αδυνατώντας να επιβιώσει εντός της Ευρωζώνης, είναι πολύ δύσκολο να υποθέσει κανείς πως τα υπόλοιπα κράτη θα παραμείνουν – πόσο μάλλον υπό την απολυταρχική ηγεμονία της Γερμανίας, η οποία δεν έχει καμία πρόθεση να πάψει να τα απομυζεί.

Επομένως, η διάλυση τόσο της Ευρωζώνης, όσο και της ΕΕ, είναι πλέον ορατή δια γυμνού οφθαλμού – οπότε όλα τα κράτη πρέπει να προετοιμάζονται για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, λαμβάνοντας έγκαιρα τα μέτρα τους.

.

Κίνδυνοι και ευκαιρίες

Όλα δείχνουν πως θα συμβούν μεγάλες αλλαγές στον πλανήτη – στη Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη, καθώς επίσης σε πολλές άλλες περιοχές. Η σύγκρουση των Η.Π.Α. με τη Ρωσία είναι δεδομένη, σε χρηματοπιστωτικό και στρατιωτικό επίπεδο, η Κίνα είναι αντιμέτωπη με μία σειρά μεγάλων προβλημάτων, τόσο οικονομικών (φούσκες, ύφεση), όσο και γεωπολιτικών (κινεζική θάλασσα, αντιπαραθέσεις με τα γειτονικά της κράτη, κυρίως με την Ιαπωνία), ενώ το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει ξεπεράσει τα ανώτατα όρια της αντοχής του.

Επομένως, αυτό που οφείλει να μας απασχολεί σε πρώτη προτεραιότητα σήμερα, είναι η οικονομική και εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας – αφού κινδυνεύουμε να χάσουμε πάρα πολλά, εάν δεν πάρουμε τα μέτρα μας λειτουργώντας συλλογικά.

Όσον αφορά την εδαφική μας ακεραιότητα, η περιοχή που φαίνεται πως κινδυνεύει περισσότερο είναι το Καστελλόριζο, όπως πολύ σωστά αναφέρθηκε (άρθρο) – επειδή, σε περίπτωση μη ενσωμάτωσης του στη χάραξη της ΑΟΖ, θα δημιουργούταν ένα τεράστιο κενό μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, μεγάλο μέρος του οποίου θα καρπωνόταν η Τουρκία (χάρτης).

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ελλάδα, Τουρκία οικονομικές ζώνες ανά χώρα

.

Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο, ο σχεδιαζόμενος ενεργειακός αγωγός που θα συνέδεε το Ισραήλ με την Ευρώπη, θα έπρεπε να περάσει μέσα από τουρκικά χωρικά ύδατα – οπότε θα απαξιωνόταν σε μεγάλο βαθμό η γεωπολιτική σημασία της χώρας μας, ενώ θα αναβαθμιζόταν αντίστοιχα η Τουρκία.

Στο σημείο αυτό δεν είναι δυνατόν να μην σκεφθεί κανείς την αιτία, λόγω της οποίος ο πρωθυπουργός του 2010 ανακοίνωσε τη υπαγωγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ από το Καστελλόριζο – το συμβολισμό της επιλογής του καλύτερα, αν και θα μπορούσε να θεωρηθεί ως οπαδός θεωριών συνομωσίας, οι οποίες φυσικά δεν είναι αντικειμενικές.

Όσον αφορά τώρα την οικονομική μας ακεραιότητα, θα πρέπει να εμποδιστεί με κάθε τρόπο η λεηλασία της δημόσιας και μεγάλου μέρους ιδιωτικής μας περιουσίας, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών μας αποθεμάτων – η οποία προωθείται με το τρίτο μνημόνιο.

Στο σημείο αυτό είναι σωστό να γνωρίζουμε πως η Ελλάδα αποτελεί μεν την πατρίδα του κλασσικού πολιτισμού, ο οποίος θεμελίωσε το δυτικό πολιτισμό, αλλά δεν είναι μέρος της Δύσης – αφού ποτέ δεν λειτούργησε αποτελεσματικά, βασιζόμενη στο δυτικό ορθολογισμό αλλά, αντίθετα, στηριζόταν ανέκαθεν στο θυμικό των κατοίκων της. Το θυμικό όμως έχει δύο παραμέτρους: το φόβο και το θυμό.

