Το χρονικό μίας ληστείας – Σελίδα 2 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Το χρονικό μίας ληστείας

Οι προτάσεις του ΔΝΤ

Μερικές ημέρες αργότερα φτάνει η ομάδα του Ταμείου στο χωριό, ερευνάει ορισμένα πράγματα και στη συνέχει κάνει τις παρακάτω προτάσεις στο δήμαρχο, για το καλό των κατοίκων του χωριού:

(α)  Θα πρέπει να επιτραπεί σε μία διεθνή τράπεζα να ανοίξει ένα υποκατάστημα στο χωριό, δίπλα στην τοπική τράπεζα που διαχειρίζεται τα φτωχικά περιουσιακά στοιχεία των κατοίκων, προσφέροντας τους κάποιες φορές μικρά δάνεια. Η διεθνής τράπεζα θα μπορεί να πουλάει διάφορα χρηματοπιστωτικά προϊόντα – για να υπάρχει δυνατότητα να κερδίζουν οι κάτοικοι περισσότερα χρήματα, από τους τόκους της τοπικής.

Η επίσημη αιτιολογία της πρότασης του ΔΝΤ είναι πως πρέπει να μην υπάρχουν μονοπώλια, οπότε να αναβιώσει ο ανταγωνισμός – προς όφελος των κατοίκων, οι οποίοι θα έχουν μεγαλύτερες ευκαιρίες κέρδους.

(β)  Θα πρέπει να νοικιασθεί ένας χώρος στη λαϊκή αγορά, στην οποία οι χωρικοί πουλούν κάθε Σάββατο τα προϊόντα που παράγουν, σε έναν διεθνή όμιλο τροφίμων – με την αιτιολογία πως ο όμιλος θα προωθήσει τον ανταγωνισμό στο χωριό, μέσω του οποίου οι κάτοικοι θα μπορούν να αγοράζουν μελλοντικά αυτά που χρειάζονται, με χαμηλότερες τιμές.

(γ) Το μοναδικό πηγάδι που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού θα πρέπει να δοθεί σε έναν διεθνή ιδιώτη επενδυτή – ο οποίος, σύμφωνα με το ΔΝΤ, διαθέτει πολύ μεγάλες γνώσεις και εμπειρίες στον τομέα της ύδρευσης (Know how), οπότε θα παρέχει καλύτερες και οικονομικότερες υπηρεσίες στους κατοίκους, συγκριτικά με μία δημόσια υπηρεσία.

Χαρούμενος ο δήμαρχος, επειδή το ΔΝΤ δεν έλεγξε τη σοβαρότητα ούτε του ίδιου, ούτε του διεφθαρμένου συνεταίρου του, συμφωνεί αμέσως με τις προτάσεις. Εν τούτοις, το ΔΝΤ θέτει μία επί πλέον μικρή προϋπόθεση: ο ίδιος ο δήμαρχος θα πρέπει να στείλει τις τρεις παραπάνω προτάσεις στα γραφεία του Ταμείου, με τη μορφή μίας επιστολής προθέσεων (Letter of intent) – έτσι ώστε να τις «αποδεχθεί» το ΔΝΤ, σαν να προερχόταν από το δήμαρχο και όχι από το ίδιο.

Ο δήμαρχος στέλνει αμέσως την επιστολή, οπότε το δάνειο εκταμιεύεται – με τον όρο όμως πως το ΔΝΤ, εάν υπάρξει κάποιο πρόβλημα, θα λαμβάνει πρώτο τα χρήματα του πίσω, πριν από όλους τους υπόλοιπους δανειστές του χωριού.

.

Η συνέχεια του δράματος

Εν πρώτοις το ΔΝΤ υπερηφανεύεται, ισχυριζόμενο πως κατάφερε να σταθεροποιήσει την οικονομική κατάσταση του χωριού, με το δάνειο που του ενέκρινε – ενώ σε αυτό οφείλεται η κατασκευή του νέου σχολείου, προς όφελος της μόρφωσης των μικρών παιδιών.

