Εγκλωβισμένοι στο ευρώ, στο χρέος και στα μνημόνια – Σελίδα 3 – The Analyst
Ελληνικο-χρέος-και-ΕΕ Εξ.

Εγκλωβισμένοι στο ευρώ, στο χρέος και στα μνημόνια

874 total views, 2 views today

Επομένως, το μόνο που απομένει στην Ελλάδα είναι η αναγγελία της επίσημης χρεοκοπίας της, με όλα τα ρίσκα που συνεπάγεται η σημερινή της κατάσταση – σύμφωνα με το συμπέρασμα του Adam Smith που φυσικά θεωρεί τον αργό θάνατο, στον οποίο οδηγείται μία υπερχρεωμένη χώρα, με την ίδια τελική κατάληξη, πολύ χειρότερο από την πτώχευση της.

Πόσο μάλλον όταν κατά τη διάρκεια του αργού θανάτου και μέχρι τον επιθανάτιο ρόγχο της, δρομολογείται η λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας της χώρας – με αποτέλεσμα την απόλυτη εξαθλίωση του πληθυσμού της, τον εγκλεισμό στις φυλακές των χιλιάδων οφειλετών που παράγει ασταμάτητα η λιτότητα, τη ραγδαία άνοδο της εγκληματικότητας και το βομβαρδισμό του κράτους πρόνοιας. Η τελική κατάληξη είναι  μία φυλετική εκκαθάριση, η οποία θυμίζει κυριολεκτικά μία γενοκτονία – όπως αυτές που οι διεθνείς οργανισμοί καταδικάζουν, ως συνήθως εκ των υστέρων.

Το πρόβλημα βέβαια εν προκειμένω είναι τι ακριβώς σημαίνει η χρεοκοπία μίας χώρας, η οποία προηγουμένως έχει εγκλωβιστεί σε ένα ξένο νόμισμα, σε ένα υποθηκευμένο δημόσιο χρέος, καθώς επίσης σε μία σειρά μνημονίων, με την Τρόικα στην κυβέρνηση της – απόλυτο κυρίαρχο του στημένου παιχνιδιού.

Η απάντηση στο δύσκολο αυτό ερώτημα δεν είναι καθόλου απλή, εάν θέλει κανείς να είναι υπεύθυνος – αφού η επιλογή του είναι ουσιαστικά μεταξύ δύο εξαιρετικά μεγάλων κακών, από τα οποία οφείλει να μαντέψει ποιο αποτελεί το μικρότερο.

Πρόκειται επομένως για μια πολύ δύσκολη απόφαση, την οποία λογικά δεν μπορεί και δεν πρέπει να  πάρει κανένα κόμμα μόνο του – αφού όποιο δρόμο και αν ακολουθήσει, την υποταγή δηλαδή της Ελλάδας στα καταστροφικά μνημόνια με την ελπίδα να ξεφύγει κάποια στιγμή, ή τη χρεοκοπία της με απρόβλεπτα επακόλουθα, κανένας Πολίτης δεν θα είναι ευχαριστημένος.

.

Επίλογος 

Εμείς, προσωπικά και υποκειμενικά, είμαστε υπέρ της ελεύθερης οικονομίας, σε περιβάλλον άμεσης δημοκρατίας, με ένα λειτουργικό, δίκαιο κοινωνικό κράτος  – όπου οι κοινωφελείς, οι κερδοφόρες μονοπωλιακές, καθώς επίσης οι στρατηγικές επιχειρήσεις ανήκουν στο δημόσιο, ενώ όλες οι υπόλοιπες στον ιδιωτικό τομέα.

Η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας φαίνεται να πρεσβεύει το νεοφιλελευθερισμό, στον οποίο όλες οι επιχειρήσεις ανήκουν στον ιδιωτικό τομέα – ενώ οι αγορές αποτελούν τον απόλυτο κυρίαρχο του παιχνιδιού.

Αντίθετα, η αξιωματική αντιπολίτευση, αν και με συγκαλυμμένο τρόπο, είναι οπαδός του κομμουνισμού – της κεντρικά κατευθυνόμενης οικονομίας, του κρατισμού δηλαδή, με όλες τις επιχειρήσεις στο δημόσιο. Σε αντίθεση όμως με την αμιγή αριστερά ή με την «πλατφόρμα» της, έχει την ουτοπική αντίληψη πως υπάρχει ένα σύστημα ροζ κομμουνισμού –  με την έννοια πως μπορεί να λειτουργήσει, εντός ενός καπιταλιστικού περιβάλλοντος.

