Προτεκτοράτο Χρέους – Σελίδα 3 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Προτεκτοράτο Χρέους

Η δεύτερη λύση, όπως επίσης η τρίτη, ήταν απόλυτα εφικτές για την Ελλάδα το 2010, όταν το δημόσιο χρέος της κατεχόταν από τους «τοκογλύφους» (γράφημα), έως και πριν την υπογραφή του PSI το 2011 – όπου μετατράπηκε σε διακρατικό, με αγγλικό δίκαιο και με εμπράγματες εγγυήσεις, τις οποίες δεν γνωρίζει κανένας.

.

Ελλάδα, χρέος – η σταδιακή μετάσταση του δημόσιου χρέος της χώρας, από ιδιώτες σε κράτη.

.

Η τρίτη λύση, η στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης, ήταν δυνατή, αν και με μεγάλες δυσκολίες, έως την υπογραφή της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου από τη νέα κυβέρνηση, την οποία ακολούθησαν τα διαδοχικά λάθη που αναφέραμε παραπάνω – κάτι που δεν είναι εφικτό σήμερα, όπως δεν είναι επίσης η υιοθέτηση της δραχμής, γεγονός που σημαίνει ότι είμαστε πλέον «δεμένοι χειροπόδαρα», μία αποικία χρέους με σφραγίδα, με τη λύση των προβλημάτων μας να μην είναι πια καθόλου εύκολη.

.

Επίλογος

Ελπίδες για το μέλλον υπάρχουν, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ποιές λύσεις έχουμε σήμερα στη διάθεση μας, οι οποίες εξαρτώνται από εμάς – καθώς επίσης ποιές λύσεις θα μπορούσαν να προκύψουν από το ευρύτερο περιβάλλον μας, εάν καταφέρουμε να επιβιώσουμε.

Η χρεοκοπία, καθώς επίσης η μονομερής επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, η οποία δεν επιτυγχάνεται άλλωστε χωρίς την άρνηση του χρέους, θα ήταν πια αυτοκτονικές ενέργειες – παρά το ότι έχουμε κάνει δυστυχώς σημαντικά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση από τις αρχές του έτους, ευρισκόμενοι πιο κοντά από ποτέ.

Αυτό που μας απομένει λοιπόν εδώ που φτάσαμε, είναι η επίτευξη της συμφωνίας δανεισμού ύψους 86 δις €, καθώς επίσης η «βασιλικότερη του Βασιλιά» τήρηση των δρακόντειων όρων της (Μνημόνιο ΙΙΙ) – κάνοντας ότι μπορούμε, συλλογικά, από κοινού, κόμματα και Πολίτες, για να αντισταθμισθούν τα δυσμενέστατα επακόλουθα της στην οικονομία μας (ύφεση, αύξηση της ανεργίας, χρεοκοπίες μικρομεσαίων επιχειρήσεων, κατασχέσεις, πλειστηριασμοί κλπ.).

Η αγορά ελληνικών προϊόντων, ιταλικών ή γαλλικών όταν δεν υπάρχουν αντίστοιχα εγχώρια, η αύξηση της κατανάλωσης με τα χρήματα που έχουν συσσωρευτεί στα σπίτια ή στις θυρίδες, η διενέργεια επενδύσεων παρά τις αντίξοες συνθήκες, η στήριξη των αδύναμων συμπατριωτών μας, η έγκαιρη πληρωμή των φόρων από αυτούς που μπορούν, η αποφυγή της φοροδιαφυγής κοκ. είναι μερικά μόνο, από αυτά που εμείς οι Πολίτες μπορούμε να προσφέρουμε.

Προφανώς οι ελίτ της χώρας, ιδίως οι εφοπλιστές, καθώς επίσης αυτοί που μετέφεραν τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό, θα μπορούσαν να προσφέρουν πολύ περισσότερα, εάν κατανοήσουν ότι απειλούνται πολύ σοβαρά – αν και αμφιβάλλουμε πως θα το κάνουν.

Το κράτος, από την πλευρά του, θα πρέπει να εντατικοποιήσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις στην οικονομία μας – όπως την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, την αποφυγή της σπατάλης, τη διαφθορά κοκ., χρησιμοποιώντας με τη μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα τα διάφορα πακέτα της Ευρώπης.

Έτσι θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε, περιμένοντας είτε αυτά που προτείναμε στην αρχή του κειμένου (διαγραφή χρέους, ευρωπαϊκές επενδύσεις κλπ.), για τα οποία πρέπει να δείξουμε και εμείς καλή θέληση, είτε τις αλλαγές που προβλέπονται στην Ευρώπη.

Οφείλουμε να γνωρίζουμε εδώ ότι, η Ευρώπη θα διαλυθεί, εάν δεν υπάρξουν σημαντικές διορθωτικές κινήσεις, αφού όλες σχεδόν οι χώρες είναι βυθισμένες στα χρέη, είτε σε δημόσια, είτε σε ιδιωτικά, είτε και στα δύο μαζί – ενώ η Ελλάδα είναι μόνο η «κορυφή του παγόβουνου», χρησιμοποιούμενη δυστυχώς άδικα, ως «παράδειγμα προς αποφυγή», λόγω των ανίκανων διαχρονικά κυβερνήσεων της.