Οι κάτοικοι του χωριού πανηγυρίζουν επίσης, αφού χαίρονται για το νέο σχολείο που θα επισκέπτονται τα παιδιά τους. Εν τούτοις, ακολουθεί μία σειρά γεγονότων, τα οποία αλλάζουν εντελώς τη ζωή των χωρικών:

(α)  Λίγες ημέρες μετά την εκταμίευση του δανείου, το πηγάδι στο κέντρο του χωριού κλειδώνεται – ενώ επάνω του στέκεται μία πινακίδα, σύμφωνα με την οποία μπορεί κανείς να αγοράσει νερό, πληρώνοντας ένα ποσόν στο κατάστημα που βρίσκεται απέναντι. Με απλά λόγια, ο επενδυτής που αγόρασε το πηγάδι απαιτεί την πληρωμή ενός αγαθού, του νερού, το οποίο μέχρι τότε είχαν δωρεάν στη διάθεση τους οι χωρικοί.

Από αμέσως λοιπόν η ικανοποίηση του ανθρώπινου δικαιώματος της πρόσβασης σε νερό εξαρτάται από την τιμολογιακή πολιτική του ιδιώτη επενδυτή – ο στόχος του οποίου είναι προφανώς το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος.

Πρόκειται επομένως για το πρώτο αποτέλεσμα της ιδιωτικοποίησης – ενώ οι κάτοικοι δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν, πόσο μάλλον να αντιδράσουν, αφού ο ιδιώτης δεν είναι πολιτικό πρόσωπο και δεν εξαρτάται από την ψήφο τους.

(β)  Το δεύτερο σοκ για τους κατοίκους ακολουθεί μετά από μερικές εβδομάδες – όταν πολλοί χωρικοί, οι οποίοι πουλούσαν τα προϊόντα τους στη λαϊκή αγορά, αναγκάζονται να σταματήσουν, να κλείσουν. Η αιτία είναι οι χαμηλές τιμές που προσφέρει ο διεθνής όμιλος τροφίμων, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του dumping – μέσω της οποίας έχει τη δυνατότητα να τις επιδοτεί για ένα χρονικό διάστημα, πουλώντας ακριβότερα σε άλλα κράτη.

Αργότερα βέβαια, όταν όλοι οι χωρικοί σταματούν να πουλούν τα προϊόντα τους στη λαϊκή αγορά, αδυνατώντας να ανταγωνιστούν τις τιμές, ο διεθνής όμιλος αυξάνει σε τέτοιο υψηλό επίπεδο τις τιμές, ώστε μόνο οι πιο ευκατάστατοι του χωριού να μπορούν να αγοράσουν τα προϊόντα που έχουν ανάγκη – με αποτέλεσμα όλοι οι υπόλοιποι να πεινούν.

Εδώ πρόκειται για το αξίωμα της «απελευθέρωσης του εμπορίου», το οποίο επικαλείται το ΔΝΤ – για τη δημιουργία δηλαδή ίδιων συνθηκών ανταγωνισμού τόσο για τους μικρούς χωρικούς, όσο και για τις πολυεθνικές.

Το αξίωμα αυτό οδηγεί απ’ ευθείας στην καταστροφή των μικρών επιχειρήσεων, καθώς επίσης στην εξάρτηση των ανθρώπων από τους ξένους διεθνείς ομίλους – μία πολιτική που έχει αναγκάσει πολλές αφρικανικές χώρες να εισάγουν τρόφιμα από τις ανεπτυγμένες βιομηχανικές, παρά το ότι στο παρελθόν κάλυπταν μόνες τους τις ανάγκες τους.

Η πολιτική αυτή τείνει να εφαρμοσθεί σήμερα στις λιγότερο ανεπτυγμένες βιομηχανικές χώρες, όπως είναι η ευρωπαϊκή περιφέρεια, με τις ίδιες μεθόδους – αφού προηγουμένως οδηγηθούν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, με τη βοήθεια της διεφθαρμένης εγχώριας ελίτ, των παραποιημένων στατιστικών, των δανείων του ΔΝΤ έναντι υπογραφής μνημονίων κοκ.

(γ)  Τρεις μήνες αργότερα οι κάτοικοι του χωριού βιώνουν την επόμενη κακή έκπληξη. Η μικρή τράπεζα, στην οποία διατηρούσαν έως τότε τις καταθέσεις τους, αναγκάζεται να κλείσει – επειδή δεν μπορούσε να ανταγωνισθεί τις υπερβολικά συμφέρουσες προϋποθέσεις που προσέφερε η θυγατρική της διεθνούς τράπεζας.

