Στα πλαίσια αυτά, μία χώρα που διαθέτει μία ανεξάρτητη, δική της κεντρική τράπεζα έχει τουλάχιστον τη δυνατότητα, όταν συμβαίνουν μεγάλες κρίσεις, να ενισχύει τις εμπορικές τράπεζες της με νέα ρευστότητα (να τυπώνει χρήματα) – οπότε μπορεί να αποφύγει την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού της συστήματος και την απόλυτη καταστροφή.
Η γνώση αυτής και μόνο της δυνατότητας της, συμβάλλει στη διατήρηση μίας κάποιας σταθερότητας – αν και απαιτείται παράλληλα μία ικανή κυβέρνηση, καθώς επίσης υψηλά ίδια κεφάλαια, για να μην εκτεθούν σε πολύ υψηλά ρίσκα οι τράπεζες.
Εάν όμως η χώρα δεν διαθέτει κάτι τέτοιο, έχοντας παράλληλα έναν υπερδιογκωμένο τραπεζικό τομέα, όπως μία ανεξάρτητη μελλοντικά Σκωτία, με εθνικό της νόμισμα τη βρετανική στερλίνα, τότε η κατάρρευση είναι μάλλον αναπόφευκτη.
Το επόμενο γράφημα από την ίδια μελέτη της Credit Suisse, αναφέρεται στον κύκλο του διαβόλου, στον οποίο απειλείται να οδηγηθεί μία χώρα – η οποία δεν έχει μία δική της ανεξάρτητη τράπεζα.
.
Απόσπασμα-εικόνα της έρευνας της Credit Suisse σχετικά με τον φαύλο κύκλο που θα δημιουργηθεί εάν τυχόν προβεί σε ενέργειες απόσχισης η Σκωτία.
.
(α) Ξεκινώντας από τον επάνω κύκλο, όταν δεν υπάρχει μία κεντρική τράπεζα η οποία να εγγυάται τη ρευστότητα, το χρηματοπιστωτικό σύστημα της συγκεκριμένης χώρας αντιμετωπίζεται ως επικίνδυνο από τις αγορές – επειδή γνωρίζουν πως το κράτος δεν έχει τα μέσα για τη διάσωση του. Το αποτέλεσμα είναι η αύξηση των επιτοκίων δανεισμού της χώρας, οπότε του τραπεζικού της συστήματος, των επιχειρήσεων κοκ. – όπως διαπιστώθηκε, μεταξύ άλλων, στην Ελλάδα.
(β) Στον κύκλο αριστερά, η αύξηση των επιτοκίων δανεισμού (αποδόσεις ομολόγων) αυξάνει τις δαπάνες του δημοσίου, μειώνοντας τις οικονομικές του δυνατότητες – όπως συνέβη μετά το 2010 στην Ευρωζώνη, έως το καλοκαίρι του 2012, όπου επενέβη η ΕΚΤ.
(γ) Στο σημείο αυτό όμως (μεσαίος κύκλος), δεν είναι καθόλου σίγουρο πως στην περίπτωση της Σκωτίας, η Τράπεζα της Αγγλίας θα την ενίσχυε όπως η ΕΚΤ τις χώρες της Ευρωζώνης – πόσο μάλλον αφού η Μ. Βρετανία είναι εναντίον της απόσχισης.
Εάν δε η Σκωτία υιοθετήσει τη στερλίνα χωρίς τη δημιουργία μίας επίσημης συναλλαγματικής ένωσης με τη Βρετανία, το ρίσκο της θα είναι ακόμη μεγαλύτερο – επειδή, σε μία τέτοια περίπτωση, η παροχή ρευστότητας (τύπωμα νέων χρημάτων) στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, καθώς επίσης η υποτίμηση του νομίσματος, δεν είναι εφικτή (κύκλος στη μέση)
Ακριβώς για το λόγο αυτό προειδοποίησε τους Σκωτσέζους ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, λέγοντας τους πως θα χρειαστούν πολλά συναλλαγματικά αποθέματα, εάν θέλουν να έχουν τη στερλίνα ως εθνικό τους νόμισμα – αφού δεν θα μπορούν να τυπώσουν δικά τους χρήματα.
(δ) Συνεχίζοντας στον τέταρτο κύκλο του γραφήματος, λόγω των χρηματοπιστωτικών αδυναμιών της Σκωτίας ο κίνδυνος άμεσων εκροών χρημάτων (σημείωση στο άρθρο) είναι μεγάλος – κάτι που διαπιστώθηκε στο παρελθόν και στην ευρωπαϊκή περιφέρεια. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τις τράπεζες – οι οποίες, σε περίπτωση υψηλότερων επιτοκίων, θα «μετανάστευαν» στη Βρετανία.
(ε) Ολοκληρώνοντας, όπως φαίνεται από τον πέμπτο και τελευταίο κύκλο, τα αποτελέσματα της όλης διαδικασίας θα ήταν η ισχυρή επιδείνωση της οικονομίας της χώρας – η αύξηση της ανεργίας, η μείωση του ΑΕΠ, η κλιμάκωση των φόρων κοκ.
.
Επίλογος
Η προσπάθεια της Σκωτίας να ανεξαρτητοποιηθεί φέρνει στην επιφάνεια τα τεράστια χρηματοπιστωτικά και οικονομικά προβλήματα της Μ. Βρετανίας – τα οποία έχουν ανησυχήσει ήδη σε μεγάλο βαθμό τις αγορές, όχι για πρώτη φορά (άρθρο).
Ακόμη λοιπόν και αν τελικά οι Σκωτσέζοι αποφασίσουν διαφορετικά, το αγγλοσαξονικό μοντέλο, το οποίο στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, ενώ η φούσκα στην αγορά ακινήτων της Αγγλίας είναι δεδομένη, θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα – με μάλλον οδυνηρά αποτελέσματα για ολόκληρο το νησί.
.
