ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ
- Αναπλαισίωση
Ο πρόθυμος αναγνώστης καλείται να κάνει κάτι εξαιρετικά δύσκολο : να οραματισθεί έναν νέο κόσμο. Και – κυρίως – να φαντασθεί πώς θα συμπεριφέρονται οι σημερινοί πρωταγωνιστές της σύγχρονης αρένας που αυτοαποκαλείται ανθρωπότητα.
Ας δοκιμάσουμε πρώτα, όμως, να δούμε αν θα θέλαμε έναν τέτοιο καινούργιο κόσμο. Να τα βασικά διλήμματα.
- Πάλη ή συνεργία των τάξεων;
Ένα καλά σχεδιασμένο θεσμικό πλαίσιο θα διασφαλίζει ώστε κάθε άνθρωπος να μπορεί να διεκδικήσει ισότιμα την θέση που του αξίζει στον κύκλο της ζωής, στην κοινωνία. Θα είχε νόημα, σε αυτή την περίπτωση, η πάλη των τάξεων; Αν όχι, μήπως θα μας έλειπε;
- Ειρήνη ή πόλεμος ;
Η εύκολη απάντηση «Ειρήνη !» δεν είναι απλώς ευχή, είναι αφύσικη ουτοπία. Δεν υφίσταται καν ζωή χωρίς κάποιας μορφής πόλεμο. Θα ήταν πραγματικά αδιάφορος ένας κόσμος όπου από το πρωί μέχρι το βράδυ θα «παίζαμε τις κουμπάρες».
Εξεγείρονται πολλοί με το «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Ο Νίκος Καλογερόπουλος, κατά πρώτον, αποκαλύπτει την διαχρονική παπική σκευωρία που έφθασε να αποδίδει αυτό το ιησουΐτικο δόγμα στον αποδεδειγμένα δημοκράτη Νικολό Μακιαβέλι. Αλλά, δεύτερον, υποστηρίζει πειστικά ότι η φύση είναι «μακιαβελική».
Στα πλαίσια αυτά, και καθώς ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος θα ήταν το τέλος όλων μας, προβάλλει το ερώτημα : Πού θα βρούμε πολέμους;
- Ανταγωνισμός ή άμιλλα;
Η σημερινή πνευματική ένδεια αποκαλύπτεται παραστατικά όταν αναφερόμαστε σε «ευγενή άμιλλα». Μόνο που η άμιλλα – σκέτη – είναι κάτι πολύ παραπάνω από ευγενής. Είναι το ιδιαίτερο γνώρισμα του χαρακτήρα του ανώτερου ανθρώπου. Αυτό που τον ξεχωρίζει από τον βάρβαρο και τον παλιάνθρωπο. Γι’ αυτό και δεν νοείται αγενής άμιλλα.
- Ανάπτυξη ή ευημερία;
Είναι χαρακτηριστική η σύγχυση μεταξύ των όρων ανάπτυξη (development) και μεγέθυνση (growth). Η ανάπτυξη είναι κοινωνικό μέγεθος, και εκτιμάται σε όρους ποιότητας ζωής. Η μεγέθυνση είναι οικονομικό μέγεθος και αποτιμάται σε χρήμα.
Ο έρπων αποπροσανατολισμός της κοινωνίας, σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, είναι πρώτα από όλα η απόλυτη επιβεβαίωση της επικράτησης του μαρξιστικού υλισμού στα κεφάλια των κατά τα άλλα αντιμαρξιστών φωστήρων.
Και είναι ο ορισμός της ανοησίας η εμμονή στην χρήση του ΑΕΠ, της κατανάλωσης δηλαδή, σαν μέτρου της ανάπτυξης. Κατ’ αυτή την «ευφυή» θεωρία είναι ανάπτυξη μία πανάκριβη θεραπεία ή εγχείρηση, αλλά όχι και η καθημερινή πεζοπορία, που καθιστά αχρείαστη ακόμη και την επίσκεψη στο αντίστοιχο ιατρείο.
Μάλιστα, στο ΑΕΠ της κραταιάς Γερμανίας, προσμετρώνται ουχί μόνο τα ουκ ολίγα δις ευρώ του τζίρου των οίκων ανοχής, αλλά εσχάτως συμβάλλουν και οίκοι ανοχής κτηνοβασίας. Εν ολίγοις, το εξ αισθήματος σεξ συνιστά οικονομική ύφεση. Τι να πει κανείς;
- Κανίβαλοι ή Άνθρωποι;
«Η πιο επαναστατική αλλαγή στον 21ο αιώνα δεν θα προέλθει από την τεχνολογία, αλλά από μια καινούργια αντίληψη για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος» υποστηρίζει ο Τζων Ναίϊσμπιττ, ένας Αμερικανός συγγραφέας και στοχαστής γεννημένος το 1929. Ανήκει στη γενιά που έζησε τον Μεγάλο Πόλεμο. Πόλεμο που πήγαινε μαζί με την απουσία του πατέρα στο μέτωπο ή και μαζί με την εικόνα της σημαίας της πατρίδας του να τον σκεπάζει στην επιστροφή του. Η φρίκη του πολέμου επηρέασε βαθειά αυτή τη γενιά.
