Ο υπόλοιπος πλανήτης
Ο μεγάλος κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία δεν είναι βέβαια η Ελλάδα, αλλά το ότι οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες έχουν χάσει τον έλεγχο του συστήματος (ανάλυση) – με τα διεθνή ΜΜΕ να παρομοιάζουν τον πλανήτη με ένα επιβατικό αεροπλάνο, οι πιλότοι του οποίου ευρίσκονται αναίσθητοι στο πιλοτήριο, ο αυτόματος πιλότος έχει αναλάβει, ενώ του έχουν τελειώσει τα καύσιμα. Ειδικότερα τα εξής:
(α) Η κεντρική τράπεζα της Κίνας έχει χρησιμοποιήσει τις τελευταίες ημέρες κάθε είδους τέχνασμα που διέθετε, για να εμποδίσει την κατάρρευση των χρηματιστηρίων της – ένα από τα οποία έπεσε κατά περίπου -30% μέσα σε τρεις μόλις ημέρες (το Chinext, αντίστοιχο του αμερικανικού Nasdaq).
Εν τούτοις, τίποτα δεν βοήθησε. Ούτε η μείωση ξανά των βασικών επιτοκίων δανεισμού, ούτε ο περιορισμός των επιτοκίων στις καταθέσεις, ούτε η χαλάρωση των κεφαλαιακών υποχρεώσεων των κρατικών τραπεζών, ούτε το πλήρες σταμάτημα των εγγραφών νέων εταιρειών στο χρηματιστήριο – έτσι ώστε να μειωθεί η προσφορά μετοχών, οπότε να εμποδιστεί η περαιτέρω πτώση τους.
Η Κίνα λοιπόν διαπίστωσε με έναν επώδυνο τρόπο ότι, με τα γνωστά μέτρα δεν μπορεί να επιτύχει τα γνωστά αποτελέσματα – κάτι που όμως σημαίνει αυτόματα πως, εάν ο πλανήτης διαπιστώσει ότι, η Κίνα δεν μπορεί πλέον να ελέγξει τα χρηματιστήρια της, τότε ξαφνικά η Ελλάδα θα πάψει βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος (κάτι που δύσκολα μπορεί να κρίνει κανείς, εάν είναι θετικό ή αρνητικό).
Αναλυτικότερα, επειδή πρόκειται για το μεγαλύτερο εμπορικό κράτος του κόσμου, θα μπορούσε να βυθίσει άμεσα την Ιαπωνία στην ύφεση, να στείλει κύματα κρίσης σε ολόκληρη την Ασία, να οδηγήσει τις αγορές εμπορευμάτων στο ναδίρ, μαζί με τη ναυτιλία, να δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στις χώρες παραγωγής ενέργειας, από την Αυστραλία έως τη Ρωσία και τον Καναδά, να αναγκάσει πολλές αναπτυσσόμενες χώρες στη χρεοκοπία κοκ.
(β) Η κεντρική τράπεζα της Ευρωζώνης έχει χάσει επίσης τον έλεγχο, αφού σταμάτησε έκνομα το πρόγραμμα παροχής ρευστότητας στην Ελλάδα (ELA), αναγκάζοντας τις τράπεζες να κλείσουν – δίνοντας τους τη χαριστική βολή, όσον αφορά τη φερεγγυότητα τους, καθώς επίσης δολοφονώντας την οικονομία της χώρας.
Το κλείσιμο των τραπεζών θα μπορούσε να αναγκάσει την Ελλάδα να φύγει από την Ευρωζώνη, με αποτέλεσμα την αρχή του τέλους του ευρώ (άρθρο) – εάν φυσικά δεν μεσολαβήσει μία βιώσιμη συμφωνία με τους δανειστές της. Το πρόγραμμα ποσοτικής διευκόλυνσης της ΕΚΤ, μέσω του οποίου έχει αποφευχθεί μέχρι στιγμής η αύξηση των επιτοκίων δανεισμού των κρατών του Νότου, δεν πρόκειται να βοηθήσει – όπως δεν έχει βοηθήσει την πραγματική οικονομία.
(γ) Η Τράπεζα της Ιαπωνίας αντιμετωπίζει ένα μεγάλο πρόβλημα, μετά την πρόσφατη κατάρτιση του προϋπολογισμού από την κυβέρνηση – στον οποίο δεν προβλέπεται πλέον κανένας περιορισμός στις δαπάνες!
Προφανώς θα προκληθεί αύξηση των επιτοκίων δανεισμού, ενώ η κεντρική τράπεζα δεν μπορεί να αγοράσει πλέον ομόλογα του δημοσίου, για να τα διατηρήσει χαμηλά – επειδή αγόρασε ήδη όλα τα ομόλογα που έχει εκδώσει η κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να εκραγεί ο ισολογισμός της. Επομένως έχει χάσει και αυτή τον έλεγχο της οικονομίας – με προβλεπόμενη την κατάρρευση της ισοτιμίας του γεν.
(δ) Η Fed, παρά τις συνεχείς της αναφορές στην αύξηση των βασικών επιτοκίων, δεν τολμάει να το επιχειρήσει – λόγω του χαμηλού ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας των Η.Π.Α., της φούσκας των χρηματιστηρίων, των προβλημάτων που θα προκαλούσε στις υπερδανεισμένες σε δολάρια αναπτυσσόμενες οικονομίες (γράφημα), της ελληνικής κρίσης κοκ.
.
.
Επομένως, έχει χαθεί ο έλεγχος, ενώ έχει καταναλώσει όλα της τα όπλα, μετά από τρία συνεχή πακέτα ποσοτικής διευκόλυνσης, τα οποία υπερδιόγκωσαν τον ισολογισμό της – ενώ μάλλον θα στερέψει από ρευστότητα και η δική της αγορά ομολόγων, όπως η ευρωπαϊκή (ανάλυση).
.
Επίλογος
Στο παρελθόν οι κεντρικές τράπεζες είχαν την ουτοπία πως θα μπορούσαν να ελέγξουν την κρίση, με την καινούργια μέθοδο των πακέτων ποσοτικής διευκόλυνσης, τα οποία εφεύραν οι αμερικανοί κεντρικοί τραπεζίτες – θέλοντας να μην κάνουν τα λάθη του 1929, τα οποία προκάλεσαν τότε τη Μεγάλη Ύφεση.
Θεώρησαν λοιπόν πως έχουν τη δυνατότητα να κατευθύνουν κεντρικά την παγκόσμια οικονομία, διορθώνοντας όλα τα λάθη και τις υπερβολές της – να αντιμετωπίσουν τα παλαιά χρέη με νέα χρέη, την υφιστάμενη πυρκαγιά δηλαδή με μία νέα πυρκαγιά, με αποτέλεσμα να εκτοξευθεί το παγκόσμιο χρέος κατά 57 τρις $ από το 2007, στο 286% του παγκοσμίου ΑΕΠ (από 246% το 2007).
Απέτυχαν λοιπόν παταγωδώς, επιδεινώνοντας τρομακτικά τις ήδη καταστροφικές συνθήκες της παγκόσμιας οικονομίας, οι οποίες προκάλεσαν την κρίση του 2008 – απομένοντας πλέον κυριολεκτικά άοπλες μπροστά στην καταιγίδα των καταιγίδων, η οποία φαίνεται ήδη στον ορίζοντα.
.
