Ο πρωσικός ρατσισμός – Σελίδα 3 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Ο πρωσικός ρατσισμός

Η Τρόικα      

Από την άλλη πλευρά, δεν είναι η λέξη «Τρόικα» αυτή που προβληματίζει τους Έλληνες, όπως ισχυρίζεται ο υπουργός, αλλά οι ενέργειες της (άρθρο), καθώς επίσης η απολυταρχική διακυβέρνηση των δανειστών, που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα – λόγω της οποίας έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, ενώ οι Πολίτες της σε σκλάβους χρέους.

Προβλέποντας δε πως οι επόμενες κινήσεις των δανειστών θα είναι η εγκατάσταση ενός «φοροεισπρακτικού μηχανισμού», όπως στην εποχή της φεουδαρχίας, μέσω του οποίου θα μεταφέρονται τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων στους ξένους, χωρίς να μειώνεται καθόλου το δημόσιο χρέος, εύλογα αντιδρούν – ενώ δεν θεωρούν καθόλου τιμή τους τη «γνωριμία» με τον κ. Σόιμπλε, όπως ο Έλληνας υπουργός στη συνέντευξη του, έχοντας βιώσει μία ατέλειωτη σειρά προσβολών και εξευτελιστικών σχολίων εκ μέρους του, καθώς επίσης από την πρωσική κυβέρνηση που εκπροσωπεί.

Σε κάθε περίπτωση, οι Έλληνες δεν συμφωνούν με την αναίρεση των λόγων του υπουργού οικονομικών τους (κυβίστηση), ο οποίος έλεγε πολύ σωστά στο παρελθόν πως θέλει να πάψει να δανείζεται από την Ευρώπη – αφού ο νέος δανεισμός χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για την ανακύκλωση του παλαιοτέρου, επιδεινώνοντας συνεχώς την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας.

Δεν συμφωνούν ούτε με την πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων που δυστυχώς εγκαινίασε πρόσφατα, κατά το παράδειγμα της προηγούμενης κυβέρνησης – την οποία άλλαξαν για αυτόν ακριβώς το λόγο.

Θα ήταν καλύτερα λοιπόν να το καταλάβει, όπως το έχει ευτυχώς συνειδητοποιήσει ο πρωθυπουργός – καθώς επίσης μία ολόκληρη σειρά διεθνών οικονομολόγων, οι οποίοι επιμένουν πως η Ελλάδα έχει μία και μόνο λύση στη διάθεση της: τη διαγραφή χρέους, έτσι ώστε να μειωθεί κάτω από το 90% του ΑΕΠ της.

.

Οι πραγματικοί αιθεροβάμονες

Συνεχίζοντας, προφανώς δεν είμαστε τόσο «αιθεροβάμονες», ώστε να θεωρούμε πως η διαγραφή χρέους είναι εύκολο να επιτευχθεί – πόσο μάλλον η συμφωνία μίας χώρας, όπως η Γερμανία, η οποία τρέφεται από τα χρέη των εταίρων της, καθώς επίσης από την κρίση τους, έχοντας εξοικονομήσει μόνο από τη διαφορά τόκων ποσά που υπερβαίνουν τα 70 δις €.

Πιστεύουμε όμως πως είναι ανεύθυνοι, μη πιστευτοί από κανέναν, καθώς επίσης καθόλου σοβαροί οι ισχυρισμοί, σύμφωνα με τους οποίους η Ελλάδα μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της – χωρίς να οδηγηθούν στο ικρίωμα οι Πολίτες της, συμπεριλαμβανομένων των επομένων γενεών.

Από την άλλη πλευρά δεν κατανοούμε το ρατσισμό των Ευρωπαίων, με βάση τον οποίο επιτρέπουν, για παράδειγμα, στην Αυστρία να μην πληρώσει τις υποχρεώσεις μίας κρατικής τράπεζας της χρεοκοπώντας την (άρθρο) – καθώς επίσης να κρύβει υποχρεώσεις της τάξης του 37% του ΑΕΠ της ή 116 δις € (άρθρο), όταν η Ελλάδα κατηγορείται πως μπήκε στην Ευρωζώνη, κρύβοντας χρέη της τάξης μόλις του 5% του ΑΕΠ της.

Αντίθετα τώρα, θεωρούμε αιθεροβάμονες όλους αυτούς που επικεντρώνονται στις αφορμές και όχι στις αιτίες – ισχυριζόμενοι πως θα επιλυθεί το πρόβλημα της χώρας εάν επιστρέψουν οι τραπεζικές καταθέσεις που έχουν (δυστυχώς) διαφύγει στο εξωτερικό, πως η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής θα βοηθήσει κοκ.

Ειδικότερα, απορούμε σχετικά με το πώς είναι δυνατόν να περιμένουν την επιστροφή των καταθέσεων, όταν η Ελλάδα είναι σταθερά στα πρόθυρα της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας – τα οικονομικά της προβλήματα επιδεινώνονται, υπάρχουν συνεχώς αναφορές στην έξοδο της από την Ευρωζώνη κοκ.

