Η αρκούδα και ο δράκος – Σελίδα 2 – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η αρκούδα και ο δράκος

Η δαιμονοποίηση του Putin

Ενώ οι Η.Π.Α. «κατακτούν» συνεχώς περισσότερες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, βομβαρδίζοντας επτά κράτη, η H. Clinton παρομοιάζει τον Putin με το Χίτλερ – κατηγορώντας τον πως συμπεριφέρεται «μιλιταριστικά επιθετικά», σχεδιάζοντας την αναβίωση της ρωσικής αυτοκρατορίας.

Την ίδια στιγμή η αμερικανική κυβέρνηση, σε συνεργασία με τη γερμανική, βοηθάει στην εγκατάσταση μίας ναζιστικής ηγεσίας στην Ουκρανία, τροφοδοτώντας την με πολεμικό εξοπλισμό – ενώ παράλληλα ενοχοποιεί τη Ρωσία, ισχυριζόμενη πως έχει εισβάλλει στην ανατολική Ουκρανία, με στόχο να την προσαρτήσει όπως την Κριμαία.

Φυσικά έχει «μπλοκάρει» όλες τις διπλωματικές προσπάθειες της Ρωσίας, υποχρεώνοντας την να υιοθετήσει ξανά (26.12.14) το στρατιωτικό της δόγμα – σύμφωνα με το οποίο οι Η.Π.Α. και το ΝΑΤΟ αποτελούν μία πολύ σοβαρή απειλή για την ανεξαρτησία, καθώς επίσης για την εθνική της κυριαρχία. Στο ρωσικό έγγραφο γίνεται μνεία στο αντίστοιχο στρατιωτικό δόγμα των Η.Π.Α., το οποίο αναφέρεται στον κίνδυνο πυρηνικής επίθεσης, στην κατασκευή μίας πυραυλικής ασπίδας, στα διαστημικά όπλα, καθώς επίσης στην ενίσχυση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Ευρασίας.

Κατά τη Ρωσία, οι Η.Π.Α. προετοιμάζονται πυρετωδώς για τη διεξαγωγή ενός πυρηνικού πολέμου στην Ευρώπη, με άμεσο στόχο τη Ρωσία, καθώς επίσης με έμμεσο την Κίνα και το Ιράν – για έναν πόλεμο που θα ακολουθήσει τις χρηματοπιστωτικές επιθέσεις, οι οποίες έχουν ως πρώτο στόχο την αποδυνάμωση της Ρωσίας σε όλα τα επίπεδα. Δηλαδή, την ανατροπή του προέδρου της, την πολιτική και κοινωνική αποσταθεροποίηση της χώρας, την παράλυση των κυβερνητικών οργανισμών (πολιτικών και στρατιωτικών), καθώς επίσης την εξουδετέρωση των πάσης φύσεως κρατικών υποδομών.

Ένα από τα εργαλεία για την επίτευξη των παραπάνω είναι η λειτουργία ρωσικών μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ), οι οποίες χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό – επίσης τα ρωσικά ΜΜΕ που ευρίσκονται στην κατοχή αλλοδαπών και τα οποία χρησιμοποιούνται, με στόχο τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης.

.

Οι αντιδράσεις

Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία έχει κατασκευάσει δύο εντελώς νέα συστήματα διηπειρωτικών πυραύλων, ενώ το 2016 θα θέσει σε λειτουργία ένα καινούργιο οπλικό σύστημα, το οποίο θα έχει τη δυνατότητα να διαπεράσει την πυραυλική ασπίδα των Η.Π.Α. – γεγονός που σημαίνει ότι, ο παραλογισμός «ένθεν κακείθεν» λαμβάνει συνεχώς μεγαλύτερες διαστάσεις, φέρνοντας όλο και πιο κοντά έναν πυρηνικό πόλεμο.

Την ίδια στιγμή η Κίνα, κατανοώντας πως αποτελεί τον έμμεσο στόχο της υπερδύναμης, αφού είναι η μοναδική χώρα που έχει τη δυνατότητα να αμφισβητήσει την ηγεμονία των Η.Π.Α. σε οικονομικό επίπεδο, αφενός μεν βοηθάει τη Ρωσία όπου και όπως μπορεί, αφετέρου προετοιμάζεται με ταχύτατους ρυθμούς να αντιμετωπίσει ανάλογες συνθήκες.

Στα πλαίσια αυτά, οι δύο χώρες αποφάσισαν να ενώσουν τις οικονομίες τους, καθώς επίσης να έχουν κοινές ανώτατες στρατιωτικές διοικήσεις – με απλά λόγια, η Κίνα και η Ρωσία σχεδιάζουν να βαδίσουν μαζί στο μέλλον, τόσο σε οικονομικό, όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο.

Η αρκούδα και ο δράκος λοιπόν συμφωνούν μεταξύ τους, όσον αφορά τις επιδιώξεις των Η.Π.Α. – ενώ δεν φαίνεται πιθανόν πως η υπερδύναμη θα καταφέρει να πλήξει την ισχυρότατη αυτή συμμαχία. Το γεγονός αυτό είναι όμως εξαιρετικά επικίνδυνο, επειδή οι Η.Π.Α. θα θελήσουν ενδεχομένως να επιτεθούν πριν ακόμη η συνεργασία της Ρωσίας με την Κίνα ολοκληρωθεί – με τη χρήση προφανώς πυρηνικών όπλων, αφού διαφορετικά είναι αδύνατον να έχουν κάποιο θετικό αποτέλεσμα.

.

Η Αχίλλειος πτέρνα της υπερδύναμης

Η αμερικανική οικονομία είναι ένα χάρτινο οικοδόμημα – όπως επίσης ολόκληρη η δυτική οικονομία, από την Ευρώπη έως την Ιαπωνία. Μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση δε, όλες οι προσπάθειες επικεντρώνονται στη διάσωση ορισμένων χρεοκοπημένων τραπεζών, στον έλεγχο της υπερχρέωσης μίας σειράς κρατών, καθώς επίσης στη στήριξη του ευρώ και, κυρίως, του δολαρίου – ουσιαστικά με ελάχιστη εάν όχι με μηδενική επιτυχία, με τους Πολίτες των περισσοτέρων χωρών να έχουν φτάσει τα όρια της υπομονής τους.

Ειδικά όσον αφορά τις χρηματαγορές, βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά και μόνο στη χειραγώγηση – η οποία όμως έχει ημερομηνία λήξης, αφού δεν  στηρίζεται σε υγιή θεμελιώδη μεγέθη. Τα αρνητικά πραγματικά επιτόκια, τα οποία προσπαθούν να «δαμάσουν» τα εκρηκτικά χρέη, δεν πρόκειται να τα καταφέρουν – πόσο μάλλον όταν τα εισοδήματα περιορίζονται διαρκώς, οι πραγματικές πιστώσεις προς τους καταναλωτές μειώνονται, φούσκες ακινήτων παρατηρούνται παντού, ενώ οι χρηματιστηριακοί δείκτες είναι απελπιστικά υπερτιμημένοι, με τους «νικητές και τους ηττημένους» να φαίνονται στο γράφημα που ακολουθεί.

 .

Παγκόσμιες χρηματιστηριακές αγορές – οι νικητές και οι χαμένοι του 2014.

 .

Συνεχίστε στη 3η σελίδα (…)

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!