Τραπεζικά ζόμπι (β) – Σελίδα 3 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Τραπεζικά ζόμπι (β)

Ενδιάμεσα συμπεράσματα

Σε γενικές γραμμές λοιπόν, οι ευρωπαϊκές τράπεζες δεν είναι μόνο υπερβολικά λίγες (υπερσυγκέντρωση του κλάδου) και μεγάλες, καθώς επίσης αδύναμες κεφαλαιακά, αλλά, επίσης

.

(α)  τοποθετούν τα 2/3 περίπου των ισολογισμών τους σε δραστηριότητες, οι οποίες δεν ωφελούν την πραγματική οικονομία, ενώ

(β)  συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο «προκυκλικά», ώστε να αυξάνουν ή να περιορίζουν τα δάνεια τους τότε ακριβώς που δεν θα έπρεπε να το κάνουν – στις πλέον «επικίνδυνες» εποχές.

.

Επομένως, θα έπρεπε να μας απασχολούν δύο κρίσιμα ερωτήματα: Γιατί έγινε τόσο μεγάλο, τερατώδες κυριολεκτικά το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης; Τι θα έπρεπε να γίνει, έτσι ώστε να επιλυθεί το τεράστιο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί και το οποίο απειλεί να καταστρέψει εντελώς την Ευρώπη;

.

Οι τράπεζες – ζόμπι

Ειδικά όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, οι συντάκτες της μελέτης αναφέρουν μία σειρά αιτιών – όπως για παράδειγμα την υπηρεσία επίβλεψης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η οποία ήταν πολύ «χαλαρή» στην Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ η επαφή (διαπλοκή) των τραπεζιτών με τους πολιτικούς ήταν και είναι επικίνδυνα στενή. Πολιτικοί δε, όπως ο πιθανός μελλοντικός πρόεδρος της Κομισιόν, ήταν ανέκαθεν στην έμμισθη υπηρεσία του χρηματοπιστωτικού κτήνους – τρέφοντας το όσο ίσως κανένας άλλος.

Το υπερβολικό μέγεθος των τραπεζών προκλήθηκε επίσης από το γεγονός ότι, ορισμένες κυβερνήσεις ήθελαν συνειδητά να δημιουργήσουν «εθνικούς πρωταθλητές» – έτσι ώστε να συμμετέχουν στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό «πάλκο», μαζί με τους κυρίαρχους του σύμπαντος. Αρκετοί αναφέρονται εδώ σε έναν «τραπεζικό εθνικισμό», ο οποίος είχε και έχει δημιουργηθεί – με τις τράπεζες να έχουν αναλάβει το ρόλο των αεροπλανοφόρων του συμβατικού πολέμου, στον οικονομικό πόλεμο που εξελίσσεται σήμερα.

Η εξήγηση τώρα, η οποία αφορά το μεγάλο αριθμό των «τραπεζών-ζόμπι», οι οποίες έχουν δημιουργηθεί στην Ευρώπη μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση, χωρίς ουσιαστικά να έχουν καμία ωφέλιμη οικονομική λειτουργία, «παρέχεται» από το επόμενο γράφημα.

 .

Εξυγιάνσεις Τραπεζών σε Ε.Ε. και ΗΠΑ

«Εξυγιάνσεις» Τραπεζών σε Ε.Ε. και ΗΠΑ

.

Οι γκρίζες στήλες δείχνουν τον αριθμό των τραπεζών, οι οποίες υποχρεώθηκαν το εκάστοτε έτος να κλείσουν και να «ρευστοποιηθούν» – από την υπηρεσία ασφάλειας καταθέσεων των Η.Π.Α. (FDIC, Federal Deposit Insurance Corporation).

Οι μαύρες στήλες δείχνουν τον αντίστοιχο αριθμό των ευρωπαϊκών τραπεζών – όπου συμπεραίνουμε ότι, ενώ στις Η.Π.Α. έκλεισαν και «αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία» αρκετές εκατοντάδες χρεοκοπημένες τράπεζες, μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, στην Ευρώπη υπήρξαν μερικές δεκάδες.

Με δεδομένο δε το ότι, ο καπιταλισμός χωρίς χρεοκοπίες δεν λειτουργεί, ενώ ο προστατευτισμός που διακρίνει την Ευρώπη, ειδικά όσον αφορά τις τράπεζες, αποτελεί στοιχείο της κεντρικά κατευθυνόμενης οικονομίας, η κατάσταση της ηπείρου μας θα επιδεινωθεί – όσο και αν προσπαθεί να θολώσει ουσιαστικά το τοπίο η ΕΚΤ, με μέτρα που όμως δεν αγγίζουν ούτε στο ελάχιστο το κεντρικό πρόβλημα.

Μία ανάλογη συμπεριφορά της Ιαπωνίας το 1990 την οδήγησε στον απίστευτο αποπληθωρισμό που βιώνει τις τελευταίες δεκαετίες, στην υπερχρέωση του δημοσίου της, καθώς επίσης στα σημερινά αντισυμβατικά μέτρα – τα οποία πιθανότατα θα την υποχρεώσουν στη μεγαλύτερη χρεοκοπία όλων των εποχών.

.

Επίλογος

Υπάρχουν πολλές προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος – όπως η αύξηση των ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών, η ρύθμιση τους, η δημιουργία μίας αγοράς εταιρικών ομολόγων για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ως εναλλακτική μέθοδος χρηματοδότησης τους, η απαγόρευση των φορολογικών κινήτρων που παρέχονται από τις κυβερνήσεις προνομιακά στις τράπεζες, για να ενισχύουν τα κεφάλαια τους, έτσι ώστε να δανείζουν με τη σειρά τους τα κράτη κοκ.

Εν τούτος έχουμε την άποψη ότι, το πανίσχυρο λόμπι των τραπεζών, το οποίο ουσιαστικά διοικεί απολυταρχικά την Ευρώπη, με έμμισθους υπαλλήλους του την ηγεσία της, δεν πρόκειται να επιτρέψει καμία σημαντική αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού – εκτός εάν τελικά διαλυθεί η Ευρωζώνη, κάτι που δεν θεωρείται πλέον καθόλου απίθανο.

.

Διαβάστε επίσης: Τραπεζικά ζόμπι (α) (Πρώτο μέρος)

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!