Η Βραζιλία της ντροπής - The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η Βραζιλία της ντροπής

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Βραζιλία,-φαβέλες

Κάθε βράδυ δολοφονούνται «παιδιά του δρόμου», για να είναι οι βραζιλιάνικες πόλεις καθαρές κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής γιορτής – έτσι ώστε να μην δυσαρεστηθούν οι δημοσιογράφοι και οι ξένοι τοκογλύφοι, αντικρίζοντας την εξαθλίωση

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Το σημερινό, νεοφιλελεύθερο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, δεν δημιουργεί βιώσιμη ευημερία, αλλά «σκλάβους του χρέους» – το βιοτικό επίπεδο των οποίων καταρρέει, όταν υποχωρήσει η ανάπτυξη».

 

Άρθρο

Η παραπάνω είδηση (τίτλος) προκάλεσε πραγματικό σοκ, όταν γράφτηκε από τον ανεξάρτητο Δανό δημοσιογράφο, στη σελίδα του κοινωνικής δικτύωσης – ενώ μεταφράστηκε από γερμανικό μπλοκ, για να ενημερωθεί σωστά ο πλανήτης (πηγή).

Ο δημοσιογράφος, φανατικός οπαδός του αθλήματος, είχε ταξιδέψει στη Βραζιλία μερικούς μήνες πριν από το ξεκίνημα του Παγκοσμίου Κυπέλου, με στόχο να περιγράψει τις προετοιμασίες. Μεταξύ των διαφόρων πόλεων που επισκέφθηκε ήταν και η Fontaleza – μία από τις πιο βίαιες πόλεις της χώρας, η οποία «φιλοξενεί» έξι ποδοσφαιρικούς αγώνες, σε ένα πρόσφατα ανακαινισμένο στάδιο.

Αυτά όμως που βίωσε στην πόλη, του προκάλεσαν κυριολεκτικά «σοκ και δέος» – αφού, όπως είπε, «επρόκειτο για καθαρή φρίκη – για κάτι τόσο τρομακτικό που δεν περίμενα ποτέ πως θα συναντήσω στη ζωή μου«. Ειδικότερα έγραψε τα εξής, σε ελεύθερη μετάφραση:

.

«Για περισσότερα από δυόμιση χρόνια ονειρευόμουν το Παγκόσμιο Κύπελλο – ένα από τα καλύτερα είδη σπορ, σε μία πανέμορφη χώρα. Προγραμμάτισα τα πάντα, πήγα στη Βραζιλία, έμαθα πορτογαλικά και επέστρεψα στη Δανία.

Το Σεπτέμβριο του 2013 γύρισα πίσω στη Βραζιλία, για να εκπληρώσω το όνειρο μου. Σήμερα όμως, δύο μήνες πριν από την έναρξη των αγώνων, αποφάσισα να μην μείνω στη χώρα – επειδή το όνειρο μου μετατράπηκε σε έναν τρομακτικό εφιάλτη.

Για πέντε συνεχείς μήνες ήμουν εκεί, για να παρακολουθήσω και για να καταγράψω τις προετοιμασίες και τις επιπτώσεις της αθλητικής διοργάνωσης. Υπήρξαν πάρα πολλές – όπως, για παράδειγμα, η αναδιοργάνωση του στρατού και της αστυνομίας στις κοινότητες, η διαφθορά που επικρατούσε, η αδιαφορία για τα κοινωνικά έργα, η παραμέληση τους καλύτερα και πολλά άλλα.

Ανακάλυψα πως όλα τα έργα που εκτελούταν, καθώς επίσης όλες οι αλλαγές, είχαν αποκλειστικό και μόνο στόχο να εντυπωσιάσουν ανθρώπους σαν και μένα – ξένους ανταποκριτές δηλαδή και διεθνείς δημοσιογράφους, έτσι ώστε να αναφερθούν θετικά για τη Βραζιλία.

Το Μάρτιο ταξίδευσα στη Fontaleza – μία εξαιρετικά βίαιη πόλη. Μίλησα με ορισμένους ανθρώπους, οι οποίοι μου διηγήθηκαν πως είχαν ανέκαθεν επαφές με «παιδιά του δρόμου» (ή «παιδιά των φαναριών», όπως τα αποκαλούμε στην Ελλάδα), προσφέροντας τους φαγητό – πολλά από τα οποία όμως είχαν δυστυχώς  εξαφανισθεί.

Ειδικότερα, όταν κάποια από τα παιδιά αυτά πήγαιναν σε περιοχές, τις οποίες επισκέπτονταν πολλοί ξένοι τουρίστες, δολοφονούνταν. Γιατί; Για να διατηρηθεί η πόλη καθαρή, έτσι ώστε να μην δημιουργούνται κακές εντυπώσεις στους ξένους και στα διεθνή ΜΜΕ.

Στη Fontaleza συνάντησα τον Alison – ένα παιδί 13 ετών, το οποίο ζει στους δρόμους της πόλης. Όταν συναντηθήκαμε δεν είχε τίποτα – μόνο ένα πακέτο φιστίκια. Η ζωή του όμως κινδυνεύει πια, λόγω ανθρώπων σαν και εμένα – ξένων, δημοσιογράφων. Ρισκάρει να γίνει θύμα του επόμενου «κρατικού κύματος εκκαθάρισης» – το οποίο «χτενίζει» σε ακανόνιστα χρονικά διαστήματα τους δρόμους, σφάζοντας ανυπεράσπιστους ανθρώπους.

.

Επιδρομή αστυνομικών δυνάμεων σε Favela, Βραζιλία

.

Αναρωτιέμαι εάν είναι αυτή η τιμή (price) της διεξαγωγής του παγκόσμιου Κυπέλλου. Είναι αλήθεια τόσο σημαντική η διοργάνωση, ώστε να αξίζει να δολοφονούνται παιδιά του δρόμου;

Σήμερα βρίσκομαι πίσω στη Δανία και δεν πρόκειται να ταξιδέψω ποτέ πια στη Βραζιλία. Το καθήκον μου πλέον είναι να ενημερώνω για τη μισητή, τρομακτική τιμή που ήταν πρόθυμη να πληρώσει η Βραζιλία, για τη διεξαγωγή των αγώνων.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι ένα σόου, στο οποίο πριν από δυόμιση χρόνια ονειρευόμουν να συμμετέχω – σήμερα έχω «καταδικάσει» το όνειρο. Θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να επικρίνω την υψηλή τιμή που πλήρωσε η Βραζιλία για τους αγώνες – ρωτώντας εάν για το ποδόσφαιρο αξίζει να πληρωθεί από έναν λαό αυτή η τιμή«.

.

Δυστυχώς ο δημοσιογράφος έχει απόλυτο δίκιο, ενώ εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε το τεράστιο κόστος ανάλογων εκδηλώσεων, από τους Ολυμπιακούς του 2004 – επίσης, τη διαφθορά, την πολιτική «αναλγησία» που τους συνόδευσε και όλα τα υπόλοιπα.

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */