Στα πλαίσια αυτά πολλές χώρες, μεταξύ τω οποίων η Ρωσία και η Κίνα, αποφεύγουν το δολάριο στις διεθνείς τους συναλλαγές – ενώ η Ρωσία υιοθέτησε ήδη μία εναλλακτική λύση, όσον αφορά τις τραπεζικές της συναλλαγές, ανεξάρτητη από το διεθνές σύστημα (Swift), με τις BRICS να έχουν ιδρύσει αντιπάλους οργανισμούς στην Παγκόσμια Τράπεζα και στο ΔΝΤ.
Την ίδια στιγμή, σε πολλά μέρη του κόσμου γίνονται προσπάθειες δημιουργίας εθνικών συστημάτων πιστωτικών καρτών, καθώς επίσης υιοθέτησης εθνικού διαδικτύου – το οποίο να μην εξαρτάται καθόλου από τις Η.Π.Α.
Επί πλέον, ολόκληρη η Δύση τυπώνει τεράστιες ποσότητες χαρτονομισμάτων χωρίς αντίκρισμα, για να σταθεροποιήσει την ισοτιμία του δολαρίου – όπου όμως, εάν καταρρεύσουν όλα αυτά τα νομίσματα, τότε ολόκληρη η Δύση, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές εμπορευμάτων και πρώτων υλών, θα ακινητοποιηθεί εντελώς.
Οι ενέργειες αυτές οδηγούν στο συμπέρασμα ότι, οι Η.Π.Α. θα προσπαθήσουν να διαφύγουν από τη δύσκολη θέση, στην οποία έχουν οδηγηθεί, με τη βοήθεια ενός πυρηνικού πολέμου εναντίον της Ρωσίας – ελπίζοντας ότι η Δύση θα βοηθήσει τις προσπάθειες τους, καθώς επίσης πως η Κίνα θα διστάσει να ενισχύσει άμεσα τη Ρωσία.
.
Η άλλη όψη του νομίσματος
Φυσικά θα μπορούσε να επιτεθεί πρώτη η Ρωσία, έχοντας το ηθικό έρεισμα – τον οικονομικό πόλεμο δηλαδή που της έχει κηρύξει η Δύση, με οδυνηρά επακόλουθα για τον πληθυσμό της. Στα πλαίσια αυτά, ενδεχομένως θα δήλωνε στάση πληρωμών, ειδικά απέναντι στις ευρωπαϊκές τράπεζες – με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αρκετά μεγάλα προβλήματα στο εξαιρετικά αδύναμο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ευρώπης.
Στη συνέχεια, θα αποφάσιζε ίσως να σταματήσει να προμηθεύει τις χώρες του ΝΑΤΟ με φυσικό αέριο, θεωρώντας τες εχθρικές με βάση το στρατιωτικό δόγμα που έχει υιοθετήσει – οπότε ένα πολύ μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής βιομηχανίας θα κατέρρεε, αδυνατώντας να λειτουργήσει χωρίς την απαιτούμενη ενέργεια, με αποτέλεσμα να εκτοξευθεί η ανεργία στα ύψη, καθώς επίσης να χρεοκοπήσουν πολλές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών που τις δανείζουν.
Εάν αποφάσιζε δε η Κίνα να ενισχύσει τις ρωσικές προσπάθειες, θα μπορούσε να πουλήσει τις τεράστιες ποσότητες ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου που έχει στη διάθεση της – αναγκάζοντας τη Fed να τυπώσει ανάλογες ποσότητες δολαρίων για να τα αγοράσει. Διαφορετικά τα επιτόκια των Η.Π.Α. θα εκτινάσσονταν στα ύψη, εκτοξεύοντας τις δαπάνες εξυπηρέτησης του τρομακτικού χρέους της υπερδύναμης (18,2 τρις $), σε επίπεδα που θα ήταν αδύνατον να εξυπηρετηθούν – οπότε ο χάρτινος πύργος της αμερικανικής οικονομίας θα κατέρρεε σε χρόνο μηδέν.
Εάν τώρα η Κίνα διέθετε τα δολάρια, τα οποία θα εισέπραττε από την πώληση των ομολόγων στην ελεύθερη αγορά, τότε το δολάριο θα κατέρρεε – επειδή η Fed μπορεί μεν να τυπώσει δολάρια για την αγορά των ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου, αλλά όχι ξένο συνάλλαγμα για την αγορά των δολαρίων που θα διέθετε η Κίνα.
Μία τέτοια συνδυασμένη οικονομική επίθεση της Ρωσίας με την Κίνα, θα έθετε προφανώς τέλος στην αμερικανική οικονομική ηγεμονία – ενώ η υπερδύναμη δεν θα είχε πλέον τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει έναν πόλεμο εναντίον της Ρωσίας.
Όπως φαίνεται λοιπόν, οι Η.Π.Α. δεν έχουν όλα τα χαρτιά στα χέρια τους – αρκεί να ενεργούσαν με τον παραπάνω τρόπο η Ρωσία μαζί με την Κίνα, βήμα προς βήμα ή μαζικά, χωρίς καμία προειδοποίηση.
Εάν συνειδητοποιήσει δε κανείς πως τα παράγωγα, τα οποία διαθέτουν μερικές μόνο αμερικανικές τράπεζες, είναι πολλαπλάσιας αξίας του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ θα κατέρρεαν σε χρόνο μηδέν, θα κατανοήσει πως οι συνδυασμένες ενέργειες της Ρωσίας με την Κίνα θα έμοιαζαν κυριολεκτικά με έναν πυρηνικό χρηματοπιστωτικό πόλεμο – ο οποίος θα οδηγούσε ολόκληρη τη Δύση στο μεσαίωνα.
.
Επίλογος
Αυτή τη στιγμή ο Ρώσος πρόεδρος προσπαθεί να απομακρύνει τη χώρα του από τη δυτική εξάρτηση, να αδιαφορήσει για τις «προβοκάτσιες», καθώς επίσης να συνδεθεί περισσότερο με την Ασία – ενώ ταυτόχρονα προτείνει τη συνεργασία της ΕΕ με την οικονομική ένωση των χωρών της Ευρασίας, την οποία ίδρυσε πρόσφατα, αντί με τις Η.Π.Α. (TTIP).
Εν τούτοις, οι απειλές δεν έχουν πάψει να υπάρχουν, ενώ κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει τις επιθετικές κινήσεις των Η.Π.Α. εναντίον της χώρας του, σε στρατιωτικό επίπεδο – όπως τις αναλύσαμε στην αρχή του κειμένου.
Επομένως, η Ρωσία συνεχίζει να κινδυνεύει, παρά τις προσεκτικές κινήσεις του προέδρου της – μαζί της δε και ο υπόλοιπος πλανήτης, ειδικά η Ευρώπη, η οποία θα αποτελούσε το κεντρικό «πεδίο μάχης» των δύο αντιπάλων μεγάλων δυνάμεων.
