Επιλεκτική χρεοκοπία – Σελίδα 2 – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Επιλεκτική χρεοκοπία

Το EFSF

Εάν δεν πληρωθεί η δόση του ΔΝΤ, τότε επιτρέπεται να θέσει σε λειτουργία το EFSF τη διαδικασία είσπραξης των απαιτήσεων του – παρά το οι δόσεις αποπληρωμής ξεκινούν από το 2023 (με το ESM μαζί είναι 142 δις €, ενώ τα απ’ ευθείας διακρατικά δάνεια από το πρώτο πρόγραμμα είναι 53 δις € επί πλέον – όλα μαζί τα δάνεια της Ελλάδας είναι της τάξης των 243 δις €).

Με βάση τη χρηματοδοτική συμφωνία (MFAFA) που έχει υπογραφεί μεταξύ της Ελλάδας και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Διάσωσης, η διοίκηση του EFSF έχει τρεις εναλλακτικές δυνατότητες –  αμέσως μόλις ενημερωθεί επίσημα από το ΔΝΤ, για την καθυστέρηση της πληρωμής του:

(α)  Μπορεί να απαιτήσει την άμεση πληρωμή του δανείου του, το οποίο είναι για την ακρίβεια 130,9 δις €. Μία τέτοια ενέργεια όμως, όταν πρόκειται για μία χώρα που έχει μόλις χρεοκοπήσει, δεν έχει προοπτικές επιτυχίας – οπότε μάλλον δεν θα αποφασισθεί.

(β) Η δεύτερη επιλογή είναι η επιφύλαξη άσκησης των δικαιωμάτων του (reservation of rights), μέσω της οποία το EFSF θα δηλώσει πως δεν παραιτείται από την επιστροφή των δανείων του. Το πότε θα ακολουθήσει η πληρωμή δεν έχει αποσαφηνισθεί στη συμφωνία που υπογράφηκε (MFAFA).

(γ)  Η τελευταία είναι η παραίτηση του από την εξόφληση των δανείων – κάτι που θα ισοδυναμούσε με τη διαγραφή χρέους της Ελλάδας, ύψους 131 δις €, χωρίς να απαιτείται η συμφωνία των κοινοβουλίων. Υπάρχει λοιπόν η δυνατότητα διαγραφής (ανάλυση), παρά τα όσα λέγονται – αν και δεν φαίνεται ρεαλιστική μία τέτοια απόφαση του EFSF, το οποίο έχει πλέον αντικατασταθεί από ένα καινούργιο (ESM), με πιθανότερο στόχο να μετατραπεί στο ΔΝΤ της Ευρώπης.

Σε κάθε περίπτωση, τα παραπάνω δεν αποτελούν επίσης πιστωτικό γεγονός, με την έννοια τουλάχιστον της ενεργοποίησης των CDS, για τα οποία αποφασίζει η αμερικανική ISDA – η ετυμηγορία της οποίας αφορά τα ομόλογα που έχει εκδώσει η Ελλάδα ή έχει αντικαταστήσει στα πλαίσια του PSI.

Κατά την άποψη μας, χωρίς να γνωρίζουμε τι έχει συμφωνηθεί ακριβώς με την Τρόικα, η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώνει οπωσδήποτε τα ομόλογα αγγλικού δικαίου, τα οποία υπολογίζονται κάτω από τα 50 δις € – ενώ για όλα τα υπόλοιπα ίσως υπάρχουν λύσεις.

.

Η ΕΚΤ

Μοναδική ίσως εξαίρεση θα ήταν τα ομόλογα που έχει στην κατοχή της η ΕΚΤ, τα οποία απέκτησε από τη δευτερογενή αγορά, σε πολύ φθηνές τιμές – όπου δεν θεωρείται καθόλου έντιμη η απαίτηση που έχει εκφράσει, σχετικά με την εξόφληση τους στο 100%.

Όσον αφορά δε αυτά που αγόρασε πριν το PSI και δεν διέγραψε τότε ανάλογο μέρος τους, όπως όλοι οι υπόλοιποι κάτοχοι τους (απαράδεκτο κατά πολλούς), οφείλει τουλάχιστον να τα παγώσει – ενώ δεν έχουμε την εντύπωση πως θα επιτρέψει να «διαμαρτυρηθούν», ενεργοποιώντας τα CDS και σφραγίζοντας επίσημα τη χρεοκοπία της Ελλάδας.

.

Τα διακρατικά δάνεια

Εδώ δεν είναι απολύτως σαφή τα δικαιώματα εκείνων των κρατών, τα οποία δάνεισαν απ’ ευθείας την Ελλάδα με το πρώτο πακέτο, λόγω του ότι δεν υπήρχε ο μηχανισμός διάσωσης.

Σε κάθε περίπτωση, η μη πληρωμή τους δεν θα συνιστούσε πιστωτικό γεγονός, σύμφωνα με τους περισσότερους αναλυτές – ενώ δεν θεωρείται πιθανή η «άσκηση αγωγών» εναντίον της Ελλάδας, από τις χώρες μέλη της Ευρωζώνης, αναφορικά με αυτά τα δάνεια. Εξ όσων γνωρίζουμε πάντως, μόνο η Φιλανδία έχει απαιτήσει και έχει λάβει εγγυήσεις από την Ελλάδα – οπότε θα μπορούσε πιο εύκολα να εισπράξει τις απαιτήσεις της.

.

