Αρνητικό ορόσημο και παράλληλα έτος αδιεξόδου το 2008, όταν το έλλειμμα του ΙΤΣ έφτασε στα επίπεδα ρεκόρ του -14,3 % του ΑΕΠ και στα 34,9 δις € .
.
| ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΙΣΟΖΥΓΙΟΥ ΤΡΕΧΟΥΣΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ | ||
| 2008 -(ΣΕ ΕΚΑΤ. € ) | % | |
| ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΤΡΕΧΟΥΣΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ | 34.980,70 | |
| ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΚΕΦΑΛΑΙΑΚΩΝ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΝ | 4.090,80 | 11,69 |
| ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ | 30.160,20 | 86,22 |
| ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ | ||
| ΑΜΕΣΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ | 1.666,70 | |
| ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟΥ | 16.428,00 | |
| ΛΟΙΠΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ | 12.094,60 | |
| ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΤΕΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ | 729,7 | 2,086 |
.
Θετικό ορόσημο και παράλληλα έτος αισιοδοξίας για το μέλλον το 2013 όπου το ΙΤΣ απέκτησε ξανά θετικό πρόσημο μετά από 33 χρόνια.
H μελλοντική πορεία του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών θα εξαρτηθεί από την εγχώρια παραγωγή και το πώς αυτή θα μπορέσει να υποκαταστήσει την ζήτηση εισαγόμενων προϊόντων και φυσικά από την άνοδο και την διατήρηση των εξαγωγών σε υψηλά επίπεδα.
Ας ελπίσουμε ότι η χαλαρότητα της περιόδου 2000-2008 και το πάθημα της περιόδου 2010-2014 θα αποτελέσουν τον οδηγό για το μέλλον.
Δεν πρέπει όμως να μας διαφεύγει το γεγονός ότι η μείωση του ελλείμματος στις εξωτερικές συναλλαγές από το ρεκόρ των 34,9 δις € το 2008 μέχρι και η ανάδειξη του πλεονάσματος των 1,2 δις € το 2013 στηρίχτηκαν κατά τα 2/3 στην μείωση των εισαγωγών και κατά 1/3 στην μείωση των τόκων του δημοσίου χρέους.
Επί συνολικής προσαρμογής 36,1 δις € μεταξύ 2008-2013 τα 24,1 δις € αφορούν στην μείωση των εισαγωγών και τα 9,9 δις € στην μείωση των τόκων, οπότε η διατήρηση των πλεονασμάτων και φυσικά η αύξηση τους περνά μέσα από τις συμπληγάδες της νοοτροπίας και των διαρθρωτικών αλλαγών.
Διαφορικά θα είμαστε άξιοι της τύχης μας και των λαϊκιστών που κατά διαστήματα επιτρέπουμε με τη ψήφο μας να κυβερνούν την χώρα.
Κομβικό σημείο στον εξωτερικό τομέα της ελληνικής οικονομίας είναι η ανάκαμψη των εξαγωγών όχι μόνο μέσω της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας κόστους που σχετικά είναι και το πιο εύκολο κομμάτι του υπόβαθρου στήριξης των εξαγωγών αλλά και μέσω της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας τιμών αλλά και κυρίως μέσω της επαρκούς και χαμηλού κόστους ρευστότητας.
Εάν δεν υπάρξει βελτίωση και μάλιστα ιδιαίτερα σημαντική σε αυτούς τους δυο τομείς ενδεχόμενα όλοι αυτοί που πιστεύουν ότι η ύπαρξη πλεονασμάτων στο εξωτερικό ισοζύγιο είναι συγκυριακού χαρακτήρα και οφείλεται αποκλειστικά στην συρρίκνωση της συνολικής ζήτησης να δικαιωθούν .
Όπως είναι γνωστό η σωρευτική απώλεια ανταγωνιστικότητας της περιόδου που ακολούθησε την υιοθέτηση του ευρώ και μέχρι το 2009 χρονιά όπου το καταναλωτικό όνειρο των ελλήνων κατέρρευσε και είχε φτάσει το 26,3% απαλείφθηκε πλήρως και πλέον βρίσκεται στα προ του ευρώ επίπεδο.
Αντίθετα η σωρευτική απώλεια ανταγωνιστικότητας με βάση το δείκτη τιμών καταναλωτή που είχε φτάσει το ίδιο διάστημα στο ύψος του 18,5% δεν έχει εξαλειφθεί και αυτό λόγω της έμμεσης φορολογίας αλλά και του κόστους ενέργειας και χρηματοδότησης των ελληνικών επιχειρήσεων.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο εντοπίζεται η χαμηλή σχετικά επίδοση των ελληνικών εξαγωγών.
Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας δεν έχει οδηγήσει στην αύξηση των εξαγωγών στο βαθμό που το παρελθόν είχε προσδιορίσει και αυτό λόγω των αγκυλώσεων που υπάρχουν στις τιμές αλλά και στο κόστος του χρήματος.
Κατά το παρελθόν είχε υπολογιστεί ότι μια μείωση / αύξηση της ανταγωνιστικότητας κόστους κατά μια μονάδα οδηγούσε σε ισόποση μείωση / αύξηση του ρυθμού των εξαγωγών.
.
.
Όλα αυτά μέχρι το 2009 αφού μετά παρά την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας κόστους κατά 26,3% η αύξηση των εξαγωγών σε σχέση με την αύξηση των εξαγωγών της ευρωζώνης ήταν της τάξεως του 5%.
Να θυμίσουμε εδώ ότι οι εξαγωγές υπηρεσιών αντιπροσωπεύουν το 65% του συνόλου των εξαγωγών και ότι οι εισπράξεις από το ναυτιλιακό συνάλλαγμα αντιπροσωπεύουν το 50% των εξαγωγών υπηρεσιών της χώρας.
Γίνεται επομένως αντιληπτό ότι η αυξημένη εσωτερική αβεβαιότητα δημιουργεί προβλήματα στον τομέα των υπηρεσιών και ειδικότερα του τουρισμού πράγμα που καθιστά δύσκολη την ενίσχυση του κύριας προωθητικής μηχανής των εξαγωγών.
Είναι αναγκαία συνθήκη η δημιουργία πλαισίου σταθερότητας της οικονομίας και κυρίως μείωσης του κόστους χρηματοδότησης των επιχειρήσεων.
Είναι κρίμα τη ώρα που όλη η Ευρώπη αναχρηματοδοτεί τα χρέη της με το μικρότερο ιστορικά κόστος η Ελλάδα και οι ελληνικές επιχειρήσεις να μειονεκτούν χάνοντας το όποιο πλεονέκτημα έχει δημιουργήσει η ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας κόστους που η δεκαετία της χαλαρότητας είχε απολέσει.
