Ο χρηματοπιστωτικός φασισμός – The Analyst

Ο χρηματοπιστωτικός φασισμός

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

ΕΙΚΟΝΑ---ΗΠΑ,-δολάριο,-δικαιοσύνη Ο χρηματοπιστωτικός φασισμός

Τόσο το υπουργείο οικονομικών των Η.Π.Α., όσο και η Fed, με τα πλοκάμια τους σε ολόκληρο τον πλανήτη, εξυπηρετούν αποκλειστικά τα συμφέροντα των μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών – εις βάρος της οικονομίας και του πληθυσμού της χώρας

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

”Οι Η.Π.Α. κυριαρχούνται από ιδιωτικές ομάδες συμφερόντων, καθώς επίσης από μία νέα συντηρητική ιδεολογία, σύμφωνα με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιλεγεί από την ιστορία ως ένα ασυνήθιστο και αναντικατάστατο Έθνος – δικαίωμα και ευθύνη του οποίου είναι να επιβάλλει τη θέληση του σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Μεταξύ αυτών των ιδιωτικών ομάδων συμφερόντων, τα ισχυρότερα είναι το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα, οι 4-5 «πολύ μεγάλες για να χρεοκοπήσουν» τράπεζες (Too big to fail), η Wall Street, το εβραϊκό λόμπι (ο λαός τους Ισραήλ δεν έχει καμία σχέση με τις σιωνιστικές κυβερνήσεις του), η αγροτική βιομηχανία με τους κολοσσούς των μεταλλαγμένων, καθώς επίσης η βιομηχανία των πρώτων υλών (πετρέλαιο, ορυχεία, ξυλεία). 

Οι στόχοι των συγκεκριμένων ομάδων συμφερόντων ταυτίζονται με αυτούς των νέων συντηρητικών – η ιδεολογία των οποίων υποστηρίζει και επιδιώκει με κάθε τρόπο τον  χρηματοπιστωτικό και στρατιωτικοπολιτικό επεκτατισμό (ιμπεριαλισμό), οπότε την απόλυτη ηγεμονία του πλανήτη από τις Η.Π.Α. (Dr. Paul Craig Roberts, οικονομολόγος, πρώην σύμβουλος του Reagan)».

.

Άρθρο

Η σφαιρική εικόνα ορισμένων ανθρώπων όπως ο παραπάνω, ο οποίος έχει μία σειρά πανεπιστημιακών πτυχίων, καθώς επίσης σημαντικές εμπειρίες συμμετέχοντας ενεργά στην κυβερνητική πολιτική των Η.Π.Α., ενώ έχει γράψει αρκετά αναλυτικά βιβλία, είναι πολύτιμη για όλους όσους ενδιαφέρονται για το τι πραγματικά διαδραματίζεται στον πλανήτη. Πόσο μάλλον όταν τα περισσότερα γεγονότα καλύπτονται πίσω από ένα αδιαπέραστο, σκοτεινό πέπλο, ενώ συχνά χαρακτηρίζονται σκόπιμα ως θεωρίες συνομωσίας – έτσι ώστε να μην γίνονται πιστευτά από την πλειοψηφία των ανθρώπων.

Συνεχίζοντας, σύμφωνα με τον αμερικανό, δεν υπάρχουν πλέον ανεξάρτητα ΜΜΕ στις Η.Π.Α. – έντυπα, ραδιοφωνικά ή τηλεοπτικά. Κατά τα τελευταία χρόνια της κυβέρνησης Clinton, το 90% όλων των ΜΜΕ ανήκαν σε έξι μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους  – ενώ από την κυβέρνηση που ακολούθησε (Bush Junior), έχασε την ανεξαρτησία της και η εθνική δημόσια ραδιοφωνία (National Public Radio). Από τότε και μετά, όλα τα ΜΜΕ λειτουργούν ως ένα «υπουργείο προπαγάνδας» – όπως αυτό που περιγράφεται στο 1984 του Orwell.

Την ίδια στιγμή και τα δύο πολιτικά κόμματα που κυβερνούν εναλλασσόμενα τη χώρα, οι Δημοκρατικοί (σοσιαλιστές) και οι Ρεπουμπλικάνοι (συντηρητικοί), εξαρτώνται, όσον αφορά τη χρηματοδότηση της εκάστοτε προεκλογικής τους καμπάνιας, από τις ίδιες ακριβώς ιδιωτικές ομάδες συμφερόντων – εύλογα λοιπόν χορεύουν στους ήχους της μουσικής που τους επιβάλλουν οι Κύριοι τους.

Εκτός αυτού, η μετατόπιση των θέσεων εργασίας της μεταποιητικής και βαριάς βιομηχανίες σε άλλες χώρες, κατέστρεψε τα εργατικά συνδικάτα – με αποτέλεσμα να μην έχουν πλέον την πολιτική τους στήριξη οι Δημοκράτες, οι οποίοι ουσιαστικά εκπροσωπούσαν τους εργαζόμενους (αντί τις επιχειρήσεις, όπως οι Ρεπουμπλικάνοι).