Η πρότασή μου είναι διατυπωμένη, ήδη από τον Σεπτέμβρη του ’13, στο βιβλίο-προσκλητήριο «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» : «Άνθρωπος είναι το ελεύθερο άτομο που επιδιώκει τους υψηλότερους δυνατούς προσωπικούς στόχους σε περιβάλλον άμιλλας και αγάπης». Αν φαίνεται κοινότυπο, είναι μάλλον γιατί στις μέρες μας φαίνονται όλα κοινότυπα.
.
ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ
Είδαμε μία ρηξικέλευθη προσέγγιση σε ένα βασικό δίλημμα της ανθρωπότητας. Ο κύριος στόχος ήταν να αναδείξω τα χαρακτηριστικά αρένας στην διαμόρφωση της οικονομικής σκέψης.
Με πολύ λίγα λόγια, στοχευμένα στις βασικές συνοπτικές προτάσεις πασίγνωστων οικονομικών θεωριών, ισχυρίζομαι ότι τις στέλνω – θεωρητικά ! – για παλιοσίδερα. Ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει, από τότε που διατυπώθηκαν, μας δίνει την δυνατότητα να αποτιμήσουμε την λεγόμενη «μαρτυρία της φύσεως», όπως και την παρατιθέμενη κριτική.
Ισχυρίζομαι ότι μία εκ βάθρων αλλαγή στις αντιλήψεις μας, για τρία καίρια οικονομικά ζητήματα, ανακαινίζει αποτελεσματικά τον καπιταλισμό. Πρόκειται για εφικτές θεσμικές αλλαγές. Και έχω ήδη δώσει επαρκέστατα στοιχεία των προτάσεων – τουλάχιστον για μία «συζήτηση επί της αρχής».
Ταυτόχρονα με τις τεχνοκρατικού περιεχομένου προτάσεις, έδωσα και κρίσιμες σκέψεις για το μέγα θέμα της κοινωνικής ευημερίας. Σε θέματα όπως η συνεργία των τάξεων, η άμιλλα, η ανάπτυξη (υπό την επιστημονικά ορθή έννοια) και – εν τέλει – η ίδια η έννοια άνθρωπος, έδωσα κάποιες αξιοπρόσεκτες προσεγγίσεις.
Κυρίως, όμως, θέλησα να αναδείξω την φύση του προβλήματος της αδράνειας, απέναντι στην θεωρητικά εφικτή διέξοδο …
.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Το παρόν άρθρο συνιστά το τελευταίο επιχείρημα υπέρ της επιτυχίας του αντικειμενικού στόχου αυτού που αποκαλώ «Επιχείρηση ΑΣΤΡΑΠΗ». Επιχείρημα υπέρ των προοπτικών για μία κοσμογονικών διαστάσεων Ελληνική Αναγέννηση, τις οποίες καλείται να προεξοφλήσει το χρηματιστήριο. Αν αξίζουν κάτι τέτοιο.
Από εβδομάδες οι αναγνώστες του analyst.gr γνωρίζουν και άλλα επιχειρήματα, αλλά και τον ίδιο τον αντικειμενικό σκοπό: την ευρεία κάλυψη των τραπεζικών warrants στην αμέσως προσεχή περίοδο. Δυνητικά, 20,5 δις ευρώ για το δημόσιο αυτή την εποχή …
Εξ αρχής είχα ξεκαθαρίσει ότι απευθύνομαι σε συμφέροντα και σε απολύτως τίποτα άλλο. Και στο “cover” μου στο facebook, ο τυχόν ενδιαφερόμενος αναγνώστης, μπορεί να εκτιμήσει πόσο ισχυρά συμφέροντα συμφωνούν μαζί μου. Και μάλιστα σε ένα θέμα με πολλά μηδενικά, όπως η ισοτιμία ευρώ-δολαρίου.
Παρ’ όλα αυτά, η λεγόμενη “Greek reality” είναι πανταχού παρούσα. Ακόμη και στις ακραίες συνθήκες που ζούμε. Όπως λένε «Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούϊ». Και θα μας λυθεί σύντομα η απορία, καθώς την Τετάρτη 10/6/15 λήγει η τρέχουσα προθεσμία για εξάσκηση δικαιωμάτων στην ALPHABANK.
Συνηθίζω να λέω, μεταξύ σοβαρού και αστείου, «Ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει σε αυτό το ρημαδότοπο» …
.
