Αρθογράφος - Σαράντος Λέκκας

Η προσέγγιση Τσίπρα όπως συνήθως σε ανάλογες περιπτώσεις είναι δημαγωγική και προσμετράτε σε αυτές που θέλουν να λέγονται πράγματα μόνο και μόνο επειδή ακούγονται ευχάριστα στον απλό πολίτη

Το εντυπωσιακό αλλά και εξίσου εγκληματικό είναι ότι περισσότερο από μια δεκαετία οι τράπεζες δεν έχουν συνεισφέρει ότι ένα ευρώ στην αύξηση των διαθέσιμων μέσων κάλυψης των καταθέσεων ενώ έχουν μοιράσει σε μερίσματα περίπου 5,5 δις €. Η παντελής απουσία σεβασμού των χρημάτων των απλών πολιτών είναι εμφανέστατη με την κυβέρνηση όμως να κωφεύει σε προτάσεις αύξησης των αποθεματικών, ίσως διότι δεν...

Σήμερα η εισφορά αποφέρει στο Δημόσιο περίπου ένα τέταρτο του δισεκατομμυρίου ευρώ κάθε χρόνο, ενώ μόνο ένα σχετικά μικρό μέρος αυτού του ποσού χρησιμοποιείται για τον σκοπό που συνεχίζει να υφίσταται ως επιβάρυνση της αποπληρωμής των δανείων που λαμβάνουν οι έλληνες πολίτες. Αφού τα κόμματα που κυβέρνησαν την χώρα την τελευταία 25ετια κόπτονται για τους έλληνες δανειολήπτες, Ιδού η Ρόδος, άμεση...

Τέτοια νομοθετική κάλυψη των συμφερόντων του διεθνούς κεφαλαίου δεν έχει ξαναζήσει η ελληνική κοινωνία ενώ η παρουσία των πολιτικών που την σχεδίαζαν (Τσίπρας, Βαρουφάκης) στην σημερινή πολιτική σκηνή δείχνει ότι ένα τμήμα τής ελληνικής κοινωνίας αρέσκεται στις ψευδαισθήσεις και κυρίως στις μεγαλοστομίες ανεξάρτητα εάν αυτές το πλήγωσαν και το ταπείνωσαν στο πρόσφατο παρελθόν.

Η σημερινή  σύγκρουση με τις φιλελεύθερες ευρωπαϊκές αξίες όλων εκείνων που δεν έχουν ως στόχο την ενσωμάτωση αλλά την κυριαρχία με βάση τα δικά τους θρησκευτικά και ριζοσπαστικά στοιχεία απαιτεί ένα αντίβαρο: πολιτικούς ηγέτες με χαρακτηριστικά ταγού και οραματιστή. Αυτοί οι ηγέτες δυστυχώς αναζητούνται

Η πολιτική απροθυμία και ο χλευασμός των κοινοβουλευτικών διαδικασιών για ένα τόσο σοβαρό θέμα δείχνει περίτρανα ότι όχι μόνο δεν υπάρχει πολιτική βούληση για την αντιμετώπιση των διεφθαρμένων πρακτικών που βιώνει καθημερινά ο πολίτης στις πολεοδομίες αλλά υπάρχει ανοχή στην διαφθορά μέσω της πολιτικής αδράνειας και της πολιτικής απροθυμίας

Η δημοκρατία δεν εκδικείται, ΣΩΣΤΟ, όμως πρέπει να τιμωρεί όσους την πληγώνουν και μάλιστα επιδεικτικά διαφορετικά τα ίδια πρόσωπα με τις ίδιες μεθόδους θα την ξανά πληγώσουν. Η περίπτωση Τσίπρα είναι το κλασικότερο σύγχρονο παράδειγμα.

Όπως είναι ευρύτερα γνωστό το άβατο του καπιταλισμού είναι ισχυρότατο όμως πολλές φορές οι ευφάνταστες πρακτικές του είναι τέτοιας μορφής που η λογική τάξη των πραγμάτων αδυνατεί να συσχετίσει ακόμη και τα αυτονόητα!

Είναι πλέον η ώρα το ελληνικό δημόσιο να σταματήσει να κερδοσκοπεί εις βάρος δανειοληπτών που έπεσαν θύματα της λειτουργίας του και να στρέψει τα αντληθέντα από τις πωλήσεις  χρηματιστηριακά κεφάλαια προς υγιούς σκοπούς

Οι πρακτικές του παρελθόντος συνεχίζονται, η εύκολη τραπεζική της αποκόμισης κερδών από τα κρατικά ομόλογα χρησιμοποιείται εις βάρος κλάδων της ελληνικής οικονομίας που αποτελούν την πραγματική βάση της εγχώρια παραγωγής, ενώ ο αποκλεισμός των ελεύθερων επαγγελματιών, των ατομικών επιχειρήσεων αλλά και των αγροτών δείχνει ότι το εγχώριο τραπεζικό σύστημα αδιαφορεί παντελώς για τις ανάγκες της...