Εκτός της Ευρωζώνης
Ο εθνικιστής οικονομολόγος του ινστιτούτου του Μονάχου κατηγόρησε την Ελλάδα, λέγοντας πως οι μισθοί στη χώρα μας είναι διπλάσιοι από αυτούς στην Πολωνία – οπότε η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει είτε τη διπλάσια παραγωγικότητα, είτε τους μισούς μισθούς!
Η αναφορά του αυτή θα μπορούσε να οφείλεται στην άγνοια του, αφού συγκρίνει δύο εντελώς ανόμοια πράγματα, χώρες δηλαδή με διαφορετικά νομίσματα – κάτι που όμως είναι αδύνατον να πιστέψει κανείς. Επομένως, ο στόχος του ήταν να δημιουργήσει εντυπώσεις εις βάρος της Ελλάδας – όπως άλλωστε συνηθίζει να το κάνει, επιμένοντας πως η χώρα μας πρέπει να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη υιοθετώντας τη δραχμή, αφού δεν υπάρχει καμία άλλη λύση για τα προβλήματα της.
Περαιτέρω, εάν θέλει κανείς να εξετάσει τις δύο χώρες, θα πρέπει να απεικονίσει την παραγωγικότητα τους στο ίδιο νόμισμα – κάτι που δεν είναι καθόλου εύκολο, όταν πρόκειται για πραγματικά (αφαιρουμένου του πληθωρισμού) μεγέθη.
Οφείλει λοιπόν να υπολογίσει το ΑΕΠ της Πολωνίας σε ευρώ, για κάθε έτος σύγκρισης, με μία μέση ισοτιμία του σε σχέση με το Zloty (κάτι που φυσικά είναι μόνο εν μέρει σωστό, επειδή η εξέλιξη της ισοτιμίας του νομίσματος δεν «ισοσταθμεί» πάντοτε με τον πληθωρισμό, αφού τα νομίσματα δεν εξισορροπούνται μεταξύ τους συνεχώς).
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για τη μετατροπή ΑΕΠ και μισθών σε άλλο νόμισμα, με τους οποίους όμως είναι περιττό να ασχοληθεί κανείς εδώ – επειδή πρόκειται απλά και μόνο για «τεχνικές λύσεις». Ο συνάδελφος που έκανε τη μετατροπή, τόσο σε ονομαστικά (με τον πληθωρισμό), όσο και σε πραγματικά μεγέθη, για το έτος 2013, κατέληξε στον πίνακα που ακολουθεί:
.
| Ελλάδα | Πολωνία | ||
| Ονομαστικό ΑΕΠ ανά εργαζόμενο | Σε € ανά έτος και εργαζόμενο | 47.050 | 25.606 |
| Ονομαστικό ΑΕΠ ανά ώρα εργασίας | Σε € ανά ώρα εργασίας | 23,10 | 13,35 |
| Πραγματικό ΑΕΠ ανά εργαζόμενο | Σε € ανά έτος και εργαζόμενο | 48.027 | 25.220 |
| Πραγματικό ΑΕΠ ανά ώρα εργασίας | Σε € ανά ώρα εργασίας | 23,58 | 13,15 |
.
Με βάση τον παραπάνω πίνακα, το ονομαστικό ΑΕΠ ανά εργαζόμενο στην Ελλάδα το 2013, όπως επίσης το πραγματικό, η ώρα εργασίας κλπ. είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό της Πολωνίας. Σχεδόν διπλάσιοι είναι όμως και οι μισθοί των Ελλήνων – οπότε ταιριάζει με τη διαφορά που διαπιστώνεται, μεταξύ των δύο χωρών.
Για σύγκριση, το ΑΕΠ ανά εργαζόμενο και ώρα εργασίας της Γερμανίας το 2013 ήταν 45,70 € (66.448 το ονομαστικό ΑΕΠ ανά εργαζόμενο ετήσια, έναντι 47.050 της Ελλάδας) και της Γαλλίας 51,00 € (γράφημα που ακολουθεί). Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα, στο ξεκίνημα της Ευρωζώνης, αύξησε σημαντικά τόσο το ρυθμό ανάπτυξης, όσο και την παραγωγικότητα της – πλησιάζοντας τις μεγάλες χώρες της νομισματικής ένωσης.
.
.
Ειδικότερα, από το έτος 1999 έως το 2008 η Ελλάδα αύξανε με διπλάσιο ρυθμό (3,1%) την παραγωγικότητα της, σε σχέση με τη Γερμανία (1,6%) – έως το 2008 δυστυχώς, όπου βυθίστηκε στην κρίση, λόγω των τρομακτικών λαθών της.
.
Επίλογος
Η αυτοκριτική είναι πάντοτε θετική, ενώ προηγείται της διόρθωσης των σφαλμάτων – λόγω των οποίων βυθίζεται κανείς σε μεγάλα προβλήματα. Όταν σε μία σχέση όμως, είτε μεταξύ ανθρώπων, είτε ανάμεσα σε χώρες, μόνο ο ένας κάνει την αυτοκριτική του, ενώ ο άλλος αδιαφορεί, συνεχίζοντας να κάνει τα ίδια ή μεγαλύτερα λάθη, τότε η σχέση είναι καταδικασμένη.
Στην περίπτωση της Ευρωζώνης, εάν η Γερμανία συνεχίσει να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο, αυξάνοντας τα πλεονάσματα της εις βάρος των υπολοίπων, οι οποίοι νομοτελειακά βυθίζονται στα ελλείμματα, το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο. Ειδικά λόγω του μεγάλου μεγέθους της οικονομίας της, η οποία απειλεί με «στραγγαλισμό» όλες τις υπόλοιπες – παράλληλα με την ανυπαρξία αλληλεγγύης, όπως φάνηκε στο παράδειγμα της Ελλάδας.
Όσον αφορά τη χώρα μας, έκανε ασφαλώς πολλά λάθη, αλλά τα πλήρωσε πανάκριβα – χωρίς να διαμαρτυρηθούν καθόλου οι Πολίτες της, επί έξι ολόκληρα χρόνια. Θα ήταν ανόητο λοιπόν να συνεχίσει να υπομένει μαρτύρια, χωρίς καμία προοπτική, επειδή έτσι θέλει η Γερμανία. Επομένως, οφείλει αμέσως να αλλάξει τακτική και πορεία, παίρνοντας όλα τα ρίσκα που απαιτούνται – αφού ο αργός θάνατος είναι χειρότερος από οποιαδήποτε άλλα δεινά.
*Σημείωση: Η παραγωγικότητα είναι ένας οικονομικός δείκτης, ο οποίος περιγράφει τη σχέση μεταξύ παραγομένων προϊόντων, καθώς επίσης των συντελεστών παραγωγής τους (π.χ. ΑΕΠ/Εργαζόμενο). Η ανταγωνιστικότητα περιγράφει τη δυνατότητα να πουλήσει μία επιχείρηση τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες της στις εθνικές και διεθνείς αγορές με κέρδος – όπου, εκτός από το κόστος και την τιμή πώλησης, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες, μεταξύ των οποίων η ποιότητα, η εξυπηρέτηση, η έρευνα κοκ.
Βιβλιογραφία: F. Spiecker, H. Flasbeck
.
