Το πρόβλημα των μισθών – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Το πρόβλημα των μισθών

Παγωμένοι μισθοί

Εάν δεν αυξηθούν οι αποδοχές των εργαζομένων, η Ελλάδα δεν θα ξεφύγει από τον αποπληθωρισμό, δεν θα έχει ανάπτυξη και θα παραμείνει βυθισμένη στα χρέη – με κίνδυνο πτώχευσης των τραπεζών, καθώς επίσης των ασφαλιστικών της ταμείων

(To άρθρο αποτελείται από Σελίδες)

.

Μελετώντας το παράδειγμα της Σουηδίας από μία ανάλυση ξένου συναδέλφου, καθώς επίσης την αποτυχία της Ιαπωνίας, παρά τη συνεχή αύξηση της ρευστότητας από την τράπεζα της (μόνο ως «νομισματικό χαρακίρι» ή ως μία «μονεταριστική αποστολή καμικάζι» θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί), καταλήγει κανείς εύκολα στο συμπέρασμα, το οποίο αναφέρεται στον τίτλο του κειμένου μας.

Το γεγονός αυτό δεν έχει καμία σχέση με την Πολιτική αλλά, κυρίως, με την Οικονομία – με βάση την οποία δεν υπάρχει έξοδος από την κρίση, εάν δεν προηγηθεί η αύξηση των μισθών των εργαζομένων. Η διαπίστωση αυτή τεκμηριώνεται επίσης από την Ιαπωνία (γράφημα), η οποία βαδίζει με γρήγορα βήματα προς τη χρεοκοπία, επειδή συνεχίζουν να μειώνονται οι πραγματικές αμοιβές των εργαζομένων της – οπότε η ζήτηση, οι τιμές, η κατανάλωση, το ΑΕΠ, τα έσοδα του δημοσίου της, οι επενδύσεις κοκ.

 .

Ιαπωνία – η εξέλιξη των μισθών στη χώρα (σε ετήσια διαφοροποίηση).

 .

Όπως φαίνεται από το γράφημα, παρά το ότι οι ονομαστικοί μισθοί στην Ιαπωνία άρχισαν να αυξάνονται, οι πραγματικοί (αγοραστική δύναμη) έχουν μειωθεί σημαντικά – οπότε είναι εντελώς αδύνατη η καταπολέμηση του αποπληθωρισμού.

.

Η Σουηδία

Το θέμα βέβαια είναι πολύ πιο κατανοητό από τη Σουηδία – μία χώρα με ελάχιστα ελλείμματα στον προϋπολογισμό της (-1,1%, πλεονασματικός πριν το 2008), με ένα τεράστιο πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της (+6,2%), ανάλογο με αυτό της Γερμανίας, με ένα από τα μικρότερα δημόσια χρέη στη Δύση (40,2% του ΑΕΠ), καθώς επίσης με μία συνεχή αναπτυξιακή πορεία (γράφημα), μέλος της ΕΕ αλλά όχι της Ευρωζώνης.

 .

Σουηδία – η εξέλιξη του ΑΕΠ της χώρας (σε δις δολάρια Αμερικής)

 .

Η υγιέστατη αυτή χώρα, από οικονομικής πλευράς, μείωσε τα βασικά της επιτόκια την προηγούμενη εβδομάδα στο μηδέν (πηγή), επειδή φοβάται τον αποπληθωρισμό – παρά το ότι ήταν σχεδόν η μοναδική που τα αύξησε μεταξύ των ετών 2010 και 2011, όχι για να ενισχύσει την εισροή ξένων κεφαλαίων, όπως άλλες χώρες, αλλά φοβούμενη μία φούσκα στην αγορά ακινήτων.

Με βάση τους ισχυρισμούς διαφόρων οικονομολόγων, μία τέτοια χώρα θα έπρεπε να αυξήσει τα βασικά της επιτόκια – όπως λέγεται και για τη Γερμανία, οι καταθέτες της οποίας δυσανασχετούν με την απόφαση της ΕΚΤ, «κατηγορώντας» τις χώρες του Νότου ως υπεύθυνες. Οι Γερμανοί λοιπόν θεωρούν πως τα μηδενικά επιτόκια δεν προσφέρουν κίνητρα για την αύξηση της αποταμίευσης – με αποτέλεσμα, επειδή οι αποταμιεύσεις είναι μία από τις σημαντικότερες προϋποθέσεις των επενδύσεων, να μην διενεργούνται στη χώρα, στην οποία είναι περισσότερο απαραίτητες από ποτέ.

Ισχυρίζονται επίσης πως η πολιτική των χαμηλών βασικών επιτοκίων, με την οποία μειώνεται η επιβάρυνση των υπερχρεωμένων χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, δεν δημιουργεί τις απαραίτητες «συνθήκες πίεσης» για την εφαρμογή των διαρθρωτικών αλλαγών – οι οποίες είναι προϋπόθεση, για την επιστροφή τους σε πορεία ανάπτυξης.

To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες (…)


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!