Στα πλαίσια αυτά, είναι φανερό πως τα τελευταία χρόνια υπερισχύει στην Ελλάδα η πρώτη παράμετρος: ο φόβος. Φοβισμένοι Έλληνες, με φοβισμένες πολιτικές ηγεσίες, ανέχονται ταπεινώσεις μοναδικές στην ιστορία τους, με καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα. Εάν θέλουμε λοιπόν να μην εξαφανισθούμε ως Έθνος, θα πρέπει να διώξουμε το φόβο και να λειτουργήσουμε με το δεύτερο μέρος του θυμικού μας: με το θυμό.

Επειδή όμως ο θυμός δεν είναι από μόνος του παραγωγικός, αλλά πρέπει να συνοδεύεται από γνώση και μεθοδικότητα, είμαστε υποχρεωμένοι αφενός μεν να μαθαίνουμε όσο περισσότερα μπορούμε, αφετέρου να χρησιμοποιούμε μεθοδικά τις γνώσεις μας – συλλογικά, όλοι μαζί, χωρίς ανόητες αντιπαλότητες, προς όφελος της πατρίδας μας και των παιδιών μας.

Μόνο έτσι θα τα καταφέρουμε, τεκμηριώνοντας πως πραγματικά μπορούμεαρκεί να το θελήσουμε και χωρίς να περιμένουμε βοήθεια από κανέναν. Με δεδομένο δε το ότι, έχουμε πολύ περισσότερα κοινά στοιχεία με τη βόρεια ως προς την Ελλάδα, «ορθόδοξη» περιοχή της Ευρώπης, παρά με τη δυτική ή με την Ασία, εκεί πρέπει να αναζητήσουμε τους συμμάχους μας – χωρίς όμως να θυσιάσουμε την εθνική μας αυτοτέλεια, όπως συνηθίζαμε ή μας υποχρέωναν τις τελευταίες δεκαετίες.

Έτσι θα μετατρέπαμε τους κινδύνους που μας απειλούν σε ευκαιρίες, μέσω των οποίων δεν θα επιβιώναμε απλά, αλλά θα ανακτούσαμε τη θέση που μας αξίζει – χωρίς να είμαστε υποχρεωμένοι σε συνεχείς συμβιβασμούς, οι οποίοι συνήθως οδηγούν σε μεγάλες εθνικές καταστροφές.

.

Επίλογος 

Η Ελλάδα είναι αφενός μεν μία πολύ πλούσια χώρα, προικισμένη από τη φύση, αφετέρου στην καλύτερη της εποχή, από γεωπολιτικής πλευράς – έχοντας μεταξύ άλλων τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε έναν ενεργειακό κόμβο που θα τροφοδοτεί ολόκληρη την Ευρώπη.

Τα πλεονεκτήματα της όμως αυτά είναι ταυτόχρονα μειονεκτήματα λόγω της ανεπαρκούς πολιτικής ηγεσίας της, καθώς επίσης επειδή έχει τεθεί στο στόχαστρο των ισχυρών κρατών του πλανήτη – ενώ αυτός ήταν ίσως ο βασικός λόγος που χρεοκόπησε, χωρίς να υπάρχει καμία αντικειμενική αιτία.

Είναι όμως σε θέση να βγει από τη θανατηφόρο παγίδα, στην οποία οδηγήθηκε σκόπιμα, με τη συμμετοχή των ενδοτικών κυβερνήσεων της, αρκεί οι Έλληνες να καταπολεμήσουν το φόβο που τους έχει κυριεύσει – κάτι που φυσικά δεν είναι καθόλου απλό, αλλά όχι ανέφικτο. Στα πλαίσια αυτά, έχουμε την εντύπωση πως το 2016 θα είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο έτος στην ιστορία της πατρίδας μας – ευχόμενοι και ελπίζοντας να ληφθούν από όλους οι σωστές αποφάσεις.

Ολοκληρώνοντας εμείς, σαν υπεύθυνοι Πολίτες, χρειαζόμαστε θάρρος, θυμό και πραγματική οργή, εάν θέλουμε να ανακτήσουμε την αυτοπεποίθηση, τον αυτοσεβασμό και την εθνική μας αξιοπρέπεια. Πρέπει δε να αποδείξουμε σε όλους, κυρίως στους εαυτούς μας, ότι μας αξίζει να είμαστε Έλληνες – κάτοικοι της ομορφότερης χώρας του πλανήτη, καθώς επίσης απόγονοι ενός μοναδικού πολιτισμού στην παγκόσμια ιστορία.

Βιβλιογραφία: Spiegel, Σ.Ν., Ν. Καρατουλιώτης


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!