Είναι βέβαια πολύ οδυνηρό να απαιτείται από μία χώρα, μετά από έξι χρόνια βαθιάς ύφεσης και κρίσης να υιοθετήσει, κυρίως δε να εφαρμόσει με ιερή ευλάβεια ένα τρίτο μνημόνιο – βασισμένο δυστυχώς στις ίδιες αποτυχημένες συνταγές του παρελθόντος.

Εν τούτοις, εδώ που μας έφεραν όλες οι μέχρι σήμερα ανίκανες κυβερνήσεις μας, εμείς τουλάχιστον δεν βλέπουμε άλλη λύση – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν κάνουμε λάθος, αφού μπορεί να υπάρχει και να μην την έχουμε σκεφθεί, έχοντας θολώσει η κρίση μας από την συντριπτική αποτυχία των διαπραγματεύσεων.

Το μεγάλο πρόβλημα μας όμως, η αδυναμία διαχείρισης της κρίσης από μία κυβέρνηση που έγινε ακόμη περισσότερο ανεπαρκής από ότι ήταν, μετά τον πρόσφατο, απογοητευτικό ανασχηματισμό της, παραμένει δυστυχώς άλυτο – γεγονός που κάνει τις ελπίδες μας να ωχριούν, ενώ περιορίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό την όποια αισιοδοξία μας.

Αρκεί να σκεφθεί κανείς πως ένας ανίκανος διευθυντής μπορεί να χρεοκοπήσει ακόμη και μία κερδοφόρα επιχείρηση, ενώ ένας ικανός να διασώσει μία χρεοκοπημένη, για να κατανοήσει που ακριβώς στηρίζεται η απαισιοδοξία μας – ευχόμενοι να σφάλουμε ή/και να είμαστε άδικοι, όσον αφορά τα συμπεράσματα μας.

.

Υστερόγραφο: Υπενθυμίζουμε πως πριν υπογράψει κανείς μία συμφωνία, μπορεί και πρέπει να διαπραγματεύεται σκληρά, γνωρίζοντας ακριβώς τι θέλει – κυρίως όμως, προβλέποντας με κάθε λεπτομέρεια όλες τις κινήσεις ή επιθέσεις του αντιπάλου του. Αφού όμως την υπογράψει, ακόμη και κάτω από πιεστικές συνθήκες, πρέπει να την τηρεί – επειδή μόνο έτσι διαφυλάσσει την αξιοπιστία του, την πλήρη εμπιστοσύνη της αγοράς, χωρίς την οποία δεν πετυχαίνει απολύτως τίποτα.

Στις 20 Φεβρουαρίου η ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε ανόητα μία συμφωνία, χωρίς να την τηρήσει – χάνοντας έκτοτε τη μάχη και όχι την Κυριακή, όπως ίσως νομίζουμε. Κρίνοντας δε εκ του αποτελέσματος, από το τρίτο μνημόνιο που αποδέχθηκε δηλαδή, απέτυχε οικτρά, ενώ δεν πρόβλεψε απολύτως τίποτα – ούτε την επίθεση της ΕΚΤ, ούτε τη ναζιστική στρατηγική που ακολούθησε ο κ. Σόιμπλε, σε στενή συνεργασία με την καγκελάριο του, ούτε όλους τους άλλους κινδύνους.

Η Γερμανία βέβαια μπορεί να κέρδισε μία μεγάλη μάχη, αλλά πυροδότησε τον πόλεμο στην Ευρώπη, χάνοντας ήδη τους πρώτους συμμάχους της – κάτι που θα ωφελήσει σημαντικά την Ελλάδα, εάν δείξει την απαιτούμενη υπομονή και σύνεση.

Εάν βέβαια οι Έλληνες λειτουργήσουν παρορμητικά, εάν διαλυθεί η κοινοβουλευτική και κοινωνική συνοχή, καθώς επίσης εάν ξεσπάσουν αναταραχές, όπως στο θλιβερό παράδειγμα της Αργεντινής, τότε θα απειληθεί να καταλήξει λεηλατημένη, σαν τη στυμμένη λεμονόκουπα, στα σκουπίδια της ιστορίας – οπότε θα μετατρέψει τη χαμένη μάχη με τη Γερμανία, σε έναν χαμένο πόλεμο.

Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει, παρά το ότι έχει υποχρεωθεί από μία εντελώς άπειρη, ερασιτεχνική κυβέρνηση να περάσει από τις συμπληγάδες – καταφέρνοντας όμως την ύστατη στιγμή να αποφύγει εν πρώτοις την άτακτη, τρομακτική χρεοκοπία, στα πρόθυρα της οποίας οδηγήθηκε ανοχύρωτη και εντελώς απροστάτευτη.

Οι δυνατότητες της, «έμψυχες και άψυχες», είναι πάρα πολύ μεγάλες, αρκεί να επανέλθει η αισιοδοξία στους Πολίτες της – να πάψουν να κατηγορούν συνεχώς τους ξένους, παρά το ότι έχουν αναμφίβολα δίκιο, καθώς επίσης να επιλύσουν μεθοδικά, γρήγορα, χωρίς καμία απολύτως καθυστέρηση τις εσωτερικές τους «παθογένειες», οι οποίες τους οδήγησαν χωρίς λόγο στην άκρη του γκρεμού.

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.