Τα ομόλογα αγγλικού δικαίου

Ευρίσκονται, εκτός από την ΕΚΤ, στα χαρτοφυλάκια των ελληνικών και ξένων τραπεζών, καθώς επίσης ορισμένων επενδυτών – ενώ τυχόν μη πληρωμή ενός από αυτά θα θεωρούταν άμεσα «πιστωτικό γεγονός», ενεργοποιώντας τα CDS και καθιστώντας αυτόματα το σύνολο τους ληξιπρόθεσμο, λόγω της «ρήτρας» που τα προσδιορίζει (cross default).

Πρέπει λοιπόν να εξοφλούνται κανονικά, ειδικά αυτά των ελληνικών τραπεζών, η μη πληρωμή των οποίων θα σήμαινε τη χρεοκοπία τους – η οποία είναι ότι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα.

.

Επίλογος

Τα περί πρωτογενούς πλεονάσματος, το οποίο πρέπει δήθεν να μειωθεί στο 1,5-2% από την κυβέρνηση, έναντι απαίτησης της Τρόικας 4,5%, καθώς επίσης η επίτευξη ρυθμού ανάπτυξης 3% για να θεωρηθεί βιώσιμο το χρέος, αποτελούν «όνειρα θερινής νυκτός» – αφού η χώρα βυθίζεται ήδη στα πρωτογενή ελλείμματα και στην ύφεση, από τα οποία είναι αδύνατον να ξεφύγει με δημόσιο χρέος της τάξης του 180%.

Προφανώς δε η σύγκριση της Ελλάδας με την Ιαπωνία, η οποία κατορθώνει να επιβιώνει με χρέος 240% του ΑΕΠ της, είναι ανόητη – αφού η ελληνική οικονομία δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την ιαπωνική.

Περαιτέρω, έως το 2014 η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να εξυπηρετεί το χρέος της επιβιώνοντας, εάν η Ευρώπη τηρούσε τις υποσχέσεις της του 2012 –  επιμηκύνοντας σημαντικά το χρόνο αποπληρωμής, με χαμηλότερα επιτόκια. Βέβαια, χωρίς να αναπτύσσεται και καταστρεφόμενη σταδιακά – εάν δεν διενεργούνταν παράλληλα μαζικές επενδύσεις από τις χώρες της Ευρωζώνης (ανάλυση), έτσι ώστε να αναβιώσει ο παραγωγικός της ιστός, να καταπολεμηθεί η ανεργία κοκ.

Σήμερα όμως η διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους είναι απολύτως απαραίτητη, με την επί πλέον προϋπόθεση της διεξαγωγής επενδύσεων, με τη βοήθεια της ΕΕ – παράλληλα με τις υποχρεωτικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται στην οικονομία της, έτσι ώστε η ανταγωνιστικότητα που της λείπει να μην επιβαρύνει μόνο τους μισθούς, μειώνοντας την εσωτερική κατανάλωση, το ΑΕΠ, τα έσοδα του δημοσίου κλπ. (ανάλυση).

Στα πλαίσια αυτά, παρά το ότι η στάση πληρωμών θα ήταν εξαιρετικά οδυνηρή, εάν δεν συμβούν τα παραπάνω, είναι προτιμότερη σήμερα (εντός της Ευρωζώνης φυσικά) αντί για κάποια στιγμή στο μέλλον, όπου θα ακολουθήσει νομοτελειακά – επειδή τότε η χώρα θα ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση, έχοντας ενδεχομένως χάσει όλα της τα περιουσιακά στοιχεία, δημόσια και ιδιωτικά.

Φυσικά θα ήταν πολύ καλύτερα μερικούς μήνες πριν (άρθρο), αλλά δυστυχώς ότι έχει περάσει δεν επιστρέφει – ενώ είμαστε υποχρεωμένοι να κοιτάζουμε το μέλλον, όσα λάθη και αν έχουν συμβεί στο παρελθόν.

.

Υστερόγραφο: Φυσικά όλα μπορούν να συμβούν, εάν η Ελλάδα τοποθετηθεί στο στόχαστρο κάποιας ισχυρής δύναμης – ακόμη και να χαρακτηρισθεί ως «πιστωτικό γεγονός», με μη συμβατικούς τρόπους, η οποιαδήποτε καθυστέρηση πληρωμής στο εξωτερικό (μία εσωτερική χρεοκοπία βιώνουμε ήδη, από τα τέλη του προηγουμένου χρόνου).

Εκτός αυτού, οι έλεγχοι της ελεύθερης διακίνησης των κεφαλαίων (περιορισμός αναλήψεων, εμβασμάτων στο εξωτερικό κλπ.), πράγματι μπορούν να επιβληθούν οποτεδήποτε, με την προηγούμενη άδεια της ΕΕ, σε κάποιο τριήμερο – όπως ανέφερε το στέλεχος της αντιπολίτευσης, ενώ υπάρχει η τρομακτική εμπειρία της Κύπρου.

Εν τούτοις, δεν είναι ότι καλύτερο να πανικοβάλλει κανείς τους Έλληνες, με τέτοια ενδεχόμενα – ούτε όμως η κυβέρνηση να πιστεύει πως μπορεί να εκβιάσει τους δανειστές, με την απειλή της διάλυσης της Ευρωζώνης ή των κινδύνων κατάρρευσης του παγκοσμίου χρηματοπιστωτικού συστήματος, λόγω μίας πιθανής χρεοκοπίας της χώρας μας.

Πόσο μάλλον όταν το «δυστύχημα», στο οποίο αναφέρονται οι περισσότεροι, αφορά κυρίως μία τραπεζική επίθεση (Bank run) – την οποία μπορεί να προκαλέσουν οι συνεχείς αναφορές σε αρνητικές εξελίξεις.

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!