Αμέσως όμως μετά το κλείσιμο της, οι συνθήκες που προσέφερε η θυγατρική αλλάζουν ραγδαία – με αποτέλεσμα να μπορούν μόνο οι πλουσιότεροι χωρικοί να διατηρούν λογαριασμό. Όλοι όσοι τώρα δεν είχαν τη δυνατότητα να αποπληρώσουν τα δάνεια τους, τα επιτόκια των οποίων αυξήθηκαν κατακόρυφα, ενώ τα είχε αγοράσει η θυγατρική μισοτιμής από την τοπική τράπεζα που έκλεισε, χάνουν τα σπίτια και τις υπόλοιπες εγγυήσεις τους.

Εδώ πρόκειται για το αξίωμα της «απορρύθμισης» του χρηματοπιστωτικού συστήματος που επιβάλλει το ΔΝΤ – το οποίο οδηγεί στην κατάρρευση των τοπικών τραπεζών, οπότε στη λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, καθώς επίσης στην πλήρη εξάρτηση της χώρας από τους διεθνείς τοκογλύφους.

.

Επίλογος

Ενώ ο διεφθαρμένος δήμαρχος, καθώς επίσης ο συνέταιρος του, έμειναν ατιμώρητοι για τα 25.000 € που έκλεψε ο καθένας από τους κατοίκους του χωριού, τα οποία παρέμειναν στις τσέπες τους, τα «προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής» καταδίκασαν σε αργό θάνατο τους κατοίκους του χωριού – μέσω των υψηλότερων τιμών των τροφίμων, της απώλειας του ανθρώπινου δικαιώματος της πρόσβασης στο νερό, της εξάρτησης τους από τους ξένους επενδυτές, καθώς επίσης μέσω της υποταγής τους στη διεθνή χρηματοπιστωτική συμμορία.

Όλα αυτά επειδή ανέλαβαν οι ίδιοι τα βάρη που προήλθαν από τη διαφθορά της πολιτικής και οικονομικής τους ελίτ – χωρίς καμία δυνατότητα να αντιδράσουν.

Όταν δε ορισμένοι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του χωριού, διαμαρτυρόμενοι δημόσια εναντίον του ΔΝΤ, οι εκπρόσωποι του τους έδειξαν την επιστολή (μνημόνιο, Letter of intent) που υπέγραψε ο δήμαρχος – ισχυριζόμενοι πως οι ίδιοι ήταν αθώοι.

Τέλος, πως όλα όσα δρομολόγησαν ήταν για το δικό τους καλό, ότι ενήργησαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο έχοντας ήσυχη τη συνείδηση τους, καθώς επίσης πως επέβαλλαν εκείνα τα μέτρα που είχε ζητήσει μόνος του, με τη θέληση του, ο εκλεγμένος δημοκρατικά αντιπρόσωπος τους.

        

Υστερόγραφο: Στην περίπτωση της Ελλάδας, η οποία δεν διαπραγματεύθηκε το 2010, όταν μπορούσε πολύ εύκολα να το κάνει, είτε λόγω του ενδοτισμού, είτε από ανοησία της τότε κυβέρνησης της, δεν χρειάστηκε η διεθνής τράπεζα – επειδή το δεύτερο κύμα του ενδοτισμού ή της ανοησίας υπέγραψε το PSI, υποθηκεύοντας τη χώρα με το αγγλικό δίκαιο και χρεοκοπώντας όλες τις ελληνικές τράπεζες.

Στην τελευταία φάση του ενδοτισμού ή της ανοησίας δε, η οποία ξεκίνησε με τις εκβιαστικές πρόωρες εκλογές του 2015, χάθηκαν όλες οι ευκαιρίες μίας επιτυχημένης αντίδρασης (ανάλυση) – ενώ η σαφής εντολή του 61,3% των Ελλήνων για ρήξη εντός του ευρώ δεν έγινε σεβαστή (άρθρο) με αποτέλεσμα, παράλληλα με τις παράνομες ενέργειες της ΕΚΤ (ανάλυση), να βρεθούμε σήμερα δεμένοι χειροπόδαρα.

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×
Don`t copy text!