Το πρόβλημα των μισθών – Σελίδα 2 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Το πρόβλημα των μισθών

Εάν όμως όλα αυτά ήταν σωστά, τότε η κεντρική τράπεζα της Σουηδίας δεν θα έπρεπε να μηδενίσει τα βασικά της επιτόκια – πόσο μάλλον όταν η οικονομία της είναι υγιέστατη, ενώ δεν ανήκει σε κάποια νομισματική ζώνη, η οποία θα την υποχρέωνε να συμβιβαστεί, για να λυθούν τα προβλήματα των άλλων.

Η απάντηση εδώ, η οποία επεξηγεί το φόβο της Σουηδίας, σχετικά με τον κίνδυνο να βυθιστεί σε αποπληθωρισμό, δίνεται από το γράφημα που ακολουθεί – όπου διαπιστώνεται πως η συνεχής μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, προκαλεί μία ανάλογη μείωση των τιμών, δημιουργώντας συνθήκες αποπληθωρισμού (ακριβώς αντίθετα λειτουργεί η αύξηση του κόστους, όπως φαίνεται στο 1976).

 .

Σουηδία – η εξέλιξη των τιμών και του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος

 .

Περαιτέρω, το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος δεν έχει καμία άμεση σχέση με την ποσότητα χρήματος, ούτε με το ύψος των βασικών επιτοκίων – γεγονός που σημαίνει πως τα χρησιμοποιούμενα οικονομικά μοντέλα, τα οποία θεωρούν την ποσότητα χρήματος, καθώς επίσης τα επιτόκια, ως τους σημαντικότερους παράγοντες του ελέγχου της εξέλιξης των τιμών, δεν μπορούν να προβλέψουν τον παραπάνω «συσχετισμό».

Επομένως δεν είναι κατάλληλα, όσον αφορά την έγκαιρη πρόβλεψη κινδύνων πληθωρισμού ή αποπληθωρισμού – οπότε δεν βοηθούν καθόλου στην επίλυση των μακροοικονομικών προβλημάτων μίας χώρας. Άλλωστε τεκμηριώθηκε πρόσφατα ότι, τόσο η ποσότητα χρήματος, όσο και τα βασικά επιτόκια, μπορούν να δημιουργήσουν πληθωρισμό, φούσκες επίσης, στα πάγια περιουσιακά στοιχεία (μετοχές, εμπορεύματα, ακίνητα) – αφήνοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα ανεπηρέαστες τις τιμές των προϊόντων.

.

Η σημασία των μισθών

Ο βασικότερος λόγος λοιπόν της υποχώρησης των τιμών, οπότε της δημιουργίας συνθηκών αποπληθωρισμού, είναι οι μισθοί – οι οποίοι κατέρρευσαν, λόγω της κρίσης του 2008, καθώς επίσης των μέτρων που έκτοτε υιοθετήθηκαν (ειδικά σε χώρες όπως η Ελλάδα, με αποτέλεσμα να εκτοξευθεί η ανεργία στα ύψη).

Η πίεση τώρα στους μισθούς, μεταξύ άλλων λόγω της ανεργίας, καθώς επίσης της αδυναμίας των εργατικών συνδικάτων (διαφθορά των ηγετικών στελεχών τους κλπ.), μειώνει σταδιακά το κόστος των επιχειρήσεων – το οποίο, στις σημερινές συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού, περιορίζει τις τιμές των προϊόντων και προκαλεί αποπληθωρισμό (πόσο μάλλον σε συνδυασμό με τη μειωμένη ζήτηση που οφείλεται στα χαμηλά εισοδήματα, στους φόρους κοκ.).

Δυστυχώς, είναι αρκετοί αυτοί που δεν έδωσαν σημασία στον παραπάνω συσχετισμό ή δεν ήθελαν να δώσουν, λόγω της ιδεολογίας τους – επιμένοντας πως η λύση θα ήταν η μονεταριστική πολιτική της αύξησης της ποσότητας χρήματος, μέσω της οποία εντάθηκε η μεταφορά του πλούτου από κάτω προς τα επάνω.

.

Αύξηση μισθών

.

Η σωστή λύση όμως στο πρόβλημα της Ευρώπης και της Ελλάδας σήμερα, όπως επίσης της Ιαπωνίας, δεν είναι άλλη από την αύξηση των μισθών, με την παραμονή των βασικών επιτοκίων στο μηδέν – πόσο μάλλον όταν ο πληθωρισμός είναι ο μοναδικός υφιστάμενος σήμερα τρόπος καταπολέμησης της υπερχρέωσης των κρατών, των επιχειρήσεων, καθώς επίσης των νοικοκυριών.

.

Επίλογος

Η Σουηδία, παρά το ότι η οικονομία της είναι υγιέστατη, έχοντας εμπειρία από την τραπεζική κρίση που βίωσε τα πρώτα έτη της δεκαετίας του 1990, μηδένισε πολύ σωστά τα βασικά της επιτόκια – προβλέποντας έγκαιρα και ορθολογικά τους κινδύνους, υπολογίζοντας παράλληλα πως οι επιχειρήσεις θα αυξήσουν τους μισθούς των εργαζομένων αντίστοιχα.

Η Ευρωζώνη, αν και πολύ αργά, το έκανε επίσης, χωρίς όμως να λειτουργήσει ανάλογα και στο θέμα των μισθών, κυρίως λόγω της Γερμανίας (άρθρο) – η οποία επιμένει στην εκμετάλλευση των εργαζομένων, καθώς επίσης των εταίρων της.

Η λύση λοιπόν της Ευρωζώνης, δεν είναι άλλη από την αποχώρηση της Γερμανίας από το ευρώ – εναλλακτικά από τον «καταναγκασμό» της να σέβεται τους κανόνες που ωφελούν το σύνολο των χωρών της ένωσης, λειτουργώντας αλληλέγγυα και μη εθνικιστικά.

Είναι άλλωστε προτιμότερο να φύγει μία χώρα, παρά να διαλυθεί εντελώς η Ευρωζώνη – κάτι που δεν θα αργήσει πολύ, εάν δεν υιοθετηθούν τα κατάλληλα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης χρέους και ανεργίας.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.