Όσον αφορά το όνειδος της φοροδιαφυγής, η οποία όμως δεν είναι μεγαλύτερη από αυτήν στις άλλες χώρες της ΕΕ, ενώ η φόρο-αποφυγή κατά πολύ μικρότερη, η μείωση της απαιτεί κυρίως τη φορολογική συνείδηση των Πολιτών.

Πώς είναι δυνατόν όμως να υπάρξει κάτι τέτοιο, όταν παράλληλα περιορίζεται συνεχώς η ανταποδοτικότητα εκ μέρους του δημοσίου; ‘Όταν, για παράδειγμα, οι δαπάνες για την Υγεία έχουν περιορισθεί στο 6%, έναντι 8% κατά μέσον όρο στην ΕΕ και 10% στη Γερμανίας – πόσο μάλλον με ένα καθοδικό ΑΕΠ, το οποίο μειώνει ακόμη περισσότερο τις δαπάνες σε απόλυτο μέγεθος;

.

Επίλογος

Με βάση την ανάλυση μας, έχουμε την άποψη πως δεν είμαστε ούτε αιθεροβάμονες, ούτε έχουμε εμμονή στο θέμα της διαγραφής χρέους – αλλά απλά ρεαλιστές, γνωρίζοντας πως το δημόσιο χρέος δεν είναι καθόλου βιώσιμο σήμερα, κυρίως λόγω των μέτρων που επέβαλλε η Τρόικα (φυσικά και ήταν βιώσιμο στο παρελθόν).

Σύντομα όμως δεν θα είναι βιώσιμο ούτε το ιδιωτικό χρέος, κάτι που ήδη συμβαίνει σε πολλές άλλες χώρες – όπως στην Ιρλανδία, στην Ισπανία, στην Ολλανδία, στη Δανία, στη Σουηδία κοκ., έχοντας το τεκμηριώσει με πολλά άρθρα μας.

Επομένως, απαιτούνται ριζικές λύσεις, εάν είναι δυνατόν σε συνεργασία με τους εταίρους μας – ενώ όλα τα υπόλοιπα απλά διαιωνίζουν το πρόβλημα, επιδεινώνοντας το. Παράλληλα, θίγουν σε μεγάλο βαθμό την εθνική μας αξιοπρέπεια, παρά τις αντίθετες τοποθετήσεις στελεχών της κυβέρνησης – αφού καμία χώρα δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιοπρεπής, ζητιανεύοντας συνεχώς και παρακαλώντας για νέα δανεικά.

.

Υστερόγραφο: Είμαστε σχεδόν σίγουροι πως η Ευρωζώνη θα συμφωνούσε με μία λογική διαγραφή ενός μέρους του δημοσίου χρέους μας, καθώς επίσης με έναν βιώσιμο διακανονισμό του υπολοίπου – εάν παρουσιάζαμε ένα σωστό πρόγραμμα εξυπηρέτησης του, με την απαιτούμενη σοβαρότητα βέβαια και με εγγυήσεις.

Φυσικά με ακριβείς αριθμούς, καθώς επίσης με ένα σχέδιο ρεαλιστικής αναβίωσης της ελληνικής οικονομίας – παράλληλα με την υιοθέτηση των σωστών μεταρρυθμίσεων, όπως είναι ένα αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα, ένα λειτουργικό επιχειρηματικό πλαίσιο, η καταπολέμηση του πελατειακού κράτους, η αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων, ιδίως αυτών του δημοσίου, η αντιμετώπιση της διαφθοράς, ο περιορισμός της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου, η σύνεση στον τομέα των δημοσίων δαπανών κοκ.

Ουσιαστικά θα ήταν πρόθυμη, επειδή τυχόν έξοδος μίας χώρας από την Ευρωζώνη ή μίας χρεοκοπίας εντός του ευρώ, εμπεριέχει τεράστιους κινδύνους για το νόμισμα – ενώ τρομάζει όλες εκείνες τις χώρες που διατηρούν συναλλαγματικά αποθέματα σε ευρώ, χωρίς κανένα ουσιαστικά αντίκρισμα. Ενδεχομένως δε να ήταν η πραγματική αιτία της αποχώρησης της Ελβετίας από τη σύνδεση μαζί του – λόγω της οποίας διατηρούσε τεράστια αποθέματα στο κοινό νόμισμα.

.

Σημείωση: Ρατσισμός είναι να θεωρούμε κάποιους ανθρώπους ως κατώτερους ή ακόμη και άξιους περιφρόνησης, λόγω της φυλετικής ή εθνικής τους καταγωγής – προσβάλλοντας ή/και εξευτελίζοντας τους. Είναι μια συμπεριφορά που παρουσιάζουν ορισμένες κοινωνίες, ενώ είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο.

Ρατσισμός σημαίνει καχυποψία ακόμα και περιφρόνηση απέναντι στα άτομα που έχουν διαφορετικά φυσικά, καθώς επίσης πολιτιστικά χαρακτηριστικά, από ότι οι άλλοι άνθρωποι. Η λέξη αυτή χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις πράξεις μιας ομάδας ανθρώπων εναντίον μίας άλλης ομάδας – με την ευρύτερη έννοια της (σε επίπεδο κρατών κλπ.).

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!