Περαιτέρω η κεντρική τράπεζα της χώρας, η Fed, ανήκει στις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες και φροντίζει για το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας – κυρίως όμως για τους ιδιοκτήτες της. Ιδρύθηκε με στόχο να είναι ο δανειστής εσχάτης ανάγκης (Lender of last resort), έτσι ώστε να μπορεί να διασώζει τις τράπεζες από τη χρεοκοπία, σε περιπτώσεις επιθέσεων εναντίον τους (Bank runs) ή εκροής των καταθέσεων τους – ενώ στη διοίκηση της New York Fed, η οποία είναι υπεύθυνη για τις «χρηματοπιστωτικές παρεμβάσεις», τοποθετούνται οι managers των μεγάλων τραπεζών.

Οι τρεις τελευταίοι διοικητές της Fed ήταν Εβραίοι, ενώ ο σημερινός υποδιοικητής είχε διευθύνει προηγουμένως  την κεντρική τράπεζα του Ισραήλ.  Τα προηγούμενα χρόνια όλοι οι υπουργοί οικονομικών, καθώς επίσης όλοι οι διευθυντές των εποπτικών Αρχών του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας, ήταν ακριβώς εκείνοι οι τραπεζικοί managers, οι οποίοι με τις απάτες και με την υπερχρέωση που συντελέσθηκε, προκάλεσαν την πρόσφατη τεράστια κρίση – μετά τη χρεοκοπία της Lehman Brothers.

Τόσο το υπουργείο οικονομικών των Η.Π.Α., όσο και η Fed, με τα πλοκάμια τους σε ολόκληρο τον πλανήτη, εξυπηρετούν από τις αρχές του 21ου αιώνα αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα των μεγάλων τραπεζών – εις βάρος φυσικά της Οικονομίας και του πληθυσμού της χώρας. Για παράδειγμα, οι συνταξιούχοι τα τελευταία χρόνια δεν λαμβάνουν καθόλου τόκους, επειδή επιλέχθηκε ο άτοκος δανεισμός των τραπεζών, για να αυξήσουν τα κέρδη τους.

Συνεχίζοντας, ανεξάρτητα από το πόσο πλούσιες είναι ορισμένες οικογένειες, δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους κυρίαρχους του σύμπαντος – αυτούς δηλαδή που αναφέρθηκαν στον πρόλογο του κειμένου. Το παλαιό κεφάλαιο μπορεί βέβαια να προστατεύει τα περιουσιακά του στοιχεία, ενώ οι οικογένειες που το εκπροσωπούν, όπως οι Rockefellers, διαθέτουν δραστήρια ιδρύματα – τα οποία συνεργάζονται πιθανότατα πολύ στενά με το Ίδρυμα εθνικού κληροδοτήματος για τη Δημοκρατία (National Endowment for Democracy).

Χρηματοδοτούν δε και προωθούν διάφορες φιλοαμερικανικές μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) σε χώρες, στις οποίες οι Η.Π.Α. επιδιώκουν μεγαλύτερη επιρροή ή αλλαγές των κυβερνήσεων τους – όπως συνέβη στην Ουκρανία. Οι συγκεκριμένες ΜΚΟ είναι ουσιαστικά η «πέμπτη φάλαγγα» της υπερδύναμης, αν και προς τα έξω εμφανίζονται ως προστάτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπήρχαν εκατοντάδες τέτοιες ΜΚΟ στη Ρωσία (ορισμένες πιθανότατα ακόμη), οι οποίες χρηματοδοτούνταν από αμερικανικά και γερμανικά κεφάλαια – ενδεχομένως έως και 1.000.

Η λέσχη Bilderberg, στην οποία συμμετέχουν εξτρεμιστικά πλούσια άτομα, διαθέτει αρκετούς πολιτικούς στις κυβερνήσεις πολλών χωρών, υπό την προστασία της. Εν τούτοις, δεν τεκμηριώνεται η επιρροή της στις αποφάσεις του Κογκρέσου ή της αμερικανικής κυβέρνησης – όπως, για παράδειγμα, αυτή του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων (Council for Foreign Relations), το οποίο διαθέτει μία τεράστια επιρροή.

Η συγκεκριμένη «δεξαμενή σκέψης» στελεχώνεται από πρώην κυβερνητικούς παράγοντες και ακαδημαϊκούς, καθώς επίσης από ορισμένους δημοσιογράφους, οι οποίοι ασχολούνται με την εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις – ενώ το περιοδικό της (Foreign Affairs) είναι ένα από τα σημαντικότερα Forum, όσον αφορά την εξωτερική πολιτική.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×