Οι κοινωνικές αντιδράσεις και η δικτύωση των Πολιτών
Έννοιες όπως η σωστή εκπροσώπηση των Πολιτών, οι δίκαιοι νόμοι, η Δικαιοσύνη, η κοινωνική ισότητα, η διαφάνεια, ο έλεγχος των Θεσμών, η καταπολέμηση της διαφθοράς, η φοροαποφυγή, πόσο μάλλον η άμεση δημοκρατία, δεν αποτελούν μέρος των αξιών ή των επιδιώξεων των ισχυρών – οπότε δεν απασχολούν καθόλου την ελίτ.
Αυτό που την απασχολεί είναι οι προβλέψεις, σχετικά με τις σοβαρότατες οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις της κρίσης – όπου φυσικά οι ελίτ δεν θέλουν να ανήκουν στους χαμένους
Ακριβώς για το λόγο αυτό το «Θέμα νούμερο 6» της σύσκεψης είναι “Το μέλλον της Δημοκρατίας, καθώς επίσης η παγίδα, στην οποία έχει εγκλωβιστεί η μεσαία τάξη” – επειδή η συγκεκριμένη τάξη είναι αυτή που στηρίζει τη Δημοκρατία, έτσι όπως λειτουργεί σήμερα, προς όφελος της ελίτ.
Ο βασικός κίνδυνος που διαβλέπουν δε, δεν προέρχεται από τα αριστερά κινήματα, τα οποία σπάνια συνεννοούνται ή συνενώνονται μεταξύ τους, αλλά από τα εθνικιστικά – από τα ακροδεξιά, ναζιστικά και φασιστικά, τα οποία ενδεχομένως θα «διδάσκονταν» από το παράδειγμα του Χίτλερ (ανάλυση), καταλαμβάνοντας την εξουσία και εκδιώκοντας το «τοκογλυφικό» κεφάλαιο (εκτός εάν επιβληθούν δικτατορίες ή κόμματα εκ των άνω).
Στα πλαίσια αυτά, με δεδομένο το ότι οι συνταξιούχοι θεωρούνται ως η σημαντικότερη εκλογική ομάδα σε πολλές χώρες, με τις συντάξεις να μειώνονται από την πολιτική των χαμηλών επιτοκίων, καθώς επίσης της νομισματικής επέκτασης, ο φόβος αλλαγής στάσης εκ μέρους τους προβληματίζει ιδιαίτερα την ελίτ.
Πόσο μάλλον όταν πολλές ασφαλιστικές εταιρείες, οι οποίες ενισχύουν συνήθως τις συντάξεις αρκετών ασφαλισμένων τους, απειλούνται με χρεοκοπία – λόγω της συγκριμένης πολιτικής των κεντρικών τραπεζών, καθώς επίσης του αυξημένου ρίσκου για ένα χρηματοπιστωτικό κραχ. Η διαστρέβλωση πάντως, έτσι όπως φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί, είναι αδύνατον να συνεχιστεί στο διηνεκές.
.
Κόσμος – Σύγκριση της εξέλιξης του ΑΕΠ με την αξία των μετοχών
.
Περαιτέρω, η ελίτ πιστεύει ότι, οι συνταξιούχοι είναι αυτοί που ενίσχυσαν τα ακροδεξιά κόμματα στη Μ. Βρετανία, στη Γαλλία και αλλού – γνωρίζοντας επί πλέον ότι, η ομάδα αυτή δεν απέχει συνήθως από τις εκλογές όπως, για παράδειγμα, οι νέοι. Επομένως, η λέσχη δεν θέλει να αντιπαρατεθεί με τους συνταξιούχους – παρά τις πολιτικές αναλύσεις, σύμφωνα με τις οποίες οι νέοι ήταν αυτοί που επέλεξαν να ψηφίσουν ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη και ειδικά στη Γαλλία.
Από την άλλη πλευρά, ένας από τους μεγαλύτερους φόβους της ελίτ είναι ο συνασπισμός των Πολιτών – με τη βοήθεια των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, τα οποία έχουν δημιουργηθεί στο διαδίκτυο.
Ειδικότερα, σε πλήρη αντίθεση με τα κλασσικά μέσα επικοινωνίας, το διαδίκτυο αποτελεί μία καινούργια, ανεξερεύνητη περιοχή για τα μέλη της λέσχης. Ακριβώς για το λόγο αυτό, εκτός από τους ισχυρότερους τραπεζίτες του πλανήτη, συμμετέχουν στη σύσκεψη τα ηγετικά στελέχη της Google – τα οποία αναλύουν τους κινδύνους που προβλέπονται από την ηλεκτρονική δικτύωση των Πολιτών.
Ο σημαντικότερος όλων δε είναι ο συνεχής περιορισμός της χειραγώγησης των μαζών, οι οποίες πλέον δεν ενημερώνονται μόνο από τα κλασσικά ΜΜΕ – όπως είναι η τηλεόραση, το ραδιόφωνο και οι εφημερίδες, τα οποία εύκολα εξαγοράζονται/εκβιάζονται με τη βοήθεια των διαφημιστικών καταχωρήσεων. Η ενημέρωση μέσω του ελεύθερου ακόμη διαδικτύου, καθώς επίσης οι δυνατότητες δημιουργίας ομάδων με κοινά ενδιαφέροντα ή επιδιώξεις, είναι αναμφίβολα μία βόμβα στα θεμέλια του συστήματος – την οποία η ελίτ θα ήθελε πάρα πολύ να απασφαλίσει, προτού εκραγεί και την εξαφανίσει.
.
Επίλογος
Η λέσχη του διαβόλου δεν είναι προφανώς μία μυστική παγκόσμια κυβέρνηση, αλλά μία άτυπη δεξαμενή σκέψης (Think Tank) – όπου, κατά τις ετήσιες συναντήσεις που διοργανώνει, συγκεντρώνονται τα ηγετικά στελέχη της πολιτικής και της οικονομίας, για να ανταλλάξουν απόψεις.
Η βασική της φροντίδα σήμερα είναι το πως θα διατηρηθεί η φεουδαρχική δομή της ύστερης καπιταλιστικής εποχής που βιώνουμε, στην επόμενη άγνωστη φάση της, στην οποία οδηγείται ο πλανήτης – μία «φάση» εξαιρετικά απρόβλεπτη και επικίνδυνη, ειδικά λόγω της ανεξέλεγκτης υπερχρέωσης των ισχυρών κρατών της Δύσης.
.
Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr
Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.