Περαιτέρω, θεωρούμε πως το δημόσιο χρέος της Ελλάδας δεν είναι ούτε επαχθές, ούτε επονείδιστο, στο συντριπτικά μεγαλύτερο ύψος του, με την ορθή ερμηνεία του όρου (ανάλυση) – παρά το ότι ένα μεγάλο μέρος του οφείλεται στους υπέρογκους τόκους του παρελθόντος, καθώς επίσης στην πολιτική διαφθορά, η οποία «μεγαλούργησε» με τη βοήθεια των διεθνών διαφθορέων (ανάλυση).

Η αιτία είναι το ότι δεν είχαμε δικτατορία, οπότε εμείς επιλέξαμε την πολιτική μας ηγεσία, καθώς επίσης τον καταναλωτικό δανεισμό, ο οποίος κοστίζει πανάκριβα – παρά το ότι γνωρίζαμε πως υγιής είναι μόνο εκείνος ο δανεισμός, ο οποίος χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για επενδύσεις. Επομένως, δεν έχουμε κανέναν δικαίωμα να ζητάμε τη διαγραφή του – πόσο μάλλον για τρίτη συνεχή φορά, η οποία θα μας κόστιζε ακόμη μεγαλύτερα ανταλλάγματα, παραχωρήσεις και καταστροφικούς συμβιβασμούς.

Στα πλαίσια αυτά, οι απαιτήσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης για διαπραγματεύσεις που θα αφορούν τη διαγραφή του χρέους, δεν μας βρίσκουν σύμφωνους – ενώ τις θεωρούμε απολύτως ουτοπικές, γεγονός που θα συνειδητοποιούσε αμέσως η ηγεσία του κόμματος, εάν ανερχόταν στην εξουσία.

Απλούστερα, εάν επέμενε και δεν συμβιβαζόταν, δεν θα έμενε στη θέση της ούτε για δύο μήνες – αφού θα ήταν αδύνατον να αντιμετωπίσει την οργανωμένη επίθεση των αγορών, ακόμη και αν είχε θεϊκές ικανότητες. Το πρόσφατο παράδειγμα της υγιούς, ισχυρής και πλούσιας Ρωσίας, είναι άλλωστε αρκετό για να πεισθούμε.

Επομένως, το μόνο που απομένει σε μία χώρα που θέλει να είναι ελεύθερη, με κάθε θυσία, δεν είναι άλλο από τη χρεοκοπία της – από την παραδοχή της πως είναι αδύνατη η πληρωμή του χρέους της, αφού δεν της παρέχονται οι προϋποθέσεις από τους δανειστές της. Εναλλακτικά η σκλαβιά της, η υποταγή της στα μνημόνια δηλαδή, με ιερή ευλάβεια και με την πιστή, τη «βασιλικότερη του βασιλέως» τήρηση όλων όσων υπαγορεύονται από αυτά!

Η συγκεκριμένη απόφαση δεν μπορεί φυσικά να ληφθεί από κανένα πολιτικό κόμμα μόνο του, ενώ απαιτεί τη λεπτομερή ενημέρωση, σε σχέση με τις συνέπειες της, καθώς επίσης τη σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας των Ελλήνων – αφού διαφορετικά δεν θα μπορούσε να στηριχθεί από τους ίδιους, ως οφείλει, οπότε θα αποτύγχανε.

Όλα τα υπόλοιπα είναι κατά την άποψη μας υπεκφυγές και περιττά λόγια – ειδικά η ψήφιση ενός προϋπολογισμού, καταδικασμένου εκ των προτέρων να αποτύχει, αφού τα νέα μέτρα της Τρόικα έχουν αλλάξει εντελώς τις προϋποθέσεις σύνταξης του.

Σε κάθε περίπτωση, ο απεγκλωβισμός μίας χώρας που έχει οδηγηθεί σε μία τριπλή παγίδα, όπως η Ελλάδα, είναι συνώνυμος με τον πόλεμο που δεν κερδίζεται ποτέ από τους στρατηγούς, αλλά από το στρατό τους – ο οποίος οφείλει να συμμετέχει ενεργά στη συγκεκριμένη απόφαση, επιλέγοντας ο ίδιος μία από τις δύο εναλλακτικές λύσεις. Η Ελλάδα μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο, είτε με τον ένα τρόπο, είτε με τον άλλο – αρκεί οι Έλληνες να πολεμήσουν και να στηρίξουν όλοι μαζί την απόφαση που θα ληφθεί από τους ίδιους.

.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!