Αποπληθωρισμός και επενδύσεις – Σελίδα 3 – The Analyst
ΔΙΕΘΝΗ

Αποπληθωρισμός και επενδύσεις

Η ανελαστική μείωση των ονομαστικών αμοιβών

Συνήθως οι ονομαστικοί μισθοί δεν μειώνονται, κατά τη διάρκεια του αποπληθωρισμού, επειδή οι εργαζόμενοι δεν το αποδέχονται. Μοναδική εξαίρεση εδώ έχουν αποτελέσει το τελευταίο χρονικό διάστημα εκείνες οι χώρες της Ευρωζώνης, στις οποίες εισέβαλλε το ΔΝΤ, επιβάλλοντας την ονομαζόμενη «εσωτερική υποτίμηση».

Σε γενικές γραμμές όμως αυτό δεν συμβαίνει, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ακόμη περισσότερο η ανεργία, επειδή για τις επιχειρήσεις οι πραγματικοί μισθοί (ονομαστικοί συν αποπληθωρισμός) αυξάνονται. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως η λύση στο πρόβλημα του αποπληθωρισμού είναι η μείωση των ονομαστικών αμοιβών ή πως η ανεργία μπορεί να καταπολεμηθεί με αυτόν τον τρόπο.

Η αιτία είναι πως η μείωση των ονομαστικών αμοιβών περιορίζει ακόμη περισσότερο τη ζήτηση, οπότε ουσιαστικά εντείνει το πρόβλημα. Αντίθετα, η ανελαστικότητα των μισθών είναι αυτή που προστατεύει τελικά μία οικονομία, από τον κίνδυνο να αυξάνεται συνεχώς το ποσοστό του αποπληθωρισμού, όπως συμβαίνει με τον πληθωρισμό.

Απλούστερα, ο αποπληθωρισμός σπάνια παρουσιάζει διψήφια ποσοστά, σε αντίθεση με τον πληθωρισμό, τα ποσοστά του οποίου μπορούν να αυξάνονται στο διηνεκές (διψήφια, τριψήφια κλπ.), καταστρέφοντας εντελώς το νόμισμα. Το βασικότερο πρόβλημα λοιπόν του αποπληθωρισμού είναι η ανεργία, ενώ του πληθωρισμού οι τιμές. Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνονται μερικά από τα αποτελέσματα του αποπληθωρισμού κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης στις Η.Π.Α.

 .

Τα αποτελέσματα του αποπληθωρισμού (σκούρα κόκκινη γραμμή κάτω κάτω) που έζησαν οι ΗΠΑ τη περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης

Τα αποτελέσματα του αποπληθωρισμού (δείκτης τιμής καταναλωτή, σκούρα κόκκινη γραμμή κάτω κάτω) που έζησαν οι ΗΠΑ τη περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης – μεταξύ των οποίων και το μεγαλύτερο πρόβλημα που προκαλεί, την ανεργία (πορτοκαλί γραμμή).

(*Πατήστε στο διάγραμμα για μεγέθυνση)

 .

Τελειώνοντας, εδώ ακριβώς διαπιστώνεται πόσο εγκληματική ήταν η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, καθαρά από οικονομικής πλευράς, αφού οι ονομαστικοί μισθοί μειώθηκαν, αφαιρώντας από τα ελάχιστα «εργαλεία» καταπολέμησης του αποπληθωρισμού το σημαντικότερο: την ανελαστικότητα των αμοιβών.

.

Επιμύθιο

Σε μία αποπληθωριστική εποχή, το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο είναι τα μετρητά χρήματα, ενώ συμφέρει η αποπληρωμή των δανείων. Οι περισσότερες άλλες επενδυτικές μορφές ή τοποθετήσεις των χρημάτων είναι ζημιογόνες, ενώ αναφέρονται αναλυτικά στο άρθρο του συναδέλφου «Πληθωρισμός ή αποπληθωρισμός» (Καταθέσεις όψεως και προθεσμιακές, Ομόλογα, Μετοχές, Ακίνητα, Χρυσός και λοιπά ευγενή μέταλλα, Εμπορεύματα, Αμοιβαία κεφάλαια, Διαπραγματεύσιμα αμοιβαία κεφάλαια, Δομημένα προϊόντα και πιστοποιητικά, Ασφάλειες ζωής, Συνταξιοδοτικά ταμεία και συνταξιοδοτικά κεφάλαια).

Για τα κράτη, ιδιαίτερα για τα υπερβολικά χρεωμένα όπως είναι σήμερα η Ελλάδα, ο αποπληθωρισμός είναι καταστροφικός, ειδικά όταν τα ονομαστικά επιτόκια είναι υψηλά, αυξανόμενα ακόμη περισσότερο με την πρόσθεση του ποσοστού του αποπληθωρισμού.

Σε μία τέτοια περίπτωση, τα κράτη είναι εκ των πραγμάτων αδύνατον να εξασφαλίσουν ποτέ ένα ρυθμό ανάπτυξης υψηλότερο των πραγματικών επιτοκίων, έτσι ώστε να μειωθεί το χρέος τους.

Επομένως, τα περί βιωσιμότητας του χρέους σήμερα (πριν από ελάχιστα έτη ήταν ακόμη εφικτή) είναι εντελώς ανεύθυνα, διασπείρουν σκόπιμα ψεύτικες ελπίδες και θα οδηγήσουν τη χώρα στην απόλυτη καταστροφή. Το ίδιο συμβαίνει και με εκείνους τους Έλληνες, οι οποίοι έχουν χρέη, είτε είναι ιδιώτες, εργαζόμενοι ή μη, είτε είναι επιχειρήσεις. Πόσο μάλλον όταν τα επιτόκια δανεισμού στην Ελλάδα συνεχίζουν να είναι αδικαιολόγητα υψηλά, αφενός μεν επειδή αυξάνονται διαρκώς οι επισφάλειες των τραπεζών, αφετέρου επειδή αποτελούν  «τοκογλυφική παράδοση» στη χώρα.

Η μοναδική τώρα χώρα της Ευρωζώνης που ωφελείται σήμερα από τον αποπληθωρισμό είναι η Γερμανία, μεταξύ άλλων επειδή οι Πολίτες τους τοποθετούν ανέκαθεν τα χρήματα τους σε μετρητά. Ωφελείται επίσης από τα μέτρα λιτότητας, επειδή θεωρεί πως μόνο έτσι θα μπορέσει νε εισπράξει ένα μέρος των χρημάτων που της οφείλουν οι «εταίροι» της. Ο ορίζοντας της όμως είναι βραχυπρόθεσμος, αφού σε μακροπρόθεσμη βάση, εάν δεν μεσολαβήσουν μεγάλες αλλαγές, θα ζημιωθεί σε βαθμό που ούτε καν το φαντάζεται.

Ολοκληρώνοντας, εάν η Ευρωζώνη συνεχίσει να επιβάλλει τη γνωστή πολιτική λιτότητας χωρίς δημοσιονομικά ή άλλα αναπτυξιακά μέτρα, είναι καταδικασμένη «να διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη». Πολλές χώρες της δε θα χρεοκοπήσουν νομοτελειακά, όπως επίσης αρκετές  επιχειρήσεις και ιδιώτες. Εάν τώρα η προβλεπόμενη διάλυση της Ευρωζώνης συμβεί ανεξέλεγκτα, τα αποτελέσματα της θα είναι καταστροφικά για ολόκληρο τον πλανήτη.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.